روزنامه شرق از سرنوشت مبهم بازداشتی‌های کادر درمان خبر داد

علی‌حسین قاضی‌زاده، عضو تحریریه ایران‌اینترنشنال، گفت: «علی خامنه‌ای صریحا معتقد است آنچه این حکومت را حفظ کرده، برنامه موشکی است و اگر امروز او منطقه را تهدید به جنگ می‌کند، به خاطر همین برنامه موشکی است.»

قاضی‌زاده تاکید کرد: «امکان ندارد آمریکایی‌ها از مسیری که طی کرده‌اند بازگردند، مگر آنکه برنامه موشکی جمهوری اسلامی را نابود کنند.»

ویدیوی رسیده، خاکسپاری جاویدنام رضا طهماسبی را در یزدانشهر نجف‌آباد نشان می‌دهد.

طهماسبی، ۳۵ ساله، ۱۸ دی مقابل پایگاه بسیج یزدانشهر شهرستان نجف‌آباد با اصابت گلوله به سر کشته شد که پیکر او را ۹ روز بعد به خانواده تحویل دادند.

بنابراین گزارش، جاویدنام علی ایازی، پس از زخمی شدن ابتدا توسط یک شهروند به بیمارستان صدوقی اصفهان منتقل شد اما بنا از پذیرش او خودداری کردند.

راوی گفته است که علی در تمام مسیر وضعیت پایدار و خوبی داشت خودش راه میرفت و مشکلی نداشت. او را در ادامه به بیمارستان کاشانی منتقل کردند، اما به علت عدم رسیدگی به‌موقع در این مرکز درمانی جان باخت.

خانواده جاویدنام علی ایازی، ۱۰ روز بعد، در ۲۸ دی‌ماه پیکر او را پس از پرداخت مبلغی هنگفت، ارائه تعهد برای رسانه‌ای نکردن نام او و عدم برگزاری مراسم ختم و یادبود، تحویل گرفتند.

نزدیکان این بازیکن تیم فوتبال سپاهان گفته او که او نوجوانی پرانرژی، خوش‌اخلاق و مهربان بود، امید بالایی به زندگی داشت و برای آینده ورزشی خود در فوتبال حرفه‌ای برنامه‌های متعددی داشت.

100%

اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی درباره مذاکره تهران و واشینگتن گفت: «ما در این مرحله مشغول بررسی هم برخی کلیات و هم جزئیات مرتبط با پیشبرد این روند دیپلماتیک هستیم. طبیعی است که کشورهای منطقه در این روزها مساعی جمیله خود را تشدید کرده‌اند. شما شاهد تماس‌های مختلف و مستمر از سوی کشورهای منطقه و کشورهای همسایه ما بوده‌اید.»

او ادامه داد: «ما اکنون در مرحله تصمیم‌گیری هستیم؛ جوانب و زوایای مختلف موضوع را مد نظر داریم. البته این را هم عرض کنم که برای ما زمان بسیار مهم است. ما در برخی مراحل مذاکراتی قبلی شاهد بودیم که طرف‌های مقابل از مذاکره سوءاستفاده کردند.»

بقائی افزود: «برای ما هر روزی که زودتر بتوانیم تحریم‌ها را رفع کنیم یا کاهش دهیم، یک دستاورد و برد خواهد بود. بنابراین ما هم با دقت بالا و هم با در نظر گرفتن اهمیت زمان، موضوع را در دست بررسی قرار داده‌ایم و امیدواریم ظرف روزهای آینده بتوانیم درباره جزئیات بیشتری با شما صحبت کنیم.»

محروقی در این یادداشت نوشت: «امروز سخت‌ترین جمله‌ای را می‌نویسم که هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم روزی به آن برسم؛ خداحافظ دنیای ورزش. سال‌ها با تو نفس کشیدم، با عرق و درد بزرگ شدم، با شکست‌هایت قوی‌تر شدم و با پیروزی‌هایت زنده ماندم. صدای سالن، سکوها، حتی سکوت قبل از شروع مسابقه، همه بخشی از وجودم شدند. اما گاهی انسان مجبور می‌شود قبل از اینکه دلش بخواهد، به صدای بدن و روحش گوش بدهد.»

او در ادامه نوشت: «مدت‌هاست جسمم دیگر همراهی نمی‌کند و روحم خسته‌تر از آن است که بتواند مثل قبل بجنگد. ادامه دادن، دیگر نشانۀ قدرت نیست؛ شجاعتِ واقعی این است که به موقع بایستی و خودت را نجات بدهی.»

محروقی نوشت: «من نمی‌روم چون نخواستم، می‌روم چون نمی‌توانم همان آدم سابق باشم. ورزش به من همه‌چیز داد: درس زندگی، صبر، احترام، و معنای واقعی تلاش. این خداحافظی پایان عشق نیست؛ فقط پایان حضور من در میدان رقابت است. با قلبی پر از خاطره و چشمانی پُر از احترام، از تو خداحافظی می‌کنم، نه با حسرت، بلکه با قدردانی.»