وزارت خارجه سوئد در پاسخ به ایران اینترنشنال بازداشت یک شهروند پنجاهوچندساله خود در لبنان را تایید و اعلام کرد سفارت سوئد در بیروت در حال پیگیری این موضوع است.
پیشتر روزنامه الاخبار، نزدیک به حزبالله لبنان از بازداشت یک پزشک سوری-سوئدی در لبنان به اتهام تلاش برای جاسوسی برای اسرائیل خبر داده بود.
بر اساس این گزارش، این پزشک قصد داشته از زیرساختهای آب و فاضلاب سوریه نقشهبرداری کند و همچنین پدر و برادرش را که عضو ارتش سوریه هستند به خدمت اسرائیل درآورد.
به نوشته الاخبار، که از روز شنبه سه مطلب درباره این فرد منتشر کرده، شخص بازداشت شده مَعَن یوسف نام دارد، متخصص داخلی و فوق تخصص بیماریهای کلیوی است و در بیمارستانی در سوئد کار میکند.
الاخبار این ادعا را مطرح کرده که یوسف توسط یک شرکتی فعال در زمینه تصفیه آب به خدمت گرفته شده تا نقشههایی از سیستم آب و فاضلاب سوریه و «اطلاعات امنیتی» تهیه کند و همچنین در برابر دریافت هزاران یورو، پدر و دو برادرش را که در ارتش سوریه هستند به خدمت موساد درآورد.
معن یوسف، به نوشته الاخبار، پنجاه و سه ساله و متولد لاذقیه است.
این روزنامه اضافه کرد که او توسط واحد اطلاعات سازمان امنیت داخلی لبنان شناسایی و حدود یک ماه پیش، در زمان خروج از لبنان بازداشت شد.
به نوشته این روزنامه، یوسف پس از ورود به لبنان از طریق هوایی، از مرز زمینی وارد سوریه شده بود و دستگاههای اطلاعاتی لبنان از طریق رهگیری تماسهای او در شبکههای اجتماعی به او مشکوک شدند.
الاخبار مینویسد که در سال ۲۰۱۸ فردی که خود را کریستوفر معرفی کرده بود به او ایمیل زده و گفته که برای یک شرکت تصفیه آب کار میکند که قصد دارند در سوریه فعالیت کنند.
بر اساس اتهامهایی که روزنامه الاخبار علیه یوسف مطرح کرده، او چندین بار در کشورهای مختلف اروپایی با اعضای این شرکت دیدار کرد و نهایتاً، دو سال بعد متوجه ماهیت عملیات جاسوسی خود شد اما هم خودش و هم پدر و برادرانش به همکاری با این افراد ادامه دادند.
جاشوا فتال، شین باوئر و سارا شورد، سه شهروند آمریکایی که در مرداد ۱۳۸۸ در منطقه مرزی ایران و اقلیم کردستان عراق بازداشت و زندانی شده بودند، طی شکایتی از جمهوری اسلامی به دلیل شکنجه و زندانی شدن در ایران، تقاضای غرامت کردند.
در صورت پذیرفته شدن شکایت این سه شهروند، دولت آمریکا از محل اموال بلوکه شده جمهوری اسلامی به آنها غرامت پرداخت خواهد کرد.
به گزارش گاردین، این در حالی است که شین باوئر و سارا شورد در سال ۲۰۱۶ در موضعگیریهایی با تحریمهای آمریکا علیه ایران مخالفت کرده بودند. باوئر این تحریمها را «کاملا غیرمسئولانه» خوانده و شورد گفته بود که این تحریمها «به فقیرترین مردم ایران بیشترین آسیب را میزنند.»
پیشتر در سوم شهریور ماه، ایران اینترنشنال خبر اقامه شکایت از سوی سارا شورد و جاشوا فتال و خانوادههای آنها علیه جمهوری اسلامی را منتشر کرده بود.
این دو شهروند آمریکایی در شکایتهای خود خاطرنشان کردند که در طی مدت بازداشت خود در ایران به طور مداوم با انواع تهدیدها و شکنجههای روانی برای اعتراف اجباری مواجه بودهاند.
جاشوا فتال، شین باوئر و سارا شورد روز ۹ مرداد ۱۳۸۸ در منطقه مرزی ایران و کردستان عراق به اتهام ورود غیر قانونی به خاک ایران بازداشت شده بودند.
سارا شورد پس از گذراندن یک سال و نیم در زندان با قرار نیم میلیون دلار وثیقه آزاد شد و فتال و باوئر نیز در مهرماه ۱۳۹۰، هر یک با قرار وثیقه نیم میلیون دلاری آزاد شده و به آمریکا بازگشتند.
وزارت کشور آلبانی از حمله سایبری دوباره به سامانههای پلیس مرزی این کشور خبر داد و ضمن متهم کردن ایران اعلام کرد که این حمله از سوی همان عواملی انجام شده که در تیر ماه به سامانههای دولتی آلبانی حمله کرده بودند.
طبق بیانیه وزارت کشور آلبانی، سیستمهای فرستنده پلیس مرزی آلبانی هدف حملههایی مشابه به حمله سایبری اخیر به پورتال دولت این کشور قرار گرفتند.
وزارت کشور آلبانی گفت: بررسیهای اولیه نشان میدهد عاملان حمله سایبری قبلی، این حمله جدید را انجام دادهاند.
این بیانیه افزود: در پی این حمله، مقامات همه سامانهها را، از جمله سیستم مدیریت یکپارچه اطلاعات که ورود و خروج در مرز را ثبت میکند، به صورت موقت خاموش کردند.
رسانههای محلی آلبانی گزارش دادند درپی حمله سایبری جدید به سامانههای پلیس مرزی این کشور، دستکم در دو گذرگاه مرزی در جنوب این کشور، صفهای طولانی شکل گرفت.
ادی راما، نخستوزیر آلبانی، در توییتی گفت: «همان عوامل مهاجمی که آلبانی و کشورهای دوست و متحدش نقش آنها را افشا کرده و اقدامشان را محکوم کرده بودند، بازهم به یک حمله سایبری دیگر اقدام کردند.»
نخست وزیر آلبانی خاطرنشان کرد با کشورهای متحد در حال هماهنگیهای دفاعی در این ارتباط است.
شورای امنیت ملی کاخ سفید حمله سایبری جدید علیه آلبانی را محکوم کرد و گفت این حمله به دنبال «حمله مخرب دولت ایران علیه آلبانی» در تیرماه صورت گرفته است. این شورا همچنین بر حمایت آمریکا از آلبانی در رفع مشکلات به وجود آمده درپی این حمله تاکید کرد.
آلبانی روز ۱۶ شهریور به دنبال حملههای گسترده سایبری به زیرساختهای این کشور در تیر ماه، روابط خود را با ایران به حالت تعلیق درآورد و به دیپلماتها، کارکنان سفارت و دیگر وابستگان جمهوری اسلامی ۲۴ ساعت فرصت داد تا خاک این کشور را ترک کنند.
وزارت خزانهداری آمریکا نیز روز جمعه اعلام کرد این کشور وزارت اطلاعات و اسماعیل خطیب، وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی، را به دلیل شرکت در فعالیتهای سایبری علیه آمریکا و متحدانش تحریم کرد.
واشینگتن خاطرنشان کرد عوامل تحت حمایت وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی، سیستمهای کامپیوتری دولت آلبانی را مختل کردهاند.
همزمان با ادامه واکنشها به قطع روابط آلبانی با ایران به دلیل حملات سایبری هکرهای وابسته به جمهوری اسلامی، شرکت مایکروسافت درباره حملات باجافزاری گروه هکری «دِوْ ۰۲۷۰ ( DEV-0270)» وابسته به ایران، هشدار داد.
بر اساس این گزارش، این گروه یکی از زیرمجموعههای گروه هکری بزرگتری موسوم به «فسفروس» است.
طبق اعلام مایکروسافت، گروه «دِوْ ۰۲۷۰»، به وسیله شرکتی مدیریت میشود که فعالیتهای خود را تحت دو نام مستعار عمومی «سکنرد» (Secnerd) و «لایف وب» (Lifeweb) پیش میبرد.
این مجموعهها همچنین با شرکت «ناجی تکنولوژی هوشمند» که در شهر کرج مستقر است، مرتبط هستند.
گروه هکری «لب دوختگان»، ماه گذشته با انتشار اطلاعاتی دو شرکت «ناجی تکنولوژی» و «افکار سیستم» را وابسته به سازمان اطلاعات سپاه معرفی کرده بود.
جعفر پناهی، هومن سیدی و محسن تنابنده، سینماگران ایرانی، سه جایزه هفتادونهمین جشنواره فیلم ونیز را به خود اختصاص دادند.
جایزه ویژه هیات داوران هفتادونهمین جشنواره ونیز به فیلم «خرس نیست» ساخته جعفر پناهی، فیلمساز زندانی در ایران، تعلق گرفت.
در زمان نمایش «خرس نیست»، جشنواره فیلم ونیز یک صندلی خالی به جعفر پناهی اختصاص داد.
در این جشنواره همچنین محسن تنابنده برای بازی در «جنگ جهانی سوم» و هومن سیدی برای کارگردانی این فیلم، به ترتیب موفق به کسب جایزه بهترین بازیگر مرد و بهترین فیلم بخش افقهای جشنواره ونیز شدند.
سیدی این جایزه را به مردم ایران تقدیم کرد و تنابنده نیز گفت جایزهاش را به همسرش و جامعه کارگران ایران تقدیم میکند.
در این مراسم لوکا گوادانینو، فیلمساز ایتالیایی که برای فیلم «استخوانها و همه چیز» برنده جایزه بهترین کارگردانی در این دوره از جشنواره شده، جایزه خود را به جعفر پناهی و محمد رسولاف، فیلمسازان زندانی در ایران، تقدیم کرد.
شاهزاده ویلیام، ولیعهد بریتانیا به همراه همسرش و شاهزاده هری، فرزند دوم پادشاه چارلز سوم و همسرش بهطور غیرمنتظره در میان جمعیتی که در خارج از کاخ ویندزور تجمع کرده بودند، حضور یافتند.
آنها با یکدیگر گلها و پیامهایی که برای ادای احترام به ملکه الیزابت دوم قرار داده بودند را تماشا کردند.
از زمانی که هری و مگان از وظایف سلطنتی خود کنارهگیری و به آمریکا نقل مکان کردند، این نخستین حضور عمومی این زوجهای سلطنتی کنار یکدگیر است
مراسم رسمی اعلام پادشاهی چارلز سوم، فرزند ارشد ملکه الیزابت دوم، روز شنبه ۱۰ سپتامبر (۱۹ شهریور)، با تشکیل «شورای جلوس» برگزار شد و به این ترتیب، شاه چارلز سوم، انجام وظایف سلطنتی خود را رسما آغاز کرد.
ملکه الیزابت دوم، رکوردار طولانیترین دوره سلطنت در تاریخ سلطنت بریتانیا، روز پنجشنبه هشتم سپتامبر (۱۷ شهریور ماه)، در سن ۹۶ سالگی چشم از جهان فروبست.
این مطلب به توضیح قوانین بریتانیا درباره جلوس فرمانروای جدید و اختیارات و مسوولیتهای او میپردازد.
بر اساس قوانین بریتانیا، حاکم جدید به محض درگذشت شاه یا ملکه فقید، پیش از اعلام رسمی به مردم و بدون دورهای فاصله بین مرگ فرمانروای پیشین و جلوس شهریار بعدی، بر تخت سلطنت تکیه میزند.
پادشاه یا ملکه جدید از سوی یک نهاد خاص به نام شورای جلوس، به صورت رسمی فرمانروا اعلام میشود. هیات مشاوران سلطنتی، گروهی از چند صد مشاور سلطنتی دستچین شده از جمله اعضای کابینه بریتانیا نیز به شورای جلوس فراخوانده میشوند.
تمام هیات مشاوران سلطنتی، تنها هنگامی به شورای جلوس فراخوانده میشوند که سلطنت بخواهد به حاکمی جدید واگذار شود یا شهریار بخواهد از قصد خود برای ازدواج خبر دهد؛ اتفاقی که با توجه به اساس موروثی سلطنت، پراهمیت تلقی میشود.
دیگر کسانی که برای اعلام به تخت نشستن فرمانروای جدید در بریتانیا به شورای جلوس دعوت میشوند، اسقفهای کلیسای انگلستان، اعضای سکولار مجلس اعیان و اعضای عالیرتبه ملل مشترکالمنافعاند.
مراسم تاجگذاری حاکم جدید در حقیقت فرآیند تصویب رسمی بر تخت نشستن اوست که پس از یک دوره عزاداری برای شاه یا ملکه فقید، برگزار میشود.
مراسم تاجگذاری ملکه الیزابت دوم در ماه ژوئن سال ۱۹۵۳ و ۱۶ ماه پس از درگذشت پدرش جورج ششم، در فوریه سال ۱۹۵۲ برگزار شد.
مراسم تاجگذاری شهریار جدید نیز در کلیسای وستمینستر لندن با حضور سیاستمداران، چهرههای برجسته و نمایندگان دیگر کشورها در سراسر جهان برگزار خواهد شد.
پادشاه جدید بریتانیا، طبق قانون «حلوفصل» تصویب شده در سال ۱۷۰۱ که قوانین جلوس در بریتانیا را معین میکند، فرمانروایی خواهد کرد.
بنا بر این قانون، تنها اعقاب پروتستان یکی از نوههای دختری جیمز یکم، پادشاه پیشین انگلستان، با نام شاهدخت سوفیا از دودمان هانوفر، میتوانند بر تخت سلطنت تکیه بزنند.
تا پیش از تصویب یک قانون جدید در سال ۲۰۱۳، ازدواج با یک کاتولیک هم باعث بیرون راندن اعضای خاندان سلطنتی از صف وارثان تاج و تخت میشد. البته همچنان یک کاتولیک خود نمیتواند فرمانروای بریتانیا باشد.
قانون سال ۲۰۱۳ همچنین امتیاز دادن به مردان در صف رسیدن به تاج و تخت را ملغی کرد؛ به این معنا که هر عضو خاندان سلطنتی که پس از ۲۸ اکتبر سال ۲۰۱۱ بدین سو به دنیا آمده باشد، تبعیضی برای بر تخت نشستن بر مبنای جنسیت خود تجربه نخواهد کرد.
همسر فرمانروای درگذشته اما هیچ نقشی در جلوس شاه جدید ندارد چون نقش همسر شاه یا ملکه در تداوم سلطنت، با فرزندآوری به پایان میرسد.
به استثنای مورد حکمروایی مشترک ویلیام سوم و مری با هم، حاکم بریتانیا به تنهایی فرمانروایی میکند. همسران اعضای مرد خاندان سلطنتی، رتبه و جایگاهشان را بر طبق رتبه و جایگاه همسرشان دریافت میکنند اما شوهران اعضای زن خاندان سلطنتی، به خودی خود صاحب لقب نمیشوند.
اگر جانشین ملکه یا پادشاه فقید زیر سن قانونی باشد، یک نماینده برای پادشاه یا ملکه آتی از سوی شاه قبلی معین میشود که تا وقتی فرمانروا به سن قانونی برسد، نایبالسلطنه او باشد و امور پادشاهی را ترتیب دهد.
از دیرباز، پادشاه به قلمرویی که فرمانروایی آن را بر عهده داشته، تشخص میبخشیده و نمادی برای پیوند مشترک بین کشورهایی بوده که در کنار یکدیگر، بریتانیا را تشکیل دادهاند. طبق قانون، پادشاه یا ملکه، رییس قوه مجریه، از ارکان قوه مقننه، رییس قوه قضاییه، فرمانده کل نیروهای مسلح و رییس عالی کلیسای انگلستان است.
در واقعیت اما او وظیفه زدن مهر تایید بر تصمیمات سیاسی را دارد و از طریق پارلمان بریتانیا، فرمانروایی میکند.
پادشاه میتواند پارلمان را فرا بخواند یا برچیند و رهبران حزب سیاسی را که در انتخابات نخستوزیری رأی میآورند، برای تشکیل دولت دعوت کند.
شاه در گذشته میتوانست در حالت «پارلمان معلق»، وقتی هیچ کدام از احزاب رأی کافی نیاورده باشند، برخی نظرات شخصی را برای انتخاب نخستوزیر دخیل کند اما در بریتانیای امروز از پادشاه یا ملکه انتظار میرود خود را در چنین مسالهای داخل نکند.
پادشاه بریتانیا همچنین رییس ملل مشترکالمنافع است که زمانی جزو مستعمرات پیشین بریتانیا بودند. ملل مشترکالمنافع عبارتند از آنتیگوآ و باربودا، استرالیا، باهاما، بلیز، کانادا، گرانادا، جاماییکا، نیوزیلند، پاپوآ گینه نو، سنت کیتس و نویس، سنت لوسیا، سنت وینسنت و گرنادینز، جزایر سلیمان و تووالو.
سلطنت در بریتانیا دیرپاترین نهاد در این کشور است که قدمت آن به خاندان پادشاهی ویلیام یکم، ملقب به ویلیام فاتح در سال ۱۰۶۶ میلادی و حتی به اگبرت، شاه وسکس در سال ۸۲۹، که معمولا به عنوان نخستین پادشاه انگلستان شناخته میشود، بازمیگردد.
فرمانروا در بریتانیا با عبارت «اعلیحضرت» خطاب قرار داده میشود.
