حدود نیم میلیون نفر، برابر با یکچهارم از ساکنان ماراکایبو، دومین شهر بزرگ ونزوئلا، تاکنون مهاجرت کردهاند و انتظار میرود که افراد بیشتری به زودی از این شهر بروند. روزنامه نیویورکتایمز در گزارشی از تبعات وضعیت وخیم سیاسی و اقتصادی ونزوئلا بر این شهر متروکه نوشت.
در سالهای اخیر، نزدیک به هشت میلیون نفر، برابر با بیش از یکچهارم جمعیت ونزوئلا، به دلیل مشکلات اقتصادی و سرکوب سیاسی، از این کشور فرار کردهاند.
پیشتر و در روز ۳۰ مرداد، اندیشکده شورای آتلانتیک با اشاره به وخامت بحران سیاسی در ونزوئلا هشدار داده بود که آمریکا و دیگر کشورهای منطقه باید خود را برای موج جدید مهاجرت از ونزوئلا آماده کنند.
شهری که جوانهایش را از دست داده است
نیویورکتایمز روز یکشنبه ۱۱ شهریور در گزارشی درباره ماراکایبو نوشت: «شهری که زمانی یک کلانشهر پررونق در قلب منطقه نفتی ونزوئلا بود، دیگر وجود ندارد.»
این شهر امروز مملو از خانههای متروکه است. برخی از آنها چنان به نظر میرسند که انگار بمب روی آنها افتاده، زیرا صاحبان خانهها، قبل از سفرشان به کلمبیا، شیلی و آمریکا، پنجرهها و سقفها را کندهاند تا به عنوان ضایعات بفروشند.
محلههای طبقه متوسط پر از تابلوهای «برای فروش» و حیاطهای پوشیده از علفهای هرز است.
خودروهای کمتری در خیابانها حرکت میکنند و مجرمان کمتری هم برای سرقت آنها وجود دارند.
نیویورکتایمز تاکید کرد در هیچ کجا، مهاجرت به اندازه ماراکایبو چشمگیر نیست؛ شهری که با از دست دادن حدود نیم میلیون نفر از جمعیت ۲.۲ میلیونیاش، تقریبا خالی از سکنه شده است.
این دادهها بر اساس نظرسنجیها تهیه شده، زیرا دولت ونزوئلا از یک دهه پیش تاکنون، سرشماری رسمی در این کشور انجام نداده است.
ماراکایبو واقع در غرب ونزوئلا همچنان دومین شهر بزرگ این کشور محسوب میشود اما از اقتصاد فروپاشیده، خاموشیهای مکرر، و کمبود مداوم بنزین و آب رنج میبرد.
در این شهر برق و آب شش روز در هفته قطع میشوند.
یک سازمان غیرانتفاعی با نام Convite هشدار داد در ماراکایبو، صدها هزار نفر از افراد مسن در شرایط بحرانی زندگی میکنند و تنها حدود سه دلار در ماه مزایای بازنشستگی دارند.
گذران زندگی بیشتر مردم از طریق کمکهای مالی بستگانشان در خارج از کشور با میانگین کمتر از ۲۵ دلار در ماه است.
بسیاری از بزرگسالان برای پیدا کردن کار راهی مناطق دیگر شدهاند و کودکانشان را در خانه نزد پدربزرگها و مادربزرگهای مسن رها کردهاند.
آنتونیو سیرا، شهروندی ۷۲ ساله که سه فرزند بزرگسالش سالها پیش مهاجرت کردهاند، به نیویورکتایمز گفت این وضعیت باعث شده که شهر به مکانی پر از افراد مسن تبدیل شود.
به گفته مقامهای ماراکایبو، سهم افراد مسن از جمعیت این شهر در حال افزایش است چون جوانان کمتری در آن باقی ماندهاند.
ماراکایبو برای موج جدید مهاجرت آماده میشود
ماراکایبو اکنون در حال آماده شدن برای موج دیگری از مهاجرتها در ماههای آینده است، بهویژه با توجه به اینکه ونزوئلا پس از انتخابات ریاستجمهوری اخیر خود به سمت بیثباتی بیشتری میرود.
در این انتخابات، نیکولاس مادورو باوجود شواهدی که حاکی از شکست قاطع او بود، ادعا کرد پیروز شده است.
دولت مادورو دست به سرکوب بیرحمانه و خشن معترضان به نتایج انتخابات زده است.
تاکنون حدود دو هزار نفر از معترضان، فعالان، روزنامهنگاران و سیاستمداران دستگیر شدهاند.
با توجه به اینکه آمریکا از جمله کشورهایی است که ادعای پیروزی مادورو را نپذیرفته، انتظار نمیرود تحریمهای ایالات متحده که مشکلات اقتصادی ونزوئلا را عمیقتر کرده است، در آینده نزدیک کاهش یابد.
تبعات مهاجرت اندک پزشکان، پرستاران و رانندگان اتوبوس باقیمانده در ونزوئلا برای ماراکایبو وخیمتر خواهد بود، چرا که بسیاری از صاحبان این مشاغل، قبلا شهر را ترک کرده بودند.
رافائل رامیرز، شهردار ماراکایبو به نیویورکتایمز گفت که افزایش شدید مهاجرت از این شهر حدود یک دهه پیش و در پی فروپاشی شرکت دولتی نفت آغاز شد.
این فروپاشی به دلیل فساد، کمبود سرمایهگذاری و پاکسازیهای سیاسی کارکنان ماهر روی داد و البته تحریمهای ایالات متحده به آن دامن زد.
قطعی بزرگ و سراسری برق ونزوئلا در سال ۲۰۱۹ موجب غارت چندروزه در ماراکایبو شد و نقطه عطفی در این روند بود.
ایالت زولیا که ماراکایبو در آن واقع شده، با کلمبیا هممرز است و این ویژگی جغرافیایی، مهاجرت گسترده و با پای پیاده افرادی را که توانایی خرید بلیت هواپیما نداشتند، آسانتر کرد.
نتایج یک نظرسنجی که اخیرا به سفارش اتاق بازرگانی در زولیا انجام شد، نشان داد که یک عضو نزدیک تقریبا ۷۰ درصد از خانوادههای مورد پرسش، در خارج از ونزوئلا زندگی میکند.
دستکم نیمی از افرادی که در نظرسنجی دیگری شرکت کرده بودند، گفتند که قصد دارند از ونزوئلا بروند.
شهروندان ونزوئلایی روز هفتم مرداد برای شرکت در انتخابات ریاستجمهوری به پای صندوقهای رای رفتند.
بسیاری از آنان، حتی حامیان قدیمی هوگو چاوز، رییسجمهوری پیشین این کشور و مرشد مادورو، رییسجمهوری کنونی، روی پیروزی ادموندو گونزالس، نامزد مورد حمایت اپوزیسیون، حساب کرده بودند تا سرنوشت کشورشان را تغییر دهند و عزیزانشان را به خانه بازگردانند.
ماریا کورینا ماچادو، رهبر اصلی اپوزیسیون، این موضوع را به یکی از ارکان کارزار انتخاباتی گونزالس تبدیل کرده بود.
میرلا پرز، استاد و محقق علوم اجتماعی در دانشگاه مرکزی ونزوئلا به نیویورکتایمز گفت با توجه به اینکه دولت مادورو هیچ تمایلی به مذاکره برای حل بحران انتخاباتی نشان نمیدهد، سطح مهاجرت در اواخر سال جاری میلادی «بسیار چشمگیر» خواهد بود.
به گفته او، در حال حاضر، شمار زیادی از مردم در حال برنامهریزی برای خروج از کشور هستند.
در هفتههای گذشته بسیاری به فرودگاه ماراکایبو رفتند تا برای همیشه به فرزندان مهاجرشان در اسپانیا و آرژانتین بپیوندند.
گزارشهای متعددی هم از صفهای طولانی ونزوئلاییها در حال ترک کشور با پای پیاده به سمت کلمبیا منتشر شده است.
