حساب نرگس محمدی در ایکس خواستار اقدام جهانی برای «توقف قتلعام» معترضان در ایران شد
صفحه نرگس محمدی، برنده نوبل صلح، در ایکس ضمن بازنشر دادخواست عفو بینالملل برای «پایان دادن به قتل عامل معترضان در ایران»، نوشت: «از جامعه جهانی بخواهید که برای پایان دادن به کشتار بیشتر معترضان در ایران بیدرنگ اقدام کند.»
او در این پست نوشت: «حکومت ایران سرکوبی مرگبار و بیسابقه را برای درهم شکستن اعتراضات عمدتا مسالمتآمیزی که خواستار سقوط نظام جمهوری اسلامی است، به راه انداخته است. استفاده نیروهای امنیتی از زور مرگبار و غیرقانونی استفاده کردهاند که به کشتار گسترده و جراحات هولناک انجامیده است.»
این پست از مخاطبان دعوت کرده است با امضای دادخواست عفو بینالملل از کشورهای عضو سازمان ملل متحد بخواهند برای «پایان دادن به خونریزی» و «پاسخگو کردن مسئولان جمهوری اسلامی» فورا اقدام کنند.
گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال حاکی از ادامه حضور نیروهای نظامی و امنیتی حکومت در شهرهای مختلف ایران با سلاحهای سنگین و از جمله استفاده از خودروهای زرهی است.
بر اساس این گزارشها، ادامه حضور این نیروها در شرایطی است که مقامهای جمهوری اسلامی در روزهای اخیر عنوان کردهاند که آرامش در شهرهای ایران برقرار است.
در همین ارتباط، برخی گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال حکایت از برقراری وضعیت حکومت نظامی در بسیاری از شهرها دارد.
در همین ارتباط، یک شهروند ساکن تبریز با ارسال پیامی به ایراناینترنشنال با اشاره به اعمال «حکومت نظامی» در این شهر گفت به شهروندان اعلام کردهاند بعد از ساعت هشت شب نباید در خیابان حضور داشته باشند.
به گفته او، بازار بزرگ شهر و فروشگاههای بزرگ مواد غذایی به طور کامل بسته و تعطیل هستند و برخی مغازههای کوچک و محلی در ساعاتی از روز باز هستند اما دسترسی به مایحتاج اصلی مانند گوشت، مرغ و برنج سخت شده است.
این مخاطب تاکید کرد در تمام مناطق تبریز، حتی در محلات کوچک و دور از مرکز شهر، شمار زیادی از ماموران نظامی و امنیتی به شکل پیاده یا در اتوبوسهای نظامی مستقر شدهاند.
همچنین مخاطبان ایراناینترنشنال در پیامهایی گفتهاند که در یزد فعالیت مردم و بازاریان به دلیل فضای حکومت نظامی به حالت نیمهتعطیل در آمده است.
به گفته آنان، بسیاری از شهروندان به دلیل فضای سرکوب و تهدید، ترجیح میدهند در خیابانها تردد نکنند.
در عین حال، ماموران حکومتی در بیمارستانها و مراکز درمانی مستقر شدهاند.
یک مخاطب گفت که ماموران حکومتی اجازه برگزاری مراسم عزاداری را به مردم نمیدهند و از خانواده کشتهشدگان برای تحویل پیکر پول گرفته میشود.
[@portabletext/react] Unknown block type "facebook", specify a component for it in the `components.types` prop
علاوه بر این، یکی از شهروندان از پایتخت ایران در پیامی به ایراناینترنشنال گفت نیروهای امنیتی با موتورسیکلت، وانت و با صورتهای پوشیده در مناطق مختلف تهران مانور میدهند، اقدام به شلیک تیر هوایی میکنند، در خانهها لیزر میاندازند و به ساکنان محل فحشهای رکیک میدهند.
به گفته این شهروند، ماموران به داخل خانه مردم هجوم میبرند و علاوه بر جمع کردن دیشها، رسیورهای مردم را هم جمع میکنند.
شبکه حقوق بشر کردستان در ارتباط با ادامه حضور نیروهای حکومتی در شهرهای مختلف ایران، به نقل از یک منبع نوشت: «شمار زیادی از نیروهای سپاه پاسداران و انتظامی در نقاط اصلی و برخی مناطق حاشیهای مستقر شدهاند. اما در شبها نیروهای حشدالشعبی عراق جای آنها را گرفته و در همین مناطق مستقر میشوند. ساختمان قدیمی دادگستری سنندج در میدان آزادی (شورای حل اختلاف کنونی) و ساختمان بیمه ایران به محل استقرار نیروهای حشدالشعبی تبدیل شده است.»
به گفته او، «نیروهای امنیتی از چند روز پیش جمعآوری دیشهای ماهواره را آغاز کردهاند. آنها ابتدا با تصویربرداری از طریق پهباد محل دیشها را شناسایی کرده و سپس با جرثقیل به پشتبامها رفته و دیشها را توقیف میکنند.»
این منبع اشاره کرد که با ادامه این فضای امنیتی، ستادهای خبری اداره اطلاعات و اطلاعات سپاه پاسداران با ارسال پیامک اقدام به تهدید شهروندان میکنند.
اظهارات اخیر عباس عراقچی در فاکسنیوز مبنی بر اینکه «هیچ برنامهای برای اعدام معترضان وجود ندارد» و همزمان سخنان دونالد ترامپ که گفت به او «اطمینان دادهاند کشتار معترضان متوقف شده و هیچ معترضی اعدام نخواهد شد»، در ظاهر گزارههایی تنشزدا هستند.
اما این لحن بیش از آنکه مبتنی بر واقعیت باشد، محصول یک ترفند قدیمی در سیاست و حقوق کیفری جمهوری اسلامی است: بازی آگاهانه با واژهها.
واقعیت این است که در خیزشهای سراسری یک دهه اخیر—بهویژه از دیماه ۱۳۹۶ به اینسو که اعتراضها مستقیماً کلیت نظام را هدف گرفته—تقریباً هیچیک از اعدامشدگان با عنوان اتهامی «شرکت در تجمع اعتراضی» یا «حضور در اعتراضات» به مرگ محکوم نشدهاند. این گزاره از منظر حقوقی درست است. در قانون مجازات اسلامی، عنوان «شرکت در تجمعات غیرقانونی» اساساً مجازات اعدام ندارد و نهایتاً به حبس ختم میشود. از این حیث، مقامهای جمهوری اسلامی میتوانند با اطمینان بگویند «هیچ معترضی را اعدام نمیکنیم»—و در سطحی کاملاً صوری نیز راست بگویند.
اما حقیقت دقیقاً در همان «اما»ی پنهانشده در این جمله نهفته است.
الگوی ثابت حکومت این بوده که بهمحض شکلگیری هر موج اعتراضی، معترضان را به دو یا چند دسته تقسیم کند: «معترض» در برابر «اغتشاشگر». در سالهای اخیر، این دایره این واژگان گسترش یافته و برچسبهایی چون «تخریبگر»، «اشرار» و نهایتاً «تروریست» نیز به آن افزوده شده است. این مهندسی واژگان، صرفاً یک تاکتیک تبلیغاتی نیست؛ بلکه ابزار اصلی عبور از محدودیتهای حقوقی و بازکردن مسیر صدور احکام مرگ است.
در عمل، شهروندی که برای اعتراض به خیابان آمده، نه بهدلیل «اعتراض»، بلکه با اتهاماتی مانند «محاربه»، «افساد فیالارض»، «قتل»، «حمل سلاح»، «همکاری با دشمن» یا «اقدام تروریستی» محاکمه میشود؛ اتهاماتی که یا بهکلی فاقد ادله معتبرند یا بر پایه اعترافات اجباری، سناریوسازی امنیتی و پروندهسازی شکل گرفتهاند. نتیجه، همان چیزی است که حکومت میخواهد: اعدام معترض، بدون اعدام «معترض».
این الگو تازگی ندارد. چند سال پیش، محمود احمدینژاد—ريیس پیشین دولت جمهوری اسلامی—در مصاحبهای بهصراحت از یکی از ترفندهای نهادهای امنیتی پرده برداشت: نفوذ نیروهای سازمانیافته به میان جمعیت معترضان برای تخریب اموال عمومی یا حتی بهکارگیری خشونت مرگبار، با هدف فراهمکردن بهانه سرکوب خشن. این الگو دهههاست تکرار میشود و هر بار، همان روایت رسمی بازتولید میگردد: «ما با اعتراض مشکلی نداریم، با آشوب مشکل داریم.»
اما این ادعا نیز با واقعیت حقوقی و عملی جمهوری اسلامی همخوانی ندارد. دستکم در سه دهه گذشته، حکومت هرگز به هیچ گروه مستقل از ساختار قدرت، وحتی منتقد درون حاکمیت، اجازه برگزاری تجمع یا راهپیمایی نداده است. در مقابل، حامیان حکومت و نهادهای وابسته به دستگاه تبلیغاتی آن، عملاً بدون طیکردن تشریفات قانونی—که حتی در قوانین خود جمهوری اسلامی پیشبینی شده—بهراحتی راهپیمایی برگزار کردهاند. در همین سالها، احزاب، تشکلها و حتی چهرههای سیاسیِ رسمیِ ثبتشده در چارچوب نظام، به دفعات برای برگزاری تجمعات اعتراضیِ کاملاً محدود و قانونی درخواست مجوز دادهاند و همواره با پاسخ منفی روبهرو شدهاند. در چنین ساختاری، سخن گفتن از «بهرسمیت شناختن اعتراض» چیزی جز فریب نیست.
بنابراین، وقتی جمهوری اسلامی میگوید «هیچ معترضی را اعدام نخواهیم کرد»، باید این جمله را در بستر تجربه تاریخی و حقوقی آن خواند. حکومت، در غیاب دادرسی عادلانه، دادگاه مستقل و معیارهای حداقلی حقوق بشر، همواره راه خود را برای حذف فیزیکی معترضان یافته است: با تغییر نام جرم، نه تغییر ماهیت سرکوب.
خطر اصلی دقیقاً همینجاست. اطمینانکردن به بازی با واژهها، چه از سوی مقامهای جمهوری اسلامی و چه از سوی بازیگران بینالمللی که این واژهها را بیچونوچرا میپذیرند، نهتنها جان معترضان را حفظ نمیکند، بلکه به حکومت امکان میدهد قتل حکومتی را با لباسی «قانونی» ادامه دهد—بیآنکه هزینه سیاسی فوری بپردازد.
دنی دانون، نماینده اسرائیل در سازمان ملل، در واکنش به صحبتهای نماینده جمهوری اسلامی که اسرائیل را به تشدید تنشها در ایران متهم کرده بود، گفت: «رژیم اسلامی ایران از یک ترفند آشنا استفاده میکند؛ یک رژیم خشونتطلب مروج تروریسم، میکوشد خود را قربانی نشان دهد.»
او افزود: «رژیم ایران به مردم خودش آسیب میزند و سپس دیگران را مقصر جلوه میدهد.»
غلامحسین درزی، معاون نماینده دائم جمهوری اسلامی در سازمان ملل، در نشست شورای امنیت که پنجشنبه ۲۵ دی برگزار شد، اتهامها علیه تهران در خصوص کشتار معترضان را رد و تاکید کرد که این اعتراضها با دخالت اسرائیل شکل گرفتهاند.
سازمان حقوق بشر ایران در گزارشی با اشاره به گذشت ۱۹ روز از انقلاب ملی ایرانیان، نوشت که به شواهدی تازه از استفاده نیروهای سرکوبگر حکومتی از سلاحهای سنگین، از جمله دوشکا و تیربار، در حمله به معترضان و کشتار جمعی آنها بین روزهای ۱۸ تا ۲۱ دی دست یافته است.
سازمان حقوق بشر ایران پنجشنبه ۲۵ دی به نقل از «یک شاهد عینی» در مورد اعتراضات ۱۸ دی در کرمان نوشت: «نیروهای حکومتی با تیربار به مردم شلیک کردهاند.»
به گفته او، دستکم ۸۰ نفر از جانباختگان در سرکوب اعتراضات ۱۸ دی به یکی از بیمارستانهای این شهر منتقل شدند.
این سازمان اضافه کرد در چند نقطه تهران، از جمله تهرانپارس و صادقیه، و مناطقی از کرج در استان البرز نیز استفاده از سلاحهای سنگین، از جمله دوشکا، در مقابله با معترضان گزارش شده است.
بر اساس این گزارش، دستکم دو منبع مطلع گفتهاند گروهی از معترضان که شامگاه ۱۹ دی در میدان پونک تهران کردی میرقصیدند، به گلوله بسته شدهاند.
یک منبع نیز در رشت گفت: «شامگاه ۱۸ دی، ماموران گروهی از جوانان را که در حال فرار در خیابانها و کوچهها بودند، تعقیب کردند و آنها را به گلوله بستند.»
«یک منبع مطلع در غرب ایران» نیز به سازمان حقوق بشر ایران گفت: «سلاحهای سنگین در شهرهای جوانرود، مهاباد و پیرانشهر مورد استفاده قرار گرفته است.»
به گفته منبع این سازمان، آمار دقیقی از معترضان جانباخته در این مناطق وجود ندارد.
این سازمان اشاره کرد که تصاویر منتشرشده از اعتراضات ضدحکومتی در شهر مشهد نشان میدهد که در روز ۲۱ دی، از بالای ساختمانها با استفاده از سلاح سنگین بهسوی معترضان شلیک شده است.
باوجود ادامه قطعی اینترنت، کمکم برخی روایات از سرکوب اعتراضات روزهای گذشته از طریق افرادی که بهتازگی از ایران خارج شدهاند، تماسهای تلفنی و یا اینترنت ماهوارهای استارلینک دریافت میکند که «از ابعاد گسترده سرکوب و کشتار سیستماتیک معترضان در سراسر ایران حکایت دارند.»
این سازمان اشاره کرد که گزارشها از بسیاری شهرهای سراسر ایران حکایت از این دارد که نیروهای امنیتی و نظامی در سراسر شهرها حضور گستردهای دارند و «از غروب بهبعد، نوعی حکومت نظامی برقرار میشود.»
در این گزارش با استناد به «اطلاعات موجود»، تخمین زده شده است که آمار معترضان کشتهشده در اعتراضات جاری بسیار فراتر از رقم تاییدشده توسط سازمان حقوق بشر ایران باشد.
پیشتر شورای سردبیری ایراناینترنشنال با استناد به اطلاعات رسیده از یک منبع نزدیک به شورای عالی امنیت ملی، دو منبع در دفتر ریاستجمهوری، روایتهای رسیده از چند منبع در سپاه پاسداران در شهرهای مشهد، کرمانشاه و اصفهان، روایت شاهدان عینی و خانوادههای کشتهشدگان، گزارشهای میدانی و دیگر دادههای موثق اعلام کرد که دستکم ۱۲ هزار نفر در دو شب پیاپی، پنجشنبه و جمعه ۱۸ و ۱۹ دی، به قتل رسیدهاند.
سازمان حقوق بشر ایران در گزارش خود همچنین از بازداشت حدود ۲۰ هزار نفر در جریان اعتراضات خبر داد و افزود: «نگرانیها درباره صدور گسترده احکام اعدام در دادگاه های صحرایی همچنان ادامه دارد.»
این سازمان حقوق بشری بار دیگر با «یادآوری مسئولیت جامعه جهانی» خواستار اقدام فوری در چارچوب حقوق بینالملل شد.
محمود امیریمقدم، مدیر سازمان حقوق بشر ایران، در اینباره گفت: «روایتهای هولناک شاهدان عینی از به گلوله بستن معترضانی که در حال فرار بودند، استفاده از سلاحهای جنگی و اعدام خیابانی مجروحان، همگی نشاندهنده ارتکاب جنایتی برنامهریزیشده و گسترده با هدف کشتار حداکثری مردم است.»
او با تاکید بر این موضوع که «خامنهای و افراد و نهادهای تحت امر او مرتکب یکی از سنگینترین جنایات تاریخ معاصر شدهاند»، اضافه کرد: «جامعه جهانی موظف است برای جلوگیری از ادامه این کشتار، فوراً اقدام کند. مردم ایران امروز به کمک نیاز دارند».
امیریمقدم اضافه کرد: «جامعه جهانی باید علی خامنهای و دیگر آمران و عاملان این جنایات را تحت پیگرد قضایی قرار داده و به پای میز محاکمه بکشاند.»
حضور نیروهای حشدالشعبی در سنندج و چند شهر دیگر
شبکه حقوق بشر کردستان با اشاره به اعتصاب سراسری در سنندج و ۲۰ شهر دیگر به دنبال فراخوان شش حزب و سازمان کرد، به نقل از «یک شاعد عینی» نوشت: «نیروهای امنیتی از نخستین دقایق آغاز اعتراضات خیابانی [در سنندج] با استفاده از سلاح جنگی و ساچمهای اقدام به سرکوب معترضان کردند که منجر به جانباختن و مجروحشدن شمار نامعلومی از شهروندان شد.»
او درباره شمار جانباختگان و مجروحان گفت: «اطمینان دارم یکی از زخمیها که در بیمارستان کوثر سنندج تحت عمل جراحی قرار گرفته بود، جان باخت. او از فاصله حدود دو متری با سلاح شاتگان هدف قرار گرفته بود.»
این شاهد عینی با اشاره به اینکه نوع اسلحه ساچمهای در مقابله با معترضان «متفاوت و قویتر از نمونههای سالهای گذشته بوده است» افزود که پوکه پلاستیکی و ساچمهها هر دو به داخل جمجمه نفوذ کرده بودند و با وجود تلاش پزشکان، جراحات او به قدری شدید بود که جان خود را از دست داد.
در تصویری که از ساچمههای خارج شده از سر این شهروند جانباخته در اختیار شبکه حقوق بشر کردستان قرار گرفته است، پوکه پلاستیکی و چندین ساچمه فلزی مشاهده میشود.
شبکه حقوق بشر کردستان با اشاره به «گزارشهای تایید نشده» اضافه کرد: «تعداد جانباختگان در جریان اعتراضات مردمی سنندج بیشتر است، اما به دلیل قطع اینترنت و فضای امنیتی امکان کسب اطلاعات دقیق میسر نشده است.»
این شاهد همچنین گفت: «دهها نفر در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی زخمی شدند، اما بسیاری از آنها برای جلوگیری از بازداشت به مراکز درمانی مراجعه نکرده و در منازل شخصی مداوا شدهاند. تعداد زیادی نیز بازداشت شدهاند. تاکنون تنها در زندان مرکزی سنندج، ۱۴۰ نفر از بازداشتشدگان اعتراضات به بخش قرنطینه منتقل شدهاند.»
او درباره وضعیت کنونی شهر افزود: «شمار زیادی از نیروهای سپاه پاسداران و انتظامی در نقاط اصلی و برخی مناطق حاشیهای مستقر شدهاند. اما در شبها نیروهای حشدالشعبی عراق جای آنها را گرفته و در همین مناطق مستقر میشوند.»
به گفته این منبع، ساختمان قدیمی دادگستری سنندج در میدان آزادی (شورای حل اختلاف کنونی) و ساختمان بیمه ایران به محل استقرار نیروهای حشدالشعبی تبدیل شده است.
او تاکید کرد: «شخصاً حضور نیروهای حشدالشعبی را مشاهده کردهام. حکومت برای سرکوب مردم این نیروها را از عراق وارد کرده و آنها در چند شهر دیگر نیز مستقر شدهاند. اگرچه تا حدودی فارسی صحبت میکنند، اما این میزان شناخت کافی نیست تا هویت واقعیشان پنهان بماند.»
پیش از این یک مقام پیشین عراقی نقش گروههای مسلح وابسته به حشد الشعبی در سرکوب اعتراضات مسالمتآمیز ایران را تایید و آن را «جنایت علیه بشریت» توصیف کرد. همزمان یک رسانه در ایران از کشته شدن «نیروهای مدافع حرم» خبر داد و مخاطبان ایراناینترنشنال حضور نیروهای خارجی در سرکوبها را تایید کردند.
در ۱۷ دیماه بر اساس اطلاعات رسیده به ایران اینترنشنال، خبر داد که شبهنظامیان عراقیِ وابسته به حکومت ایران شروع به جذب نیرو برای کمک به نیروهای جمهوری اسلامی در سرکوب اعتراضات در ایران کردهاند.
تد کروز، نماینده مردم تگزاس در سنا، در پستی تازه که در شبکههای اجتماعی به اشتراک گذاشت خطاب به مردم ایران گفت که زمامداران ایران با شجاعتی که مردم ایران از خود نشان دادند، سقوط خواهند کرد.
او در این ویدیوی کوتاه گفت: «میخواهم با مردم ایران صحبت کنم، مردمی که به پا خاستهاند، مردمی که با ایستادن مقابل خامنهای و قیام برای آزادی شجاعتی افسانهای را به نمایش گذاشتند، شجاعت شما را میستایم. باید بدانید که آمریکا کنار شماست، رییسجمهور ترامپ پشت شماست و این ستمگران با شجاعت بینظیر شما سقوط خواهند کرد.»
