دست‌کم ۲۰هزار پزشک بیکارند

باور عموم در ایران بر این است که پزشکان جزو اقشار مرفه اجتماع هستند و کمتر از دیگران دغدغه معاش دارند اما این گزارش می‌گوید: «بسیاری از پزشکان بعد از سال‌ها کارکردن، خانه‌ای از خود ندارند.»

این گزارش با انتقاد تلویحی پزشکان از مداخله مستقیم دولت در فرآیند درمان، گریز بسیاری از پزشکان به سوی دیگر مشاغل را محصول چنین رویکردی عنوان کرده است.

این گزارش می‌نویسد: «در این میان برخی از پزشکان معتقدند که همکاران‌شان به مشاغل دیگر مانند خدمات زیبایی و خرید و فروش املاک و بساز و بفروشی و… روی آورده‌اند و درآمد بسیار بیشتری از ویزیت ۱۲۶ هزار تومانی دارند.»

پیش‌تر نیز روزنامه سازندگی در گزارشی مشابه و با انتقاد از وضعیت «تعرفه‌های پزشکی» نوشته بود: «پزشکان از طبقه متوسط جامعه هم پایین‌تر آمده‌اند به‌ویژه پزشکان جوانی که در ابتدای راه هستند.»

این درحالی است که ایرج خسرونیا، رییس جامعه متخصصان داخلی ایران، در مراسمی خطاب به مسوولان حوزه سلامت درباره تبعات مشکل‌تراشی برای کادر درمان هشدار داده و با بیان این‌که جامعه پزشکی در یک «التهاب و ناراحتی خاص» به‌سر می‌برد، گفته بود مسوولان و نمایندگان مجلس نه‌تنها نقش این قشر را از یاد برده‌اند، بلکه با تصویب قوانینی دست و پاگیر مدام کادر درمان را در تنگنا قرار داده‌اند تا مجبور به خروج از گردونه درمان یا مهاجرت شوند.

برخی از کارگزاران درمان از جمله رییس کل نظام پزشکی کشور گزارش‌های مربوط به مهاجرت پزشکان و کمبود کادر درمان را «فضاسازی رسانه‌ای علیه جامعه پزشکی» عنوان کرده‌اند. برخی دیگر نیز در مواردی آن را محصول عملیات روانی دشمن انگاشته‌اند.

این گزارش با استناد به نظر متخصصان، سیاست‌های نامتوازن در این حوزه را به عنوان یکی دیگر از آفت‌های موجود یاد می‌کند. آرمان امروز به نقل از دکتر پورقلیچ، عضو انجمن پزشکان عمومی ایران در این رابطه می‌نویسد: «پزشکان مجبورند با درآمد کمتر، کار بیشتری انجام دهند. اما همه این امکان را ندارند... بعضی‌ از پزشکان تمایل دارند با کار کمتر، درآمد بیشتری داشته باشند و به همین دلیل سراغ مشاغل دیگر می‌روند.»

ایرج خسرونیا، رییس جامعه پزشکان متخصص داخلی نیز خرداد سال گذشته درباره همخوان نبودن درآمدها با هزینه پزشکان عنوان کرده بود «برخی پزشکان به این نتیجه رسیده‌اند که مطب خود را تعطیل و به‌جای آن کافی‌شاپ یا آرایشگاه تاسیس کنند. برخی بسازبفروش شده‌اند و حتی بعضی از پرشکان به مسافرکشی و دلارفروشی رو آورده‌اند.»

ناامیدی و نبود منابع از دیگر آسیب‌هایی است که در این گزارش به عنوان دلایل تضعیف جایگاه پزشکان در جامعه عنوان شده است.

این روزنامه میانه‌رو نوشته است: «یک متخصص رادیولوژی که تازه فارغ‌التحصیل شده، از کجا بیاورد یک مرکز رادیولوژی بزند یا دستگاه‌های رادیولوژی را بخرد؟ این کار ده‌ها میلیارد تومان هزینه دارد و یک متخصص جوان در ابتدای کار چطور می‌تواند چنین پولی داشته باشد؟ ضمن اینکه پزشک متخصص در سن بالا فارغ‌التحصیل می‌شود و خب در این سن چقدر موقعیت برای کار کردن دارد؟»

این گزارش همچنین به هدر رفت سرمایه‌گذاری در تربیت پزشکان اشاره‌ای کرده است و با استناد به گفته‌های رییس سازمان نظام پزشکی نوشته است: «چند میلیارد هزینه آموزش یک پزشک می‌شود اما به دلیل مشکلات معیشتی یا از کشور مهاجرت می‌کنند یا به شغل دیگری روی می‌آورند. ۲۰ هزار پزشک عمومی دیگر کار نمی‌کنند.»

به گفته یک عضو ارشد صنفی، بی‌توجهی وزارت بهداشت به وضعیت پزشکان جوان و رزیدنت‌ها به یک رویه تبدیل شده است به گونه‌ای که برخی از این افراد با این‌که سال‌ها تلاش و تحصیل کرده‌اند به نقطه‌ای می‌رسند که مرگ را بر ادامه زندگی ترجیح می‌دهند.

پیش‌تر نیز وب‌سایت خبری تجارت‌نیوز در مطلبی تحقیقی با اشاره به موضوع خودکشی پزشکان در ایران با استناد به آمارهای رسمی گزارش کرده بود که هر ۱۰ روز یک پزشک در ایران خودکشی می‌کند.

دی‌ماه سال گذشته، نیما شهریارپور، متخصص طب اورژانس اعلام کرد بر اساس پژوهش‌های انجام شده، آمار خودکشی در میان اعضای جامعه پزشکی، بین ۳/۱ تا پنج برابر افزایش یافته است.

(به توصیه کارشناسان اگر با کسی یا کسانی روبه‌رو می‌شوید که از جمله‌ها و عبارت‌هایی نشان‌دهنده افسردگی یا تمایل به پایان زندگی استفاده می‌کنند، از آنان بخواهید با پزشک معتمد، نهادهایی که در این زمینه فعالیت می‌کنند یا فردی مورد اعتماد، درباره نگرانی‌هایشان صحبت کنند. اگر به خودکشی فکر می‌کنید، در ایران با اورژانس اجتماعی با شماره تلفن ۱۲۳ تماس بگیرید.)