گوش دادن به موسیقی میزان درد و اضطراب بعد از جراحی را کاهش می‌دهد

بر اساس تحقیقات جدید این تیم، ابرنواخترهای نوع‌اول-رده‌سی، نه تنها حاصل انفجار ستارگان منفرد عظیم نیستند بلکه حضور ستارگان همدم دوتایی تاثیر قابل توجهی بر شکل‌گیری این رویداد دارد.

به گفته میخالسکی در مصاحبه‌ای با نشریه ساینس آلرت، پیش‌تر از این تصور می‌شد تکامل و سرنوشت ستارگان عظیم تنها به جرم آن‌ها وابسته است.

او با اشاره به این‌که پیچیدگی ستارگان پرجرم تنها با تحقیقات بیشتر افزایش می یابد گفت: «ما می‌دانستم که تکامل و سرنوشت آنها به جرم آنها بستگی دارد، سپس فهمیدیم این موضوع به میزان غنی شدن فلزات در این ستارگان‌ هم بستگی دارد. حالا مشخص شده که ستارگان هم‌دم نیز می توانند بر زندگی آنها تاثیر زیادی بگذارند.»

ابرنواختر و انواع آن

ابرنواختر یا سوپرنوا یک انفجار عظیم ستاره‌ای است که در پایان عمر یک ستاره ر می‌دهد.

در اثر این انفجار، یک ستاره بزرگ که سوخت هسته‌ای خود را تمام کرده، در هسته خود فرو می‌ریزد.

این فروپاشی باعث می‌شود که ستاره به شدت منفجر شده و مقدار زیادی انرژی و ماده به فضا پرتاب کند. این انفجارها نقش مهمی در تولید عناصر سنگین و شکل‌گیری کیهان دارند.

ابرنواخترها به دو نوع اصلی تقسیم می‌شوند: ابرنواخترهای نوع اول (بدون هیدروژن) و نوع دوم (با هیدروژن).

ستاره همدم

ستاره همدم به ستاره‌ای گفته می‌شود که در کنار یک ستاره دیگر در یک منظومه دوتایی قرار دارد. در این سیستم، دو ستاره به دور یک مرکز گرانشی مشترک می‌چرخند. این همدم دوتایی می‌تواند بر تکامل و سرنوشت ستاره اصلی تأثیر بگذارد.

100%

فرآیند فروپاشی ستارگان و نظریه‌های پیشنهادی

این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که تمام هیدروژن موجود در هسته ستاره به عناصر سنگین‌تر ذوب شده و عناصر هسته ستاره به قدری سنگین می‌شوند که برای همجوشی به انرژی بیشتری از انرژی آزاد شده از همجوشی نیاز دارند.
وقتی این کوره هسته ای نتواند انرژی کافی آزاد کند، فشار بیرونی کاهش می یابد و هسته متراکم ستاره تسلیم گرانش می شود.

یکی از جنبه‌های شگفت‌انگیز ابرنواخترهای نوع‌اول-رده‌سی، غیاب هیدروژن و هلیوم در لایه‌های بیرونی است. این غیبت دانشمندان را متحیر کرده است چرا این عناصر سبک‌تر علی‌رغم خارج شدن از هسته ستاره، باید به مقدار کافی در اتمسفر باقی می‌ماندند.

این موضوع که سال‌ها دانشمندان را به چالش کشیده بود، با دو نظریه اصلی توضیح داده شده می‌شد.

بر اساس اولین نظریه بادهای ستاره‌ای قوی که از ستارگان بسیار بزرگ با جرمی حدود ۲۰ تا ۳۰ برابر خورشید ساطع می‌شوند، می‌توانند هیدروژن و هلیوم را از اتمسفر ستاره بزدایند.

در نظریه دوم، که حالا شواهد بیشتری برای تایید آن به دست آمده، یک ستاره همدم کوچک‌تر به اندازه‌ای نزدیک است که بتواند این عناصر را از ستاره‌ای بین هشت تا ۱۵ برابر جرم خورشید ما خارج کند.

تیم میخالوسکی گازهای مولکولی به جا مانده از ابرنواخترهای نوع‌اول-رده‌سی، را مطالعه کردند و آن را با گاز مولکولی به جا مانده از ابرنواخترهای نوع دوم مقایسه کردند.
آنها کشف کردند که میزان هیدروژن موجود در اطراف این دو گروه از ابرنواخترها یکسان است و این نشان می‌دهد که تشکیل ابرنواخترهای نوع‌اول-رده‌سی به ستارگان کم جرم اطراف آنها وابسته است.
این یافته، مفروضات قبلی در مورد این رویدادهای کیهانی را به چالش می کشد و منشا آنها را روشن می کند.

بر اساس این تحقیقات، شمشیرهایی با قدمت ادعایی سه هزار سال که به تازگی در فرودگاه هیترو لندن کشف و توقیف شدند، در واقع آثاری جعلی هستند.

این اشیا با ترکیب قطعات اصیل باستانی، شامل دسته و تیغه‌های کهن، به شکلی ماهرانه ساخته شده‌اند تا ظاهری قدیمی و باستانی به خود بگیرند.

بر اساس گزارش ایندیپندنت، ماجرا از کشف تعدادی شمشیر در فرودگاه هیترو لندن آغاز شد.

این اشیا که ادعا می‌شد به دوران «عصر آهن» ایران تعلق دارند، تحت بررسی‌های دقیق با استفاده از فن‌آوری پیشرفته توموگرافی نوترونی قرار گرفتند. نتایج این آزمایش‌های پیشرفته آشکار ساخت که برخی از این شمشیرها در حقیقت «ترکیب‌هایی هنرمندانه» هستند که از ترکیب قطعات اصیل باستانی با تکنیک‌های مدرن ساخته شده‌اند.

نتایج این پژوهش که در مجله آرکئلوجیکال ساینس منتشر شده، اصالت شمشیرهای منسوب به ایران باستان را که در موزه‌های سراسر جهان نگهداری می‌شوند، مورد تردید قرار داده‌ است چرا که بسیاری از این آثار تاکنون مورد بررسی و تحلیل علمی قرار نگرفته‌اند.

محققان با اسکن دقیق شمشیرها، نشانه‌هایی از چسب، لحیم سربی و سوراخ‌های ایجاد شده با مته پیدا کردند. این نشانه‌ها حاکی از آن است که تیغه‌های ساخته شده از آلیاژ مس، به دسته‌های مختلف متصل شده‌اند.

این تیغه‌ها جایگزین تیغه‌های آهنی اصلی شده بودند که به احتمال فراوان در زمان کشف شمشیرها فرسوده و خراب شده بودند.

نکته جالب و عجیب این بود که در داخل یکی از شمشیرها، تکه‌ای از یک مته مدرن پیدا شده که از چشم سازندگان آن پنهان مانده‌ بوده.

جاعلان به جای استفاده از قطعات کوچک آهنی که از شمشیرهای باستانی ایران باقی مانده‌اند، تکه‌های مختلف برنزی را به هم وصل کردند تا شمشیرها در چشم خریداران احتمالی جذاب‌تر به نظر برسند.

اگرچه بسیاری از این شمشیرها هنوز دارای بخش کوچکی از آهن اصلی هستند که پیش‌تر از سوی فروشنده به عنوان «ویژگی فنی قابل توجه» معرفی شده بود، این پژوهش «به طور قطع» نشان می‌دهد که این هسته‌های آهنی در واقع نتیجه دستکاری‌های اخیر بوده‌اند.

جنس شمشیرهای باستانی

شمشیرهای باستانی که از ترکیب آهن و برنز ساخته شده‌اند، برای باستان‌شناسان اهمیت زیادی دارند. این شمشیرها به آن‌ها کمک می‌کنند تا دوره گذار از عصر برنز به عصر آهن را که در خاورمیانه حدود هزار سال پیش از میلاد رخ داده، بهتر درک کنند.

به گفته الکس رودزینکا، دانشجوی دکترا در دانشگاه کرانفیلد و نویسنده ارشد این مقاله، جاعلان با هدف افزایش ارزش این آثار در بازار، اقدام به ترکیب قطعات مختلف شمشیرهای باستانی کرده‌اند. این امر، فرآیند درک صحیح انتقال تاریخی از عصر برنز به عصر آهن در خاورمیانه را با چالش مواجه کرده است.

دکتر ارب ساتولو، یکی دیگر از پژوهشگران این طرح، به سابقه درخشان ایران در هنر فلزکاری اشاره کرد.

او بر ضرورت تشخیص شیوه‌های اصیل باستانی از آثار جعلی تاکید کرد و گفت: «ایران برای هزاران سال کانون نوآوری در دانش فلزکاری بوده‌ است. با این حال بسیاری از جنبه‌های این میراث کهن هنوز ناشناخته مانده‌ است».

این کشف، نگرانی‌هایی را در میان موزه‌داران و مجموعه‌داران برانگیخته است.

از دهه ۱۹۲۰ میلادی، با کشف سلاح‌های ایرانی، موج گسترده‌ای از خرید این آثار از سوی موزه‌ها و مجموعه‌داران آغاز شد. حال این یافته‌های جدید، اصالت بسیاری از این مجموعه‌ها را زیر سوال برده‌ است.

تشخیص تفاوت بین شیوه‌های ساخت اصیل باستانی از جعل‌های امروزی با استفاده از فن‌آوری‌های پیشرفته تصویربرداری، گامی مهم در راستای شناخت بهتر این شیوه‌های اولیه و پیچیده فلزکاری است.

به دنیای شگفت‌انگیز و گاه نگران‌کننده همراهان مجازی هوش مصنوعی خوش آمدید!

بر اساس گزارش وب‌سایت ویرد، در عصر ارتباطات دیجیتال، جایی که تنهایی به یک اپیدمی جهانی تبدیل شده‌است، استارتاپ‌هایی مانند دیپی (Dippy) با ارائه «دوست‌دختران» و «دوست‌پسران» مجازی، قول می‌دهند خلاء عاطفی زندگی مدرن را پر کنند.

این روند در حالی شکل می‌گیرد که اوپن ای‌آی به تازگی از یک مدل زبان جدید رونمایی کرده که قادر به حل مشکلات چالش‌برانگیز با نوعی شبیه‌سازی از استدلال گام به گام است. این پیشرفت می‌تواند در آینده برای ساخت سیستم‌های هوش مصنوعی توانمندتر بسیار مهم باشد.

دیپی، این استارتاپ نوپا در حوزه هوش مصنوعی که با ارائه همراهان مجازی «بدون سانسور» توجه کاربران را به خود جلب کرده‌ است به تازگی قابلیتی را معرفی کرده‌ که به کاربران اجازه می‌دهد به درون «ذهن» همراهان مجازی خود سرک بکشند.

این قابلیت که «خواندن فرآیند فکر» نام دارد، پرده از رازهای الگوریتم‌های پیچیده‌ای برمی‌دارد که پشت هر پاسخ این موجودات دیجیتالی جای دارند.

اکشات جاگا، مدیرعامل دیپی، درباره این قابلیت جدید گفت: «وقتی می‌توانید افکار یک شخصیت را بخوانید، همه چیز جالب‌تر می‌شود. ما شخصیتی داریم که در ظاهر مهربان و شیرین است اما در باطن، ذهنی محاسبه‌گر و دستکاری‌کننده دارد. این تضاد، عمق جدیدی به تجربه کاربران می‌بخشد.»

دیپی با استفاده از یک مدل زبانی بزرگ (LLM) که با داده‌های نقش‌آفرینی، بهینه‌سازی شده، توانسته است شخصیت‌هایی خلق کند که در بداهه‌پردازی و پاسخگویی به مسیرهای غیرمنتظره گفت‌وگو، عملکردی شگفت‌انگیز دارند.

این شرکت با بهره‌گیری از تکنیک «زنجیره فکری»، به کاراکترهای خود عمق می‌بخشد.

با وجود تبلیغات محدود، دیپی توانسته‌ است به سرعت محبوبیت کسب کند.

به گفته جاگا، این برنامه ماهانه ۵۰۰ هزار کاربر فعال و روزانه ۵۰ هزار کاربر فعال دارد. کاربران به طور متوسط یک ساعت در هر نشست از برنامه استفاده می‌کنند که نشان‌دهنده میزان بالای درگیری کاربران است.

نگرانی‌ها درباره پارتنرهای مجازی

علی‌رغم محبوبیت فزاینده این برنامه‌ها، نگرانی‌هایی در مورد تاثیرات اجتماعی و روانی آن‌ها وجود دارد.

به گفته ایلیانا دپونتی، پژوهشگر دانشگاه لافبرو در بریتانیا، برخی از این برنامه‌ها از «الگوهای تاریک» استفاده می‌کنند: تکنیک‌هایی که آسیب‌پذیری‌های عاطفی افراد تنها را هدف قرار می‌دهند.

دپونتی گفت: «برخی کاربران این برنامه‌ها از نظر اجتماعی منزوی هستند و این برنامه‌ها با الگوریتم‌های تاییدکننده عاطفی خود که شرایط موجود را به چالش نمی‌کشند، باعث ایجاد انزوای بیشتر می‌شوند.»

در حالی که مطالعات نشان می‌دهند این چت‌بات‌ها می‌توانند احساس تنهایی را کاهش دهند، پرسش اینجاست که آیا این کاهش تنهایی به بهای از دست دادن مهارت‌های اجتماعی واقعی تمام نمی‌شود؟

جالب اینجاست که برخلاف تصور عمومی، این برنامه‌ها تنها مورد استقبال مردان جوان کمتر اجتماعی قرار نگرفته‌اند. آمار دیپی نشان می‌دهد ۷۰ درصد کاربران، کاراکترهای مرد را ترجیح می‌دهند که می‌تواند نشان‌دهنده استقبال گسترده زنان از این پلتفرم باشد.

در حالی که دیپی و سایر استارتاپ‌های مشابه به سرعت در حال رشد و جذب سرمایه هستند، پرسش‌های بسیاری بی‌پاسخ مانده‌اند.

آیا این همراهان مجازی در نهایت جایگزین روابط انسانی خواهند‌ شد؟ آیا در حال تولید نسلی هستیم که در تعاملات واقعی با انسان‌های دیگر ناتوان خواهند‌ بود؟

شاید بزرگ‌ترین چالش این باشد که چگونه می‌توان از مزایای این فن‌آوری‌ها بهره برد، بدون این که اساس روابط انسانی را که بر پایه همدلی، درک متقابل و رشد مشترک بنا شده‌اند، از دست داد.

همان‌طور که حرکت سریع به سمت آینده‌ای با حضور پررنگ هوش مصنوعی است، باید از خود پرسید: آیا در حال ساختن دنیایی هستیم که در آن انسان‌ها بیشتر به هم نزدیک می‌شوند یا دنیایی که هر کس در حباب دیجیتالی خود تنهاتر از همیشه است؟

آیا این کشف باید ما را نگران کند یا ممکن است پنجره‌ای جدید به سوی مبارزه با بیماری‌ها باشد؟

بر اساس گزارش سی‌ان‌ان، مطالعه‌ای که به تازگی از سوی محققان دانشگاه نورث‌وسترن انجام شده، نشان می‌دهد که سر دوش و مسواک ما، میزبان جمعیت متنوعی از ویروس‌ها هستند. این ویروس‌ها که باکتریوفاژ یا به اختصار فاژ نامیده می‌شوند، ارتباط پیچیده‌ای با باکتری‌ها دارند که می‌تواند پیامدهای مهمی برای سلامت ما داشته‌باشد.

نتایج این تحقیق که در مجله فرانتییرز این مایکروبایوم منتشر شده‌ نشان می‌دهد این ویروس‌ها از نوعی نیستند که باعث سرماخوردگی یا آنفولانزا (یا حتی بیماری‌های بدتر) شوند. آن‌ها در واقع دشمنان طبیعی باکتری‌ها هستند. هر فاژ کوچک، که ظاهری شبیه سه‌پایه دارد، در طول زمان تکامل یافته تا بتواند یک نوع خاص از باکتری را شکار کرده، به آن حمله کند و آن را از بین ببرد.

دکتر اریکا هارتمن، دانشیار دانشکده مهندسی مک کورمیک و رهبر این مطالعه، به سی‌ان‌ان گفت: «تعداد ویروس‌هایی که ما پیدا کردیم حیرت‌انگیز است. ما نه تنها ویروس‌های زیادی را کشف کردیم که اطلاعات کمی درباره‌شان داریم، بلکه بسیاری از آن‌ها را برای اولین بار مشاهده کردیم.»

محققان با بررسی نمونه‌های بیوفیلم (تجمع میکروارگانیسم‌های متصل به یک سطح) از ۳۴ مسواک و ۹۲ سر دوش، توانستند ۶۱۴ نوع ویروس مختلف را شناسایی کنند.

این تعداد قابل توجه نشان‌دهنده تنوع زیستی گسترده‌ای است که در محیط‌های خانگی معمولی وجود دارد. جالب توجه است که هر نمونه حاوی ترکیب منحصر به فردی از میکروب‌ها بود، که نشان می‌دهد تعداد واقعی ویروس‌های موجود ممکن است حتی بیشتر از این باشد.

مبارزه با مقاومت آنتی‌بیوتیکی

یکی از جنبه‌های مهم این کشف، پتانسیل استفاده از باکتریوفاژها در مبارزه با مقاومت آنتی‌بیوتیکی است. در حال حاضر، مقاومت آنتی‌بیوتیکی یکی از بزرگترین تهدیدهای بهداشت عمومی جهانی محسوب می‌شود.

تنها در آمریکا، هر سال بیش از ۲/۸ میلیون مورد عفونت مقاوم به داروهای ضد میکروبی گزارش می‌شود.

سازمان بهداشت جهانی این مسئله را یکی از بزرگترین تهدیدهای سلامت عمومی در سطح جهان می‌داند. این مشکل می‌تواند درمان‌های پزشکی معمول مانند جراحی، سزارین و شیمی درمانی را بسیار خطرناک‌تر کند.

باکتریوفاژها می‌توانند با آلوده کردن و تکثیر در داخل باکتری‌های میزبان، پاتوژن‌ها یا همان عوامل بیماری‌زای مقاوم به آنتی‌بیوتیک را از بین ببرند. این امر می‌تواند منجر به توسعه داروهای جدیدی شود که به جای از بین بردن کل میکروبیوم بدن، تنها بر روی پاتوژن‌های خاص تاثیر می‌گذارند.

منشا میکروب‌ها

بسیاری از میکروب‌های موجود روی سر دوش از منابع آب سرچشمه می‌گیرند، در حالی که میکروب‌های روی مسواک از مخلوطی از دهان انسان و محیط اطراف ناشی می‌شوند.

هارتمن این فرضیه را مطرح کرد که باکتری‌های دهان می‌توانند همراه با ویروس‌های همزیست خود به مسواک منتقل شوند. این انتقال می‌تواند منجر به ادامه تکامل این ویروس‌ها در محیط جدید مسواک شود.

تغییر نگرش نسبت به میکروب‌ها

دکتر هارتمن با تاکید بر اهمیت تغییر نگرش ما نسبت به میکروب‌ها گفت: «میکروب‌ها همیشه و همه جا هستند. بدون میکروب‌های همزیست، ما قادر به هضم غذا یا مقابله با عفونت‌ها نخواهیم‌بود.» او معتقد است که ما باید با حس شگفتی و کنجکاوی به دنیای میکروبی نزدیک شویم، زیرا این موجودات می‌توانند فواید زیادی داشته‌باشند و پتانسیل عظیمی برای بیوتکنولوژی دارند.

دنیای میکروسکوپی اطراف ما، با وجود نامرئی بودن، نقشی حیاتی در سلامت و بقای ما ایفا می‌کند.

با ادامه تحقیقات در این زمینه، ممکن است شاهد توسعه رویکردهای درمانی و بهداشتی جدیدی باشیم که با اکوسیستم طبیعی بدن ما سازگارتر باشند.

با وجود محبوبیت برنج، اگر پلوپز شما به طور پیوسته مورد استفاده قرار می‌گیرد، شاید وقت آن رسیده‌ باشد که در میزان و شیوه‌ مصرف خود تجدید نظر کنید.

بر اساس گزارش تلگراف، مصرف سرانه برنج در بریتانیا از دهه ۱۹۷۰ تاکنون ۵۳۰ درصد افزایش یافته است. امروزه ۸۸ درصد از خانوارهای بریتانیایی برنج خریداری می‌کنند و یک شهروند بریتانیایی به طور متوسط سالانه ۵/۶ کیلوگرم برنج مصرف می‌کند. این آمار نشان‌دهنده جایگاه مهم برنج در رژیم غذایی مردم این کشور است.

پرسش اینجاست که آیا این ماده غذایی محبوب و پرمصرف می‌تواند بخشی از یک رژیم غذایی سالم و متعادل باشد؟ آیا این روند صعودی می‌تواند پیامدهای منفی برای سلامت مصرف‌کنندگان داشته‌ باشد؟

نیکولا لودلام-رین، متخصص تغذیه و نویسنده کتاب «چگونه غذاهای فرآوری شده بخوریم»، توضیح می‌دهد که برنج سفید در واقع یک دانه تصفیه شده‌ است که طی فرآیند تولید، بسیاری از مواد مغذی خود را از دست می‌دهد. این فرآیند باعث می‌شود که فیبر، ویتامین‌ها و مواد معدنی موجود در برنج به میزان قابل توجهی کاهش یابد.

میزان مصرف در هر وعده

یکی از مشکلات اصلی در مصرف برنج سفید، تمایل افراد به خوردن مقادیر بیش از حد آن در یک وعده غذایی است.

به توصیه متخصصان، برای بیشتر بزرگسالان، یک وعده مناسب برنج، ۷۰ تا ۸۰ گرم برنج خام (معادل ۱۸۰ تا ۲۰۰ گرم پس از پخت) است.

این میزان تقریبا برابر با یک مشت برنج است.

ارزش غذایی

ناتالی باروز، متخصص دیگر تغذیه، به نکته مهمی اشاره می‌کند: حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد برنج سفید از نشاسته تشکیل شده است که پس از هضم، به قند تبدیل می‌شود و می‌تواند تاثیر منفی بر سطح قند خون داشته باشد.

باروز توصیه می‌کند: «از دیدگاه سلامتی، مصرف برنج سفید را بیش از یک بار در هفته پیشنهاد نمی‌کنم. بدن ما روزانه به ۳۰ گرم فیبر نیاز دارد در حالی که اکثر انواع برنج سفید در هر ۱۰۰ گرم کمتر از یک گرم فیبر دارند. مصرف فیبر بالا با کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی، سکته مغزی، دیابت نوع دو و سرطان روده ارتباط دارد. به طور کلی، برنج سفید از نظر پروتئین، مواد معدنی و ویتامین‌ها بسیار فقیر است و ارزش غذایی چندانی ندارد.»

در صورت تمایل به مصرف برنج سفید، بهتر است انواع دانه بلند را انتخاب کنید. این نوع برنج نسبت به انواع دانه کوتاه، شاخص گلیسمی (GI) پایین‌تری دارد. برخی از آن‌ها مانند باسماتی، دارای آمیلوز بیشتری هستند که روند هضم و آزادسازی قند در خون را کندتر می‌کند.

لودلام-رین اضافه می‌کند که دانه‌های بلندتر چسبندگی کمتری دارند و زمان بیشتری برای هضم نیاز دارند. این ویژگی باعث تعدیل واکنش گلوکز در بدن می‌شود.

راه‌هایی برای افزایش سلامت برنج سفید

افزودن فیبر: برنج سفید را با برنج قهوه‌ای، کینوا یا برنج وحشی ترکیب کنید. این کار نه تنها میزان فیبر غذا را بالا می‌برد بلکه مواد مغذی بیشتری نیز به آن می‌افزاید.

گنجاندن چربی‌های سالم: برای افزایش مصرف چربی‌های مفید، یک قاشق غذاخوری روغن بذر کتان یا روغن زیتون به برنج اضافه کنید.

استفاده از دانه‌ها: دانه‌هایی مانند چیا، کدو تنبل یا بذر کتان را به برنج بیفزایید. این دانه‌ها سرشار از فیبر، پروتئین و اسیدهای چرب امگا-۳ هستند.

افزودن سبزیجات: میزان سبزیجات را نسبت به برنج دو برابر کنید. سبزیجات خرد شده مانند نخود فرنگی، اسفناج یا کلم بروکلی را به برنج اضافه کنید تا ویتامین‌ها و فیبر غذای شما افزایش یابد.

نکته مهم دیگر در مورد مصرف برنج، روش پخت آن است. خیساندن برنج قبل از پخت می‌تواند به کاهش سطح آرسنیک، یک آلاینده طبیعی موجود در برخی انواع برنج، کمک کند. همچنین، روش بخارپز کردن نسبت به جوشاندن می‌تواند مواد مغذی بیشتری را حفظ کند.