علیرضا صفوی فاضلی شامگاه ۱۸ دی در جریان انقلاب ملی ایرانیان هدف شلیک نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی قرار گرفت و جان باخت. آخرین تصویر بهجامانده از او در آخرین روز زندگیاش، با علامت پیروزی ماندگار شد.
بر اساس گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال، علیرضا شامگاه ۱۸ دی در میان جمعیت مقابل مسجد ستارخان تهران در حال شعار دادن بود که نیروهای امنیتی از بالای ساختمان مسجد به سمت او و دیگر معترضان شلیک کردند.
گفته میشود گلوله با اصابت به ناحیه گردن و آسیب به شریانهای اصلی، موجب از دست رفتن هوشیاری او شد.
شدت جراحت به حدی بود که علیرضا پیش از رسیدن به بیمارستان شریعتی جان خود را از دست داد.
بنا بر اطلاعات رسیده، خانواده این جاویدنام چند روز در مرکز پزشکی قانونی کهریزک در جستوجوی پیکرش بودند.
پس از تحویل پیکر علیرضا، ماموران امنیتی جمهوری اسلامی خانواده را تحت فشار گذاشتند تا آگهی فوت نصب نکنند و آیینهای معمول سوگواری را نداشته باشند.
با وجود این محدودیتها، مراسم چهلم این جاویدنام در بهشت زهرا با حضور گسترده مردم برگزار شد.
نزدیکان علیرضا میگویند او فردی خوشرو، اجتماعی و سرشار از انرژی بود که نقش پررنگی در جمعهای دوستانه داشت و اغلب باعث شکلگیری دورهمیها میشد.
به گفته دوستانش، او علاقه زیادی به موسیقی و رقص داشت و تلاش میکرد فضای اطرافش را شاد نگه دارد.
علیرضا که کارشناس فروش خودرو بود، نسبت به مسائل اجتماعی حساسیت ویژهای داشت و حضور در تجمعات را برای بیان مطالباتش ضروری میدانست.
او تنها ۱۴ روز پس از تولد ۴۰ سالگیاش جان خود را از دست داد.
تصویری از او در لحظات پیش از کشته شدن، در حالی که با نشان دادن علامت پیروزی خداحافظی میکند، در شبکههای اجتماعی به یکی از نمادهای اعتراضات دیماه تبدیل شد.
شورای سردبیری ایراناینترنشنال پیشتر با استناد به گزارشهای محرمانه و میدانی، روایتهای کادر درمان، شاهدان و خانوادههای جانباختگان گزارش داد در جریان اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی، بیش از ۳۶ هزار و ۵۰۰ شهروند ایرانی به دست نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی کشته شدند.
بر اساس این اسناد و روایتها، تعدادی از معترضان مجروح در حالی که در بیمارستانها بستری و تحت مداوا بودند، از ناحیه سر هدف اصابت گلوله قرار گرفتند و با شلیک «تیر خلاص» جان باختند.
بر اساس گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال، امیرعلی ساکن مجیدیه بود و شامگاه هجدهم دی در خیابان پاسداران تهران مقابل چشمان خواهرش کشته شد.
آن شب گلوله از پشت به سر امیرعلی اصابت کرد و موجب خونریزی شدید شد.
همراهانش او را به بیمارستان لبافینژاد تهران منتقل کردند که نزدیکترین مرکز درمانی به محل تیراندازی بود. اما پزشکان پس از معاینه اعلام کردند این جوان پیش از رسیدن به بیمارستان جان باخته است.
زارعی علاوه بر تحصیل در دانشگاه هنر، در حوزه آموزش مهارتهای زندگی فعالیت داشت و بهعنوان مربی (لایفکوچ) شناخته میشد.
آشنایانش، او را فردی آرام، دغدغهمند و علاقهمند به رشد فردی و کمک به دیگران توصیف میکنند.
در ویدیوهایی که از امیرعلی در شبکههای اجتماعی منتشر شده، او درباره مفاهیمی چون خودشناسی، امید و نحوه مواجهه با اضطراب صحبت میکند؛ از جمله در یکی از ویدیوها تلاش کرده بود راهکارهایی برای کنترل استرس در شرایط بحرانی جنگ ۱۲ روزه جمهوری اسلامی و اسرائیل ارائه دهد.
ویدیوهای امیرعلی پس از انتشار خبر کشته شدنش، بار دیگر در فضای مجازی بازنشر و دست به دست شد.
پس از انتشار خبر کشته شدن او، جمعی از همکلاسیها و دانشجویان دانشگاه هنر نیز با برگزاری مراسمی یاد این جوان را گرامی داشتند.
در این مراسم، حاضران با روشن کردن شمع و در دست داشتن تصاویر او، با خانواده و نزدیکانش ابراز همدردی کردند.
بر اساس گزارشها و ویدئوهای منتشرشده، تجمعات شامگاه ۱۸ دی در محدوده پاسداران یکی از گستردهترین اعتراضات مردمی آن شب در تهران بود.
آن شب جمعیت از میدان ملت بهسمت شمسآباد، میدان هروی و پل پاسداران حرکت کردند و در نزدیکی کلانتری ۱۰۲ پاسداران با حضور نیروهای امنیتی مواجه شدند.
به گفته شاهدان، در این محدوده از گاز اشکآور، سلاح ساچمهای و همچنین گلوله جنگی استفاده شد که کشته و زخمی شدن شمار زیادی از معترضان، از جمله امیرعلی زارعی، را به دنبال داشت.
شورای سردبیری ایراناینترنشنال پیشتر با استناد به گزارشهای محرمانه و میدانی، روایتهای کادر درمان، شاهدان و خانوادههای جانباختگان گزارش داده بود در جریان اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی بیش از ۳۶ هزار و ۵۰۰ شهروند ایرانی به دست جمهوری اسلامی کشته شدهاند.
