• العربية
  • English
Brand
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • انقلاب ملی
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • انقلاب ملی
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
  • پوسته
  • زبان
    • العربية
    • English
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • انقلاب ملی
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به ولانت‌مدیا است.
volant media logo

برنج سفید، از محبوبیت جهانی تا هشدارهای سلامتی

۲۴ مهر ۱۴۰۳، ۱۴:۱۵ (‎+۱ گرینویچ)به‌روزرسانی: ۱۵:۳۸ (‎+۰ گرینویچ)

برنج به‌عنوان دانه‌ای خوش‌عطر و محبوب، نه تنها در سفره ایرانیان بلکه در کشورهای مختلف جهان از جمله انگلیس، جایگاه ویژه‌ای یافته است. با افزایش محبوبیت غذاهای آسیایی مانند تایلندی، هندی و چینی، مصرف برنج در اروپا نیز به‌طور چشم‌گیری رشد کرده است.

با وجود محبوبیت برنج، اگر پلوپز شما به طور پیوسته مورد استفاده قرار می‌گیرد، شاید وقت آن رسیده‌ باشد که در میزان و شیوه‌ مصرف خود تجدید نظر کنید.

بر اساس گزارش تلگراف، مصرف سرانه برنج در بریتانیا از دهه ۱۹۷۰ تاکنون ۵۳۰ درصد افزایش یافته است. امروزه ۸۸ درصد از خانوارهای بریتانیایی برنج خریداری می‌کنند و یک شهروند بریتانیایی به طور متوسط سالانه ۵/۶ کیلوگرم برنج مصرف می‌کند. این آمار نشان‌دهنده جایگاه مهم برنج در رژیم غذایی مردم این کشور است.

پرسش اینجاست که آیا این ماده غذایی محبوب و پرمصرف می‌تواند بخشی از یک رژیم غذایی سالم و متعادل باشد؟ آیا این روند صعودی می‌تواند پیامدهای منفی برای سلامت مصرف‌کنندگان داشته‌ باشد؟

نیکولا لودلام-رین، متخصص تغذیه و نویسنده کتاب «چگونه غذاهای فرآوری شده بخوریم»، توضیح می‌دهد که برنج سفید در واقع یک دانه تصفیه شده‌ است که طی فرآیند تولید، بسیاری از مواد مغذی خود را از دست می‌دهد. این فرآیند باعث می‌شود که فیبر، ویتامین‌ها و مواد معدنی موجود در برنج به میزان قابل توجهی کاهش یابد.

میزان مصرف در هر وعده

یکی از مشکلات اصلی در مصرف برنج سفید، تمایل افراد به خوردن مقادیر بیش از حد آن در یک وعده غذایی است.

به توصیه متخصصان، برای بیشتر بزرگسالان، یک وعده مناسب برنج، ۷۰ تا ۸۰ گرم برنج خام (معادل ۱۸۰ تا ۲۰۰ گرم پس از پخت) است.

این میزان تقریبا برابر با یک مشت برنج است.

ارزش غذایی

ناتالی باروز، متخصص دیگر تغذیه، به نکته مهمی اشاره می‌کند: حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد برنج سفید از نشاسته تشکیل شده است که پس از هضم، به قند تبدیل می‌شود و می‌تواند تاثیر منفی بر سطح قند خون داشته باشد.

باروز توصیه می‌کند: «از دیدگاه سلامتی، مصرف برنج سفید را بیش از یک بار در هفته پیشنهاد نمی‌کنم. بدن ما روزانه به ۳۰ گرم فیبر نیاز دارد در حالی که اکثر انواع برنج سفید در هر ۱۰۰ گرم کمتر از یک گرم فیبر دارند. مصرف فیبر بالا با کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی، سکته مغزی، دیابت نوع دو و سرطان روده ارتباط دارد. به طور کلی، برنج سفید از نظر پروتئین، مواد معدنی و ویتامین‌ها بسیار فقیر است و ارزش غذایی چندانی ندارد.»

در صورت تمایل به مصرف برنج سفید، بهتر است انواع دانه بلند را انتخاب کنید. این نوع برنج نسبت به انواع دانه کوتاه، شاخص گلیسمی (GI) پایین‌تری دارد. برخی از آن‌ها مانند باسماتی، دارای آمیلوز بیشتری هستند که روند هضم و آزادسازی قند در خون را کندتر می‌کند.

لودلام-رین اضافه می‌کند که دانه‌های بلندتر چسبندگی کمتری دارند و زمان بیشتری برای هضم نیاز دارند. این ویژگی باعث تعدیل واکنش گلوکز در بدن می‌شود.

راه‌هایی برای افزایش سلامت برنج سفید

افزودن فیبر: برنج سفید را با برنج قهوه‌ای، کینوا یا برنج وحشی ترکیب کنید. این کار نه تنها میزان فیبر غذا را بالا می‌برد بلکه مواد مغذی بیشتری نیز به آن می‌افزاید.

گنجاندن چربی‌های سالم: برای افزایش مصرف چربی‌های مفید، یک قاشق غذاخوری روغن بذر کتان یا روغن زیتون به برنج اضافه کنید.

استفاده از دانه‌ها: دانه‌هایی مانند چیا، کدو تنبل یا بذر کتان را به برنج بیفزایید. این دانه‌ها سرشار از فیبر، پروتئین و اسیدهای چرب امگا-۳ هستند.

افزودن سبزیجات: میزان سبزیجات را نسبت به برنج دو برابر کنید. سبزیجات خرد شده مانند نخود فرنگی، اسفناج یا کلم بروکلی را به برنج اضافه کنید تا ویتامین‌ها و فیبر غذای شما افزایش یابد.

نکته مهم دیگر در مورد مصرف برنج، روش پخت آن است. خیساندن برنج قبل از پخت می‌تواند به کاهش سطح آرسنیک، یک آلاینده طبیعی موجود در برخی انواع برنج، کمک کند. همچنین، روش بخارپز کردن نسبت به جوشاندن می‌تواند مواد مغذی بیشتری را حفظ کند.

Banner
Banner
Banner

پربازدیدترین‌ها

آمریکا شبکه‌های مرتبط با پسر علی شمخانی و حزب‌الله لبنان را تحریم کرد
۱

آمریکا شبکه‌های مرتبط با پسر علی شمخانی و حزب‌الله لبنان را تحریم کرد

۲

نفوذ جمهوری اسلامی و کارزار جمع‌آوری کمک‌های مالی شیعیان کشمیر پس از کشته شدن خامنه‌ای

۳

فایننشال تایمز: تهران از ماهواره چینی برای هدف‌گیری پایگاه‌های آمریکا استفاده کرد

۴

اعتراف مقام سابق جمهوری اسلامی به نارضایتی، شکاف نسلی و نقش آن در اعتراضات دی ۱۴۰۴

۵
تحلیل

وال‌استریت ژورنال: جمهوری اسلامی تندروتر شده است

Banner

انتخاب سردبیر

  • ترامپ در راه رسیدن به توافقی بهتر از برجام با چه موانعی روبه‌روست؟
    تحلیل

    ترامپ در راه رسیدن به توافقی بهتر از برجام با چه موانعی روبه‌روست؟

  • اعزام هزاران نیروی آمریکایی دیگر به منطقه برای تشدید فشار بر تهران

    اعزام هزاران نیروی آمریکایی دیگر به منطقه برای تشدید فشار بر تهران

  • وال‌استریت ژورنال: جمهوری اسلامی تندروتر شده است
    تحلیل

    وال‌استریت ژورنال: جمهوری اسلامی تندروتر شده است

  • فایننشال تایمز: تهران از ماهواره چینی برای هدف‌گیری پایگاه‌های آمریکا استفاده کرد

    فایننشال تایمز: تهران از ماهواره چینی برای هدف‌گیری پایگاه‌های آمریکا استفاده کرد

  • سایه سنگین جنگ بر نیمکت‌های خالی؛ بحران آموزش در عصر «اینترنت طبقاتی»
    روایت شما

    سایه سنگین جنگ بر نیمکت‌های خالی؛ بحران آموزش در عصر «اینترنت طبقاتی»

  • هیات مذاکره‌کننده‌ پس از بروز اختلاف، با دستور ذوالقدر به تهران بازگشتند
    اختصاصی

    هیات مذاکره‌کننده‌ پس از بروز اختلاف، با دستور ذوالقدر به تهران بازگشتند

•
•
•

مطالب بیشتر

روش‌های کلیدی برای زندگی طولانی‌تر و سالم‌تر

۲۱ مهر ۱۴۰۳، ۲۰:۰۱ (‎+۱ گرینویچ)

هر چند پیشرفت‌های علمی و پزشکی باعث افزایش امید به زندگی شده بود، اما این روند در حال کند شدن است. به گزارش مجله نیچر ایجینگ، از سال ۱۹۹۰ تاکنون، امید به زندگی در جوامع با بالاترین طول عمر، تنها حدود ۶.۵ سال افزایش یافته است.

در همین راستا، پژوهشی که از سوی دانشگاه جان هاپکینز بر روی شش هزار و ۲۰۰ مرد و زن در طول هشت سال انجام شد، چهار روش کلیدی برای افزایش طول عمر و بهبود کیفیت زندگی را شناسایی کرده‌ است.

بر اساس یافته‌های این پژوهش، افرادی که این چهار رفتار هوشمندانه را در زندگی خود اتخاذ می‌کنند، احتمال مرگ به هر علتی را در آن محدوده زمانی تا ۸۰ درصد کاهش می‌دهند.

۱. پرهیز از سیگار کشیدن

اولین و مهم‌ترین عامل در افزایش طول عمر، پرهیز از سیگار کشیدن است. محققان تاکید می‌کنند که اگر مجبور به انتخاب تنها یک مورد از میان این چهار عامل باشید، این گزینه بهترین است.

سیگار کشیدن تاثیرات مخربی بر عروق کرونر و ریه‌ها دارد و خطر ابتلا به سرطان و سکته مغزی را به‌شدت افزایش می‌دهد.

۲. حفظ وزن سالم

دومین عامل کلیدی، حفظ وزن سالم است. در پژوهش انجام شده، سالم‌ترین افراد شاخص توده بدنی (BMI) کمتر از ۲۵ داشتند.

شاخص توده بدنی از تقسیم وزن بر حسب کیلوگرم بر مجذور قد بر حسب متر محاسبه می‌شود. برای مثال، فردی با وزن ۷۰ کیلوگرم و قد یک متر و ۷۰ سانتی‌متر، شاخص توده بدنی حدود ۲۴.۲ خواهد‌ داشت که در محدوده سالم قرار می‌گیرد.

حفظ وزن سالم می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های مزمن مانند دیابت و مشکلات قلبی-عروقی را کاهش دهد.

۳. فعالیت فیزیکی منظم

سومین عامل مهم، داشتن فعالیت فیزیکی منظم است. توصیه می‌شود در بیشتر روزهای هفته، روزانه حدود ۳۰ دقیقه فعالیت داشته‌ باشید.

این زمان را می‌توان به سه دوره ۱۰ دقیقه‌ای، یک پیاده‌روی ۱۰ دقیقه‌ای در صبح، یکی در هنگام ناهار و یک قدم زدن بعد از شام تقسیم کرد.

فعالیت فیزیکی منظم نه تنها به حفظ وزن سالم کمک می‌کند، بلکه سلامت قلب و عروق را نیز بهبود می‌بخشد.

۴. رژیم غذایی سالم

آخرین عامل کلیدی، داشتن انتخاب‌های غذایی سالم است. این مطالعه نشان داد که سالم‌ترین افراد از رژیم غذایی مدیترانه‌ای پیروی می‌کنند.

این رژیم شامل مصرف فراوان میوه‌ها و سبزیجات تازه، آجیل با روغن‌های سالم، ماهی (گوشت قرمز کمتر)، کربوهیدرات‌های غلات کامل و استفاده از روغن زیتون برای پخت و پز است.

چالش‌های پیش رو و راهکارها

با وجود شناسایی این عوامل کلیدی، چالش‌های جدی در زمینه سلامت سالمندی وجود دارد.

مطالعات نشان می‌دهند نسل بیبی بومر (متولدین پس از جنگ جهانی دوم تا اواسط دهه ۶۰ میلادی) در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ زندگی خود، بیشتر در معرض ابتلا به بیماری‌های جدی مانند سرطان، بیماری‌های ریوی، مشکلات قلبی، دیابت و کلسترول بالا قرار دارند.

بر اساس این یافته‌ها، صرف افزایش طول عمر، لزوما به معنای بهبود کیفیت زندگی نیست.

هدف نهایی باید افزایش «طول عمر سالم» باشد، یعنی افزایش تعداد سال‌هایی که افراد در سلامت و کیفیت زندگی مطلوب سپری می‌کنند.

کشف مواد مخدر از کیفی که رویش نوشته شده بود: این کیف قطعا پر از مواد مخدر نیست

۲۱ مهر ۱۴۰۳، ۱۵:۳۰ (‎+۱ گرینویچ)

افسران پلیس در شهر پورتلند در ایالت اورگن آمریکا در کیفی در یک خودروی سرقتی که بر روی آن نوشته شده بود «قطعا این کیف پر از مواد مخدر نیست»، مواد مخدر کشف کردند.

به گزارش روزنامه گاردین، این کشف زمانی صورت گرفت که ماموران یک خودروی فورد تاروس را در شهر پورتلند متوقف کردند.

نکته جالب توجه در این رویداد کیفی بود که روی آن جمله «این کیف قطعا پر از مواد مخدر نیست» به چشم می‌خورد.

بر خلاف ادعای نوشته شده روی کیف، محتویات آن شامل ۷۹ قرص فنتانیل آبی، سه قرص اکسی کدون تقلبی و ۲۳۰ گرم مت آمفتامین بود.

این کیف برزنتی قهوه‌ای رنگ توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرده است. کوین آلن، افسر اطلاعات عمومی پلیس پورتلند، جزییات بیشتری در خصوص این رویداد ارائه کرد.

او گفت علاوه بر مواد مخدر، ترازوهای متعدد، پول نقد و یک اسلحه گرم نیز در خودرو کشف شده‌ است.

دو مظنون این پرونده، رجینالد رینولدز ۳۵ ساله و میا باگنستوس ۳۷ ساله، هر دو دستگیر شده‌اند.

رینولدز با اتهامات متعددی از جمله نگهداری غیرقانونی مت آمفتامین، استفاده غیرمجاز از وسیله نقلیه، در اختیار داشتن وسیله نقلیه سرقتی و نگهداری مواد کنترل شده در درجه اول روبه‌رو است.

باگنستوس نیز با اتهامات مشابهی مواجه است، با این تفاوت که به جای نگهداری مواد کنترل شده درجه اول، به نگهداری مواد کنترل شده درجه دوم متهم شده‌ است.

این حادثه در شرایطی رخ می‌دهد که اورگان در سال ۲۰۲۰ قانونی را تصویب کرد که هدف آن جرم‌زدایی از در اختیار داشتن مقادیر کم مواد مخدر بود.

این قانون می‌کوشید بودجه شهری به جای جرم‌انگاری، در درمان اختلالات مصرف مواد مخدر هزینه شود.

این اقدام در ابتدا با استقبال عمومی روبرو شد، اما با افزایش قابل توجه میزان مصرف مواد مخدر و بی‌خانمانی در این ایالت در طول همه‌گیری کووید-۱۹، حمایت از این قانون کاهش یافت.

در پی این تغییرات و افزایش نگرانی‌های عمومی، ایالت اورگان در ماه سپتامبر تحت نظارت قانون‌گذاران دموکرات، قوانین مربوط به مالکیت مواد مخدر را دوباره مورد بازنگری قرار داد و برخی محدودیت‌ها را بازگرداند.

این حادثه بار دیگر توجه‌ها را به چالش‌های پیچیده مبارزه با مواد مخدر، اثربخشی سیاست‌های مرتبط با آن و نیاز به یک رویکرد متعادل در برخورد با این معضل اجتماعی جلب کرده‌ است.

احتمال وجود ارتباط میان عفونت‌های ویروسی در بارداری و اوتیسم

۲۰ مهر ۱۴۰۳، ۲۰:۰۰ (‎+۱ گرینویچ)

در سال‌های اخیر افزایش چشم‌گیر موارد تشخیص اوتیسم در کودکان توجه محققان را به خود جلب کرده‌ است. طبق آمار مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده، شیوع اوتیسم از یک مورد در هر ۱۵۰ کودک هشت ساله در سال ۲۰۰۰ میلادی، به یک مورد در هر ۳۶ کودک در سال ۲۰۲۲ افزایش یافته‌است.

بر اساس گزارش دیلی میل، به تازگی مطالعه‌ای که در آزمایشگاه کُلداسپرینگ (CSHL) در نیویورک انجام شده، یافته‌های قابل توجهی را در مورد ارتباط احتمالی بین‌ عفونت‌های ویروسی در دوران بارداری و اوتیسم ارائه کرده‌است.

این پژوهش که بر روی موش‌ها انجام شده، نشان می‌دهد ابتلا به سرماخوردگی یا آنفولانزای شدید در دوران بارداری ممکن است نقش مهمی در بروز اوتیسم داشته‌ باشد.

محققان در این مطالعه، واکنش سیستم ایمنی مادر به ویروس‌های سرماخوردگی یا آنفولانزا را شبیه‌سازی کردند. این واکنش که به عنوان فعال‌سازی ایمنی مادر (MIA) شناخته می‌شود، منجر به افزایش سریع سطح سایتوکین‌ها و کیموکاین‌ها می‌شود. این مولکول‌های ایمنی قادرند از جفت و سد خونی-مغزی جنین عبور کنند و بر رشد مغز تاثیر بگذارند.

تاثیر بر جنین‌های نر و ماده

یکی از نکات کلیدی این پژوهش تفاوت تاثیر این واکنش ایمنی بر جنین‌های نر و ماده است. مشاهدات نشان می‌دهد که جنین‌های ماده ظاهرا در برابر این اثرات محافظت می‌شوند، در حالی که حدود یک سوم جنین‌های نر تحت تاثیر قرار می‌گیرند.

این یافته با آمار موجود در مورد شیوع بیشتر اوتیسم در پسران همخوانی دارد.

طبق آمار در آمریکا از هر ۱۰۰ پسر، چهار کودک و از هر ۱۰۰ دختر، یک کودک به اوتیسم مبتلا هستند.

ایرنه سانچز مارتین، دانشجوی فوق دکتری در این پروژه، رویکرد متفاوتی را در مقایسه با مطالعات قبلی اتخاذ کرد. او به جای بررسی رفتار افراد در بزرگسالی، تاثیرات احتمالی بر روی رشد مغز جنین را ۲۴ ساعت پس از قرار گرفتن در معرض التهاب مادر مورد مطالعه قرار داد. این رویکرد امکان مشاهده تغییرات اولیه در رشد مغز جنین را فراهم کرد.

واکسیناسیون و اوتیسم

در بحث راجع به عوامل احتمالی مرتبط با اوتیسم، موضوع واکسیناسیون همواره یکی از بحث‌‌برانگیزترین موارد بوده‌است.

مطالعات گسترده و معتبر جهانی، هیچ ارتباطی بین واکسیناسیون و افزایش خطر ابتلا به اوتیسم پیدانکرده‌اند.

سانتوش گیریراجان، استاد دانشیار دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا که در حوزه مبانی ژنتیکی اختلالات عصبی تحقیق می‌کند، در این‌باره گفت: «سال‌هاست که با اطمینان کامل می‌دانیم واکسن‌ها هیچ نقشی در بروز اوتیسم ندارند.»

برخلاف نگرانی‌های موجود، تحقیقات نشان داده‌اند که بسیاری از واکسن‌ها در واقع با انتقال آنتی‌بادی‌ها از طریق مادر به جنین قبل از تولد، محافظت در برابر بیماری‌های نوزاد را فراهم می‌کنند. این امر به ویژه در مورد واکسن آنفولانزا صادق است.

100%

واکسن آنفولانزا به روشی متفاوت از بیماری واقعی عمل می‌کند. این واکسن بدن را تحریک می‌کند تا آنتی‌بادی‌هایی تولید کند که سیستم ایمنی را برای مقابله با ویروس آماده می‌کنند، بدون اینکه باعث التهاب شدید یا سایر علائم مرتبط با عفونت واقعی شوند.

با وجود این یافته‌های امیدوارکننده، محققان تاکید می‌کنند که این مطالعه هنوز در مراحل اولیه است و برای اثبات ارتباط قطعی بین ویروس‌های سرماخوردگی و آنفولانزا با اوتیسم، به تحقیقات بیشتری نیاز است.

نکته قابل توجه دیگر در این زمینه، نقش عوامل ژنتیکی و محیطی در بروز اوتیسم است. تخمین زده می‌شود که ۴۰ تا ۸۰ درصد موارد اوتیسم به عوامل ژنتیکی مرتبط باشند. این بدان معناست که ۲۰ تا ۶۰ درصد موارد می‌تواند ناشی از عوامل محیطی باشد، که اهمیت مطالعاتی مانند پژوهش آزمایشگاه کُلداسپرینگ را دوچندان می‌کند.

در این تحقیق، سایر عواملی که ممکن است باعث فعال شدن بیش از حد سیستم ایمنی مادران شوند، از جمله واکسیناسیون، چاقی یا بیماری‌های زمینه‌ای، مورد بررسی قرار نگرفته‌اند.

در حال حاضر، بیش از پنج میلیون و ۴۰۰ هزار نفر در ایالات متحده با اوتیسم زندگی می‌کنند.

با توجه به اینکه هنوز درمان قطعی برای اوتیسم وجود ندارد، تشخیص زودهنگام از اهمیت بسزایی برخوردار است.

محققان امیدوارند که یافته‌های این مطالعه و تحقیقات آتی بتواند به پزشکان در تشخیص علائم هشداردهنده اولیه اوتیسم، حتی قبل از تولد، کمک کند.

لازم به ذکر است که افزایش آمار تشخیص اوتیسم در طول زمان را نمی‌توان تنها به افزایش واقعی موارد ابتلا نسبت داد.

بهبود توانایی پزشکان در تشخیص این اختلال و افزایش آگاهی عمومی نسبت به آن نیز می‌تواند در این افزایش آماری نقش داشته‌ باشد.

بازگشت دنباله‌داری از عصر نئاندرتال‌ها؛ سوچینشان‌اطلس با چشم هم دیده می‌شود

۱۹ مهر ۱۴۰۳، ۱۸:۳۰ (‎+۱ گرینویچ)

دنباله‌دار سوچینشان-اطلس (C/2023 A3) در روزهای آینده آن‌قدر روشن می‌شود که با چشم غیرمسلح در نیمکره شمالی دیده شود. این دنباله‌دار که آخرین بار ۸۰ هزار سال پیش، زمان نئاندرتال‌ها از زمین مشاهده شده، ممکن است به درخشان‌ترین دنباله‌دار دهه یا قرن تبدیل شود.

سوچینشان-اطلس در سال ۲۰۲۳ از سوی رصدخانه کوه بنفش چین و سیستم هشدار برخورد سیارک‌ها، «اطلس» کشف شد.

در حال حاضر، این دنباله‌دار در نزدیکی خورشید در صورت فلکی دوشیزه یا ویرگو است و در روزهای آینده ساکنان نیم‌کره شمالی می‌توانند آن را دقایقی پس از غروب آفتاب در نزدیکی محل غروب مشاهده کنند.

انتظار می‌رود درخشندگی دنباله‌های این دنباله‌دار پس از عبور از نزدیکی خورشید با تغییراتی مواجه شود و منظره‌ای خیره‌کننده‌ از خود ارائه دهد. تاکنون عکاسان نجومی در ایران و دیگر نقاط جهان تصاویر زیبایی از این دنباله‌دار ثبت کرده‌اند.

دنباله‌دار یا ستاره دنباله‌دار؟

گرچه بسیاری به غلط به این اجرام ستاره دنباله‌دار می‌گویند اما دنباله‌دارها اجرام آسمانی کوچک و یخی‌اند که از سنگ، گرد و غبار و یخ تشکیل شده‌اند و عموما در مدارهای باز یا بسته به دور خورشید حرکت می‌کنند.

زمانی که دنباله‌دارها به خورشید نزدیک می‌شوند، حرارت خورشید باعث گرم شدن سطح آنها می‌شود و گازها و ذرات یخ را به فضا منتشر می‌کنند. این فرآیند به دلیل تابش خورشید و بادهای خورشیدی منجر به تشکیل یک جو موقت و درخشنده به نام «کما» و یک دنباله طولانی از غبار و گاز به می‌شود.

دنباله‌دارها بیشتر از مناطق بیرونی منظومه شمسی، مانند کمربند کویپر و ابر اورت، سرچشمه می‌گیرند و گاهی به سمت خورشید حرکت می‌کنند.

ابر اورت کجاست؟

ابر اورت یک منطقه وسیع و کروی در لبه بیرونی منظومه شمسی است که تصور می‌شود محل تجمع تریلیون‌ها جرم یخی و سنگی باشد. این اجرام یخی شامل دنباله‌دارهایی هستند که ممکن است گاهی اوقات به دلیل تداخلات گرانشی، به سمت داخل منظومه شمسی حرکت کنند.

درخشش دنباله‌دار سوچینشان-اطلس

دنباله‌دار سوچینشان-اطلس طی چند سال گذشته با نزدیک‌تر شدن به خورشید، حدود یک میلیون برابر درخشان‌تر شده است. با این حال، پیش‌بینی دقیق اینکه دنباله‌دارها دقیقا چه شکلی خواهند بود، بسیار دشوار است.

این دنباله‌دار، احتمالا یکی از درخشان‌ترین دنباله‌دارهای دهه یا شاید قرن باشد. برخی پیش‌بینی‌ها حاکی از آن است که روشنایی آن حتی ممکن است از سیاره زهره نیز پیشی بگیرد؛ زهره پس از ماه و خورشید درخشان ترین جرم آسمانی است.

هم‌زمان برخی از ستاره‌شناسان مانند زدنک سکانینا معتقدند که این دنباله‌دار ممکن است در نزدیک‌ترین نقطه به خورشید (حضیض خورشیدی) تجزیه شود و روشنایی آن کاهش یابد.

اما بر اساس تصاویر ثبت شده از سوی رصدخانه خورشیدی سوهو در حال حاضر هیچ نشانه‌ای از تکه تکه شدن دنباله‌دار سوچینشان-اطلس وجود ندارد.

سوهو یک رصدخانه فضایی است که برای مطالعه خورشید و بخش‌هایی از فضای بین سیاره‌ای طراحی شده و هدف آن بررسی ساختار داخلی خورشید، اتمسفر آن (کرونا)، و بادهای خورشیدی است.

رصدخانه فضایی سوهو با استفاده از ابزاری به نام کورونوگراف قادر به ایجاد خورشید گرفتگی مصنوعی در میدان دید خود است.

در تصویر زیر که روز پنج‌شنبه ۱۹ مهر و با استفاده از کروناگراف سوهو ثبت شده، لکه طولانی سفید رنگ گسترده‌ای دیده می‌شود که همان دنباله‌دار سوچینشان-اطلس است.

100%

حرکت سوچینشان-اطلس در آسمان

دنباله‌دار سوچینشان-اطلس هم‌اکنون در فاصله کمی از خورشید در صورت فلکی دوشیزه یل ویرگو قرار داد و در روزهای آتی از خورشید دورتر و دورتر می‌شود. این دنباله‌دار به تدریج ارتفاع بیشتری در آسمان پیدا می‌کند و تشخیص آن آسان‌تر می‌شود.

بهترین زمان و مکان برای مشاهده دنباله‌دار

در صورتی که اتفاق خاصی نیافتد طبق پیش‌بینی‌ها از ۲۰ مهر تا چهارم آبان مشاهده این دنباله‌دار امکان پذیر است. دنباله دار سوچینشان-اطلس در ۲۲ مهر به کمترین فاصله خود از زمین می‌رسد و از ساعت ۱۸:۱۷ تا ۱۸:۴۵ به وقت تهران با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است.

هرچند استفاده از دوربین دوچشمی یا تلسکوپ با میدان دید وسیع می‌تواند مشاهده آن را جذاب‌تر کند اما انتظار می‌رود این دنباله‌دار به اندازه کافی درخشان شود تا با چشم غیرمسلح قابل مشاهده باشد.

100%

کاهش سرعت بالا رفتن امید به زندگی و افت کیفیت سلامت سالمندی

۱۹ مهر ۱۴۰۳، ۱۱:۱۲ (‎+۱ گرینویچ)

تحقیقات جدید نشان می‌دهند سرعت افزایش امید به زندگی انسان در حال کاهش است. دانشمندان معتقدند با وجود پیشرفت‌های چشمگیر در حوزه پزشکی و بهداشت عمومی، روند افزایش طول عمر انسان‌ها در دهه‌های اخیر کندتر شده است.

این یافته‌ها هم‌زمان با انتشار مطالعه‌ای دیگر که نشان می‌دهد نسل بیبی بومر (متولدین پس از جنگ جهانی دوم تا اواسط دهه ۶۰ میلادی) با وجود عمر طولانی‌تر، نسبت به نسل‌های پیشین از سلامت ضعیف‌تری برخوردار بوده است، توجه محققان را به چالش‌هایی جدید در حوزه سلامت سالمندی جلب کرده‌ است.

بر اساس گزارش اسکای نیوز، پژوهشی که به تازگی در مجله نیچر ایجینگ منتشر شده، نشان می‌دهد روند افزایش امید به زندگی انسان که در قرن‌های ۱۹ و ۲۰ شاهد جهشی چشمگیر بود، در سه دهه گذشته به طور قابل توجهی کُند شده‌ است.

این مطالعه که به وسیله محققانی از دانشگاه ایلینوی شیکاگو انجام شده، نشان می‌دهد از سال ۱۹۹۰، امید به زندگی در جوامع با بالاترین نرخ‌های طول عمر، تنها حدود شش سال و نیم افزایش یافته‌ است.

دکتر اس.جی اولشانسکی، محقق اصلی این پژوهش، معتقد است بخش عمده‌ای از افزایش طول عمر در دوران معاصر، مدیون پیشرفت‌های پزشکی است.

اولشانسکی تاکید می‌کند اکنون زمان آن رسیده تا تمرکز تحقیقات به سمت کند کردن روند پیری و افزایش کیفیت زندگی در سال‌های پایانی عمر معطوف شود.

یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد انتظار زندگی ۱۰۰ ساله برای ۱۵ درصد از زنان و پنج درصد از مردان در اکثر کشورها در قرن حاضر، خوش‌بینانه است.

محققان بر این باورند که بدون کند کردن فرآیندهای بیولوژیکی پیری، افزایش چشمگیر طول عمر انسان در این قرن بعید به نظر می‌رسد.

وضعیت سلامت نسل بیبی بومر

هم‌زمان، مطالعه‌ای دیگر که در ژورنال آو جرنتولوژی منتشر شده، وضعیت سلامت نسل بیبی بومر را بررسی کرده است.

این پژوهش که از سوی محققان دانشگاه کالج لندن و دانشگاه آکسفورد انجام شده، نشان می‌دهد این نسل اگرچه عمر طولانی‌تری دارند اما نسبت به نسل‌های قبلی از سلامت ضعیف‌تری برخوردارند.

طبق این مطالعه، این افراد در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ زندگی خود، بیشتر در معرض ابتلا به بیماری‌های جدی مانند سرطان، بیماری‌های ریوی، مشکلات قلبی، دیابت و کلسترول بالا قرار دارند.

این یافته‌ها نشان می‌دهند صرف افزایش طول عمر، لزوما به معنای بهبود کیفیت زندگی نیست.

دو مطالعه در کنار هم، تصویری پیچیده از وضعیت سلامت و طول عمر انسان در قرن ۲۱ ارائه می‌دهند. از یک سو، روند افزایش امید به زندگی کند شده و از سوی دیگر، کیفیت زندگی در سال‌های پایانی عمر با چالش‌های جدی روبه‌رو است.

متخصصان حوزه سلامت و سالمند‌شناسی بر این باورند که تمرکز تحقیقات آینده باید بر بهبود کیفیت زندگی در سنین بالا و کاهش بار بیماری‌های مزمن باشد.

این رویکرد می‌تواند به افزایش «طول عمر سالم» منجر شود که به معنای افزایش تعداد سال‌هایی است که افراد در سلامت و کیفیت زندگی مطلوب سپری می‌کنند.

این یافته‌ها ضرورت بازنگری در سیاست‌های بهداشتی و اجتماعی مرتبط با سالمندان را برجسته می‌کنند.

در حال حاضر جوامع باید خود را برای مواجهه با چالش‌های ناشی از افزایش جمعیت سالمند که ممکن است با مشکلات سلامتی بیشتری روبه‌رو باشند، آماده کنند.

این امر مستلزم سرمایه‌گذاری در تحقیقات پیشگیرانه، بهبود خدمات بهداشتی و ایجاد محیط‌های حمایتی برای سالمندان است.