پروازهای شرکت هواپیمایی امارات به مقصد اسرائیل از سر گرفته میشود
بلومبرگ گزارش داد که شرکت هواپیمایی امارات در حال آمادهسازی برای ازسرگیری پروازهای خود به تلآویو در ماههای آینده است.
پروازهای این شرکت به مقصد اسرائیل در اکتبر ۲۰۲۳ متوقف شده بود.
بلومبرگ گزارش داد که شرکت هواپیمایی امارات در حال آمادهسازی برای ازسرگیری پروازهای خود به تلآویو در ماههای آینده است.
پروازهای این شرکت به مقصد اسرائیل در اکتبر ۲۰۲۳ متوقف شده بود.
بر اساس این گزارش که دوشنبه ۱۳ بهمن منتشر شد، حسین ضرابیان (اصفهان)، فرهاد نادعلی (گرگان)، علیرضا گلچینی، مسعود عبادیفرد، پریسا پرکار (قزوین)، امیر خسروانی، امیر پورصالح، فاطمه افشاری، گلنار نراقی، علیرضا رضایی (تهران)، معین مرادیان، اصغر شاکری، غزل امیدی (آبدانان)، سبحان اسماعیلدوست (رشت) و موهبت غفوری (لار) از جمله اعضای کادر درمان دستگیرشده هستند.
همچنین نام آمنه سیلمانی، محمدعلی جعفریزارع (اردبیل)، صابر دهقان (سیرجان)، شمسی عباسعلیزاده (تبریز)، احمد زینی، حسین کرمی، حسین کریمی، احسان احمدی، احمد خسروی (دهلران) و فریبا حسینی (شیراز) در گزارش شرق دیده میشود.
شرق افزود از این تعداد، گلچینی ۱۱ بهمن و نادعلی ۱۲ بهمن آزاد شدهاند، اما وضعیت سایرین هنوز روشن نشده است.
بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، دستکم ۳۲ نفر از اعضای کادر درمان به دست نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی بازداشت شدهاند و از وضعیت پرونده آنان اطلاعی در دست نیست.
سازمان عفو بینالملل ۱۰ بهمن اعلام کرد سرکوب خونین اعتراضات در ایران با حمله نیروهای امنیتی به بیمارستانها، ممانعت از درمان، دستگیری مجروحان و موارد نقض گسترده حقوق بشر علیه کادر درمان همراه بوده است.
اظهارات متناقض رییس سازمان نظام پرستاری
احمد نجاتیان، رییس سازمان نظام پرستاری، در مصاحبه با شرق گفت آمار پرستاران بازداشتشده «عدد بزرگی نیست» و «بهزودی» اعلام میشود.
به گفته او، هیچ پرستاری «در محیط کار» بازداشت نشده و دستگیری این افراد «مربوط به فعالیت حرفهای و درمانی» آنها نیست.
نجاتیان از مکاتبه با نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی خبر داد و افزود در این نامهنگاریها «عنوان شده است که هیچکس نمیتواند به فعالیت پرستاران چه در داخل فضای بیمارستان و چه خارج از فضای درمانی، بهمنظور خدمترسانی به مجروحان، بیماران یا آسیبدیدگان معترض شود».
او افزود کادر درمان موظف به رعایت «اصل بیطرفی»، «قوانین رازداری» و «حفظ محرمانگی» بیماران هستند و ممانعت از ارائه خدمات درمانی «جرم» تلقی میشود.
با این حال، او روشن نکرد اگر بازداشت این افراد ارتباطی با فعالیت حرفهای آنها ندارد، چه ضرورتی برای گوشزد کردن این موضوعات به نهادهای امنیتی وجود داشته است.
انجمن جراحی لاپاروسکوپی ایران ۱۲ بهمن در بیانیهای، ادامه بازداشت اعضای کادر درمان را محکوم کرد.
در این بیانیه آمده است ایجاد مداخله، محدودیت یا فشار در فرآیند درمان با بدیهیترین اصول اخلاق پزشکی در تعارض است و سلامت و جان بیماران را در معرض خطر مستقیم قرار میدهد.
رییس سازمان نظام پزشکی: بازداشتها بهدلیل «اقدامات درمانی صرف» نبوده است
محمد رییسزاده، رییس سازمان نظام پزشکی، بازداشت ۱۷ عضو این سازمان و طرح اتهامات «قضایی و امنیتی» علیه آنان را تایید کرد و گفت دستگیری این افراد بهدلیل «انجام اقدامات درمانی صرف» نبوده است.
او با استناد به اطلاعات «دستگاههای امنیتی و قضایی» حکومت افزود: «موردی نداریم که کسی جایی درمان انجام داده و بازداشت شده باشد... تا الان هیچگونه حکم قطعی در مورد کسی صادر نشده است و پروندهها در مرحله بازرسی هستند.»
حسینعلی شهریاری، رییس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، نیز از دستگیری پزشکان در جریان انقلاب ملی ابراز بیاطلاعی کرد و گفت: «اگر هم کسی بازداشت شده، به این دلیل نبوده که به مجروحان کمک کرده و قطعا مسائل دیگری داشته است.»
با این حال، هیچ یک از این دو مقام جمهوری اسلامی به ماهیت «مسائل دیگر» و دلایل بازداشت اعضای کادر درمان اشارهای نکردند.
بیش از ۱۳۰ پزشک، پرستار و عضو کادر درمان در بریتانیا ۱۲ بهمن با انتشار نامهای سرگشاده، پیگرد و مجازات کادر پزشکی در ایران بهدلیل مداوای معترضان مجروح را محکوم کردند.
تبعیض علیه معترضان
پرستار یکی از بیمارستانی دولتی در مصاحبه با شرق از تبعیض علیه معترضان مجروح در زمان درمان خبر داد: «در بیمارستان یکی از پزشکان اعلام کرد که اگر بیمار اغتشاشگر باشد، درمانش نمیکنم. اگرچه مراجعه این افراد به بیمارستان ما کم بود و بلافاصله پزشکان دیگری برای ارائه خدمات درمانی به آن فرد داوطلب شدند.»
این پرستار خواست هویتش مخفی بماند.
«اغتشاشگر» کلمهای است که مقامهای جمهوری اسلامی برای اشاره به معترضان مخالف حکومت به کار میبرند.
یک پزشک نیز با اشاره به بازداشت یکی از همکارانش، آزادی عمل در حوزه درمان را ضروری دانست.
او اضافه کرد: «در بیمارستان، درمانگاه، خانه یا خیابان، فرقی نمیکند؛ اولویت نخست هر پرستار و پزشکی که میخواهد متعهد به سوگندش باشد، نجات جان افراد است.»
