آمریکا از گزارش سازمان ملل درباره سرکوب اعتراضات در ایران حمایت کرد

عفو بین‌الملل بار دیگر هشدار داد حداقل هشت زندانی در تهران در معرض خطر قطع عضو، به‌طور مشخص قطع انگشتان دست هستند.

این سازمان تأکید کرد حکم دست‌کم سه تن از زندانیان در پی «اعتراف‌های ناشی از شکنجه» و دادگاه‌های ناعادلانه صادر شده است.

عفو بین‌الملل هویت هفت نفر را هادی رستمی، مهدی شاهیوند، مهدی شرفیان، امیر شیرمرد، مرتضی جلیلی، یعقوب فاضلی کوشکی و ابراهیم رفیعی ذکر کرد و نوشت که هویت یک نفر ناشناس است.

پیش از این آرش صادقی، فعال مدنی خبر داده بود اجرای حکم قطع انگشتان دست هفت زندانی در روز ۲۲ خرداد در زندان اوین به دلیل درگیری زندانیان با مأموران یگان زندان به تعویق افتاده است.

در همین حال عفو بین‌الملل اعلام کرد مأموران در این درگیری بینی هادی رستمی را شکستند و از آن تاریخ، خانواده این زندانی اطلاعی از وضعیتش ندارند.

این سازمان حقوق بشری پیش از این نیز از جامعه جهانی خواسته بود از تمام ابزارهای دیپلماتیک موجود برای توقف اجرای حکم قطع انگشتان دست این هشت نفر استفاده کنند.

با آنکه سازمان ملل متحد، سازمان عفو بین‌الملل و دیگر نهادهای حقوق بشری بارها خواهان توقف صدور و اجرای احکام قطع عضو در ایران شده‌اند اما صدور و اجرای چنین احکامی در کنار مواردی چون شلاق و سنگسار همچنان در قوه قضاییه جمهوری اسلامی ادامه دارد.

شبکه حقوق بشر کردستان سال ۹۹ خبر داده بود کسری کرمی، شهاب تیموری و مهرداد تیموری به اتهام «سرقت» به قطع انگشتان دست محکوم شده‌اند و پرونده آنها پس از تأیید حکم در دیوان عالی کشور، برای اجرا به دایره اجرای احکام ارسال شده است.

این سازمان همچنین اعلام کرده بود یک زندانی دیگر به نام آرش علی‌اکبری نیز به همین حکم محکوم شده و پرونده او پس از اعتراض، به دیوان عالی کشور ارسال شده است.

دادگستری استان مازندران هم اول آبان ماه سال ۹۸ از صدور حکم قطع دست یک زندانی به اتهام ۲۸ فقره سرقت از منازل شهرهای محمودآباد و نور خبر داده بود.

دو سال پیش از آن دادستانی مشهد از اجرای حکم قطع دست یک زندانی با گیوتین در زندان مرکزی شهر مشهد خبر داده بود.

مایک پمپئو در مصاحبه با العربیه با اشاره به پنهان‌کاری جمهوری اسلامی درباره برنامه هسته‌ای خود تاکید کرد که بیشتر مفاد برجام در حال حاضر منقضی شده‌اند و تلاش دولت بایدن برای احیای آن را «تاسف‌آور» خواند.

پمپئو مقام‌های جمهوری اسلامی را «شیاطین مذهب‌سالاری‌» خواند که مصمم به نابودی اسرائیل و آمریکا هستند و گفت: «نباید با جمهوری اسلامی مذاکره کنیم تا در ازای وعده زودگذر برای کاهش سرعت غنی‌سازی‌شان چقدر پول به آنها بدهیم.»

وزیر خارجه پیشین آمریکا قطعنامه اخیر شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در محکومیت ایران و لزوم پایبندی به تعهدات «ان‌پی‌تی» را ضروری خواند و گفت جمهوری اسلامی برای مدتی طولانی در حال نقض این پیمان بوده است.

او درباره رای منفی روسیه و چین به این قطعنامه گفت: «عدم امضای این قطعنامه از سوی روسیه و چین به وضوح بیانگر مسیر تسلیحاتی برنامه اتمی ایران است.»

پمپئو با دفاع از سیاست‌های دولت ترامپ خاطرنشان کرد:«خیلی‌ها می‌گفتند اگر از برجام خارج شوید جنگ می‌شود، می‌گفتند اگر ایالات متحده سفارتش در تل‌اویو را به اورشلیم ببرد جنگ می‌شود؛ عین همین را درباره سلیمانی می‌گفتند، ولی ما هر سه کار را کردیم و جنگ نشد.»

در این شکایت که روز پنج‌شنبه در دادگاه نیویورک به ثبت رسید، جانسون خود را یک «شهروند آمریکایی» معرفی کرد که «از سوی یک طرح هرمی در مورد دوج‌کوین، به وسیله متهمان فریب خورده است.»

او این شکایت خود را به نمایندگی از همه سرمایه‌گذارانی دانست که از سال ۲۰۱۹ با خرید دوج‌کوین متحمل ضرر شده‌اند.

این سرمایه‌گذار آمریکایی تخمین زده از زمانی که ایلان ماسک در سال ۲۰۱۹ شروع به تبلیغ این ارز دیجیتالی کرد، افرادی که روی این ارز سرمایه‌گذاری کردند، حدود ۸۶ میلیارد دلار ضرر کرده‌اند.

او خواهان بازپرداخت این مبلغ و خسارت دوبرابری آن است.

دوج‌کوین که در سال ۲۰۱۳ ایجاد شد، در بستر دو پدیده به وجود آمد: یکی ظهور رمزارزهای جدید که با موفقیت بیت‌کوین چند برابر شدند و دیگری مونتاژ عکس یک سگ روی یک رمزارز که در اینترنت بسیار محبوب شد.

دوج‌کوین در بیشتر دوران حیات خود زیر یک سنت ارزش داشته است. با تمجیدهای چندین باره ایلان ماسک در توییتر از این ارز دیجیتالی، ارزش آن در ماه می ۲۰۲۱ به بیش از ۷۰ سنت افزایش یافت اما پس از آن که ماسک در یک برنامه طنز این رمزارز را یک ارز «تقلبی» نامید، ارزش آن دوباره افت کرد؛ به حدی که ارزش هر دوج‌کوین در روز پنج‌شنبه به شش سنت رسید.

خبرگزاری فرانسه گزارش داده شکایت سرمایه‌گذارانی که احساس می‌کنند با وعده‌های ارزهای مجازی فریب خورده‌اند در حال حاضر در آمریکا رو به افزایش است اما هیچ تضمینی برای نتیجه‌ گرفتن از این شکایت‌ها نیست.

بر اساس یک پژوهش، مصرف آبجو می تواند خطر ابتلا به بیماری های روده را کاهش می دهد. این تحقیق که نتایج آن در مجله شیمی غذا و کشاورزی انجمن شیمی آمریکا منتشر شده، نشان می‌دهد مصرف آبجوی الکلی یا غیر‌الکلی در روز می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های روده را کاهش دهد.

این پژوهش کوچک که با تمرکز بر نوشیدن آبجو در مردان انجام شده است، نشان می‌دهد میکروبیوم، مجموعه میکروب‌ها و باکتری‌های دستگاه گوارش، در مردان سالمی که روزانه آبجو الکلی یا غیرالکلی می‌نوشند، متنوع‌تر است که این خود می‌تواند به کاهش برخی بیماری‌ها، از جمله امراضی همچون دیابت و بیماری‌های قلبی‌عروقی کمک کند.

پژوهش مورد نظر نشان می‌دهد در معده و روده انسان تریلیون‌ها میکروارگانیسم وجود دارد و در آبجو نیز جز ترکیباتی همچون «پلی‌فنول»، میکروارگانیسم‌های زنده‌ای وجود دارد که در طی فرآیند تخمیر به وجود می‌آیند و می‌توانند بر ترکیب میکروبیوتا، اجتماع میکروارگانیسم‌های معده و روده، تأثیر مثبت بگذارند.

پیش‌تر نیز نتیجه پژوهشی در دانشگاه گوتنبرگ سوئد نشان داده بود زنانی که آبجو می‌نوشند شادتر و سالم‌ترند. بر اساس این تحقیق، نوشیدن متعادل آبجو برای زنان، احتمال حمله قلبی را کاهش می‌دهد و در طولانی‌مدت آنان را شادتر خواهد کرد.

بر اساس تحقیق دانشگاه گوتنبرگ،احتمال حمله قلبی در زنانی که هفته‌ای یک یا دو بار آبجو می‌نوشیدند تا ۳۰ درصد نسبت به زنانی که مقادیر زیادی آبجو می‌نوشیدند یا اصلا آبجو نمی‌نوشیدند پایین‌تر بود.

100%

داده‌های پژوهش دانشگاه گوتنبرگ در طول ۳۲ سال از سال ۱۹۶۸ تا ۲۰۰۰ و با اتکا به پرسش‌نامه‌هایی که هزار و ۵۰۰ زن از میزان مصرف کلی شراب، آبجو و نوشیدنی‌های تقطیری در کنار امراض و عارضه‌هایی که به آنها مبتلا بودند ارائه داده بودند، انجام شده بود.

آنا فاریا، استاد دانشگاه جدید لیسبون در پرتغال و پژوهشگر اصلی تیم تحقیق اخیر اما درباره فواید نوشیدن آبجو برای مردان گفته است: «مهم‌ترین یافته پژوهش مذکور این است که نوشیدن متعادل آبجو می‌تواند میکروبیوم روده را تنظیم کند.»

به گفته او، یافتن چنین نکته‌ای که نوشیدن آبجو، چه الکلی و چه غیرالکلی، به‌عنوان بخشی از رژیم غذایی سالم، می‌تواند راهی برای بهبود میکروبیوتا روده باشد، بسیار جالب است.

در یک پژوهش دو سو کور -پژوهشی که در آن دو گروه آماری از اینکه کدام چه دریافت می‌کند آگاه نیستند- و مقایسه‌ای، محققان جمعی ۲۰ نفره از مردان سالم در سنین بین ۱۸ تا ۶۵ سال را به‌ شکل تصادفی، به دو گروه تقسیم کردند. هر دو گروه به‌ مدت چهار هفته، روزانه حدود ۳۲۵ میلی‌لیتر آبجو الکلی یا غیرالکلی نوشیدند. از شرکت‌کنندگان خواسته شد تا در عادات تحرک جسمی و رژیم غذایی خود، طی یک ماه مصرف آبجو تغییری ایجاد نکنند.

100%

بر اساس نمونه خون و مدفوع شرکت‌کنندگان، وزن، شاخص توده بدنی و نشانگر زیستی سرم خون -که برای سنجش سلامت قلب و متابولیسم اهمیت دارد- در این افراد، طی دوره پژوهش تغییری نکرد.

اما در انتهای دوره چهار هفته‌ای، در میکروبیوم هر دو گروه تنوع بیشتر و همچنین میزان بالاتری از فسفاتاز قلیایی در مدفوعشان دیده شد. فسفاتاز قلیایی آنزیمی است که باکتری بد را از دستگاه گوارش بیرون می‌راند و محققان آن را نشانگری برای بهبود سلامت روده می‌دانند.

آنا فاریا در پاسخ به این سوال که آیا نتیجه پژوهش کوچک او می‌تواند قابل تعمیم به جامعه آماری بزرگ‌تری باشد گفت که تحقیق او و تیمش، می‌تواند دلیل انجام آزمایش‌های بالینی دیگر برای بررسی تأثیر انواع آبجوی غیرالکلی، فواید آن برای زنان و مردان و همچنین دیگر افراد بیمار باشد تا مشاهده شود آیا پیشرفت سلامت روده در موارد دیگر نیز صادق است یا نه.

فاریا درباره اینکه چرا آبجو چنین تأثیری بر میکروبیوتای روده دارد گفت که اجتماع میکروارگانیسمی دستگاه گوارش با مصرف ترکیباتی در مواد غذایی از جمله مواد شیمیایی‌گیاهی، «پست‌بیوتیک» و فیبر تنظیم می‌شود و آبجو نیز منبعی غنی از تمامی این مواد است.

دبیرکل سازمان ملل در این گزارش با استناد به گزارش سازمان‌های غیردولتی نوشته که تعداد اعدام‌ها در ایران در سال ۲۰۲۱ نسبت به سال قبل از آن افزایش یافته و به دست‌کم ۳۱۰ مورد اعدام از جمله اعدام ۱۴ زن رسیده است. این در حالی است که تعداد اعدام‌ها در ایران در سال ۲۰۲۰ میلادی بیش از ۲۶۰ اعدام گزارش شده بود.

گوترش در این زمینه اضافه کرده که بیش از ۴۰ درصد اعدام‌ها در ایران با مواد مخدر مرتبط هستند و مقام‌های جمهوری اسلامی فقط ۵۵ مورد از اعدام‌ها در سال ۲۰۲۱ را اعلام کردند.

همچنین در گزارش دبیرکل سازمان ملل آمده که دست‌کم چهار اعدام در ایران در این سال، بر اساس قسامه (سوگند خوردن اطرافیان مقتول و بدون وجود شواهد قطعی) انجام شده است.

بر اساس این گزارش، مهاجران افغانستانی و افراد زیر سنی که از آنان با عنوان «کودک‌مجرم» یاد می‌شود هم در میان اعدام‌شدگان در ایران بوده‌اند.

در این گزارش تأکید شده که روند افزایش موارد اعدام در سال جاری میلادی ادامه یافته و در ۸۰ روز اول امسال، دست‌کم ۱۰۵ نفر در ایران اعدام شدند.

ابراز نگرانی گوترش درباره روند افزایشی اعدام‌ها در ایران و ناعادلانه بودن روند دادرسی برای محکومان به اعدام در حالی است که پیشتر چندین سازمان حقوق بشری از جمله سازمان حقوق بشر ایران بر وجود چنین روندی تأیید کرده‌اند.

گزارش دبیرکل سازمان ملل متحد بر اساس یک قطعنامه مصوب در مجمع عمومی این سازمان و همچنین بر اساس اطلاعات رسیده از منابع مختلف، از جمله خود حکومت جمهوری اسلامی تدوین شده است.

گوترش همچنین نوشته بازگرداندن پناهجویان افغان از ایران در سال ۲۰۲۱ افزایش یافته و بر اساس اطلاعات سازمان بین‌المللی مهاجرت، روزانه دو هزار افغانستانی به اجبار از ایران به کشورشان منتقل شدند: «ایران پس از به قدرت رسیدن دوباره طالبان در افغانستان، بسیاری از افغان‌هایی را که به ایران پناه می‌آورند به کشورشان بازمی‌گرداند.»

گزارش دبیر کل سازمان ملل متحد به قانون اخیر حکومت ایران درباره افزایش جمعیت و لایحه محدودتر کردن اینترنت نیز اشاره دارد. او نسبت به عواقب ناگوار این قوانین و اقدامات قانونی این‌چنینی ابراز نگرانی کرده است.

در این گزارش به مصادره اموال شهروندان به ویژه جامعه بهائی ایران نیز پرداخته شده و گزارشی نیز از بازداشت فعالان مدنی و فعالان حقوق بشر ارائه شده است.

در بخش شکنجه و محرومیت‌های خودسرانه علیه بازداشت‌شدگان نیز تأکید شده که این محرومیت‌ها به ویژه محرومیت از درمان در دوران بازداشت، نگرانی‌های فزاینده‌ای را به وجود آورده است.

در ابتدای این گزارش، گوترش تأکید کرده که فضای مدنی و دموکراتیک در ایران همچنان سرکوب می‌شود و فعالان و مدافعان حقوق بشر اغلب با آزار و اذیت و دستگیری مواجه می‌شوند.

همچنین در بخش «استفاده بیش از حد از زور» این گزارش، با استناد به سرکوب اعتراضات مردمی در ایران از جمله اعتراضات خوزستان در تابستان سال ۲۰۲۱، هشدار داده شده که هر گونه استفاده از زور باید با قوانین داخلی و قوانین بین‌المللی همخوانی داشته باشد.

این گزارش گوترش قرار بود روز پنج‌شنبه در نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو ارائه شود که به دلیل آماده نشدن به موقع آن، قرار است در روزهای آینده از سوی میشل باشله، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد در این شورا قرائت شود.