شاهزاده رضا پهلوی در واکنش به اظهارات اخیر استیو ویتکاف، رییس هیئت مذاکرهکننده آمریکا با جمهوری اسلامی، تاکید کرد که جمهوری اسلامی شریک صلح نیست و تنها راه دستیابی به صلح و ثبات در خاورمیانه، حمایت از مردم ایران برای رهایی از این حکومت است.
ویتکاف گفته بود که هر توافق نهایی با جمهوری اسلامی باید چارچوبی برای «صلح، ثبات و رفاه در خاورمیانه» ایجاد کند.
شاهزاده رضا پهلوی در پیامی خطاب به ویتکاف نوشت: «جمهوری اسلامی شریک صلح نیست. تنها راه رسیدن به صلح، ثبات و شکوفایی در خاورمیانه، کمک به مردم ایران برای رهایی از این رژیم ضعیف و ازهمگسیخته است.»
او در ادامه افزود: «سیاست فشار حداکثری در دوره نخست ریاستجمهوری پرزیدنت ترامپ، موفقترین سیاست در قبال این رژیم در تاریخ بود. ضروری است که این سیاست ادامه یابد و با حمایت حداکثری از مردم ایران تکمیل شود. به این رژیم جنگطلب فرصت بقا ندهید. در حالی که مردم ایران برای صلح مبارزه میکنند، بگذارید فرصت واقعی برای پیروزی داشته باشند.»
اکسیوس به نقل از دو منبع آگاه گزارش داد که دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، روز سهشنبه نشستی محرمانه در «اتاق وضعیت» کاخ سفید برگزار کرده تا با مقامهای ارشد دولت خود درباره مذاکرات هستهای با جمهوری اسلامی گفتوگو کند.
بر اساس این گزارش، این نشست سطح بالا با حضور تمام مقامهای ارشد امنیت ملی و سیاست خارجی دولت ترامپ برگزار شد و بر بررسی موضع آمریکا در دور بعدی مذاکرات که قرار است روز شنبه برگزار شود، متمرکز بود.
جِیدی ونس معاون رییسجمهور، مارکو روبیو وزیر خارجه، پیت هگسث وزیر دفاع، مایک والتز مشاور امنیت ملی کاخ سفید، استیو ویتکاف نماینده ویژه ترامپ، جان رتکلیف رییس سازمان سیا، و سایر مقامهای ارشد دولت در این نشست حضور داشتند.
خبرگزاری رویترز در گزارشی تحلیلی این پرسش را مطرح کرده است که آیا حمله نظامی میتواند برنامه هستهای ایران را نابود کند. در این گزارش با اشاره به عوامل متعدد گفته شده است که احتمالا چنین حملهای قادر به نابود کردن برنامه هستهای ایران نخواهد بود.
رویترز با اشاره به استقرار بمبافکنهای استراتژیک بی ۲ در جزیره دیهگو گارسیا، جایی که ایران را در دسترس این هواپیماها قرار میدهد، این اقدام را پیامی صریح و هشدارآمیز به تهران دانسته و گفته آرایش نظامی آمریکا در منطقه به رهبران جمهوری اسلامی میگوید که اگر توافقی برای مهار برنامه هستهای حاصل نشود، چه سرنوشتی ممکن است در انتظار آنها باشد.
با این حال، رویترز بهنقل از کارشناسان نظامی و هستهای افزوده که حتی با چنین قدرت آتش عظیمی، اقدام نظامی آمریکا و اسرائیل احتمالا تنها بهطور موقت برنامهای را عقب میاندازد که غرب نگران است در نهایت به ساخت بمب اتم منتهی شود؛ هرچند جمهوری اسلامی تاکید میکند که در پی ساخت سلاح هستهای نیست.
رویترز در ادامه گزارش خود افزوده: «بدتر آنکه چنین حملهای ممکن است حکومت ایران را به اخراج بازرسان آژانس بینالمللی انرژی اتمی وادارد، برنامه هستهای نیمهمخفی کنونی را بهطور کامل به زیر زمین ببرد و آن را با شتاب بیشتری به سوی تبدیل شدن به یک قدرت هستهای سوق دهد؛ امری که غرب از آن واهمه دارد، اما ممکن است همین اقدام نظامی، تحقق آن را تسریع کند.»
جاستین برانک، پژوهشگر ارشد موسسه خدمات سلطنتی متحد بریتانیا در حوزه قدرت هوایی و فناوری به رویترز گفته است:«واقعا دشوار است تصور کنیم که حملات نظامی بتواند مسیر ایران به سوی سلاح هستهای را مسدود کند، مگر آنکه شاهد تغییر حکومت یا اشغال کامل ایران باشیم.»
به گفته برانک، «در واقع هدف چنین حملاتی تنها بازگرداندن نوعی بازدارندگی نظامی، تحمیل هزینه و عقب انداختن زمان گریز هستهای ایران به سطح چند سال پیش است.»
زمان گریز به مدتی اطلاق میشود که یک کشور برای تولید مقدار کافی مواد شکافتپذیر جهت ساخت بمب اتم نیاز دارد. در مورد ایران، این زمان در حال حاضر بین چند روز تا چند هفته برآورد میشود، اگرچه ساخت کامل بمب، در صورت تصمیم به چنین کاری، به زمان بیشتری نیاز دارد.
توافق هستهای سال ۲۰۱۵ میان جمهوری اسلامی و قدرتهای جهانی، موسوم به برجام، محدودیتهای شدیدی را بر فعالیتهای هستهای ایران اعمال کرد و زمان گریز را به دستکم یک سال افزایش داد. اما پس از خروج آمریکا در دور اول ریاست جمهوری دونالد ترامپ از این توافق در سال ۲۰۱۸، توافق فروپاشید و تهران نیز اقداماتی فراتر از تعهدات برجامی خود را انجام داد.
بهنوشته رویترز، اکنون ترامپ خواستار مذاکره برای اعمال محدودیتهای جدید هستهای است؛ مذاکراتی که از آخر هفته گذشته آغاز شده. او پس از این مذاکرات نیز همچون هفتههای اخیر هشدار داد: «اگر توافقی حاصل نشود، تاسیسات هستهای ایران را بمباران خواهیم کرد.»
اسرائیل نیز تهدیداتی مشابه را مطرح کرده است. یسرائیل کاتس، وزیر دفاع این کشور، در ماه نوامبر گفت: «ایران بیش از هر زمان دیگری در معرض حمله به تاسیسات هستهای خود قرار دارد. ما اکنون فرصت داریم تا مهمترین هدف خود را یعنی خنثیسازی و نابودی تهدیدی وجودی علیه اسرائیل را محقق کنیم.»
بزرگ و پرخطر
برنامه هستهای ایران در چندین سایت مختلف پیش میرود و هرگونه حمله، احتمالا باید بیشتر یا همه این تاسیسات را هدف قرار دهد. حتی آژانس بینالمللی انرژی اتمی نمیداند برخی از تجهیزات کلیدی مانند قطعات سانتریفیوژها کجا نگهداری میشوند.
کارشناسان نظامی میگویند اسرائیل بهتنهایی میتواند بسیاری از این سایتها را هدف قرار دهد، اما این عملیات بسیار پرخطر خواهد بود و نیاز به حملات مکرر دارد، آن هم در حالی که باید با سامانههای پدافند هوایی تامینشده از سوی روسیه مقابله کند؛ اگرچه اسرائیل سال گذشته در حملاتی محدودتر توانست چنین کاری را انجام دهد.
غنیسازی اورانیوم قلب برنامه هستهای ایران است و دو سایت اصلی آن عبارتاند از: تاسیسات غنیسازی نطنز که در عمقی معادل سه طبقه زیر زمین قرار دارد؛ و فردو، که بسیار عمیقتر و در دل کوه ساخته شده است.
ایالات متحده بهمراتب ببش از اسرائیل توانایی نابودی این اهداف را دارد؛ بهویژه با بمبهای ۳۰ هزار پوندی (۱۴ هزار کیلوگرمی) که تنها بمبافکنهای بی ۲ مانند آنهایی که اخیرا به جزیره دیهگو گارسیا در اقیانوس هند منتقل شدهاند، قادر به حمل آنها هستند. اسرائیل چنین بمبها و هواپیماهایی در اختیار ندارد.
ژنرال بازنشسته نیروی هوایی آمریکا، چارلز والد، که اکنون در مؤسسه یهودی امنیت ملی آمریکا فعالیت میکند، به رویترز گفته است: «اسرائیل بهاندازه کافی بمبهای ۵ هزار پوندی ندارد تا فردو و نطنز را از بین ببرد.»
بهگفته او «با حضور آمریکا، هم حمله سریعتر خواهد بود و هم احتمال موفقیت، بیشتر؛ هرچند که حتی در این صورت هم حمله چند روز زمان خواهد برد.»
پیامدهای حمله چه خواهد بود؟
اریک بروئر، تحلیلگر سابق اطلاعاتی آمریکا و عضو ابتکار تهدید هستهای، به رویترز گفته است: «حمله آمریکا احتمالا خسارات بیشتری نسبت به حمله اسرائیل به تاسیسات اتمی ایران وارد میکند، اما در هر دو حالت، بحث بر سر خریدن زمان است و خطر جدی وجود دارد که این اقدام، ایران را بهجای دور شدن، به بمب نزدیکتر کند.»
بهگفته او، «حمله میتواند در برنامه هستهای ایران اختلال ایجاد کند و آن را به تاخیر بیندازد، اما نمیتواند آن را نابود کند.»
بهنوشته رویترز، در حالی که سایتها را میتوان از بین برد، دانش پیشرفته ایران در زمینه غنیسازی اورانیوم از بینرفتنی نیست. جلوگیری از بازسازی برنامه نیز کاری بسیار دشوار و پرهزینه خواهد بود.
کِلسی داونپورت، مدیر بخش منع گسترش تسلیحات هستهای در انجمن کنترل تسلیحات، در همین زمینه گفته است: «روز بعد از حمله چه خواهد شد؟ ایران در پاسخ به حمله به تاسیسات هستهای خود، آنها را مستحکمتر و برنامهاش را گستردهتر خواهد کرد.»
با توجه به اینکه حکومت ایران پیش از این نظارتهای اضافی آژانس در قالب توافق ۲۰۱۵ را کنار گذاشته، بسیاری از تحلیلگران هشدار میدهند که در صورت وقوع حمله، ایران احتمالا بازرسان آژانس را از سایتهایی چون نطنز و فردو اخراج خواهد کرد.
علی شمخانی، مقام ارشد سابق نظامی و امنیتی جمهوری اسلامی و مشاور کنونی علی خامنهای، هفته گذشته در پستی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «تداوم تهدیدات خارجی و قرار داشتن ایران در وضعیت حمله نظامی، ممکن است به اقدامات بازدارندهای چون اخراج بازرسان آژانس و توقف همکاری منجر شود.»
تنها کشور دیگری که چنین مسیری را پیموده، کره شمالی است که پس از اخراج بازرسان، نخستین آزمایش هستهای خود را انجام داد.
جیمز اکتون، عضو اندیشکده بنیاد کارنگی برای صلح بینالمللی، در همین مورد به رویترز گفته است: «اگر ایران را بمباران کنید، تقریباً مطمئنم که بازرسان بینالمللی را اخراج و به سمت ساخت بمب حرکت خواهد کرد.»
مخاطبان ایراناینترنشنال، ابراز رضایت علی خامنهای، از دور اول مذاکرات را نشانه تلاش او برای حفظ قدرت، فریب و ناشی از ترس از سرنگونی ارزیابی کردند. اغلب مخاطبان بر وقتکشی جمهوری اسلامی، بیاعتمادی به حکومت و ادامه مشکلات اقتصادی پرداختهاند.
در حالی که رهبر جمهوری اسلامی، حدود دو ماه قبل، پیش از این، ۱۹ بهمنماه ۱۴۰۳، گفته بود که مذاکره با آمریکا «عاقلانه، هوشمندانه و شرافتمندانه» نیست، سهشنبه ۲۶ فروردین در دیدار با هیئت رییسه و شماری از نماینده مجلس و برخی دیگر از مقامهای حکومت گفت: «گفتوگوهای عمان یکی از دهها کار وزارت خارجه است. …. کاری و حرکتی است که تصمیمگیری شده و در قدمهای اول هم خوب اجرا شده است.»
وحشت از فروپاشی نظام
در پاسخ به سوال ایراناینترنشنال، که از مخاطبان و کاربران خواسته بود نظرشان را درباره ابراز رضایت رهبر جمهوری اسلامی از دور اول مذاکرات بیان کنند، اکثر کاربران به ترس خامنهای از فروپاشی نظام اشاره کردند و گفتند واکنش و مجموعه اقدامات او برای جلوگیری از این امر بوده است.
گروهی معتقدند که ترس از تغییر نظام سیاسی و مذهبی، انگیزه اصلی مواضع جدید رهبر جمهوری اسلامی است. آنها پیشبینی میکنند که جامعه ایران در آینده شاهد تحولات عمیق سیاسی و فرهنگی خواهد بود.
کاربری در این باره نوشته است: «علت ابراز رضایت خامنهای ترس است؛ فقط ترس از سرنگونی، در ایران دو انقلاب رخ خواهد داد، انقلاب سیاسی گذار از رژیم مذهبی که منجر به سرنگونی جمهوری اسلامی خواهد شد و انقلاب مذهبی گذار از اسلام و تشیع که به ورود به دوره ای نوین از تجددگرایی با بنیان اندیشه های ایران کهن منجر میشود»
برخی، اظهارات خامنهای را ناشی از نگرانیهای شخصی و تلاش برای حفظ قدرت میدانند، در حالی که معتقدند زمان تغییرات نزدیک است. به گفته یک کاربر: «این شیطان با ماورا قرارداد داره ….ولی دیگه تموم شد موقع رفتنشه»
برخی از مخاطبان نیز اظهارات خامنهای را تلاش برای خرید زمان میدانند و خواستار هوشیاری طرفهای مقابل هستند.
در این رابطه یکی از مخاطبان نوشته است: «ابراز رضایت خامنهای از سر ترس و خطر است. نه چیز دیگر؛ چون سرنوشتی مانند صدام، قذافی، حسنی مبارک، بن علی و بشار اسد در انتظار اوست ...»
عدهای هم با اشاره به شرایط اقتصادی، مواضع رهبر جمهوری اسلامی را نمایشی و با نیت فریب میدانند. همچنین برخی معتقدند که اقدامات خامنهای با هدف نجات موقعیت سران نظام انجام میشود و احتمال تغییرات اساسی را نزدیک میدانند.
یک مخاطب در این باره نوشته است: «به نظرم بهزودی رژیم سرنگون میشه. مذاکره بهخاطر اینه که بتونن خودشون و سران رو نجات بدن؛ همین»
در این رابطه بیشتر بخوانید: خواسته آمریکا از مذاکره با ایران: نظارت بر برنامه موشکی و بازرسی سختگیرانهتر هستهای؟
فریبکاری خامنهای
بسیاری از کاربران نیز، خامنهای را به فریبکاری، حیله یا داشتن انگیزههای پنهان متهم میکنند و به او اعتماد ندارند.
آنها میگویند تجربه تاریخی نشان میدهد که اعتماد به برخی از چهرههای سیاسی-مذهبی دشوار است و ممکن است انگیزههای پنهانی در پس اظهارات رهبر جمهوری اسلامی وجود داشته باشد.
یکی از مخاطبان نوشته است: «خامنهای چوپان دروغگو است. ۴۶ سال تجربه می گوید به آخوند سیاسی نباید اعتماد کرد. حتما حیلهای در کار است. صرفنظر از اینکه گفته من دیپلمات نیستم، انقلابی هستم.»
برخی گمان میکنند که توافقات پشتپردهای در شکلگیری مواضع خامنهای دخیل بوده است.
گروهی معتقدند که خامنهای با این مواضع در پی حفظ قدرت و منافع خودش است و خواستار هوشیاری جامعه در برابر اقدامات فریبکارانه شدهاند.
یک کاربر نوشته است: « وقتی اینطوری حرف میزند، یعنی پشت حرفش حتما یک نیرنگ و حیلهای هست. اگر نه چیزی نشده که بخواد راضی باشه. اون داره برای خودش وقت میخره.»
نتیجه سیاستهای خامنهای: فقر و گرانی
دستهای دیگر از کاربران، نتیجه تصمیمات و مواضع خامنهای را افزایش فقر مردم دانستند. نظرات این دسته به مشکلات اقتصادی، گرانی، فقر و تاثیر کلی سیاستهای خامنهای بر زندگی مردم اشاره دارد.
مخاطبان ایراناینترنشنال، با ابراز تاسف از مشکلات اقتصادی، معتقدند که سیاستهای رهبر جمهوری اسلامی به زیان مردم بوده است.
کاربری در این رابطه نوشته است: «فقط زندگی مردم ایران بود که نابود شد.ای امان از جاهلان و نادانان و نون به نرخ روز خورهای جامعه؛ امان از مغزهای زنگ زده و شستشو شده»
برخی نیز با ابراز ناامیدی از انفعال جامعه، خواستار اقدام جمعی برای تغییر شرایط هستند. کاربری نوشته است: «دیگه همه چی رو [خامنهای] باید قبول کنه. راهی نداره! ولی واقعا من موندم از این ملت که هی فیلم میگیرن این گران شده اون گران شده،، خب کی میخوان قیام کنند؟»
مخاطب دیگری نوشته است: «خرابی کشور برای خامنهای پشیزی ارزش ندارد فقط کافی است ببیند با مذاکره در قدرت میماند ولی کشور ویران و مردم فقیر میشوند راضی است»
تمجید از خامنهای
برخی از مخاطبان نیز به تمجید از رهبر جمهوری اسلامی پرداختند. حامیان حکومت مذاکره را منطقی، مثبت یا نشانه موفقیت میدانند یا به تاثیرات اقتصادی مثبت آن اشاره میکنند. آنها مذاکره را اقدامی منطقی و در راستای شناخت دیدگاههای طرف مقابل میدانند، نه تایید آنها. کاربری نوشته است: «مگر امام حسن با دشمنان خودش صلح نکرد؟ مذاکره به معنی تایید حرف طرف مقابل نیست بلکه شناخت نظرات طرف مقابل است.»
برخی هم با خوشبینی به مواضع رهبر جمهوری اسلامی، آن را نشانه موفقیت در برابر مخالفان میدانند. کاربری در این رابطه نوشته است: «رهبر،پوزه همه مخالفان نظام رو به خاک کشید. مخالفان نظام فکرشو نمیکردن که چنین خنجری از ترامپ بخورن.»
گلرخ ایرایی، زندانی سیاسی، با نگارش نامهای از زندان اوین، تجربه زیسته خود با وریشه مرادی، زندانی سیاسی محکوم به اعدام را روایت کرد و نوشت او یکی از پیشمرگههایی است که با گیسهای بافته شده و دستمالی با گلهای رنگ و وارنگ بر سر، کودکان کوبانی را از حملههای مرگبار داعش نجات داد.
به نوشته ایرایی، مرادی هر روزش را با جمله «ای زندگی یا با تو نخواهم زیست یا تو را با آزادی خواهم آراست»، آغاز میکند و در خاطراتش از میدان جنگ با داعش برای زندانیان گفته است.
این زندانی سیاسی در خصوص مواجهه مرادی یا حکم اعدام نوشت: «با آرامشی عجیب در برابر حکم مرگی که گاه برای عوض شدن حالمان با آن هم شوخی میکند و با خندهای که چال روی لپش را عمیق تر میکند، میگوید این حکم برای اجراست.»
ایرایی در بخشی از نامهاش با اشاره به بازداشت خشونتآمیز و توام با ضربوشتم مرادی، یادآوری کرد که او پس از انتقال به زندان اوین، به یاد فرزاد کمانگر، فعال حقوق بشر و معلم اعدام شده افتاد و سعی کرد «مقاومت و هرگز سر خم نکردن را از او یاد بگیرد.»
او با توصیف زمان انتقال مرادی به بند زنان زندان اوین پس از تحمل پنج ماه حبس در سلول انفرادی، نوشت: «خیلی زود با همه صمیمی شد. ناخودآگاه با زینب جلالیان قیاسش میکردم. زینب که حالا هجدهمین بهار را در زندان سپری میکند و هر چه از او شنیده ایم مقاومت و ایستادگی است.»
وریشه مرادی (جوانا سنه) ۱۰ مرداد ۱۴۰۲ همراه با ضرب و جرح شدید در حوالی سنندج بازداشت و ۲۰ آبان ۱۴۰۳ با حکم ابوالقاسم صلواتی در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به اتهام «بغی» به اعدام محکوم شد.
ایراناینترنشنال پیش از این در ۱۲ فروردین در گزارشی نوشت مرادی با وجود وضعیت نامساعد جسمی و نیاز فوری به عمل جراحی، از رسیدگی پزشکی در زندان اوین و همچنین اعزام به بیمارستان محروم مانده است.
صدور حکم اعدام برای مرادی و دیگر زندانیان سیاسی در ایران، در ماههای گذشته با اعتراضات گسترده داخلی و بینالمللی همراه شده است.
در یکی از این واکنشها در ۲۵ اسفند، ۲۴۰ فعال مدنی و سیاسی با صدور بیانیهای نسبت به خطر جدی اجرای حکم اعدام مرادی هشدار دادند.
آنها از مرادی بهعنوان فعال حقوق زنان و مبارز در جنگ علیه داعش نام بردند و تاکید کردند او پس از آزادی کوبانی، در توانمندسازی و آگاهیبخشی به زنان نقش داشته است.
مرادی در مرداد ۱۴۰۳ متن دفاعیه خود را همراه با نامهای خطاب به افکار عمومی نوشت و از مردم خواست او و فعالیتهایش را مطابق عدالت اجتماعی قضاوت کنند.
او در بخشی از این نامه با بیان اینکه «داعش سرمان را میبرید و جمهوری اسلامی، سرمان را به دار میکشد»، نوشت: «هیچ دانش سیاسی-حقوقی توان حل این پارادوکس را ندارد. پس بیدار باشیم.»
نرگس محمدی، فعال حقوق بشر و برنده نوبل صلح، در نامهای به سازمان ملل خواستار بررسی ویژه اعدام، ترور، قتل و ناپدیدسازی مخالفان جمهوری اسلامی در ۴۶ سال گذشته شد و اضافه کرد که سرکوب فرامرزی رژیم جمهوری اسلامی حتی به خاک اروپا و آمریکا نیز رسیده است.
محمدی در این نامه، که سهشنبه ۲۶ فروردین منتشر شد، نوشت: «مستندسازی این ترورها و تلاشها برای قتل مخالفان، شرطی ضروری برای گذار دموکراتیک و مسالمتآمیز و پایان دادن به ۴۶ سال استبداد دینی و زنستیز در ایران است.»
برنده جایزه نوبل صلح اضافه کرد جمهوری اسلامی از بدو تاسیس تاکنون، نهتنها هزاران زندانی سیاسی را اعدام کرده، بلکه جان بسیاری از معترضان را در داخل و خارج از کشور به خطر انداخته و یا گرفته است.
این فعال حقوق بشر با اشاره به تلاش جمهوری اسلامی برای ترور مسیح علینژاد در آمریکا، نوشت: «این سیاست به روشنی نشاندهنده سرکوب فرامرزی رژیم جمهوری اسلامی است که حتی به خاک اروپا و آمریکا نیز رسیده است.»
در آخرین دادگاه متهمان پرونده سوءقصد به مسیح علینژاد، دادگاه فدرال منهتن و اعضای هیئت منصفه، هر دو متهم را در پنج فقره قتل به صورت قراردادی، توطئه برای قتل، پولشویی بینالمللی و تامین مالی خارجی برای عملیات مجرم شناخت.
نرگس محمدی از ۱۴ آذر ۱۴۰۳ با تعلیق حکم ۱۳ سال و ۹ ماه زندان، بهدلایل پزشکی به مرخصی درمانی اعزام شد و با وجود تایید سازمان پزشکی قانونی برای تمدید تعلیق حکم، برای بازگشت به زندان اوین تحت فشار قرار گرفته است.
محمدی در بخش دیگری از نامه خود با اشاره به تصویب قطعنامه شورای حقوق بشر سازمان ملل و تمدید ماموریت گزارشگر ویژه و هیئت حقیقتیاب مستقل برای نقض حقوق بشر در ایران، نوشت این تصمیم، به دو جهت تاریخی و سرنوشتساز است.
این فعال حقوق بشر از این تصمیم بهعنوان پیامی مهم از سمت جامعه جهانی و نماد ایستادگی بر اصول حقوق بینالملل و حقوق بنیادین تمامی ملتها از جمله مردم ایران، نام برد.
او با تاکید بر اینکه گردآوری شواهد و شناسایی عاملان جنایاتهای جمهوری اسلامی، تنها راه ممکن برای پیگیری قضایی در دادگاههای بینالمللی و دیوان بینالمللی کیفری است، از این موضوع بهعنوان «همکاری تنگاتنگ با جامعه مدنی ایران که در تلاش برای پایان دادن به مصونیت آمران و عاملان سرکوب است، نام برد.
نرگس محمدی تا به امروز بیش از ۱۰ سال از عمر خود را در زندان سپری کرده است. او از زمان آغاز فعالیتهای حقوق بشریاش از سوی دستگاه قضایی جمهوری اسلامی به بیش از ۳۶ سال زندان و ۱۵۴ ضربه شلاق و مجازاتهای ناعادلانه دیگر محکوم شده و تجربه ۱۳۵ روز حبس در سلول انفرادی دارد.
این فعال مدنی در سالهای اخیر به دلیل فعالیتهای حقوق بشری خود جوایز بینالمللی متعددی از جمله جایزه نوبل صلح، جایزه جهانی آزادی مطبوعات یونسکو/گییرمو کانو و جایزه شجاعت خبرنگاران بدون مرز را دریافت کرده است.