عذرا بهارینژاد هنگام کمک به دو جوان معترض در سبزوار کشته شد
عذرا بهارینژاد، نویسنده، کارشناس ادبیات و مادر دو فرزند، شامگاه ۲۰ دی هنگام کمک به دو جوان معترض در سبزوار کشته شد.
عذرا بهارینژاد، نویسنده، کارشناس ادبیات و مادر دو فرزند، شامگاه ۲۰ دی هنگام کمک به دو جوان معترض در سبزوار کشته شد.
منابع آگاه به ایراناینترنشنال گفتند عذرا صدای دو جوان معترض را در محله بعثت میشنود و برای کمک به آنها دم در خانه میآید اما نیروهای یگان ویژه از پشت در ورودی به عذرا شلیک میکنند.
بر اساس گزارشها، نهادها و ماموران امنیتی با فشار شدید بر خانواده عذرا، چهار روز بعد، یعنی در ۲۴ دی اجازه دفن او را صادر کردند.
مراسم حاکسپاری این زن جوان با اعمال محدودیت زمانی، از ساعت هشت تا هشت و نیم صبح و با حضور گسترده نیروهای امنیتی در مصلای شهر برگزار شد.
عذرا دو فرزند هشت و ۱۶ ساله داشت و والدین خودش را از دست داده بود.
به گفته نزدیکان عذرا، او داستان کوتاه مینوشت و «دغدغه ایران و کودکان» را داشت.
«نقشه ثبت حقیقت» پس از فراخوان کارزار «جاویدنامان انقلاب ملی ایرانیان» و با هدف مستندسازی گستردهترین موج کشتار شهروندان در تاریخ ایران شکل گرفته است.
در پی این فراخوان، حجم گستردهای از اطلاعات، اسناد، تصاویر، و روایتهای شاهدان عینی از سوی شهروندان، خانوادهها و منابع مستقل به ایراناینترنشنال ارسال شده است. این اطلاعات هر کدام بخشی از حقیقت آنچه بر معترضان و شهروندان بیدفاع گذشته را روایت میکنند.
تمامی این دادهها پس از بررسی، تطبیق و راستیآزمایی چندمرحلهای از سوی تیمهای تحریریه و منابع مستقل در قالب بخشی جدید در وبسایت ایراناینترنشنال و تحت عنوان «نقشه ثبت حقیقت» منتشر شده است.
این نقشه، صرفا یک ابزار تصویری نیست بلکه آرشیوی زنده از نامها، مکانها و روایتهایی است که هرکدام نشانی از یک زندگی، یک خانواده و یک حقیقت خاموششده را در خود دارد.
«نقشه ثبت حقیقت» با هدف ایجاد مرجعی قابل اتکا برای پیگیری رسانهای، حقوقی و تاریخی طراحی شده است. مرجعی که بتواند هم برای افکار عمومی و هم برای نهادهای حقوق بشری، رسانههای بینالمللی و خبرنگاران مستقل، مبنایی مستند و قابل استناد فراهم کند. ثبت نام و هویت جانباختگان تلاشی است برای مقابله با حذف، انکار و فراموشی.
مخاطبان میتوانند با مراجعه به این لینک، «نقشه ثبت حقیقت» را مشاهده و نام و اطلاعات ثبتشده جاویدنامان انقلاب ملی ایرانیان را مشاهده کنند.
در این نقشه، هر نام فقط یک عدد یا آمار نیست؛ بلکه نشانهای از انسانی است که زندگیاش در جریان اعتراضات و سرکوبها از او گرفته شده است. حفظ این نامها، بخشی از مسئولیت رسانهای و اخلاقی برای ثبت حقیقت و جلوگیری از دفن این کشتار در سکوت است.
ایراناینترنشنال اعلام میکند که اطلاعات منتشرشده در «نقشه ثبت حقیقت» نهایی نیست و این نقشه بهصورت پیوسته و با همکاری شهروندان، خانوادهها، منابع مستقل و نهادهای حقوق بشری بهروزرسانی خواهد شد.
ایران اینترنشنال همچنین آمادگی کامل خود را برای همکاری با سازمانهای حقوق بشری، رسانهها و خبرنگاران بینالمللی در زمینه مستندسازی، بررسی و پوشش این فاجعه انسانی اعلام میکند.
به گفته افرادی که با ایراناینترنشنال گفتوگو کردهاند اما نخواستهاند نامشان فاش شود، شهپری ۱۸ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات در شهر بهارستان، از توابع استان اصفهان، هدف گلوله نیروهای سرکوبگر جمههوری اسلامی قرار گرفت.
در ویدیوهایی که برای ایراناینترنشنال ارسال شده، صدای شلیک گلوله همزمان با شعار جاوید شاه معترضان در بهارستان در ۱۸ دی شنیده میشود.
این منابع گفتند نیروهای سرکوبگر آن شب بهطور بیهدف به سوی معترضان شلیک کردند.
یکی از منابع گفت: «آن شب به همه شلیک میکردند؛ زن و مرد، پیر و جوان.»
به گفته این منبع، نیروهای سرکوبگر مجتبی شهپری را بین ساعت ۸:۳۰ تا ۹ شب به وقت محلی در خیابان ایثار بهارستان از ناحیه پا هدف گلوله قرار دادند و او را به زمین انداختند.
این منبع افزود که او با وجود جراحت، زنده بود و با آمبولانس به بیمارستان الزهرا در اصفهان منتقل شد.
او گفت: «مجتبی وقتی به بیمارستان برده شد، زنده بود.»
در روزهای بعد، خانواده شهپری در بیمارستانهای مختلف اصفهان به دنبال او گشتند. به گفته این منبع، مقامها بارها به خانواده گفته بودند که او مجروح و زنده است، اما از گفتن محل نگهداریاش خودداری میکردند.
به گفته این منبع، بعد از آن، دیگر هیچ پاسخی داده نشد.
سه روز بعد، جستوجوی خانواده در نزدیکی قبرستان باغ رضوان، بزرگترین گورستان اصفهان، به پایان رسید.
به گفته این منبع، بهدلیل پر بودن سردخانه قبرستان، اجساد در یک انبار نگهداری میشد؛ انباری که از آن معمولا برای نگهداری میوه و سبزیجات در نزدیکی قبرستان باغ رضوان استفاده میشود.
او گفت: «هیچ جایی نبود… اجساد را داخل یک انبار گذاشته بودند. تا چشم کار میکرد، جنازه بود.»
او شمار اجساد را دستکم ۵۰۰ نفر برآورد کرد.
هنگامی که پیکر شهپری پیدا شد، آثار اصابت گلوله در سر او دیده میشد؛ زخمی که به گفته منبع، هنگام انتقال او به بیمارستان وجود نداشت.
این منبع گفت خانواده باور دارند که او با شلیک گلوله اعدام شده و بدون اطلاع خانواده، تحت عمل جراحی در ناحیه شکم قرار گرفته و سپس دوباره بخیه شده است.
یک منبع دیگر در بهارستان نیز به ایراناینترنشنال گفت که در اوج اعتراضات، «چندین کانتینر پر از جنازه» نیمهشب به باغ رضوان منتقل و در انبارها تخلیه شد.
به گفته این منبع، برخی از اجساد هنوز زنده و در حالت نیمههوشیار بودند.
مجتبی شهپری، ۳۲ ساله، اصالتا اهل ایذه در استان خوزستان و از لرهای بختیاری بود، اما برای یافتن کار به اصفهان مهاجرت کرده بود.
او برای تامین معاش، شبها بهعنوان نگهبان ساختمان کار میکرد و روزها به تخلیه بار بهعنوان کارگر مشغول بود.
یکی از منابع گفت: «او آزادیخواه بود. با مذهب مخالف بود و از نظام پادشاهی حمایت میکرد.»
مجتبی شهپری ۲۸ دی ۱۴۰۴ در روستای نشیلدو، نزدیک ایذه، به خاک سپرده شد.
یکی از منابع به ایراناینترنشنال گفت: «او را در حالی دفن کردند که در پرچم شیر و خورشید پیچیده شده بود؛ همانطور که خودش خواسته بود… همانطور که همه ما میخواهیم.»
