دیمتری پسکوف، سخنگوی کرملین خواستار کاهش تنشها در منطقه شد و اعلام کرد مسکو با جمهوری اسلامی و اسرائیل در تماس است.
پسکوف افزود: «ما به شدت نگران تشدید تنشها در منطقه هستیم و از همه کشورهای منطقه میخواهیم که خویشتنداری کنند. افزایش تنشها به نفع هیچ کس نیست.»
او از پاسخ به سوالی درباره اینکه جمهوری اسلامی حمله خود به اسرائیل را به اطلاع مسکو رسانده بود یا خیر، خودداری کرد.
یسرائیل کاتز، وزیر امور خارجه اسرائیل در دیدار با دیوید کامرون و آنالنا بربوک، همتایان بریتانیایی و آلمانی خود، از این دو کشور خواست سپاه پاسداران را در فهرست گروههای تروریستی قرار دهند.
او گفت: «زمان آن فرا رسیده تا سپاه پاسداران را با نام واقعی آن - یک گروه تروریستی – صدا بزنیم و تحریمهای دردناکی علیه برنامه موشکی ایران وضع کنیم.»
او جمهوری اسلامی و گروههای نیابتیاش را به تهدید ثبات منطقهای و جهانی متهم کرد و افزود اکنون فرصتی برای متوقف کردن اقدامات حکومت ایران فراهم شده است.
گمانهزنیها در خصوص واکنش احتمالی اسرائیل به حمله جمهوری اسلامی و زمان، مکان و چگونگی انجام آن همچنان ادامه دارد.
خبرهای ۲۴ ساعت گذشته درباره تنش میان ایران و اسرائیل را در اینجا بخوانید.
در بحبوحه افزایش تنشها میان حکومت ایران و اسرائیل، حزام محمد الاسد، عضو دفتر سیاسی حوثیهای یمن اعلام کرد این گروه به حملات خود به کشتیهای «مرتبط» با اسرائیل در دریای سرخ ادامه خواهد داد.
او گفت حوثیها همچنین کشتیهای آمریکایی و انگلیسی را در آبهای منطقه هدف قرار میدهند.
این اظهارات یک روز پس از آن مطرح شد که مهدی المشاط، رییس شورای عالی سیاسی حوثیهای یمن در تماسی تلفنی با ابراهیم رئیسی، رییس دولت جمهوری اسلامی، حمله اخیر حکومت ایران به اسرائیل را «غرورآفرین» خواند.
مشاط «جبهه مقاومت» را «یک جبهه واحد» توصیف کرد و افزود این جبهه خود را به مقابله با اسرائیل و حمایت از ایران متعهد میداند.
مستند «ناوالنی» ساخته دانیل روهیر فیلم تحسینشدهای است که جایزه تماشاگران جشنواره ساندنس و اسکار بهترین مستند در نود و پنجمین دوره جوایز آکادمی را به خانه برد؛ فیلمی که داستان مسمومیت الکسی ناوالنی، مشهورترین مخالف پوتین را به تصویر میکشد.
ناوالنی که به مخالفت آشکار با پوتین و سیاستهای او میپرداخت، خشم دستگاه حکومتی روسیه را برانگیخت. در یک سفر با سم مهلکی قصد جانش را داشتند اما بخت با او یار شد و با درمان در آلمان زنده ماند؛ هرچند بعدتر با بازگشت به روسیه دستگیر شد و مدتی بعد، زمانی که به نظر میرسید با یک زندانی نزدیک به پوتین در غرب معاوضه خواهد شد، دولت روسیه خبر مرگش را در زندان منتشر کرد. فیلم پیش از مرگ او ساخته شده و از ابتدای سوءقصد تا بازگشتش به روسیه را در بر می گیرد، زمانی که پس از درمان در آلمان، مدتی آنجا ماند و با ویدئوهایی جنجالی داستان مسموم شدنش را به گوش جهانیان رساند.
فیلم با یک سوال شاید کلیشهای شروع میشود: فیلمساز از او میپرسد اگر به دست دولت روسیه به قتل برسد، چه پیامی برای مردم روسیه دارد؟
ناوالنی این سوال را پاسخ نمیدهد و به شکلی به کلیشهای بودن آن اشاره میکند. اما فیلم با همین سوال به شکل دیگری پایان مییابد: ناوالنی میگوید پیامش این است که نباید از پا افتاد و باید ادامه داد. حالا با مرگ مشکوک او در زندان که همسرش آن را قتل نامیده، پایان فیلم تلختر به نظر میرسد.
فیلم در واقع یک ژورنالیسم تحقیقی است که برای مدتی طولانی ادامه مییابد و به نتیجه میرسد. یک روزنامهنگار که در فیلم تأکید میشود هیچ ارتباطی با امآیسیکس و سیآیای ندارد، خود به تنهایی با به کارگیری سیستمهای پیچیده و رشوه دادن به هکرها به اطلاعاتی دست مییابد و بر اساس آن میتواند چند نفری را که در آن پرواز و سپس برای مدتی طولانی ناوالنی را تعقیب کردهاند پیدا کند. فیلم هیجان و جذابیتش را از همین جا پیدا میکند: روزنامهنگار به اسامی و مشخصات آنها میرسد و عکسهای آنها را روی تختهای در اتاق نصب میکند. مشخص نیست چرا تصویر یکی از این اشخاص در همه تصاویر فیلم محو شده است، اما بقیه به وضوح دیده میشوند.
در صحنهای فوقالعاده، ناوالنی به تکتک این افراد زنگ میزند و خود را معرفی میکند. عکسالعمل بلافاصله آنها این است که تلفن را قطع میکنند، در نتیجه ناوالنی روشش را عوض میکند و این بار سعی دارد از یک جوک و ضربالمثل معروف بر اساس دست گذاشتن روی حماقت افراد استفاده کند. این بار خود را کس دیگری معرفی میکند و یکی از قاتلان، به شکل احمقانهای او را با یک مامور اشتباه میگیرد و به سوالات او درباره نحوه تعقیب و مسموم کردن ناوالنی پاسخ میدهد. اینجاست که ناوالنی و همراهانش بیسر و صدا خوشحالی خود را در پشت خط تلفن نشان میدهند و تماشاگر شاهد صحنهای است تاریخی: یک قاتل درباره نقشه قتل توضیح میدهد.
پوتین در طول کنفرانسهای خبری خود نام ناوالنی را بر زبان نمیآورد تا او را ظاهرا بیاهمیت جلوه دهد. او را تنها «شخص» یا «همان شخصی که گفتید» میخواند و در یک کنفرانس تلاش برای مسموم کردن او را مسخره میکند. پس از آن، ناوالنی فرصت مناسبی پیدا کرد تا ویدئوی حرف زدن با یکی از قاتلان را پخش کند؛ ویدئویی که به سرتیتر خبرهای رسانهها تبدیل شد و صدها میلیون بازدیدکننده داشت. فیلم در انتها به ما میگوید مدتهاست از آن قاتل سادهلوح به دامافتاده در پشت خط تلفن خبری نیست و تماشاگر میتواند این نتیجهگیری را داشته باشد که این شخص کشته شده است.
با آن که برخی حرفها و سخنرانیهای ناوالنی ممکن است قهرمانانه به نظر برسند، اما در مجموع فیلم تصویری انسانی از او ارائه میکند و سعی دارد از اغراق پرهیز کند. نمایش او در کنار همسر و فرزندانش، به تصویر وجه انسانی او کمک میکند. بازگشت او به روسیه هم پیش از آن که عملی قهرمانانه به نظر برسد، در طول فیلم شکلی طبیعی به خود میگیرد، هرچند تماشاگر حالا میداند که این بازگشت به قیمت جان او تمام شد و در واقع حاصل یک محاسبه اشتباه بود: جایی از فیلم ناوالنی میگوید او در روسیه مشهور شده بود و به همین دلیل فکر نمیکرد که دولت روسیه به دلیل این شهرت، قصد جانش را داشته باشد، اما فیلمساز به او یادآوری میکند که محاسبات او اشتباه بوده چرا که آنها سعی کردند او را از طریق مسمومیت بکشند.
در انتهای فیلم هم به نظر میرسد ناوالنی باز همین اشتباه را مرتکب میشود و به روسیه بازمیگردد؛ جایی که فیلم جمعیت مشتاقی را در انتظار او به نمایش میگذارد، اما ناوالنی به محض ورود بازداشت میشود. دوربین فیلمساز این بازداشت را ثبت میکند در حالی که پلیس به او میگوید اگر مقاومت کند، به زور متوسل خواهند شد.
یولیا، همسر او در این صحنه حضور چشمگیری دارد و در انتها هم این صحنه با حرفهای او تمام میشود. او در طول فیلم هم حضور پررنگی دارد. جدا از روایت زندگی شخصی ناوالنی، با تأثیر این زن بر کارهای این مخالف شناختهشده روبهرو هستیم، زنی که پس از مرگ ناوالنی، شاید به پرچمدار مبارزه با فساد و قدرتطلبی پوتین تبدیل شود.
دیوید کامرون، وزیر امور خارجه بریتانیا که برای دیدار با مقامهای اسرائیلی به این کشور سفر کرده، گفت «واضح است» که اسرائیل تصمیم گرفته به حمله ایران پاسخ دهد.
او ابراز امیدواری کرد که واکنش اسرائیل در عین «شدید» بودن، «هوشمندانه» باشد و تنشها در منطقه را به کمترین میزان ممکن افزایش دهد.
کامرون بر لزوم وضع «تحریمهای هماهنگ» علیه جمهوری اسلامی تاکید کرد و هشدار داد بریتانیا میتواند اقداماتی فراتر از این انجام دهد.
به گفته وزیر امور خارجه بریتانیا، جمهوری اسلامی باید پیامی «صریح و واضح» از سوی گروه جی-۷ دریافت کند.