ایرانیان مقابل محل رایگیری انتخابات جمهوری اسلامی در لندن تجمع اعتراضی برگزار کردند.
به گزارش خبرنگار ایران اینترنشنال در این تجمع گروههای مختلف حضور داشتند.
پیشتر ویدیوی رسیده به ایراناینترنشنال نشان میداد ایرانیان معترض خطاب به سرپرست سفارت جمهوری اسلامی در لندن فریاد «بیشرف» سر دادند.
روز جمعه و همزمان با برگزاری دور دوم انتخابات، ایرانیان ساکن شماری از شهرهای جهان مانند هامبورگ، کپنهاگ، تفلیس، استکهلم و سیدنی مقابل شعبههای اخد رای جمهوری اسلامی تجمعهای اعتراضی برگزار کردند.
زینب جلالیان، قدیمیترین زندانی سیاسی زن در ایران، در هفدهمین سال از حکم حبس ابد خود بدون رعایت اصل تفکیک جرایم در زندان یزد بهسر میبرد.
سایت حقوق بشری هرانا با اعلام این خبر نوشت که او با وجود مشکلات جسمانی متعدد از رسیدگی پزشکی مناسب و حق اعزام به بیمارستان محروم مانده است.
هرانا در گزارشی که جمعه ۱۵ تیرماه منتشر کرد نوشت که جلالیان به بیماری ناخنک چشم و بیماریهای کلیوی و گوارشی مبتلاست و چندی پیش به دلیل درد در ناحیه پهلوی سمت راست به بهداری زندان منتقل شد و پس از معاینه از سوی پزشک زندان درمان تخصصی نگرفت و به بند بازگردانده شد.
بنابر این گزارش، این زندانی سیاسی کُرد با وجود نیاز به اعزام به بیمارستان و دریافت رسیدگی تخصصی پزشکی، با ممانعت مسئولان زندان مواجه شد و از اعزام برای درمان محروم مانده است.
زینب جلالیان هفتم اسفند سال ۱۳۸۶ بازداشت و در سال ۱۳۸۸ به اتهام «محاربه از طریق عضویت در گروه پژاک» از سوی دادگاه انقلاب به اعدام محکوم شد که در سال ۱۳۹۰ با یک درجه تخفیف به حبس ابد تبدیل شد.
جلالیان در این سالها بارها با رد اتهام مطرح شده علیه خود اعلام کرده که در زمان بازداشت به شیوههایی چون شلاق زدن به کف پا، مشت به شکم، کوبیدن سر به دیوار و تهدید به تجاوز، مورد آزار و شکنجه قرار گرفته است.
پیش از این برخی نهادهای مدافع حقوق بشر، شرح شکنجههای او برای اعتراف را منتشر کردهاند.
جلالیان در نزدیک به ۱۷ سال گذشته بدون مرخصی در زندان به سر میبرد و با وجود مشکلات جسمی از جمله بیماری چشم، ناراحتی کلیه و بیماری آسم، بارها بین زندانهای خوی، قرچک ورامین، اوین، کرمان، دیزلآباد کرمانشاه و یزد جابهجا و تبعید شده است.
او در اسفندماه ۱۴۰۲ در متنی از زندان یزد خطاب به مردم درباره انتخابات مجلس شورای اسلامی نوشت: «من به خاطر شما پشت میلههای زندان میمانم و شما هم به خاطر من فقط یک روز در خانههای خود بمانید و در این انتخابات فرمایشی شرکت نکنید.»
در سالهای گذشته گزارشهای متعددی درباره عدم رسیدگی پزشکی به زندانیان سیاسی در ایران و زیر پا گذاشته شدن حق دسترسی آنان به درمان مناسب از سوی مسئولان زندانها منتشر شده است.
در این سالها زندانیان سیاسی زیادی از جمله ساسان نیکنفس، بهنام محجوبی، بکتاش آبتین و جواد روحی، جان خود را در زندان از دست دادند.
جمهوری اسلامی هیچ مسئولیتی در قبال مرگ این افراد که به دلیل اعمال فشار، شکنجه و ارائه ندادن خدمات پزشکی بوده، نپذیرفته است.
امید شمس، حقوقدان به ایران اینترنشنال گفت که شاخصهای دموکراسی و حقوق بشر در دوران روحانی نسبت به دوران احمدینژاد بدتر شد.
او گفت: «برای نشان دادن تفاوتهای اصلاحطلبان و اصولگرایان باید به فکتها رجوع کنیم. آمارها نشان میدهد که در ۲۰۱۸ و در دولت روحانی و پیش از خروج ترامپ از برجام در مقایسه با ۲۰۱۲ و دوره احمدینژاد، وضعیت کشور در تمامی شاخصهای اقتصادی، دموکراسی و حقوق بشر بدتر شده است.»
حسین رونقی فعال سیاسی درباره تحریم مرحله دوم انتخابات گفت: «نه» دوم بسیار بلندتر بود.
رونقی روز جمعه در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «علیرغم نیرنگهای مختلف، صدای «نه» ایرانیان بلندتر و رساتر از هفته پیش بود! آگاهی اجتماعی مردم ایران تاریخساز شده است و راهی نیست زین پس برای شما اقلیت متکبر منفعتطلب، که خود را صاحب به حق مال و کشور و تصمیم بقیه مردم میدانید، جز تن دادن به خواست اکثریتی که «نه» گفتند.»
این فعال سیاسی افزود: «مهم نیست کدامیک از شما به قدرت میرسد! آشکار است که کنشگری فعال، و نه واکنش صرف به خواستههای صاحبان قدرت و رسانه، شیوه رفتاری این مردم شده است. آنها که با ترفندهای کودکانه، که در عمل توهین به شعور و میزان درک مردم است و سالها استفاده شدهاند، مثل پروژه «لولوسازی» از رقیب، بازهم وارد میدان شده و عربدهکشی آزادیخواهی میکردند، در میان عموم جامعه کاملا بیاعتبار شدهاند.»
او ادامه داد: «این کنشگری ارزشمند ملت ایران در شکلی گسترده، متحد و قدرتمند، با مسالمتآمیزترین شیوه ممکن، نوید روزهای خوب و روشن را به ما میدهد.»
رونقی در بخش دیگری از پیام خود تاکید کرد: « مردم شجاع و زخمخورده ایران، امیدی از زیر خاکستر تمام ناامیدیها به صورت خودجوش ساختند که با هیچ مهندسی رای و هیچ نوع دستکاری، کتمان شدنی نیست. این مردم پیشرو و چراغ راه همه ما هستند.»
