شورای همکاری خلیج فارس و اتحادیه اروپا خواهان توقف گسترش برنامه موشکی و پهپادی تهران شدند

استفان دوجاریک، سخنگوی دبیرکل سازمان ملل متحد، در بیانیه‌ای اعلام کرد: «دبیرکل قویا ادامه بازداشت‌های خودسرانه کارکنان و شرکای سازمان ملل و نیز تصرف غیرقانونی ساختمان‌ها و دارایی‌های سازمان در مناطق تحت کنترل حوثی‌ها را محکوم می‌کند.»

خبرگزاری رویترز سه‌شنبه ۱۵ مهر گزارش داد جزییاتی از زمان یا شرایط این بازداشت‌های تازه ارائه نشده است اما دوجاریک گفت این بازداشت‌ها در ادامه روندی است که طی آن مقام‌های حوثی از سال ۲۰۲۱ بارها اقدام به بازداشت نیروهای سازمان ملل کرده‌اند.

• 

  حوثی‌ها پس از تفتیش دفاتر سازمان ملل در صنعا، دست‌کم ۱۱ نفر را بازداشت کردند

یورش به دفاتر سازمان ملل پس از حمله اسرائیل

گروه حوثی که مورد حمایت حکومت ایران است، در ماه اوت با یورش به دفاتر سازمان ملل در صنعا، دست‌کم ۱۸ کارمند این سازمان را بازداشت کرد.

این اقدام پس از حمله هوایی اسرائیل انجام شد که منجر به کشته شدن نخست‌وزیر دولت حوثی‌ها و چند وزیر دیگر شد.

• 

  حوثی‌‌ها کشته شدن نخست‌وزیر و چند وزیر خود را در حمله اخیر اسرائیل تایید کردند

مقام‌های حوثی در آن زمان گفتند که مصونیت‌های حقوقی کارکنان سازمان ملل نباید پوششی برای «فعالیت‌های جاسوسی» باشد.

آن‌ها سازمان ملل را متهم کردند که در برابر «اقدامات قانونی علیه سلول‌های جاسوسی» موضع گرفته اما حمله اسرائیل را محکوم نکرده است.

درگیری طولانی و بن‌بست سیاسی در یمن

کشور یمن از سال ۲۰۱۴، زمانی که شبه‌نظامیان حوثی، پایتخت، صنعا را تصرف کردند، میان دولت تحت حمایت عربستان سعودی در عدن و حکومت حوثی‌ها در صنعا تقسیم شده است و جنگ داخلی این کشور تاکنون ده‌ها هزار کشته و بحران انسانی گسترده‌ای بر جای گذاشته است.

دوجاریک در پایان بیانیه خود تاکید کرد: «دبیرکل بار دیگر خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط همه کارکنان سازمان ملل است .... آنان باید مطابق با قوانین بین‌المللی مربوطه محترم شمرده و مورد حمایت قرار گیرند.»

• 

  حوثی‌ها کارکنان بازداشت‌شده سازمان ملل را به «جاسوسی» برای اسرائیل و آمریکا متهم کردند

مدت کوتاهی پس از آغاز مناقشه حماس و اسرائیل، حوثی‌ها حملات خود را به کشتی‌های بین‌المللی در دریای سرخ، تنگه باب‌المندب و خلیج عدن آغاز کردند و امنیت دریانوردی را در منطقه در ماه‎‌های گذشته به خطر انداخته‌اند. دامنه این حملات حتی به اقیانوس هند نیز کشیده شد.

این گروه نیابتی تهران همچنین بارها کوشیده‌ است خاک اسرائیل را هدف قرار دهد.

در پی ادامه حملات این گروه به خاک اسرائیل، یسرائیل کاتز، وزیر دفاع اسرائیل، ۱۳ شهریور با استناد به داستانی از تورات به این گروه هشدار داد.

کاتز در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «حوثی‌ها بار دیگر موشک‌هایی به سمت اسرائیل شلیک کردند .... ما تمام ۱۰ بلا را [علیه این گروه] کامل خواهیم کرد.»

۱۰ بلای مصر مجموعه‌ای از رویدادهای معجزه‌آسا در روایت کتاب «سفر خروج» تورات است که به‌عنوان مجازات فرعون و مردم مصر برای رها نکردن بنی‌اسرائیل نازل شدند. طبق روایت تورات، پس از دهمین بلا فرعون سرانجام بنی‌اسرائیل را آزاد کرد.

منادی در نامه‌ای به علیرضا کاظمی، وزیر آموزش و پرورش، نوشت: «مطلع شدیم این دانش‌آموز مقطع متوسطه اول در تاریخ ۹ مهر به‌دلیل ایست قلبی ناشی از تنبیه بدنی و فشار جسمانی از سوی مسئولان مدرسه فوت کرده است.»

او با «بسیار غم‌انگیز» خواندن این اتفاق، خواهان صدور دستور بررسی دقیق موضوع از سوی وزیر آموزش و پرورش و گزارش نتیجه آن به کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس شد.

منادی تاکید کرد: «دستورات لازم داده شود تا دیگر شاهد چنین حوادث تلخ و غم‌انگیزی نباشیم.»

• 

  دانش‌آموز ۱۴ ساله در زنجان به‌دلیل تنبیه در مدرسه جان سپرد

دهم مهر، سایت دیده‌بان ایران به نقل از عموی این دانش‌آموز و با استناد به فیلم دوربین‌های مدرسه گزارش داد که این دانش‌آموز به خاطر تنبیه، مجبور شده بوده دو بار دور حیاط مدرسه بدود و هنگامی که قصد داشته در صف بایستد، حالش بد شده و روی زمین افتاده است.

او اضافه کرد نیما نسبت به هم‌سن‌ و سال‌های خود اضافه‌وزن داشت و همین موضوع منجر به ایست قلبی شده است.

نیروهای اورژانس پس از اعزام به مدرسه متوجه شده بودند این نوجوان ۱۴ ساله دچار کاهش سطح هوشیاری شده و قلب و ریه‌اش کار نمی‌کند.

تنبیه بدنی دانش‌آموزان در مدارس ایران موضوعی با سابقه طولانی است و در سال‌های گذشته گزارش‌های بسیاری در این باره منتشر شده است. موضوعی که نشان می‌دهد تنبیه بدنی در مدارس مختص به دهه‌های قبل نیست و همچنان مواردی از این دست در مدارس سراسر کشور گزارش می‌شود.

• 

  گزارش هم‌میهن از شیوع سیگار و مخدر در مدارس و برخوردهای خشن با دانش‌آموزان

آذرماه ۱۴۰۳، روزنامه هم‌میهن در گزارشی با عنوان «آموزش به ضرب شیلنگ» از ادامه‌دار بودن تنبیه بدنی دانش‌آموزان در مدارس ایران خبر داد.

اردیبهشت ۱۴۰۳ نیز ایران‌اینترنشنال از مخاطبان خود پرسید که «تجربه و روایتشان از بازرسی وسایل دانش‌آموزان و برخوردهای خشن مسوولان مدرسه با نوجوانان چیست؟»

مخاطبان ایران‌اینترنشنال در پاسخ‌های خود از «رفتارهای غیرقانونی و خشن» مسوولان مدرسه با کودکان و نوجوانان خبر دادند.

اکنون، در دانشگاه استنفورد در کالیفرنیا، آن جوان دیروز، حسین امانت، معمار این بنا، جایزه فرهنگی «بیتا» را دریافت کرده است؛ جایزه‌ای که با پشتیبانی بیتا دریاباری، کارآفرین و نیکوکار ایرانی‌آمریکایی، و در چارچوب برنامه‌های مرکز مطالعات ایران‎شناسی دانشگاه استنفورد به مدیریت دکتر عباس میلانی برگزار می‌شود.

این جایزه هر سال به هنرمند یا اندیشمندی اهدا می‌شود که سهمی در زنده نگه داشتن فرهنگ ایرانی و گسترش گفت‌وگوی آن با جهان داشته است. اما امسال، انتخاب حسین امانت معنایی فراتر یافت: تجلیل از معمار آزادی در سرزمینی که آزادی از مردمش دریغ شده است.

100%

خیال معمار جوان

در سال ۱۳۴۵ مسابقه‌ای ملی برای طراحی نماد ایران نوین برگزار شد. از میان ده‌ها طرح، اثر جوانی ۲۴ ساله از دانشکده هنرهای زیبا برگزیده شد. حسین امانت در طرح خود، تاریخ و آینده را در هم آمیخت: قوس‌های ساسانی، ظرافت اسیسمی و منطق هندسی مدرن را در قالبی واحد نشاند.

کار ساخت از آبان ۱۳۴۸ آغاز شد و در مهر ۱۳۵۰ پایان یافت. بنایی از سنگ مرمر قروه، با سازه‌ای از بتن مسلح، که در روز افتتاح «شهیاد آریامهر» نام گرفت و نماد شکوه ایران مدرن بود.

اما با انقلاب ،۱۳۵۷ نامش تغییر کرد و «آزادی» شد؛ در سرزمینی که همان روزها آزادی از آن گرفته شد.

از آن پس، برج آزادی به پارادوکسی زنده بدل شد: نماد آزادی در کشوری بی آزادی.

نمادی که به مردم پیوست

در دهه‌های بعد، این برج نه فقط از حیث معماری، که از حیث معنا، بازتعریف شد. جمهوری اسلامی کوشید آن را در نمادهای رسمی خود بگنجاند، اما برج از چنگ حکومت گریخت و به مردم پیوست.

میدان آزادی در همه خیزش‌های بزرگ معاصر، از جنبش دانشجویی دهه هفتاد تا اعتراضات ۱۳۸۸، دی ماه ۱۳۹۸ و انقلاب «زن، زندگی، آزادی» در ۱۴۰۱ به میدان اعتراض بدل شد.

در کنار همان برجی که به نام آزادی نامیده شد، نیروهای امنیتی بارها بر پیکر جوانانی آتش گشودند که فریاد می‌زدند: «مرگ بر دیکتاتور»

برج آزادی، امروز بیش از هر زمان، نماد مقاومت است؛ نمادی که یادآور رویایی است که هنوز در دل مردم زنده مانده است.

100%

معمار ایمان و دانش

حسین امانت تنها معمار برج آزادی نیست. او در سال‌های مهاجرت، طرح شماری از مراکز مذهبی و فرهنگی جامعه بهایی در جهان را طراحی کرده است؛ از جمله ساختمان مرکزی بیت‌العدل اعظم در شهر حیفا در اسرائیل، که عالی‌ترین نهاد اداری و معنوی آیین بهایی است و از شاهکارهای معماری قرن بیستم به شمار می‌آید.

او همچنین طراح آرامگاه عبدالبها در شهر عکا دراسرائیل است ؛ بنایی که ساخت آن از سال ۲۰۱۹ آغاز شد و قرار است در سال میلادی پیش رو به بهره‌برداری برسد. این بنا به لحاظ معماری، پیوندی میان سادگی شرقی و فرم‌های مدرن دارد و امانت آن را «خانه آرامش» توصیف کرده است.

در کنار کارهای معماری، او بنیانگذار یک نهاد غیرانتفاعی آموزش عالی برای بهاییان است؛ نهادی که در واکنش به محرومیت سیستماتیک بهاییان از تحصیل در ایران تاسیس شد تا جوانان محروم بتوانند در خارج از نظام رسمی جمهوری اسلامی، تحصیل کنند و دانش بیاموزند.

امانت بارها گفته است: «آموزش، همان آزادی درونی است. وقتی آزادی از انسان گرفته می‌شود، باید آن را با دانش بازسازی کرد.»

استنفورد؛ جایی برای زنده نگه داشت فرهنگ ایران

در آن سوی جهان، در دانشگاه استنفورد، مراسم اهدای جایزه «بیتا» با حضور هنرمندان، دانشگاهیان و ایرانیان مقیم آمریکا برگزار شد. دکتر عباس میلانی، مدیر مرکز مطالعات ایران‌شناسی، در سخنرانی خود گفت: «اگر تهران شهری بی‌چهره می‌ماند، برج شهیاد به آن چهره بخشید. امانت با سنگ، هویت ساخت و با قوس‌هایش تاریخ را به آینده رساند.»

بیتا دریاباری، حامی اصلی این جایزه، نیز تاکید کرد که هدف او از حمایت از این رویداد، پاسداری از میراث فرهنگی و معنوی ایران است.

او گفت: «ما در خارج از کشور وظیفه داریم از حافظان فرهنگی خود تقدیرکنیم.»

حسین امانت در میان تشویق حاضران، جایزه را دریافت کرد و با صدایی آرام اما استوار گفت: «برج شهیاد از آرزوی من برای پیوند سنت و مدرنیته زاده شد. می‌خواستم نشان دهم که ایران می‌تواند ایرانی بماند و جهانی شود. اما امروز، بیش از همیشه، می‌دانم که آزادی، تنها با ساخت بنا ممکن نیست؛ باید آن را زندگی کرد.»

100%

میراثی که از وطن جدا نشد

پس از انقلاب، حسین امانت به کانادا مهاجرت کرد. اما هیچ یک از فاصله‌ها نتوانستند او را از وطن جدا کنند. آثارش در ایران، همچنان برپا هستند؛ از دانشکده مدیریت دانشگاه تهران تا سازمان میراث فرهنگی، همه با همان امضای معمار جوانی که در دهه چهل باور داشت سنگ هم می‌تواند سخن بگوید.

در غربت، او هرگز از ساخت باز نایستاد. اما برج آزادی برای او همان است که حافظ برای شعر فارسی بود: یک اثر، اما جهانی.

برجی که هنوز نگاه می‌کند

در پایان مراسم استنفورد، تصویر برج آزادی بر پرده افتاد. نور آن تالار را پر کرد و صدای موسیقی ایرانی در فضا پیچید. در آن لحظه، گویی میان تهران و سانفرانسیسکو پلی نامرئی کشیده شد؛ پلی از سنگ و اندیشه، از خاطره و امید.

برج آزادی هنوز ایستاده است؛ اما نه برای نظامی که کوشید نامش را مصادره کند، بلکه برای مردمی که در پای آن، آزادی را فریاد زده‌اند.

این برج، اکنون سندی است بر ایستادگی ایرانیان؛ سندی بر این حقیقت ساده اما پرهزینه: آزادی را نمی‌توان مصادره کرد حتی اگر نامش را بر برجی بگذارند و معنایش را از مردم بگیرند.

عملیات پرچم دروغین به اقدامی گفته می‌شود که به‌گونه‌ای انجام می‌شود تا مسئولیت آن بر عهده طرف دیگری به نظر برسد.

کاخ سفید و وزارت خارجه آمریکا فورا درباره این موضوع اظهار نظری نکردند.

خورخه رودریگز، رییس مجلس ملی ونزوئلا، نخستین بار یکشنبه در حساب تلگرام خود از این طرح خبر داد و گفت برنامه ادعایی از طریق سه کانال مختلف به ایالات متحده اطلاع داده شده است.

او افزود یک سفارتخانه اروپایی نیز از این نقشه آگاه شده، اما نامی از آن نبرد. ونزوئلا در سال ۲۰۱۹ روابط خود را با آمریکا قطع کرد و دیپلمات‌های آمریکایی در همان سال کشور را ترک کردند.

مادورو شامگاه دوشنبه در مصاحبه‌ای تلویزیونی گفت دو منبع قابل اعتماد، یکی داخلی و یکی بین‌المللی، دولت را از احتمال این حمله مطلع کرده‌اند و نیروهای امنیتی برای تقویت حفاظت از سفارت اعزام شده‌اند.

او افزود دولت در پی بازداشت افراد دخیل در این طرح است و از طراحان آن آگاهی دارد. مادورو گفت: «این اقدام با حمایت فردی انجام شده که به‌زودی شناخته خواهد شد و از سوی فرد دیگری درخواست شده که او نیز به‌زودی معرفی می‌شود، اما این روند هنوز در جریان است.»

به گفته مادورو، هدف از این طرح آن بوده که دولتش مقصر جلوه داده شود «و زمینه برای تشدید درگیری فراهم شود».

وزارت دفاع سوریه دوشنبه ۱۴ مهر گفته بود نیروهای ارتش در چند جبهه با گروه تحت رهبری کردها در شمال شرق سوریه مستقر شده‌اند؛ اقدامی که به گفته این وزارتخانه، «مقدمه عملیات نظامی نیست» بلکه برای جلوگیری از حملات مکرر و تلاش‌های نیروهای دموکراتیک سوریه جهت تصرف مناطق جدید انجام شده است.

به‌گزارش رویترز درگیری‌های اخیر میان دو طرف، توافق تاریخی ماه مارس میان نیروهای دموکراتیک سوریه و دولت جدید اسلام‌گرای سوریه را تحت‌الشعاع قرار داده است؛ توافقی که هدف آن ادغام نیروهای دموکراتیک سوریه در نهادهای دولتی و یکپارچه‌سازی کشوری بود که پس از ۱۴ سال جنگ به‌شدت تجزیه شده است.

این توافق قرار بود زمینه الحاق نیروهای کرد که حدود یک‌چهارم خاک سوریه را در اختیار دارند، همراه با نهادهای محلی کرد، به ساختار دولت دمشق فراهم کند.

درگیری در محله‌های کردنشین حلب

شاهدان به رویترز گفتند ارتش سوریه دو محله تحت کنترل نیروهای کرد در حلب را محاصره کرده و این اقدام باعث اعتراض‌های پراکنده ساکنان این مناطق شده است. همچنین گزارش‌هایی از ادامه درگیری‌های پراکنده در حومه این محله‌ها منتشر شده است. به گفته ساکنان، چند راکت از داخل این مناطق به سمت محله‌های مسکونی اطراف شلیک شده است.

یک منبع امنیتی گفت در حمله به یک ایست بازرسی، یکی از نیروهای امنیتی دولت سوریه کشته شد. در مقابل، نیروهای کرد وابسته به نیروهای دموکراتیک سوریه اعلام کردند که یک حمله نیروهای دولتی را دفع کرده‌اند. دو تن از ساکنان نیز گفتند ده‌ها خانواده برای در امان ماندن از درگیری‌ها در حال فرار هستند.

درخواست برای رفع محاصره

فرهاد شامی، سخنگوی نیروهای دموکراتیک سوریه، دولت را متهم کرد که با تانک در تلاش برای ورود به دو محله کردنشین حلب بوده است. او ضمن رد اتهام حمله نیروهای نیروهای دموکراتیک سوریه به ایست‌های بازرسی، گفت این نیروها در دو محله «اشرفیه» و «شیخ مقصود» حضور ندارند.

شامی خواستار رفع آنچه «محاصره» خواند شد و هشدار داد که اقدامات دولت «تنشی خطرناک» است که شرایط انسانی ساکنان را وخیم‌تر می‌کند.

تنش‌های گسترده‌تر و تلاش‌های دیپلماتیک

نیروهای دموکراتیک سوریه در هفته‌های اخیر عملیات گسترده‌ای را در چند شهر عرب‌نشین تحت کنترل خود آغاز کرده و گفته‌اند که هدف آن مقابله با هسته‌های خفته داعش است. اما این عملیات و نیز افزایش فشار برای جذب جوانان به خدمت اجباری با اعتراض برخی قبایل عرب روبه‌رو شده است که نیروهای کرد را به تبعیض متهم می‌کنند؛ اتهامی که نیروهای دموکراتیک سوریه آن را رد می‌کنند.

مظلوم عبدی، فرمانده نیروهای دموکراتیک سوریه، گفت روز دوشنبه با تام باراک، فرستاده ویژه آمریکا در امور سوریه، و دریادار «برد کوپر»، فرمانده سنتکام، دیدار کرده است.

او افزود که این گفت‌وگوها بر تسریع اجرای توافق ماه مارس میان کردها و دمشق متمرکز بوده است.

در روزهای اخیر درگیری‌های پراکنده افزایش یافته و دو طرف یکدیگر را به تحریک متقابل متهم می‌کنند.

بن‌بست در اجرای توافق مارس

هدف توافق مارس که با میانجی‌گری آمریکا پس از سرنگونی بشار اسد در دسامبر حاصل شد، ادغام نیروهای کرد در ساختار دولتی و واگذاری دارایی‌های کلیدی از جمله گذرگاه‌های مرزی، یک فرودگاه و میادین نفت و گاز به دمشق تا پایان سال بود. با این حال، روند اجرای این توافق به‌دلیل اتهام‌زنی‌های متقابل متوقف شده است.

ایالات متحده از کردها خواسته است مذاکرات با دمشق را با سرعت بیشتری پیش ببرند تا توافقی مورد قبول دو طرف حاصل شود. در همین حال، ترکیه نیز نیروهای دموکراتیک سوریه را به تعلل متهم کرده و هشدار داده است در صورت عدم ادغام آن‌ها در ساختار دولت سوریه، ممکن است به اقدام نظامی دست بزند.