گزارش تورم در فروردین ۱۴۰۴؛ تورم نقطه به نقطه در ۱۲ استان کشور از ۴۰ درصد فراتر رفت
مرکز آمار جمهوری اسلامی، گزارش ماهانه شاخص قیمت مصرف کننده را منتشر کرد. بر اساس این گزارش، به شکلی کمسابقه، تورم نقطه به نقطه در ۱۲ استان کشور از ۴۰ درصد عبور کرده است.
بر اساس این گزارش تورم سالانه کل کشور در ۱۲ ماه منتهی به فروردینماه ۱۴۰۴، برابر ۳۳.۲ درصد است؛ این رقم در ۱۲ ماه منتهی به اسفند ۱۴۰۳ برابر ۳۲.۵ درصد ثبت شده است.
مرکز آمار تورم بخش خوراکی و آشامیدنیها در ۱۲ ماه منتهی به فروردین ۱۴۰۴ را ۲۹.۶ درصد گزارش کرده است، همین مرکز تورم این بخش را در ۱۲ ماه منتهی به اسفند ۱۴۰۳، برابر ۲۸ درصد گزارش کرده بود.
همچنین تورم سالانه بخش کالای غیر خوراکی و خدمات که در اسفندماه ۱۴۰۳، برابر ۳۴.۹ درصد گزارش شده بود، در فروردین ماه ۱۴۰۴ برابر ۳۵.۱ درصد ثبت شده است.
تورم ماهانه فروردین ماه ۱۴۰۴ نسبت به اسفند ماه ۱۴۰۳، برابر ۳.۹ درصد گزارش شده، این رقم در اسفندماه ۱۴۰۳ نسبت به بهمنماه ۱۴۰۳ برابر ۳.۳ درصد گزارش شده بود.
تورم نقطه به نقطه در فروردین ۱۴۰۴ نسبت به فروردین ۱۴۰۳ نیز ۳۸.۹ درصد گزارش شده است. تورم نقطه به نقطه اسفند ماه ۱۴۰۳ نسبت به اسفند ماه ۱۴۰۲ برابر ۳۷.۱ درصد گزارش شده بود.
در بین ۱۲ گروه کلی و ۱۹ زیر گروه جزئی که شاخص کل را تشکیل دادند، زیر گروه «سبزیجات و حبوبات» بالاترین افزایش قیمت را داشته است، بهطوری که تورم سالانه این گروه در ۱۲ ماه منتهی به فروردین ۱۴۰۴، برابر ۵۹ درصد که رقم کم سابقهای به شمار میرود گزارش شده است.
تورم سالانه این زیرگروه در فروردین ماه ۱۴۰۳ برابر ۲۵.۵ درصد بود. افزایش قابل توجه در این زیرگروه، احتمالا به دلیل جهش شدید قیمت حبوبات در بهمنماه ۱۴۰۳ است، پیش از این نیز در اسفندماه تورم سالانه این زیرگروه ۵۲.۱ درصد گزارش شده بود، اما دولت وعده کنترل و تنظیم قیمت را داده بود. گزارش مرکز آمار نشان میدهد قیمت این ردیف نه تنها کنترل نشده، بلکه افزایش نیز داشته است.
قیمت خدمات حمل و نقل عمومی، در دوازده ماه منتهی به فروردین ماه ۱۴۰۴ برابر ۵۵ درصد گزارش شده است. قیمت این زیرگروه در فروردین ماه ۱۴۰۴ نسبت به فروردین ماه ۱۴۰۳ برابر۶۱.۳ درصد افزایش نشان میدهد.
در رتبه بعدی، مسکن قرار دارد، تورم سالانه در هر دو بخش مسکن اجارهای ۴۰ درصد گزارش شده است که نسبت به تورم سالانه در اسفندماه که ۴۰.۳ درصد گزارش شده بود، کاهش جزئی نشان میدهد.
در گروهها، گروه کالا و خدمات متفرقه با تورم سالانه ۳۹.۸ درصد، گروه مسکن، آب، برق، گاز و سایر سوختها با تورم سالانه ۳۹.۵ درصد، گروه آموزش با تورم سالانه ۳۶.۵ درصد، گروه هتل و رستوران با تورم سالانه ۳۲.۵ درصد، گروه پوشاک و کفش با تورم سالانه ۳۱.۱ درصد، گروه بهداشت و درمان با تورم سالانه ۳۰.۲ درصد، گروه تفریح و سرگرمی با تورم سالانه ۳۰ درصد، گروه خوراکیها و آشامیدنیها با تورم سالانه ۲۹.۶ درصد، گروه حمل و نقل با تورم سالانه ۲۸.۵ درصد، گروه لوازم خانگی با تورم سالانه ۲۷.۹ درصد، گروه دخانیات با تورم سالانه ۲۷.۸ درصد و گروه ارتباطات با تورم سالانه ۲۱.۸ درصد، به ترتیب بیشترین تا کمترین افزایش قیمتها را به روایت مرکز آمار جمهوری اسلامی داشتند.
۱۵ استان کشور که نرخ تورم سالانه آنها بالاتر از نرخ کشوری (۳۳.۲) بوده است، به ترتیب عبارت اند از: سمنان (۳۷.۱ درصد)، آذربایجان غربی (۳۶.۱ درصد)، اصفهان (۳۵.۶ درصد)، ایلام (۳۵.۶ درصد)، اردبیل (۳۴.۹ درصد)، هرمزگان (۳۴.۴ درصد)، خراسان رضوی (۳۴.۳ درصد)، قزوین (۳۴.۲ درصد)، کرمان (۳۴.۲ درصد)، کردستان (۳۴.۱ درصد)، فارس (۳۴ درصد)، کهگیلویه و بویراحمد (۳۳.۷ درصد)، گیلان (۳۳.۷ درصد)، خوزستان (۳۳.۳ درصد) و مرکزی (۳۳.۳ درصد).
تورم سالانه در دو استان قم و گلستان، در ۱۲ ماه منتهی به فروردین ۱۴۰۴، برابر میانگین کشوری و ۳۳.۲ درصد گزارش شده است.
۱۴ استان کشور که نرخ تورم سالانه آنها پایینتر از حد کشوری بوده، به ترتیب عبارتند از: سیستان و بلوچستان ( ۲۶.۸درصد)، کرمانشاه ( ۳۰درصد)، چهارمحال و بختیاری ( ۳۰.۷درصد)، بوشهر ( ۳۰.۹ درصد)، زنجان ( ۳۰.۹ درصد)، همدان ( ۳۱ درصد)، یزد ( ۳۱.۱ درصد)، آذربایجان شرقی ( ۳۱.۴ درصد)، البرز ( ۳۲ درصد)، خراسان شمالی ( ۳۲ درصد)، لرستان ( ۳۲.۳ درصد)، خراسان جنوبی ( ۳۲.۵ درصد)، مازندران ( ۳۲.۵ درصد) و تهران ( ۳۲.۱ درصد).
در سالهای اخیر، در مقاطعی نظیر بهار ۱۴۰۱ عبور تورم نقطه به نقطه در استانها از مرز ۴۰ و حتی ۵۰ درصد ثبت شده بود، اما با بهبود نسبی شرایط اقتصادی این روند تا حدی کنترل شد. گزارش جدید مرکز آمار نشان میدهد در ۱۲ استانکشور، تورم نقطه به نقطه از ۴۰ درصد در فروردینماه ۱۴۰۴ نسبت به فروردین ۱۴۰۳ عبور کرده است.
استانهای هرمزگان ( ۴۴.۴درصد)، آذربایجان غربی ( ۴۳.۱ درصد)، کردستان ( ۴۲.۵ درصد)، سمنان ( ۴۲.۱ درصد)، کهگیلویه و بویراحمد ( ۴۱.۸ درصد)، سیستان وبلوچستان ( ۴۱.۵ درصد)، اصفهان ( ۴۱ درصد)، مرکزی ( ۴۰.۹ درصد)، لرستان ( ۴۰.۸ درصد)، خوزستان ( ۴۰.۸ درصد)، بوشهر ( ۴۰.۵ درصد) و ایلام ( ۴۰.۲ درصد) بیش از ۴۰ درصد تورم نقطه به نقطه را تجربه کردند.
در فروردین ماه ۱۴۰۳، هیچ استانی تورم نقطه به نقطه بالای ۴۰ درصد نداشتند و در اسفند ماه تنها سه استان سمنان (۴۱.۴ درصد) آذربایجان غربی (۴۰.۹ درصد) و هرمزگان (۴۰.۸ درصد)، تورم نقطه به نقطه بالای ۴۰ درصدی را ثبت کرده بودند.
هر چند جمهوری اسلامی بر اساس قوانین شرعی، محدودیتهای فراوانی بر رفتار جنسی خارج از چارچوب ازدواج رسمی در ایران اعمال میکند اما به نظر میرسد رشد صنعت خدمات ماساژ به صورت زیرزمینی در شهرهای مختلف، به پوششی برای تنفروشی بدل شده است.
تنفروشی در قالب ارائه خدمات ماساژ که در شبکههای مجازی تبلیغ میشود و پربازدید شده است، از تناقضهای اخلاقی و اجتماعی-اقتصادی عمیق در جمهوری اسلامی حکایت دارد.
در کشوری که اخلاق عمومی بر پایه اصول اسلامی تعریف میشود، محبوبیت خدمات ماساژ در شبکههای اجتماعی مانند اینستاگرام، پارادوکس قابل توجهی را به نمایش میگذارد.
به نظر میرسد بسیاری از این صفحهها در فضای مجازی در حال تبلیغ خدمات درمانی هستند اما بررسیهای دقیقتر ایراناینترنشنال واقعیت دیگری را آشکار میکند: شبکهای مخفی از تنفروشی، تحت پوشش خدمات درمانی فعالیت میکنند.
یکی از این صفحات به دست زنی اداره میشود که خود را دارنده مدرک فیزیولوژی از دانشگاه تهران و مدرک بینالمللی ماساژدرمانی از مالزی معرفی میکند و در پروفایل آن نوشته شده است: «من یک ماساژور هستم و در تهران برای زنان و مردان خدمات ماساژ ارائه میدهم.»
ایراناینترنشنال نمیتواند بهطور مستقل اصالت این صفحات یا محتوای آنها را تایید کند، علاوه بر این به نظر میرسد برخی از این صفحات، از ویدیوهایی از خدمات ماساژ در سایر کشورها را برای تبلیغ کار خود استفاده کردهاند.
این خدمات شامل ماساژ در منزل، ماساژ پا، ماساژ با سنگ داغ و ماساژ تایلندی است و در شماری از این صفحات هم عکسهایی از یک سالن ماساژ که ظاهرا در شمال تهران قرار دارد، به چشم میخورد.
وجود تعدادی ویدیو از زنان جوانی که در حال ماساژ مردان هستند، ظاهرا به مشتریان این امکان را میدهد که ماساژور مورد علاقه خود را انتخاب کنند.
با این حال، یکی از لینکهای موجود در یکی از این صفحهها، ما را به یک کانال تلگرام راهنمایی میکند و این کانال بُعد دیگری از خدمات ارائه شده در این مراکز را به تصویر میکشد.
محتویات این کانال تگرام نشان میدهد این مراکز چیزی فراتر از ماساژدرمانی سنتی در اختیار مشتریان میگذارند و خدمات آنها همچنین شامل سکس سهنفره یا گروهی و رابطه با لزبینها و افراد تراجنسیتی میشود.
قیمت این خدمات دو میلیون و ۱۰۰ هزار تومان برای یک ماساژ ۹۰ دقیقهای، چهار میلیون و ۷۰۰ هزار تومان برای ماساژ و رابطه جنسی، شش میلیون و ۲۰۰ هزار تومان برای یک شب خدمات، و ۱۳ میلیون تومان برای خدمات در طول ۲۴ ساعت تعیین شده است.
تنفروشی در ایران غیرقانونی است و برای افرادی که در آن مشارکت میکنند یا در تسهیل آن نقش دارند، مجازاتهای سنگینی در نظر گرفته میشود.
بر اساس قوانین جمهوری اسلامی، «زنا»، یعنی رابطه جنسی بین دو فرد که رابطه زناشویی رسمی با همدیگر ندارند و همجنسگرایی میتواند به حبس، شلاق یا در مواردی به اعدام منجر شود.
ناظران میگویند علیرغم قوانین تنبیهی بیرحمانه جمهوری اسلامی، تجارت زیرزمینی روابط جنسی در ایران همچنان ادامه دارد و عواملی از جمله فقر، بیکاری، اعتیاد به مواد مخدر و کمبود تحصیلات به آن دامن میزند.
مشکلات شدید اقتصادی یکی از مهمترین دلایلی است که زنان در ایران را در معرض استثمار قرار میدهد و میتواند شماری از آنان را وادار به تنفروشی کند.
وقتی ایراناینترنشنال برای کسب اطلاعات بیشتر با مدیر کانال تلگرامی تماس گرفت، فردی با فهرستی از پیش آماده شده که جزییات قوانین و روشهای پرداخت را توضیح میداد، به این تماس پاسخ داد.
به گفته او، مشتریان باید نیمی از هزینهها را پیش از دریافت خدمات و نیمی دیگر را پس از آن پرداخت کنند، البته پیشپرداخت باید به حساب فرد دیگری صورت میگرفت و این موضوع میتواند به این معنی باشد که این صفحات و کانال در کار کلاهبرداری باشند.
وجود این صفحات در فضای مجازی، چه جعلی و چه واقعی، تصویری نگرانکننده از زندگی در حکومت جمهوری اسلامی به تصویر میکشد: یا افرادی در حال سواستفاده از تجارت غیرقانونی تنفروشی برای گول زدن جوانان و کلاهبرداری از آنان هستند و یا زنان جوانی از سنین ۲۰ تا ۴۰ ساله حاضر هستند برای سه میلیون تومان تنفروشی کنند.
ادامه بررسی های ایراناینترنشنال، نشان داد صفحات مشابه متعددی در فضای مجازی وجود دارند که به دست ادمینهای ایرانی اداره میشوند.
برخی از این صفحات به صورت تلویحی و مبهم به تبلیغ ارائه خدمات جنسی میپردازند و برخی دیگر آشکارا از آن سخن میگویند. قیمت این خدمات با توجه به عوامل مختلفی از دو میلیون تومان تا ۱۵ میلیون تومان متغیر است.
به دلیل ماهیت حساس این مطلب و حفظ امنیت افرادی که عکس آنها در این صفحات قرار داده شده است، ایراناینترنشنال از ذکر اسامی درج شده در این صفحات خودداری میکند.
«آ» که میگوید زنی ۲۴ ساله است که تصویرش در یکی از آگهیهای تبلیغ ارائه خدمات جنسی در فضای مجازی دیده میشود.
آنچنان که در تبلیغ ادعا شده او با ارائه گواهی سلامت و همچنین گواهی واکسیناسیون کرونا به مشتریان اطمینان خاطر میدهد که خطر ابتلا به بیماریهای مراقبتی از طریق رابطه جنسی وجود ندارد.
عکسهایی با لباسهای مختلف از این زن در این صفحه موجود است و نوشته شده او برای هر روز همراهی یک مشتری خدمات جنسی، ۱۳ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان مطالبه میکند و با آنان به سفر نیز میرود.
زن دیگری با نام «میم»، ویدیوهایی شطرنجیشده از رابطه دهانی به اشتراک گذاشته است. او همچنین عکسهایی در سواحل، باشگاههای ورزشی و سایر مکانها در اختیار مشتریان بالقوه خود میگذارد و به نظر میرسد با به نمایش گذاشتن بدن خود سعی در جذب آنان دارد.
«ر» زنی دیگر است که میگوید ۲۷ ساله است و آمادگی خود را برای سفرهای بینالمللی با مشتریان اعلام کرده است.
زن دیگری با نام «گاف» در یک ویدیوی تبلیغاتی دیده میشود و از یک استخر، بوسه و چشمک را روانه مشتریان خود میکند.
مقامهای جمهوری اسلامی در مواجهه با تنفروشی به صورت گزینشی عمل میکنند. آنها در بسیاری موارد چشم خود را به روی واقعیتهای موجود میبندند و در تعدادی از موارد نیز به شکلی بیرحمانه افراد دخیل در تنفروشی را سرکوب میکنند.
به همین دلیل، این باور وجود دارد که تصمیمات و شیوه برخورد مسئولان حکومت در حوزه برخورد با مساله تجارت جنسی، تحت تاثیر فساد و رشوهگیری اتخاذ میشود.
هرچند نگاه عامه مردم در ایران به تنفروشی، تحت تاثیر ارزشهای محافظهکارانه مذهبی، تا حد زیادی منفی است، اما اکنون بسیاری اذعان دارند که عوامل اجتماعی-اقتصادی در دامن زدن به این پدیده نقشی کلیدی ایفا میکنند.
همزمان، تلاشها برای مبارزه با تنفروشی در ایران به دلیل محدودیتهای قانونی و فرهنگی با موانع زیادی روبهرو شده است.
اگرچه برخی ابتکارات با هدف حمایت و بازپروری کارگران جنسی در ایران وجود دارد، اما سازمانهای غیردولتی فعال در این زمینه با مشکلات زیادی از جمله فشارهای حکومت و نگاه منفی جامعه دست به گریبان هستند.
به گفته کارشناسان و متخصصان این حوزه، مواجهه موثر با پدیده تنفروشی تنها با شناسایی و تلاش برای رفع عوامل ریشهای آن، مانند فقر و نگاه غیرامنیتی و آسیبشناسانه به این معضل امکانپذیر است.
بهعلاوه، آگاهیبخشی، خدمات آموزشی، آموزش حرفهای و مراقبتهای پزشکی از دیگر شاخصههای مهمی هستند که باید در مسیر حل معضل تنفروشی در نظر گرفته شوند.
حکومت به دنبال اجرای سختگیرانه قوانین خود در حوزه «اخلاق»، از جمله حجاب اجباری است. در سوی دیگر، تنفروشی بیداد میکند و زنان آسیبپذیر را درست زیر چشم حکومت مورد استثمار قرار میدهد.