شورای هماهنگی اعتراضات پرستاران به مقامهای حکومت هشدار دادند تعیین تکلیف نشدن خواستههای پرستاران واکنش قاطع و هماهنگ آنها را در پی دارد. این تشکل صنفی عواقب این موضوع را متوجه مسئولین دانست و اعلام کرد تقلیل مطالبات پرستاران به پرداخت مبالغ اندک آبی بر آتش اعتراضات خواهد بود.
شورای هماهنگی اعتراضات پرستاران، روز ششم آبان با دادن ضربالاجلی از سازمان مدیریت و برنامهریزی و وزارت بهداشت جمهوری اسلامی خواست «فضاسازی رسانهای مسئولین و بزرگنمایی در مورد رفع مشکلات پرستاران» را تا تاریخ ۱۷ آبان مصادف با روز پرستار پایان دهند.
این تشکل صنفی با اشاره به اینکه تا امروز هیچ اقدام عملی که جامعه پرستاری آن را لمس کند رخ نداده و امیدی وجود ندارد تا ۱۷ آبان اتفاق خوبی رخ دهد، نوشت: «از تاریخ مذکور، واکنش قاطع و هماهنگ پرستاران را نسبت به فعل و ترک فعل مسئولین اعلام میداریم و بیشک عواقب این واکنش به عهده مسئولین است.»
این اطلاعیه به اشاره به اینکه نارضایتی پرستاران محدود به چند شهر نیست، از «رفع تبعیضهای پرداختی پرسنل درمان، تصحیح و افزایش محسوس رقمهای پرداختی تعرفهگذاری، افزایش حقوق و مزایا در احکام حقوقی، تامین نیروی انسانی، بهبود شرایط رفاهی، تسویه کامل معوقات و رسیدگی به وضعیت اضافهکاری اجباری و تعرفههای بسیار کم» به عنوان برخی از مطالبات پرستاران نام برد.
فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت پزشکیان، روز ۲۵ مهر با تاکید بر مطالبات قانونی پرستاران و بازنشستگان و گندمکاران از دولت، گفت دولت به خاطر محدودیت بودجه توان پرداخت مطالبات آنها را ندارد.
پرستاران و اعضای کادر درمان در ایران، طی سالهای گذشته بارها در اعتراض به رسیدگی نشدن به خواستهها و مطالبات خود دست به تجمع، تحصن و اعتصاب زدند.
در یکی از آخرین نمونهها، پرستاران شهرهای مختلف کشور از روز ۱۵ مرداد، به مدت بیش از یک ماه در حدود ۵۰ شهر و ۷۰ بیمارستان ایران دست از کار کشیدند و تجمع اعتراضی برگزار کردند.
اکنون شورای هماهنگی اعتراضات پرستاران هم در اطلاعیه ششم آبان خود اتحاد و اعتراض سراسری را رمز پیروزی جامعه پرستاری نامید و از اعتصاب پرستاران در روز ۱۷ آبان، مصادف با روز پرستار خبر داد.
۵۰ هزار پرستار خانهنشین هستند
محمد شریفیمقدم، دبیرکل خانه پرستار، روز ششم آبان در گفتوگو با «شبکه شرق» با بیان اینکه در ایران ۵۰ هزار پرستار خانهنشین داریم، گفت: «تا زیرساخت را درست نکنیم، استخدام مثل آبی است که در آبکش ریخته میشود.»
دبیرکل خانه پرستار، نگهداشت نیرو را یکی از مشکلات جامعه پرستاری برشمرد و گفت: «به همین علت نیروی جدید نیامده میرود. همه هم این موضوع را میدانند و انکارناپذیر است. مهاجرت یا ترک شغل میکنند و به مشاغل دیگر میروند.»
شریفیمقدم از برابر کردن کارانه با حقوق و افزایش مبلغ فوقالعاده خاص به عنوان برخی از راههایی که ممکن است بتواند در نگهداشت پرستاران موثر باشد نام برد و گفت تا زمانی که این موارد را رفع نکنیم پرستار نمیماند و مهاجرت میکند و این راهی است که وزارت بهداشت پیش روی آنها گذاشته است.
او با اشاره به اینکه بسیاری میگویند برای این کار بودجه وجود ندارد، گفت: «اتفاقا بودجه هست اما متاسفانه در جای دیگر و برای گروههای دیگر نظام سلامت هزینه میشود.»
احمد نجاتیان، رییس کل سازمان نظام پرستاری، روز ۱۲ شهریور در مصاحبهای از افزایش دو برابری میانگین مهاجرت سالانه پرستاران از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲ خبر داد و گفت که این آمار، رو به رشد است.
در سالهای گذشته شماری از انجمنها و نهادهای صنفی پرستاری نیز درباره روند رو به رشد مهاجرت پرستاران، تغییر شغل یا خروج آنها از چرخه خدمات، هشدار دادهاند.
هماکنون بیش از ۲۲۰ هزار پرستار در بیمارستانهای دولتی و خصوصی در ایران مشغول کار هستند.
در سراسر کشور به ازای هر هزار نفر جمعیت، به طور میانگین ۱/۵ نفر پرستار وجود دارد در حالیکه میانگین جهانی آن، سه پرستار است.
به استناد گفتههای شمار زیادی از پرستاران و کادر درمان، آنان نه تنها دچار فرسودگی میشوند بلکه خدمات کامل پرستاری نیز به بیماران ارائه نمیشود.
