مهدی مصلحی، کارشناس بازار نفت درباره اظهارات مقامها و رسانههای حکومتی جمهوری اسلامی پیرامون تهدید به بستن تنگه هرمز، به به ایراناینترنشنال گفت: «تمامی کشورهای حوزه خلیج فارس مکانیسمهایی در نظر گرفتهاند که میزان ریسک بستهشدن تنگه هرمز بر اقتصاد خود را کم بکنند.»
به گفته مصلحی این کشورها از ۱۰ سال پیش تاکنون هفت مسیر مختلف برای دور زدن تنگههرمز را پیشبینیکردهاند.
پنجشنبه قرار است تازهترین محصول سیاست خارجی جمهوری اسلامی به ملت ایران عرضه شود: بازگشت همه تحریمهای سازمان ملل. بریتانیا، فرانسه و آلمان تصمیم گرفتهاند روند فعالسازی مکانیسم ماشه را آغاز کنند.
این یعنی تمام تحریمهایی که در سایه برجام تعلیق شده بود، دوباره برمیگردد؛ تحولی که مستقیم و بیواسطه زندگی و معیشت مردم ایران را تحت تأثیر قرار میدهد. امروز صبر اروپا تمام شده است. جمهوری اسلامی دیگر نمیتواند با وعده «حسن نیت» و بازیهای دیپلماتیک از فاجعه بگریزد. اینبار ماشه بهراستی کشیده میشود.
متن کامل این تحلیل را اینجا بخوانید
پنجشنبه قرار است تازهترین محصول سیاست خارجی جمهوری اسلامی به ملت ایران عرضه شود. بازگشت همه تحریمهای سازمان ملل. بریتانیا، فرانسه و آلمان تصمیم گرفتهاند روند فعالسازی مکانیسم ماشه را آغاز کنند.
این یعنی تمام تحریمهایی که در سایهٔ برجام تعلیق شده بود، دوباره برمیگردد؛ تحولی که مستقیم و بیواسطه زندگی و معیشت مردم ایران را تحت تأثیر قرار میدهد. امروز صبر اروپا تمام شده است. جمهوری اسلامی دیگر نمیتواند با وعدهٔ «حسن نیت» و بازیهای دیپلماتیک از فاجعه بگریزد. اینبار ماشه بهراستی کشیده میشود.
وضعیتی بدتر از دهه هشتاد
فعالسازی مکانیسم ماشه یعنی بازگشت به شرایطی بدتر از دهه هشتاد خورشیدی؛ روزهایی که ایران بهعنوان تهدیدی جهانی زیر فشار تحریمهای فلجکننده قرار داشت. تفاوت امروز با آن دوران، عمق و گستردگی وابستگی اقتصاد ایران به سپاه است. جمهوری اسلامی اکنون یک کارتل شبهنظامی-اقتصادی است که از لبنان و سوریه تا یمن فعالیت میکند. هرگونه تحریم علیه سپاه و شبکههای مالیاش بهطور مستقیم به زندگی روزمرهٔ مردم سرریز میکند. اگر در دهه هشتاد سپاه تنها بخشی از اقتصاد بود، امروز تقریباً همهچیز به آن گره خورده است.
بنبست دیپلماسی
در ایران، بازگشت بازرسان آژانس بینالمللی انرژی اتمی به تنش سیاسی در مجلس انجامیده است. تندروها دولت را تهدید به محاکمه کردهاند، قالیباف از سیاست موجود دفاع میکند و عراقچی تلاش به توجیه دارد، اما هیچکس پاسخ نمیدهد که چرا کشور بار دیگر در آستانه تحریمهای فلجکننده قرار گرفته است.
اروپاییها صریح میگویند «مذاکرات واقعی» تنها پس از آغاز روند ماشه امکانپذیر است. سخنگوی وزارت خارجه آلمان تأکید کرده که فعالسازی این مکانیسم دیگر موضوعی روی میز نیست، بلکه واقعیتی در راه است. در مقابل، مقامات جمهوری اسلامی همان تهدیدهای تکراری دربارهٔ «پاسخ سخت» را تکرار کردهاند.
پایان بازی
اینبار فرصت خریدن زمان وجود ندارد. حتی شبکههایی مانند بابک زنجانی هم دیگر نمیتوانند نجاتبخش حکومت باشند. جمهوری اسلامی دیگر در چشم جامعهٔ جهانی یک کشور نیست، بلکه یک گروه تروریستی تلقی میشود. از ابتدای انقلاب، سیاست خارجی جمهوری اسلامی با اشغال سفارت و گروگانگیری آغاز شد، با شعار «مرگ بر» ادامه یافت و امروز به مرحلهای رسیده که تمام جهان در برابرش صف کشیده است.
پیامد انسانی
بازگشت تحریمها تنها یک تحول در عرصه سیاست جهانی نیست؛ یک تراژدی انسانی است. هزینه این تحریمها را نه خامنهای، نه قاآنی و نه آقازادهها در مالزی و مونترال میپردازند. قربانیان واقعی، مردم ایران هستند؛ مردمی که با تحریم، سرکوب و فلاکت فرسوده شدهاند. امیدشان به عقلانیشدن حکومت بارها نقش بر آب شده و دیگر حاضر نیستند همان اشتباه تاریخی را تکرار کنند. ایران لقمه دهان جمهوری اسلامی نبود و نیست. این سرزمین توان ترمیم و برخاستن دوباره دارد. اما نسلی که قربانی تحریمها و سیاستهای ویرانگر شد، فراموش نخواهد کرد. این نسل به فرزندان و نوههای خود یاد خواهد داد که هیچگاه نباید دوباره به آخوند اعتماد کرد.
تازهترین «دستاورد» خامنهای و سپاه!
امشب در «برنامه»، با کنایه به «دستاورد»، به موضوع بازگشت تحریمها و تأثیر آن بر زندگی روزمره مردم ایران پرداختیم. مهمان اصلی برنامه شهیر شهید ثالث بود و مخاطبان از سراسر جهان در این مورد به گفتوگو پرداختند.
«برنامه با کامبیز حسینی» از فردا به مدت دو هفته مرخصی خواهد بود. شما میتوانید قسمتهای گذشتهٔ «برنامه» را در یوتیوب و وبسایت ایران اینترنشنال مشاهده کنید.
دولت استرالیا اعلام کرد جمهوری اسلامی در دو حمله یهودستیزانه در خاک این کشور نقش مستقیم داشته است در واکنش، کانبرا سفیر جمهوری اسلامی را اخراج کرد، فعالیت سفارت خود در تهران را به حالت تعلیق درآورد و هشدار داد که سپاه پاسداران را در فهرست گروههای تروریستی قرار خواهد داد.
این تصمیم تاریخی است، چرا که از پایان جنگ جهانی دوم تاکنون، استرالیا هیچ سفیری را از خاک خود اخراج نکرده بود.
نخستوزیر آنتونی آلبانیز همراه با وزیر امور خارجه و رییس سازمان اطلاعات این کشور در یک نشست خبری مشترک تاکید کردند این حملات بهطور مستقیم از سوی جمهوری اسلامی و سپاه پاسداران هدایت شده است.
چرا پرونده استرالیا متفاوت است؟
آنچه ماجرا را برجستهتر میکند، موقعیت استرالیاست؛ کشوری دموکراتیک، عضو اتحادیه کشورهای همسود، متحد غرب و جزیرهای امن در اقیانوس آرام.
این پرونده دیگر محدود به رقابتهای خاورمیانهای یا منازعات منطقهای نیست. یک دولت بزرگ و دور از جغرافیای ایران، آشکارا جمهوری اسلامی را به طراحی عملیات تروریستی در خاک خود متهم کرده است.
سازمان امنیت استرالیا اعلام کرده جمهوری اسلامی از شبکههای نیابتی برای اجرای این حملات استفاده کرده تا رد مستقیم خود را پنهان کند.
به بیان روشن، کانبرا تهران را متهم کرده که هزاران کیلومتر دورتر، از طریق نیروهای نیابتی، به جامعه یهودی در شهرهای ملبورن و سیدنی حمله کرده است.
الگوی تکراری انکار و مظلومنمایی
انتظار میرود جمهوری اسلامی طبق معمول این اتهامات را تکذیب کند، آن را «توطئه غرب» یا «کار اسرائیل» بخواند و رسانههای حکومتی پس از سکوتی کوتاه، حمله تبلیغاتی به استرالیا را آغاز کنند.
اما چنین واکنشهایی دیگر برای جامعه جهانی تازگی ندارد. الگوی انکار، اتهامزنی و مظلومنمایی بارها تکرار شده و دیگر خریداری ندارد. از بمبگذاریها در اروپا تا اعزام ماموران ترور به لندن و اکنون دخالت در حملات یهودستیزانه در استرالیا، رفتار جمهوری اسلامی و سپاه نشان داده است جز تحریم، انزوا و بیاعتمادی هیچ پیامدی برای مردم ایران نداشته است.
پیامدها برای مردم ایران
هزینه این سیاستها را مردم ایران میپردازند؛ مردمی که هیچگاه رأیی به چنین رفتارهایی ندادهاند اما باید در صف تحریمها، انزوا و بیاعتمادی جهانی بایستند.
هر گام سپاه برای گسترش نفوذ جهانی، یک گام زندگی عادی مردم ایران را عقب میبرد. هر بار که جمهوری اسلامی به عملیات تروریستی متهم میشود، هزاران جوان ایرانی فرصتهای تحصیلی و شغلی بینالمللی خود را از دست میدهند و ایرانیان مقیم خارج ناخواسته زیر ذرهبین امنیتی قرار میگیرند.
مردم ایران تا کی باید هزینه ماجراجوییهای سپاه را بپردازند؟ و تا کی منافع ملی یک ملت گروگان بقای نظامی باقی خواهد ماند که مشروعیت خود را نه از رأی مردم، بلکه از تداوم بحران و صدور خشونت میگیرد؟
این موضوع در «برنامه با کامبیز حسینی» بررسی شد. مهمان اصلی برنامه اردوان روزبه بود و مخاطبان از سراسر جهان در بحث مشارکت کردند.
«برنامه با کامبیز حسینی» دوشنبه تا پنجشنبه ساعت ۱۱ شب از شبکه ایران اینترنشنال به صورت زنده پخش میشود.
شاهین مدرس، کارشناس روابط بینالملل، در گفتوگو با ایراناینترنشنال، گفت: «وقتی میگوییم دیپلمات یا دستگاه دیپلماسی یعنی سازمانی که مبتنی بر دیپلماسی است، اما به کار بردن این واژه در جمهوری اسلامی مضحک است.»
او اضافه کرد: «همانطور که به فرستادگان داعش دیپلمات گفته نمیشود، نمیتوان به عوامل جمهوری اسلامی هم چنین لقبی داد. جمهوری اسلامی همواره افرادی را تحت این پوشش برای انجام ترور به خارج از مرزها فرستاده است.»
ایران سابقهای طولانی در اجرای عملیات پنهانی و حملات هدفمند در خارج از مرزهای خود دارد؛ استراتژیای که از سال ۱۳۵۷ تاکنون، بهعنوان ابزاری کمهزینه برای مقابله غیرمستقیم با دشمنانش به کار گرفته شده است.
به نوشته جیسون برک، خبرنگار حوزه امنیت بینالملل روزنامه گاردین، این راهبرد، بهویژه در فقدان توان نظامی متعارف مؤثر، بهگونهای طراحی شده تا آسیبهای غیرمنتظرهای به «نقاط آسیبپذیر» دشمنان وارد کند، و همزمان از طریق ایجاد ترس، تردید یا بیثباتی، هزینههای مقابله با جمهوری اسلامی را افزایش دهد.
در تازهترین نمونه، مقامهای امنیتی استرالیا حکومت ایران را به دستداشتن در مجموعهای از حملات یهودیستیزانه در این کشور متهم کردهاند.
هرچند به نوشته گاردین جزئیات دقیق این اتهام علنی نشده، اما به گفته کارشناسان، این ادعا کاملاً محتمل است.
ادامه این گزارش را در اینجا بخوانید