سندیکای کارگران شرکت واحد: سرکوب نمیتواند ریشه اعتراضات و مطالبات کارگران را از بین ببرد
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه در نامهای سرگشاده به نمایندگان کارگری و فدراسیونهای بینالمللی اتحادیههای کارگری شرکتکننده در یکصد و چهاردهمین اجلاس سازمان بینالمللی کار، خواست مطالباتی مانند پایان فوری جنگ، توقف اعدامها و لغو این حکم در ایران، و آزادی فوری فعالان کارگری زندانی را به گوش جهانیان برسانند.
سندیکا همچنین خواستار آن شد که مخاطبان این نامه از تحقق مطالباتی مانند «بازگشت به کار اعضای اخراجی این تشکل و دیگر کارگران و معلمان اخراجی، پایان دادن به سرکوب تشکلهای مستقل کارگری،بهرسمیت شناختن حق کارگران برای ایجاد سندیکا و تشکل کارگری،برگزاری تجمع، انجام مذاکرات دستهجمعی، و برخورداری از حق اعتصاب» حمایت کنند.
در این نامه همچنین بر لزوم طرح مطالبات «آزادی فوری و بیقیدوشرط تمامی زندانیان سیاسی و مدافعان حقوق بشر، دسترسی همه مردم زحمتکش به نیازهای اساسی، دستمزد مناسب، امنیت شغلی، بیمه بیکاری مکفی، خدمات درمانی، مسکن، آموزش و حمایتهای اجتماعی، و پایان دادن به قطع و سانسور اینترنت و محدودیتهای اعمالشده بر آزادی بیان و ارتباطات» تاکید شده است.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه اشاره کرد: «بهاصطلاح نمایندگان کارگری که از سوی دولت ایران به نهادهای بینالمللی، از جمله سازمان بینالمللی کار، اعزام میشوند، نماینده واقعی کارگران و تشکلهای مستقل کارگری ایران نیستند» و تاکید کرد: «این نمایندگان و نهادهای دستساز، تحت کنترل حاکمیت قرار دارند و در عمل، بخشی از سازوکار سرکوب و جلوگیری از تشکلیابی مستقل کارگری هستند.»
این تشکل مستقل کارگری همچنین به پیامدهای جنگ ۴۰ روزه و سیاستهای حکومت بر مردم ایران اشاره کرد و نوشت: «مردم زحمتکش که زیر فشار پیامدهای ویرانگر جنگ، نظامیگری، تورم، بیکاری میلیونی و گسترش فقر خرد شدهاند، همزمان با قطعی گستردهی اینترنت، سانسور و فشارهای شدید امنیتی نیز مواجه بودهاند.»
نامه با اشاره به مخالفت سندیکا با «جنگ» میگوید: «طبقه کارگر ایران به همبستگی با مبارزات مستقل کارگری نیاز دارد، و نه حمایت از جنگ، مداخله خارجی، سرکوب یا نهادهای وابسته به حکومت.»
سندیکا در بخش دیگری از نامه خود نوشت: «حاکمیت ایران سرکوب را در سایه جنگ و ناامنی تشدید کرده است. زندانیان سیاسی، فعالان کارگری، فعالان جنبش زنان، معلمان، دانشجویان و دیگر فعالان اجتماعی همچنان با بازداشت، احکام زندان و فشارهای شدید امنیتی روبهرو هستند.
این تشکل مستقل کارگری تاکید کرد: «سرکوب، زندان، اعدام و خشونت نمیتواند ریشههای اعتراضات اجتماعی و مطالبات کارگران برای عدالت، برابری، آزادی و کرامت انسانی را از میان ببرد.»