• العربية
  • English
Brand
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • انقلاب ملی
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • انقلاب ملی
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
  • پوسته
  • زبان
    • العربية
    • English
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • انقلاب ملی
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به ولانت‌مدیا است.
volant media logo

چگونه خاورمیانه در حال تبدیل شدن به قلب تپنده هوش مصنوعی در جهان است

۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۳، ۱۹:۱۰ (‎+۱ گرینویچ)به‌روزرسانی: ۱۶:۵۵ (‎+۰ گرینویچ)

واشینگتن پست در گزارشی جامع، نگاهی دقیق به روابط گسترده و پیچیده میان کشورهای خاورمیانه و غول‌های فناوری در حوزه هوش مصنوعی انداخته‌است. بر اساس این گزارش این پدیده، تحولی عظیم در صنعت فناوری و موازنه قدرت ژئوپلیتیک رقم خواهد‌ زد.

بر اساس این گزارش دولت بایدن با میانجی‌گری در روابط صنعت فناوری ایالات متحده با خاورمیانه، از این منطقه به عنوان سپری در برابر نفوذ چین استفاده می‌کند. در همین راستا، واشینگتن به شکل‌گیری نسلی از بنیانگذاران کمک می‌کند که به صورت آرام و بی‌سروصدا از سرمایه‌های کلان کشورهای حوزه خلیج فارس بهره می‌برند.

اندرو فلدمن، کارآفرین حوزه هوش مصنوعی، نمونه بارزی از این گرایش جدید است. او که تا دو سال پیش حتی از موقعیت مکانی ابوظبی روی نقشه بی‌اطلاع بود، اینک با جذب سرمایه‌های کلان از سوی امارات، مراکز داده پیشرفته‌ای را در کالیفرنیا، دالاس و حتی حومه شهرهای بیابانی امارات می‌سازد.

فلدمن و همتایانش، بخشی از نسل جدید بنیانگذاران و سرمایه‌گذاران حوزه فناوری هستند که در سکوت، رهسپار صندوق‌های ثروت دولتی کشورهای خلیج فارس می‌شوند تا با رژیم‌های خودکامه منطقه وارد معامله شوند. مایکروسافت نیز ماه گذشته از سرمایه‌گذاری ۱/۵میلیارد دلاری در شرکت پیشرو فناوری امارات یعنی جی۴۲ خبر داد که شامل توافق استفاده از مدل‌های زبان هوش مصنوعی اُپن‌اِی‌آی (OpenAI) آلتمن نیز می‌شود.

او جزیی از نسل بنیانگذاران و سرمایه‌گذاران فناوری است که بی‌سر و صدا به صندوق‌های ثروت دولتی کشورهای خلیج فارس زیارت می‌کنند و با رژیم‌های خودکامه معامله می‌کنند.

این روند، تغییری ویرانگر در نحوه ساخت یکی از پیشرفته‌ترین فناوری‌های جهان و بازیگران مشتاق به بهره‌بری از آن را رقم زده‌است. رقابت تسلیحاتی حوزه هوش مصنوعی، نقش خاورمیانه در این عرصه را دگرگون ساخته است.

تعدادی از مدیران شرکت‌ها و مقامات دولتی، به شرط ناشناس ماندن از ترس آسیب به روابط تجاری با واشینگتن پست گفت‌وگو کرده‌اند.

زمانی برخی از کارآفرینان فناوری و شرکت‌های سرمایه‌گذاری به دلیل نگرانی از نقض حقوق بشر، روابط منطقه با چین و خوار شمردن سرمایه‌گذاری‌های سودآور اما نامطلوب در دولت‌های نفتی، از سرمایه‌گذاری در خاورمیانه خودداری می‌کردند.

قتل جمال خاشقچی، روزنامه‌نگار سعودی و عضو واشینگتن پست در سال ۲۰۱۸ باعث شد برخی از شرکت‌ها به صراحت از پول نقد این کشور صرف نظر کنند.

اما پول خاورمیانه تقریبا یک‌شبه به قدرتمندترین نیروی ژئوپلیتیکی در صنعت فناوری تبدیل شده‌است. یکی از سرمایه‌گذاران برجسته به واشینگتن پست گفت: «دوران خاشقچی به پایان رسیده‌ است.»

واشنگتن از این تغییر برای دور کردن خاورمیانه به‌ویژه امارات متحده عربی، متحد امنیتی کلیدی آمریکا، از مدار نفوذ چین بهره می‌برد. در همین راستا، کاخ سفید در ژوئن ۲۰۲۳ میزبان مدیران شرکت‌هایی همچون مایکروسافت، گوگل و اُپن‌اِی‌آی بود تا با مشاور امنیت ملی امارات دیدار و گفت‌وگو کنند.

در این نشست، شیخ طحنون تمایل امارات را به همکاری با شرکت‌های پیشرو هوش مصنوعی آمریکایی و جایگزینی آن‌ها با شرکت‌های چینی که سال‌هاست در منطقه حضور دارند، تشریح کرد.

بر اساس گفته‌های چهار نفر از کسانی که با این رسانه گفت‌وگو کردند برخی شرکت‌های سیلیکون ولی از طریق کانال‌های پشتیبان شخصی، با مقامات ایالات متحده در ارتباط هستند. سام آلتمن، مدیرعامل اُپن‌اِی‌آی که چندین سفر جذب سرمایه برای تاسیس یک شرکت زیرساختی جدید، به نام این‌فِراکو (InfraCo) به امارات داشته، با وزیر بازرگانی آمریکا در تماس پیامکی قرار دارد.

خاورمیانه از شراکت با سیلیکون ولی برای دستیابی به اهداف مهم خود از جمله تبدیل شدن به یک قدرت هوش مصنوعی و کاهش وابستگی اقتصادی خود به نفت استفاده می‌کند.

شرکت جی۴۲ امارات در تلاش برای ساخت پیشرفته‌ترین مدل هوش مصنوعی به زبان عربی در جهان است که می‌تواند به زبانی که ۴۰۰ میلیون نفر به آن تکلم می‌کنند، گفت‌وگو کند.

برخی مدیران فناوری و محققان امنیتی هشدار می‌دهند این صنعت باید در همکاری با کشورهایی که مرتکب نقض حقوق بشر می‌شوند و ممکن است از فناوری‌های آمریکایی برای نظارت از جمله هدف قرار دادن شهروندان آمریکایی سوءاستفاده کنند، محتاط باشد.

رقابت تسلیحاتی هوش مصنوعی

ده‌ها میلیارد دلار سرمایه‌گذاری عربستان و امارات، شرکت ژاپنی سافت‌بانک را قادر کرد تا در ۲۰۱۷ بزرگترین صندوق سرمایه‌گذاری فناوری را راه‌اندازی کند. محمد بن سلمان، ولیعهد سعودی نیز با میزبانی سرمایه‌گذاران نامداری چون پیتر تیل، مارک آندرسن و آلتمن در هتل فورسیزنز، حضور فزاینده سیلیکون ولی در عربستان را اعلام کرد.

پیشگامان

امسال در مجمع جهانی اقتصاد در داووس، دو ویترین غول‌پیکر از قدرت فناوری خاورمیانه به نمایش گذاشته‌شده‌بود، یک غرفه متعلق به شهر هوشمند عربستان سعودی «نئوم» و دیگری غرفه امارات متحده عربی که مزین به شعار «ملت‌های بردبار جهانی هستند» بود.

برنامه ملی ۱۰ ساله عربستان سعودی با این وعده در سال ۲۰۱۶ منتشر شد، که «هرگز اجازه نخواهد‌داد کشورش تحت تاثیر قیمت‌های بی‌ثبات کالاها قرار گیرد». رهبران ابوظبی دو سال بعد گفتند «نفت آینده، اطلاعات است».

با آغاز تعامل غرب، منطقه با فشار برای انتخاب جبهه روبه‌روست. مقامات کشورهای خلیج بر توانایی خود در همکاری با ابرقدرت‌های رقیب تاکید دارند. عمر سلطان العلما، وزیر هوش مصنوعی امارات در این خصوص گفت: «ما نمی‌توانیم صرفا یک طرف را انتخاب کنیم» اما تاکید کرد این کشور در زمینه هوش مصنوعی با غرب همسوتر است.

مقامات آمریکایی نیز به آلتمن و دیگر مدیران ارشد هشدار دادند از فناوری خود در هنگام معامله با شرکای اماراتی محافظت کنند. یکی از کسانی که ارتباط با برنامه‌های آلتمن است به شرط ناشناس ماندن در گفت‌وگو با واشینگتن پست گفت: «مدیران با احتیاط کامل وارد منطقه شدند».

پروژه بلندپروازانه این‌فِراکو، مستلزم خرید مقادیر زیادی تراشه‌های نیمه‌رسانا همراه با املاک و قدرت است، تعهدی چند میلیارد دلاری که به مشتریانش خدماتی فراتر از اُپن‌اِی‌آی‌ می‌دهد.

برخی از افراد در سیلیکون ولی از فضای جدید جذب سرمایه استقبال نکرده‌اند و می‌گویند که نگرانی بزرگ آن‌ها عربستان سعودی است.

یکی از بنیان‌گذاران استارت‌آپ که اخیرا پیشنهاد سرمایه‌گذاران سعودی را رد کرده‌است به واشینگتن پست گفت که سیلیکون ولی می‌داند که بیشتر فناوری‌های پیشرفته هوش مصنوعی در نهایت به دست ارتش‌های خارجی می‌افتد، جنگ هوش مصنوعی آن‌قدر مهم است که نمی‌توان آن را از دست داد.

اندرو کینگ، سرمایه‌گذار و بنیان‌گذار فیوچر‌‌یونیون (Future Union)، یک سازمان غیرانتفاعی که به قانون‌گذاران ایلات متحده در مورد خطرات چین مشاوره می‌دهد، گفت: «هیچکس اهمیتی نمی‌دهد که سرمایه‌ای که موفق به جذب آن شده از کجا تامین می‌شود. مثل این است که شتر دیدی ندیدی! کسی به روی خودش نمی‌آورد.»

Banner
Banner
Banner

پربازدیدترین‌ها

آمریکا شبکه‌های مرتبط با پسر علی شمخانی و حزب‌الله لبنان را تحریم کرد
۱

آمریکا شبکه‌های مرتبط با پسر علی شمخانی و حزب‌الله لبنان را تحریم کرد

۲

نفوذ جمهوری اسلامی و کارزار جمع‌آوری کمک‌های مالی شیعیان کشمیر پس از کشته شدن خامنه‌ای

۳
تحلیل

وال‌استریت ژورنال: جمهوری اسلامی تندروتر شده است

۴

فایننشال تایمز: تهران از ماهواره چینی برای هدف‌گیری پایگاه‌های آمریکا استفاده کرد

۵

اعتراف مقام سابق جمهوری اسلامی به نارضایتی، شکاف نسلی و نقش آن در اعتراضات دی ۱۴۰۴

Banner

انتخاب سردبیر

  • ترامپ در راه رسیدن به توافقی بهتر از برجام با چه موانعی روبه‌روست؟
    تحلیل

    ترامپ در راه رسیدن به توافقی بهتر از برجام با چه موانعی روبه‌روست؟

  • اعزام هزاران نیروی آمریکایی دیگر به منطقه برای تشدید فشار بر تهران

    اعزام هزاران نیروی آمریکایی دیگر به منطقه برای تشدید فشار بر تهران

  • وال‌استریت ژورنال: جمهوری اسلامی تندروتر شده است
    تحلیل

    وال‌استریت ژورنال: جمهوری اسلامی تندروتر شده است

  • فایننشال تایمز: تهران از ماهواره چینی برای هدف‌گیری پایگاه‌های آمریکا استفاده کرد

    فایننشال تایمز: تهران از ماهواره چینی برای هدف‌گیری پایگاه‌های آمریکا استفاده کرد

  • سایه سنگین جنگ بر نیمکت‌های خالی؛ بحران آموزش در عصر «اینترنت طبقاتی»
    روایت شما

    سایه سنگین جنگ بر نیمکت‌های خالی؛ بحران آموزش در عصر «اینترنت طبقاتی»

  • هیات مذاکره‌کننده‌ پس از بروز اختلاف، با دستور ذوالقدر به تهران بازگشتند
    اختصاصی

    هیات مذاکره‌کننده‌ پس از بروز اختلاف، با دستور ذوالقدر به تهران بازگشتند

•
•
•

مطالب بیشتر

گری کاسپاروف: ما به تغییر رژیم در ایران و روسیه نیاز داریم

۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۳، ۱۸:۳۰ (‎+۱ گرینویچ)

«ما به تغییر رژیم در ایران و روسیه نیاز داریم.» این موضوعی است که گری کاسپاروف، یکی از بنیانگذاران کنگره آزادی جهانی و رییس «ابتکار دموکراسی نو» بر آن تاکید دارد. به گفته او استراتژی جهان آزاد باید منزوی کردن این دو کشور از نظر سیاسی و اقتصادی باشد.

کاسپاروف در یادداشت خود برای واشینگتن پست به بسته کمک ۹۵ میلیارد دلاری به اسرائیل، اوکراین و تایوان اشاره می‌کند که پس از ماه‌ها مانع‌تراشی، سرانجام به تصویب رسید. او معتقد است نباید جزئیات مهم این «لایحه» را نادیده گرفت.

در صفحه ۳۲ این لایحه، از دولت بایدن خواسته شده‌است که «راهبرد حمایت ایالات متحده از اوکراین در برابر تجاوزات فدراسیون روسیه» را ظرف ۴۵ روز ارائه کند. کاسپاروف معتقد است که در حمایت از اوکراین، ایالات متحده و اروپا نتوانسته‌اند اساسی‌ترین عنصر برنامه‌ریزی استراتژیک، یعنی «تعیین یک هدف مشخص» را ایجاد کنند.

او با اشاره به سخنان آبراهام لینکلن در سال ۱۸۵۸ که گفته بود «اگر از ابتدا می‌توانستیم بدانیم کجا هستیم و هدف‌مان چیست، می‌توانستیم بهتر تصمیم بگیریم که چه کاری را و چگونه انجام دهیم»، این پرسش را مطرح می‌کند که در شرایط کنونی، «ما در چه موقعیتی قرار داریم و هدف ما چیست؟»

کاسپاروف در پاسخ می‌نویسد که موضع غرب در دو جهت غیرممکن قرار دارد، از یک طرف آرزوی بازگشت به وضعیت پیشین و معاملات سودآور و فاسد با روسیه را دارد و در عین حال در جهت مخالف، خواستار حمایت کافی از اوکراین برای جلوگیری از پیروزی روسیه است که می‌تواند جرقه بحران در سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) را ایجاد کند.

به گفته او، رهبران اروپایی مانند اولاف شولتس، صدراعظم آلمان طوری رفتار می‌کنند که گویی مشتاقند تا مانند گذشته با دولت مافیایی ولادیمیر پوتین به تجارت بپردازند. آن‌ها تسلیحات دفاعی در اختیار اوکراین قرار می‌دهند، اما زمانی که صحبت از ارسال سلاح‌های موثر که به اوکراین می‌شود، تزلزل می‌کنند و در نتیجه چرخه‌ای دایمی از مرگ غیرنظامیان وجود دارد.

کاسپاروف می‌نویسد: «دولت بایدن هنوز هم توسط دستیاران دوره اوباما و مفاهیم شکست خورده دوره او برای محدود کردن قدرت آمریکا و متحدانش هدایت می‌شود.»

رییس «ابتکار دموکراسی نو» می‌نویسد باید اهداف را اصلاح کرد، نمی‌توان حمایت از اوکراین «تا هر زمانی که طول بکشد!» را یک «هدف استراتژیک» تلقی کرد، همچنان که حمایت از اسرائیل بدون این‌که تروریست‌های حماس را ریشه کن کند، یک «هدف» نیست. در مقابل حمایت از اوکراین تا زمانی که یکپارچه و آزاد شود یک «هدف» است، ترویج صلح بلندمدت در اروپا و خاورمیانه با انجام هر کاری که موجب تسریع سقوط رژیم‌های متخاصم در روسیه و ایران شود، «هدف» است.

«لایحه‌ کمک» همچنین به توقیف صدها میلیارد دارایی روسیه در خارج از کشور و استفاده از این پول برای دفاع و بازسازی اوکراین اشاره می‌کند. کاسپاروف می‌گوید این یک اقدام طبیعی است و «ابتکار دموکراسی نو» که با دیکتاتوری‌ها مقابله و آزادی را در سراسر جهان ترویج می‌کند، اعتبار و قانونی بودن این اقدام اثبات می‌کند.

دیمیتری پسکوف، سخنگوی پوتین گفته اگر این دارایی‌ها توقیف شود، روسیه در دادگاه تلافی خواهد‌کرد. کاسپاروف این پاسخ یا تهدید را که از سوی یک دیکتاتوری نامشروع که به همسایگان خود در اروپا حمله می‌کند، مطرح شده، از سوی کشوری که با تروریست‌ها از سوریه و ایران گرفته تا افغانستان همکاری می‌کند و به مداخله در انتخابات در سراسر جهان آزاد می‌پردازد، یک زنگ بیداری برای غرب می‌داند.

جدی گرفته شدن این ادعا به گفته کاسپاروف ثابت می‌کند که غرب هنوز باور ندارد در جنگ است. این توهم همچنین اتحادیه اروپا و ناتو را از اعمال تحریم یا اخراج شرکای پوتین در مجارستان و اسلواکی و برخورد با شرکت‌های غربی که هنوز با روسیه تجارت می‌کنند، منع می‌کند. اروپا و ناتو برای توقف تجارت پررونق واسطه‌گری برای روسیه در چین و آسیای مرکزی، اقدامی نکرده‌اند.

کاسپاروف می‌افزاید برای سال‌ها، ایالات‌متحده با اشاره به بزرگی و قدرت ارتش خود، اعلام می‌کرد که به راحتی و قاطعیت می‌تواند به هر تهدیدی پاسخ دهد. اما بازدارندگی تنها زمانی تاثیر‌گذار خواهد‌بود که این قدرت با ادعای مطرح شده مطابقت داشته‌باشد.

در ادامه او به برخی موارد اشاره می‌کند که ایالات متحده نتوانسته به خطوط قرمز پایبند باشد. در سال ۲۰۱۲، اوباما به بشار اسد دیکتاتور سوریه گفت استفاده از سلاح شیمیایی در سوریه عبور از «خط قرمز» خواهد بود. اما اسد این کار را کرد بدون آن‌که با او برخوردی شود و هنوز مردم را بدون مجازات سلاخی می‌کند. همچنین بایدن به ایران گفت نمی‌تواند از خاک خود به اسرائیل حمله کند، اما در نهایت این کار را انجام داد.

کاسپاروف می‌گوید نهادهای بین‌المللی نیز اعتبار خود را از دست داده‌اند. ناتو تنها یک تکه کاغذ است مگر اینکه رهبران آن اراده‌ اقدام موثر را داشته‌باشند. با توجه به فناوری‌های جدید در دنیای به هم پیوسته امروزی، خطر یک فاجعه جهانی وجود دارد که هرگز مانند آن دیده نشده است.

کاسپاروف معتقد است در حال حاضر شرایط برای پوتین، شی جین پینگ، علی خامنه‌ای، نیکلاس مادورو، رجب طیب اردوغان، ویکتور اوربان و هر دیکتاتوری، بهتر از چهار سال پیش است.

با این حال او می‌گوید اکنون که «لایحه کمک» به تصویب رسیده، هنوز زمان برای اصلاح مسیر کاخ سفید وجود دارد. با پیروی از قوانین زمان صلح نمی‌توان در جنگ پیروز شد. تنها راه پیروزی در این جنگ طولانی، تغییر رژیم در مسکو و تهران است. چنین تغییری با انزوای سیاسی و اقتصادی روسیه و ایران و با توقف تهاجم خارجی آن‌ها، به واقعیت نزدیک‌تر خواهد شد.

او معتقد است تصویب این لایحه باید یک شروع جدید باشد نه پایان. روسیه به سمت جنگ دایمی رفته‌است و چین از اقدامات پوتین برای بی‌ثبات کردن نظم جهانی غرب حمایت می‌کند. آمریکا و اروپا باید با این چالش مقابله کنند.

کاسپاروف نوشته: «ما برای پیروزی به اهداف روشن، استراتژی و رهبری جسورانه نیاز داریم. درک این موضوع که در حال جنگ هستیم، شهامت ریسک سیاسی برای تغییر مسیر را به همراه خواهد‌داشت. این چیزی است که آینده دموکراسی آمریکا و جهان آزاد به آن بستگی دارد.»

پیشرفت سازمان بهداشت جهانی در دست‌یابی به اهداف توسعه پایدار در سال ۲۰۲۳

۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۳، ۱۵:۰۳ (‎+۱ گرینویچ)

بر اساس گزارش سالانه سازمان بهداشت جهانی، در سال ۲۰۲۳، به‌رغم نیازهای روزافزون بشردوستانه ناشی از درگیری‌ها، تغییرات اقلیمی و شیوع بیماری‌ها، این سازمان دستاوردهایی چشمگیر در زمینه بهداشت عمومی داشته‌ است.

این گزارش که پیش از هفتاد‌ و هفتمین مجمع جهانی بهداشت در سال ۲۰۲۴ (۲۷ می‌ تا اول ژوئن) منتشر شد، ۹۶ درصد از دفاتر سازمان بهداشت جهانی را که شامل دستاوردهای ۱۷۴ کشور است پوشش می‌دهد و پیشرفت‌ به سوی تامین اهداف و برخی چالش‌های موجود را برجسته می‌کند.

اهداف سه میلیاردی سازمان

دکتر تدروس آدهانوم گبریسوس، مدیرکل سازمان بهداشت جهانی، گفت: «جهان در مسیر رسیدن به بخش زیادی از اهداف برنامه سه میلیاردی و توسعه پایدار مرتبط با سلامت قرار دارد. هدف ما سرمایه‌گذاری بیشتر منابع در نقاطی است که بیشترین اهمیت را دارند.»

این گزارش نشان دهنده پیشرفت در چندین زمینه کلیدی از جمله جمعیت سالم‌تر، پوشش همگانی سلامت (UHC) و دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی در شرایط اضطراری است:

جمعیت سالم‌تر: روند کنونی نشان می‌دهد که احتمالا تا سال ۲۰۲۵، یک میلیارد نفر دیگر از سلامت و رفاه بهتر برخوردار می‌شوند که عمدتا از طریق بهبود کیفیت هوا، دسترسی به آب سالم، اقدامات بهداشتی و تندرستی حاصل می‌شود.

پوشش همگانی سلامت (UHC): بر اساس این گزارش ۳۰ درصد از کشورها در پوشش خدمات بهداشتی ضروری و ارائه حفاظت مالی پیشرفت داشته‌اند، این پیشرفت تا حد زیادی به دلیل افزایش پوشش خدمات بهداشتی در مقابله با اِچ‌آی‌وی است.

مراقبت‌های بهداشتی در شرایط اضطراری: اگرچه پوشش واکسیناسیون برای پاتوژن‌های با اولویت بالا نسبت به اختلالات ناشی از همه‌گیری کووید-۱۹ در سال‌های ۲۰۲۰-۲۰۲۱ بهبود یافته اما هنوز به سطح قبل از همه‌گیری بازنگشته است.

اولین اعتبار پرداخت شده از سوی «صندوق همه‌گیری» در سال ۲۰۲۳ بالغ بر ۳۳۸ میلیون دلار آمریکا بود که به تامین بودجه ۳۷ کشور در پاسخ اولیه به رویدادهای حاد و افزایش عملیات بهداشتی نجات دهنده در بحران‌های طولانی مدت اختصاص یافت.

سازمان بهداشت جهانی با هدف افزایش قابلیت‌های توالی‌یابی ژنومی و تقویت سیستم‌های آزمایشگاهی و نظارتی در سرتاسر جهان به همکاری با کشورها و شرکای خود ادامه می‌دهد.

سایر نکات برجسته گزارش عبارتند از:

- تزریق اولین واکسن مالاریا در جهان، RTS، S/AS۰۱، به بیش از دو میلیون کودک در غنا، کنیا و مالاوی که باعث کاهش ۱۳ درصدی مرگ و میر در میان کودکان واجد شرایط واکسیناسیون شد.

- حذف حداقل یک بیماری استوایی نادیده گرفته شده توسط ۱۴ کشور در سال‌های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۳ (بنگلادش موفق به حذف دو بیماری شد).

- در دسترس قرار گرفتن اولین سیستم درمانی تمام خوراکی برای سل مقاوم به چند نوع دارو در سال ۲۰۲۲.

- به لطف ابتکار REPLACE سازمان بهداشت جهانی، کشورهایی که سیاست‌های حذف اسیدهای چرب ترانس تولید شده صنعتی را اجرا کرده‌اند به ۵۳ کشور رسید.

- دریافت درمان ضد رتروویروسی توسط بیش از ۷۵ درصد افراد مبتلا به اِچ‌آی‌وی که در بیشتر موارد به سرکوب ویروسی دست یافته‌اند، به این معنی که این افراد دیگر ناقل محسوب نمی‌شوند.

- کاهش مصرف دخانیات در ۱۵۰ کشور در حالی که ۵۶ کشور دیگر در مسیر دستیابی به هدف جهانی برای کاهش مصرف دخانیات تا سال ۲۰۲۵ هستند.

- توسعه برنامه‌های اقدام ملی چندبخشی در زمینه مقاومت ضد میکروبی در ۲۹ کشور دیگر در دوسالانه ۲۰۲۲-۲۰۲۳ که مجموع آن را به ۱۷۸ کشور رساند.

- معرفی واکسن ویروس پاپیلومای انسانی در ۲۵ کشور دیگر که تعداد کل کشورهای تحت پوشش این واکسن را از زمان راه اندازی آن توسط سازمان جهانی بهداشت در سال ۲۰۲۰ به ۵۸ کشور رسانده‌است. این اقدام پس از فراخوان مدیرکل سازمان برای ریشه کن کردن سرطان دهانه رحم صورت گرفته‌است.

مسیر پیش روی سازمان بهداشت جهانی

این گزارش به نابرابری‌های قابل توجه در نتایج سلامت، اختلالات ناشی از همه‌گیری کووید-۱۹ و کمبود مداوم کادر بهداشت و درمان که نیازمند سرمایه‌گذاری در آموزش و اشتغال است، اشاره می‌کند.

راه‌اندازی مرکز داده‌های بهداشت جهانی، دسترسی کشورهای عضو به داده‌های بهداشتی و آمارهای ملی را ساده‌تر کرده‌است.

کشورهای عضو تعهد خود را به تامین مالی پایدار سازمان بهداشت جهانی نشان داده‌ و مسیر را برای افزایش کمک‌های ارزیابی شده تا ۵۰ درصد از بودجه پایه مصوب ۲۰۲۲-۲۰۲۳ تا دوره دو سالانه ۲۰۳۰-۲۰۳۱ پذیرفته‌اند.

چرا زنان ترجیح می‌دهند در جنگل با یک خرس تنها باشند نه با یک مرد؟

۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۳، ۱۸:۱۹ (‎+۱ گرینویچ)

اخیرا پرسشی با این مضمون در رسانه‌های اجتماعی جهان داغ شده که ترجیح می‌دهید در جنگل با یک خرس تنها باشید یا با یک مرد؟ اکثر زنانی که به این سوال پاسخ داده‌اند، گزینه اول را انتخاب کرده‌اند. موضوعی که بار دیگر نشان داد ترس از برخورد با برخی مردان، جزیی از زندگی روزمره زنان است.

وب‌سایت کانورسیشن در گزارشی نوشت پاسخ زنان به این پرسش بسیاری از مردان را متعجب و شوکه کرده ‌است.

واقعیت این است که پاسخ زنان به چنین سوالی، ریشه در تجربیات و ترس‌های واقعی آن‌ها از خشونت مردان دارد.

واکنش‌ها نشان می‌دهند برخی مردان، تجربیات زنان را درک نمی‌کنند.

ترجیح زنان در رویارویی با یک خرس به جای یک مرد، ریشه در میزان خشونت مردانه علیه زنان دارد و بر یک عمر آموختن ترس و پیش‌بینی این خشونت استوار است.

این امر به ویژه در مورد خشونت جنسی صادق است؛ موردی که در برخورد با خرس مصداق ندارد.

بر اساس آمار سازمان بهداشت جهانی، یک زن از هر سه زن یعنی حدود ۷۳۶ میلیون نفر از جمعیت جهان در طول زندگی خود خشونت جسمی یا جنسی را از سوی شریک زندگی یا مردان دیگر تجربه کرده است.

این آمار در یک دهه گذشته تقریبا بدون تغییر باقی مانده ‌است.

در مقابل، حملات خرس‌ها بسیار کمتر بوده است چرا که این حیوانات به ندرت انسان‌ها را هدف قرار می‌دهند.

طی ۱۵ سال اخیر در سراسر جهان تنها ۶۶۴ مورد حمله از سوی خرس گزارش شده است.

این آمار سعی در تعمیم دادن این موضوع به تمام مردان ندارد. زنان می‌دانند که همه مردان خطرناک نیستند اما برخی از آنان خشن هستند و رفتار مناسبی با زنان ندارند.

مساله اینجاست که زنان نمی‌دانند از کدام مرد باید بترسند و بنابراین باید همیشه مراقب آزار و اذیت احتمالی از سوی مردان باشند.

به این ترتیب ترس زنان از برخورد با برخی مردان، جزء زندگی روزمره آنان محسوب می‌شود.

آمارها حاکی از آن است که معمولا زنان، قربانی خشونت جنسی و مردان، مرتکب خشونت از جمله علیه سایر مردان می‌شوند.

تعداد مردانی که به زنان آسیب رسانده یا می‌توانند به آن‌ها صدمه بزنند به اندازه‌ای هست که راه تشخیص این دسته از مردان را از دیگر مردها، برای زنان دشوار کند.

در بسیاری از موارد، خشونت‌ها از سوی مردانی رخ می‌دهند که زنان آن‌ها را می‌شناسند اما همچنان خطر از جانب مردان ناشناس نیز وجود دارد.

تحقیقات نشان می‌دهند زنان به همین دلیل مجبورند رفتار خود را تغییر دهند و در انتخاب مسیر، لباس و موارد دیگر محتاط باشند تا مورد آزار و اذیت مردان قرار نگیرند.

محققانی مانند فیونا ورا-گری این امر را «تلاش برای ایمنی» می‌نامند.

این نگاه زنان به مردان تنها از اعمال خشونت فیزیکی سرچشمه نمی‌گیرد. اعمال و رفتارهای غیرخشونت‌آمیز مردان نیز می‌تواند به زنان آسیب برساند. برای مثال تبعیض جنسیتی، زن‌ستیزی، شوخی‌های توهین‌آمیز، رفتارهای آزاردهنده و ... همگی از این دست هستند و متاسفانه اغلب مردان، خواسته یا ناخواسته در این امور دخیل‌اند. در حالی که خرس‌ها چنین کارهایی انجام نمی‌دهند!

اِما پیتمن، برای توصیف این پدیده آن را به «هرم انسانی» تشبیه کرده است.

این نویسنده انگلیسی معتقد است در قاعده این هرم، مردانی قرار دارند که در برابر اعمال زن‌ستیزانه و بدرفتاری‌ها سکوت می‌کنند. در طبقات بالاتر، مردانی هستند که خود در چنین اعمالی، از شوخی‌های توهین‌آمیز گرفته تا ارتکاب خشونت علیه زنان نقش دارند.

اثر کلی این سکوت چه عمدی و چه از طریق جهل یا بی‌تفاوتی، عادی‌سازی و حمایت از اقدامات شکارچیان جنسی مرد و مرتکبان آزار خانگی است.

متجاوزان و قاتلان، کسانی که زنان را تعقیب و کنترل می‌کنند و آن‌ها را مورد سوء‌استفاده قرار می‌دهند، همه از این فرهنگ سکوت و بی‌تفاوتی قدرت می‌گیرند و به تداوم زن‌ستیزی که واقعیت زندگی روزمره زنان است دامن می‌زنند اما در هیچ نقطه‌ای از این زنجیره، خرس‌ها دیده نمی‌شوند!

مردان در حالت دفاعی

بسیاری از مردان وقتی بحث خشونت علیه زنان پیش می‌آید شگفت‌زده می‌شوند. پاسخ آن‌ها به چنین بحثی معمولا یک عبارت است: «نه همه مردان ...»

هنگامی که زنان در رسانه‌های اجتماعی خشم و ناراحتی خود را پس از قتل سارا اورارد به دست یک افسر پلیس در سال ۲۰۲۱ ابراز کردند، هشتگ «نه همه مردان» در فضای مجازی ترند شد.

ترس و نگرانی زنان یک واقعیت است و نباید نادیده گرفته‌ شود.

زنان به دلیل تجربیاتشان از رفتارهای برخی مردان، مجبورند در زندگی روزمره محدودیت‌هایی را تحمل کنند که مردها با آن‌ها بیگانه هستند.

مردان می‌توانند تا دیر‌وقت، به تنهایی، بدون رعایت نکات ایمنی یا بدون اینکه با شنیدن صدای پایی از پشت سر، قلبشان تندتر بزند، در مسیر دلخواه‌ قدم بزنند اما زنان مضطربند که مبادا از جانب مردان در معرض خشونت جنسی و غیرجنسی قرار بگیرند.

شاید همه مردان خطرناک نباشند اما تجربه زنان چیز دیگری می‌گوید. گفت‌وگوها در این باره فرصتی ایجاد می‌کند تا مردان ترس‌های واقعی زنان را درک کنند و بخشی از راه‌حل باشند نه مشکل.

ولادیمیر پوتین، رهبری که اقتدارگرایی را بر دموکراسی ترجیح داد

۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۳، ۱۸:۱۵ (‎+۱ گرینویچ)

ولادیمیر پوتین، هفتم می سال ۲۰۰۰، با این وعده‌ که از روسیه محافظت خواهد‌کرد و آن را کشوری آزاد، مرفه، قدرتمند و متمدن خواهد‌ساخت، برای نخستین بار به عنوان رییس‌جمهوری روسیه معرفی شد. امروز، ۲۴ سال بعد، آیا وعده‌های پوتین به شهروندان روسیه عملی شده است؟

پوتین اکنون پنجمین دوره ریاست جمهوری خود را آغاز می‌کند. او در سال ۲۰۲۱ قانون اساسی را تغییر داد تا بتواند دو دوره دیگر برای ریاست‌جمهوری نامزد شود و احتمالا تا سال ۲۰۳۶ در قدرت باقی خواهد‌ ماند.

تایمز لندن نوشت او در انتخابات اخیر مارس سال جاری که هنجارهای دموکراتیک را زیر پا گذاشت، با ۸۷/۸ درصد آرا، بالاترین نتیجه در تاریخ روسیه پس از فروپاشی شوروی، بار دیگر سمت ریاست‌جمهوری را از آن خود کرد.

میراث رییس‌جمهوری روسیه را نه بر اساس عظمت دستاوردهایش بلکه با میزان آسیبی که به دیگران وارد کرده‌است می‌توان سنجید. تحت رهبری پوتین، روسیه به کشوری منفور در جهان تبدیل شده که رو به اتحاد با چین، نمونه دیگری از سرکوب دولتی آورده‌است. رویای دموکراسی در این کشور با خاک یکسان شده و نسل جوان آن تحت فشار خدمت در ارتش بی‌رحم و ضعیف روسیه قرار گرفته‌اند.

مخالفان سرسخت پوتین همچون الکسی ناوالنی در شرایط مشکوکی از میان رفته‌اند. نامزدهای احتمالی انتخابات که با جنگ اوکراین مخالف بودند، رد صلاحیت شدند. هیچ یک از نامزدهای باقی‌مانده نیز جرات انتقاد از پوتین را نداشتند.

نشریه انگلیسی تلگراف در وصف شخصیت او نوشت یکی از نمونه‌های چشمگیر رفتار خشن و غیرانسانی پوتین، ماجرای شکار او به همراه سیلویو برلوسکونی، نخست‌وزیر فقید ایتالیا در سال ۲۰۱۳ در حومه روسیه است که فابریزیو سیچیتو، سناتور سابق و یکی از اعضای حزب راست میانه فورتزا ایتالیا به رهبری برلوسکونی آن را بازگو کرده است.

به گفته سیچیتو در آن سفر، پوتین پس از شلیک به دو آهو، با چاقوی شکاری سینه یکی از آن‌ها را شکافت و قلبش را بیرون آورد. سپس آن تکه گوشت خون‌آلود را به برلوسکونی تقدیم کرد و گفت: «این یک غذای استثنایی خواهد‌بود!»

این حرکت، حال برلوسکونی را که هیچ علاقه‌ای به شکار نداشت، به هم ریخت به طوری که مجبور شد پشت یک درخت برود و استفراغ کند. با این حال، برلوسکونی اغلب به رابطه نزدیک خود با پوتین که حدود دو دهه ادامه داشت، می‌بالید.

عذرخواهی برلوسکونی از رژیم پوتین پس از تهاجم گسترده روسیه به اوکراین، به طور فزاینده‌ای بحث‌برانگیز شد. در سال ۲۰۲۲، این میلیاردر ایتالیایی به خود می‌بالید که برای تولد ۸۶ سالگی خود، ۲۰ بطری ودکای روسی و نامه‌ای «بسیار شیرین» از پوتین دریافت کرده‌است. این اظهارات خشم اوکراین را برانگیخت و دیپلمات‌های اوکراینی در ایتالیا گفتند: «۲۰ بطری ودکای رایگان دلیل کافی برای احیای مجدد روابط با یک جنایتکار و یک قاتل نیست.»

برلوسکونی مدعی شد که حمله روسیه صرفا برای استقرار «افراد شایسته» در کی‌اف بوده‌است. او در یک برنامه تلویزیونی ایتالیایی گفت: «قرار بود نیروهای روسی وارد شوند، در عرض یک هفته به کی‌اف برسند، دولت زلنسکی را با افراد شایسته جایگزین کنند و بعد بازگردند. در عمل، آن‌ها با سطح غیرمنتظره‌ای از مقاومت مواجه شدند که با ارسال انواع تسلیحات از غرب تغذیه شد.»

پوتین که یکی از محافظه‌کارترین رهبران جهان است، به جای پیشرفت در مسیر دموکراسی، سیری معکوس را طی کرده و کشور را به سوی اقتدارگرایی هر چه بیشتر سوق داده است. میراث او برای روسیه، آسیب‌های فزاینده به جامعه و تصویر بین‌المللی این کشور است.

در جریان ماجراجویی‌های خارجی ویرانه‌های گروزنی تا حلب که زیر بمباران روسیه ویران شدند و میلیون‌ها غیرنظامی اوکراینی که یا در داخل کشور آواره شده‌اند یا مجبور به ترک وطن‌شان شده‌اند چهره واقعی خود را آشکار کرد.

تراژدی‌های داخلی مانند فاجعه زیردریایی کورسک و محاصره تئاتر مسکو نیز گواه بی‌تفاوتی او نسبت به جان شهروندان روسی است.

غرب برای مدتی طولانی چشم خود را بر تهدیدات پوتین بسته بود. اما تهاجم گسترده روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، باعث شد آن‌ها سرانجام به هشدارهای افرادی همچون گری کاسپاروف، استاد بزرگ شطرنج تبعیدی گوش فرا دهند که سال‌ها پیش نسبت به افزایش اقتدارگرایی، انزوای بیشتر و خطرناک‌تر شدن پوتین برای کشورهای همسایه هشدار می‌دادند.

پوتین در پی احیای عظمت گذشته روسیه و دوران اتحاد جماهیر شوروی است. او در سال ۲۰۰۵ فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی را «بزرگ‌ترین فاجعه ژئوپلیتیک قرن بیستم» توصیف کرد. جاه‌طلبی‌های توسعه‌طلبانه او اشتیاق برای احیای روسیه بزرگ را آشکار می‌کند؛اشتیاقی که او آن را با عباراتی منحصربه‌فرد و تقریبا عرفانی در ذهن می‌پروراند.

تایمز در ادامه افزود او در تعقیب این چشم‌انداز، نه از نبوغ فرهنگی روسیه بلکه از سنت تاریک‌ خودکامگی و زور بهره برده‌است و سیاست خارجی او از رویکردی مشابه فرمان معروف ولادیمیر لنین پیروی می‌کند: «با سرنیزه حکومت کنید. اگر با مقاومت روبه‌رو نشدید، به اعمال فشار ادامه می‌دهید، اگر به فولاد برخوردید، کنار می‌کشید.»

در اوکراین، سرنیزه پوتین سرانجام با فولاد روبه‌رو شده و اکنون غرب باید هر کاری که می‌تواند برای تقویت مقاومت انجام دهد.

آیا زنان واقعا به ۱۰ ساعت خواب نیاز دارند؟

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۳، ۰۸:۵۶ (‎+۱ گرینویچ)

اگر اهل شبکه‌های اجتماعی باشید حتما دیده‌اید که به تازگی ادعاهایی درباره نیاز بیشتر زنان به خواب در مقایسه با مردان یکی از بحث‌های داغ است.

برخی از این ادعاها حتی میزان خواب مورد نیاز زنان را ۹ تا ۱۰ ساعت در شب عنوان کرده‌اند. این ادعاها توجه زیادی را در میان کاربران به خود جلب کرده است.

ربکا لی، تهیه کننده پادکست سلامتی از جمله کسانی است که این ادعا را رد می‌کند و معتقد است: «تمام مطالعاتی انجام شده در مورد ساعات خواب فقط بر روی مردان صورت گرفته‌است.» به گفته او اگر این مطالعه روی زنان هم انجام شود نشان خواهد داد که میزان مطلوب خواب برای زنان نه تا ۱۰ ساعت است، نه هفت تا هشت ساعتی که مردان به آن نیاز دارند».

کاربران تیک‌تاک که یکی از پر‌طرفداران رسانه‌های اجتماعی است درباره این موضوع بحث‌های فراورانی کرده‌اند. یکی دیگر از کاربران تیک‌تاک در یک پست ویدیویی گفت: «ما دختران باید حداقل نه تا ۱۰ ساعت در شب بخوابیم». این ویدیو بیش از هشت هزار نظر دریافت کرده که بسیاری از آن‌ها را زنان نوشته‌اند و عبارات مشابهی مانند «جای تعجب نیست که همیشه خسته هستم» را متذکر شده‌اند.

به نظر می‌رسد این ایده پس از انتشار یک ویدیو توسط پاتریک فلین در ژانویه گذشته مورد توجه قرار گرفته‌است. در آن ویدیو، فلین که یک متخصص کایروپراکتیک است، ادعا کرد زنان به میزان چشمگیری بیشتر از مردان به خواب نیاز دارند، چیزی بین هشت تا ۱۰ ساعت در شب.

با این حال، فلین بعدا اعتراف کرد که گفته‌های او بر پایه داده‌های علمی نبوده‌است. در واقع، هیچ مطالعه‌ای وجود ندارد که نشان دهد زنان به ۱۰ ساعت خواب در شبانه‌روز نیاز دارند.

سارا نواکوفسکی، دانشیار دانشکده پزشکی بیلور، گفت تحقیقات از این ایده حمایت می‌کنند که زنان کمی بیشتر از مردان به خواب نیاز دارند، هرچند این تفاوت نزدیک به ۱۰ تا ۱۵ دقیقه است. یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۳ از بزرگسالان آمریکایی نشان داد که به طور میانگین، زنان گزارش کرده‌اند تمایل دارند روزانه ۱۱ دقیقه بیشتر از مردان در رختخواب می‌مانند.

البته، نیاز به خواب بین افراد به دلایل مختلفی از جمله ژنتیک و سن متفاوت است. سی‌دی‌سی (CDC)، مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها آمریکا توصیه می‌کند که بهتر است بزرگسالان هفت ساعت یا بیشتر در طول شب بخوابند.

نواکوفسکی گفت اکثریت افراد، صرف‌نظر از جنسیت، بین هفت تا نه ساعت به خواب نیاز دارند. به گفته او، ۱۰ ساعت خواب در شب ممکن است برای افرادی مناسب باشد که بیمار هستند، دارو مصرف می‌کنند یا از اختلالات خواب رنج می‌برند.

علت دقیق اینکه چرا زنان ظاهرا کمی بیشتر از مردان به خواب نیاز دارند، یک معمای پیچیده است و همانند بسیاری از حوزه‌های پزشکی، نیازمند تحقیقات بیشتر متمرکز بر زنان است.

تفاوت‌های بیولوژیکی میان دو جنس، به‌ویژه نوسانات هورمونی در قاعدگی، بارداری و یائسگی، می‌تواند دلیل خوبی برای توضیح این تفاوت باشد. همچنین میزان گزارش بی‌خوابی، افسردگی، اضطراب و درد مزمن در زنان بیشتر از مردان است که ممکن است با کیفیت خواب ضعیف مرتبط باشد.

جنسیت همچنان بر عادات خواب تاثیر‌گذار است. زنان هنوز به احتمال زیاد مسئولیت‌های مراقبتی و سایر کارهای بدون مزد را بر عهده می‌گیرند. نواکوفسکی در این خصوص گفت: «اگر در طول روز خود را خسته کرده‌ باشید، نیاز بیولوژیکی بیشتری به خواب خواهید‌ داشت».

همان نظرسنجی که نشان داد زنان تمایل دارند کمی طولانی‌تر از مردان بخوابند، اشاره کرد بیشترین تفاوت‌ها در زمان خواب مربوط به زنانی بود که بچه داشتند یا با کودکان زندگی می‌کردند. این گروه از زنان گزارش دادند حدود ۳۰ دقیقه بیشتر از سایرین در رختخواب می‌ماندند.

نویسندگان این تحقیق دریافتند: «برخاستن برای مراقبت از دیگران، کاری که زنان به طور معمول انجام می‌دهند، خواب را بسیار مختل می‌کند و ممکن است کیفیت کلی خواب را کاهش دهد.»

بنابراین، زمانی که مساله تفاوت‌های جنسیتی در زمان خواب مطرح می‌شود بهتر است بپرسیم آیا ۳۰ دقیقه خواب اضافی برای مادران که احتمالا بیشتر شب‌ها برای مراقبت از فرزندانشان بیدار می‌مانند به اندازه کافی کیفیت نامطلوب خواب آنان را جبران می‌کند یا خیر.

طبق یافته‌های مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها، یک سوم از بزرگسالان ایالات‌متحده کمتر از هفت ساعت توصیه شده در طول شب می‌خوابند، که آن‌ها را در معرض خطر ابتلا به بسیاری از مشکلات سلامتی، از جمله دیابت، حمله قلبی، سکته مغزی و افسردگی قرار می‌دهد.

با این حال، نواکوفسکی معتقد است نیازهای فردی خواب می‌تواند متفاوت باشد. او گفت: «به طور کلی می‌دانیم که برای اکثر مردم هفت تا نه ساعت خواب کافی است، اما شما باید خودتان متوجه شوید که کجای این محدوده قرار دارید».

احساس گیجی بلافاصله پس از بیدار شدن از خواب می‌تواند طبیعی باشد، بنابراین بر اساس توصیه نواکوفسکی ۱۵ دقیقه پس از بیدار شدن از خواب به احساس خود توجه کنید. اگر احساس می‌کنید که هنوز نیاز به چرت زدن دارید یا احساس خستگی می‌کنید، بدون در نظر گرفتن جنسیت می‌توان گفت که خواب کافی نداشتید.