جیدی ونس، معاون رییسجمهوری آمریکا، در گفتوگو با شبکه خبری سیانان گفت یادداشت تفاهم آمریکا و ایران «سندی بسیار کلی» است و جزییات توافق در مذاکرات فنی بعدی مشخص خواهد شد.
او افزود این سند تنها حدود یک صفحه و نیم است و بنابراین «سندی بسیار کلی محسوب میشود.»
ونس اشاره کرد که جزییات توافق در جریان مذاکرات بیشتر مشخص خواهد شد و گفت: «شماری از مسائل را باید در مرحله مذاکرات فنی مشخص کنیم.»
خبرگزاری ایلنا میگوید دستمزد یک روز کارگر ، پول خرید ۲۵۰ گرم گوشت قرمز هم نیست. سایت آتیهآنلاین هم با هشدار درباره افزایش کودکان کار نوشت: در یک سال گذشته، تعداد خانوادههایی که برای دریافت حمایت به سازمانهای مردمنهاد مراجعه میکنند افزایش داشته است.
ایلنا، خبرگزاری خانه کارگر جمهوری اسلامی، دوشنبه ۲۵ خرداد نوشت که در سال جاری، رقم ۵۵۴ هزار تومان بهعنوان دستمزد روزانه کارگران در شورایعالی کار به تصویب رسید، اما «دستمزد یک روز کارگر برای هشت ساعت کار پیاپی، پول خرید ۲۵۰ گرم گوشت قرمز هم نیست.»
این خبرگزاری اشاره کرد: «طوفان تند گرانیها، زندگی آبرومند و ساده طبقه کارگر ایران را جارو کرده است» و «امروز، نه خانهدار شدن و داشتن سرپناه شخصی، نه خرید یک خودرو ساده (حتی یک پراید با کمترین امکانات) و نه حتی یک سفر کوتاه آخر هفته به شمال، جزو برنامههای زندگی خانوادههای کارگری نیست.»
بر اساس این گزارش، در چنین شرایطی، کارگران در تقلای زنده ماندن و تامین نیازهای سادهای که خانواده را بهعنوان یک ارگان حیاتی اجتماع سر پا نگه دارد، روز را با دو یا سه شیفت کار به نیمه شب گره میزنند اما باز هم گرههای کور زندگی باز نمیشود.
متن کامل را اینجا بخوانید.
رویترز با اشاره به امضای یادداشت تفاهم بین تهران و واشینگتن نوشت که حاکمان جمهوری اسلامی توانستهاند از یک جنگ جان سالم به در ببرند، اما شاید مشکلات واقعی آنان تازه شروع شود: مدیریت مطالبات متضاد تندروهایی که از بقا در این جنگ روحیه گرفتهاند و مردمی فقیر، خشمگین و سرکوبشده.
بهنوشته رویترز، تندروهای جمهوری اسلامی از رویارویی سهماههای که آن را پیروزی خود میدانند، انرژی گرفتهاند. آنها خواهان آن هستند که رهبری حکومت در مذاکرات آینده با آمریکا موضعی سختگیرانه اتخاذ کند و بازسازی توان نظامی را در اولویت قرار دهد؛ زیرا اطمینان دارند که میتوانند هرگونه نارضایتی داخلی را با زور مهار کنند، اما مردم ایران بهشدت خواهان آن هستند که هرگونه دستاورد صلح یا گشایش مالی صرف بهبود سطح زندگی و ایجاد چشماندازهای بهتر شود؛ آن هم پس از جنگی ویرانگر که در ادامه سالها تحریمهای دردناک بر کشور تحمیل شده است.
هر دو اردوگاه انتظارات بالایی دارند، خواستههایشان با یکدیگر در تضاد است و صبر چندانی نیز ندارند. در پسزمینه نیز شبح اعتراضات گستردهای قرار دارد که حکومت در دی ماه با کشتن هزاران معترض آن را سرکوب کرد.
متن کامل را اینجا بخوانید.
ستاره روز پنجم جام جهانی ۲۰۲۶، نه یکی از بازیکنان چند میلیون دلاری تیمهای ملی اسپانیا یا بلژیک که «ووزینیا» بود؛ وقتی سوت پایان مسابقه اسپانیا-کیپورد در ورزشگاه آتلانتا به صدا درآمد، دوربینها روی دروازهبان کیپ ورد، زوم کردند. اشک از چشمان دروازهبان ۴۰ ساله سرازیر شده بود.
او کمکم متوجه میشد چه افتخاری رقم زده است. کیپورد در نخستین حضور تاریخ خود در جام جهانی با درخشش خیرهکنندهای به تساوی بدون گل با اسپانیا، یکی از مدعیان اصلی قهرمانی، رسیده بود.
سکوها منفجر شدند. هزاران هوادار کیپ ورد که ۹۰ دقیقه با فریادهای بیوقفه تیم خود را حمایت کرده بودند، یکدیگر را در آغوش گرفتند، رقصیدند و از این نتیجه تاریخی لذت بردند.
در زمین مسابقه، بازیکنان با شادی وصفناپذیر به سمت یکدیگر دویدند. حتی تماشاگران بیطرف نیز تحت تاثیر این اتفاق قرار گرفته بودند و بسیاری از آنها نیز جشن میگرفتند.
مقابل اسپانیای قهرمان اروپا، ووزینیا بهترین نمایش دوران حرفهای خود را ارائه داد؛ نمایشی که با ثبت کلینشیت و کسب تاریخیترین نتیجه فوتبال کشورش همراه شد.
به نوشته بیبیسی اسپرت؛ او پس از انتخاب به عنوان بهترین بازیکن مسابقه گفت: «گریه کردم چون با پدربزرگ و مادربزرگم بزرگ شدم. متاسفانه آنها اینجا نیستند. چند سال پیش از دنیا رفتند. آنها همه چیز زندگی من بودند.»
او گفت: «همچنین به خاطر مادرم گریه کردم. او نتوانست به اینجا بیاید چون ویزا نگرفت. به دلیل هزینههای ویزا، نتوانستیم به موقع کارها را انجام دهیم. دوست داشتم اینجا باشد.»
ووزینیا ادامه داد: «بزرگترین سلاح ما اتحادمان است. فرقی نمیکند بازیکنی امروز به تیم اضافه شده باشد یا ۱۰ یا ۱۵ سال در تیم حضور داشته باشد. نحوه رفتار ما با خانوادهمان بزرگترین نقطه قوت ما است.»
او گفت: «همه فکر میکردند ما فقط برای لذت بردن از جام جهانی به اینجا آمدهایم. اما نه. ما میدانیم با چه تیمهایی روبهرو هستیم و همیشه برای آنها احترام قائلیم، چون این نخستین حضور ما است، اما برای رقابت و جنگیدن برای کشورمان به اینجا آمدهایم.»
«از کودکی رویایم بود»
برای ووزینیا، این لحظه حاصل یک عمر انتظار بود.
دروازهبان کیپ ورد که نام اصلیاش ژوزیمار دیاس است، تمام دوران حرفهای خود را در تعقیب رویای حضور در جام جهانی سپری کرده بود.
وقتی این رویا سرانجام محقق شد، با یک رکورد تاریخی نیز همراه بود. او در ۴۰ سال و ۱۲ روزگی به مسنترین بازیکنی تبدیل شد که در نخستین مسابقه جام جهانی کشورش به میدان رفته است؛ رکوردی که تنها چند روز قبل در اختیار الوی روم، دروازهبان کوراسائو، قرار گرفته بود.
در واقع تنها عصام الحضری، دروازهبان مصر، در زمان نخستین حضورش در جام جهانی از او مسنتر بوده است.
این دستاورد نقطه اوج مسیری طولانی و سرشار از پشتکار بود.
ووزینیا گفت: «من فوتبال حرفهای را در ۲۵ سالگی و در سال ۲۰۱۲ آغاز کردم. برای کسی مثل من خیلی دیر بود.»
او افزود: «به ترک تیم ملی فکر کرده بودم، اما به خاطر این رویا ادامه دادم.»
دروازهبان کیپ ورد گفت: «این عملکرد فقط متعلق به من نیست. من بهترین بازیکن زمین شدم، اما این جایزه متعلق به همه همتیمیهایم است. بدون آنها هیچ چیز ممکن نبود. من به کار برای تیم و مردم کشورم ادامه خواهم داد.»
از جزیرهای دورافتاده تا جام جهانی
کیپ ورد مجمعالجزایری در حدود ۶۰۰ کیلومتری سواحل غربی آفریقا است؛ منطقهای زیبا اما دورافتاده که فرصتهای فوتبالی محدودی برای نوجوانان دارد.
ووزینیا که در شهر میندلو بزرگ شد، از همان ابتدا با دشواریهایی روبهرو بود.
او گفت: «یکی از بهترین دروازهبانهای جزیره بودم، اما قد کوتاهی داشتم. حتی وقتی عملکرد خوبی داشتم، به خاطر قدم انتخاب نمیشدم.»
مانند بسیاری از فوتبالیستهای کیپ ورد، او نیز در نهایت برای یافتن فرصتهای بهتر راهی پرتغال شد؛ کشوری که زمانی استعمارگر این مجمعالجزایر بود.
این تصمیم آغازگر مسیری شد که او را به اسلواکی، آنگولا، مولداوی و قبرس برد.
ووزینیا اکنون برای باشگاه شاوش در لیگ دسته دوم پرتغال بازی میکند.
حتی نام او نیز داستانی فوتبالی دارد.
پدرش قصد داشت نام او را «والدانو» بگذارد؛ برگرفته از خورخه والدانو، ستاره سابق آرژانتین و رئال مادرید. اما مقامهای ثبت احوال کیپ ورد با این نام موافقت نکردند.
در نتیجه نام او ژوزیمار گذاشته شد؛ برگرفته از ژوزیمار، مدافع برزیلی که در جام جهانی ۱۹۸۶ مشهور شد. دههها بعد، ووزینیا در جام جهانی تاریخ خودش را نوشت.
ووزینیا ستاره این مسابقه بود
با حمایت هزاران هوادار کیپ ورد، او مقابل حملات بیامان اسپانیا ایستادگی کرد و هفت مهار سرنوشتساز انجام داد.
تنها دروازهبان بالای ۴۰ سالی که در یک مسابقه جام جهانی مهارهای بیشتری ثبت کرده، پت جنینگز است که در ۴۱ سالگی و در دیدار ایرلند شمالی برابر برزیل در جام جهانی ۱۹۸۶، ۱۰ مهار داشت.
هر واکنش ووزینیا در ورزشگاه آتلانتا همانند یک گل برای هواداران کیپ ورد جشن گرفته میشد.
اکنون و خارج از ورزشگاه نیز او به پدیدهای در شبکههای اجتماعی تبدیل شد.
تعداد دنبالکنندگانش در اینستاگرام از اندکی بیش از ۵۰ هزار نفر به بیش از یک میلیون و ۵۰۰ هزار نفر رسید؛ آن هم پس از آنکه شبکه برزیلی CazeTV از مخاطبان خود خواست صفحه او را دنبال کنند.
ووزینیا وقتی از این موضوع مطلع شد، به خبرنگاران گفت: «باورنکردنی است.»
برای کشوری با جمعیتی اندکی بیش از نیم میلیون نفر، که سومین کشور کوچک تاریخ حاضر در جام جهانی است، این نتیجه اهمیتی عظیم داشت.
در سکوها نیز هواداران همان شور و اشتیاق را نشان دادند. آنها با لباسهای آبی و پرچمهای سرخ، سفید و آبی در تمام مسابقه آواز خواندند و رقصیدند و تیم خود را در لحظات دشوار بالا کشیدند.
در پایان مسابقه، حتی تماشاگران بیطرف نیز شیفته این داستان شده بودند.
داستان کیپ ورد، داستان همه شده بود. کشوری جزیرهای و کوچک، که توانست تخیل و احساسات دنیای فوتبال را تسخیر کند.
کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل (آیپک) در بیانیهای نوشت: «رژیم ایران ۴۷سال است که در جنگ علیه آمریکا و مردم خودش بوده است» و افزود: «طی یک سال گذشته، به دستور پرزیدنت ترامپ، آمریکا رهبری، برنامه هستهای و داراییهای نظامی ایران را نابود کرده است. ارتش ایالات متحده با همکاری اسرائیل، ماموریت خود را انجام داده و فرصتی برای یک توافق دیپلماتیک ایجاد کرده است.»
آیپک در مورد توافق اعلام شده از سوی ایالات متحده و جمهوری اسلامی نوشت توافق یک بازه زمانی ۶۰روزه جدید برای مذاکرات را آغاز میکند، و اضافه کرد: «ما مشتاقانه منتظریم تا جزئیات کامل چارچوب این مذاکرات را بدانیم، از جمله اینکه آیا این توافق، حق حاکمیت متحد دموکراتیک ما، اسرائیل، را برای پاسخ به تهدیدهای امنیتی که با آن مواجه است، حفظ میکند یا خیر.»
کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل اشاره کرد که کنگره ایالات متحده «نقش مهمی» در همکاری با دولت ترامپ در طول این مذاکرات و در بررسی توافق نهایی ایفا خواهد کرد، و نوشت: «کنگره باید از تلاشها برای به حداکثر رساندن اهرم دیپلماتیک، اقتصادی و نظامی ما برای دستیابی به یک توافق نهایی که به طور دائم و قابل تأیید به برنامه هستهای رژیم پایان میدهد - از جمله حذف تمام اورانیوم غنیشده از ایران و برچیدن تمام سایتهای غنیسازی - حمایت کند.»
آیپک تاکید کرد: «توافق نهایی همچنین باید به برنامه غیرقانونی موشکهای بالستیک و پهپادهای ایران بپردازد و به تأمین مالی گروههای تروریستی توسط رژیم که در سراسر جهان ویرانی به بار میآورند، پایان دهد.»
دفتر ارتباطات شاهزاده رضا پهلوی در شبکه اجتماعی ایکس خبر داد: «شاهزاده رضا پهلوی، رهبر اپوزیسیون دموکراتیک ایران، روز سهشنبه ۲۶ خرداد، همزمان با بررسی لایحه تهدیدات امنیت ملی و نفوذ دولتهای خارجی در پارلمان بریتانیا، به لندن سفر خواهد کرد.»
به گفته این دفتر، «در جریان این سفر، شاهزاده رضا پهلوی با رهبران سیاسی بریتانیا، نمایندگان پارلمان، رسانهها و چهرههای اثرگذار و همسو با مبارزه ملت ایران دیدار خواهد کرد.»
دفتر ارتباطات شاهزاده رضا پهلوی نوشت: «محور اصلی این دیدارها تأکید بر ضرورت قرار گرفتن مردم ایران در مرکز تصمیمگیریها و گفتوگوهای سیاسی درباره آینده ایران است.»
بر اساس این گزارش، «شاهزاده همچنین در این سفر بر این واقعیت روشن و انکارناپذیر تأکید خواهد کرد که تهدید جمهوری اسلامی تنها به درون مرزهای ایران محدود نیست و رژیم خطری مستقیم برای جوامع دموکراتیک و امنیت ملی کشورهای غربی، از جمله بریتانیا است.»