دونالد ترامپ، رییسجمهوری منتخب آمریکا، اعلام کرد رابرت اف کندی جونیور را به عنوان گزینه خود برای تصدی سمت وزیر بهداشت و خدمات انسانی دولت بعدی آمریکا تعیین کرده است.
کندی که از منتقدان واکسیناسیون است و آن را عامل اوتیسم میداند، در کتابی آنتونی فائوچی، مدیر موسسه ملی آلرژی و بیماریهای واگیردار آمریکا را متهم کرده که با همکاری بیل گیتس، موسس شرکت مایکروسافت و شرکتهای داروسازی، موفق به فروش واکسنهای کرونا شده است.
ترامپ در شبکه اجتماعی تروث سوشال نوشت: «صنایع غذایی و شرکتهای دارویی که در ارتباط با سلامت عمومی مشغول فریب، انتشار اطلاعات کذب و دروغپراکنی هستند، مدتهاست که مردم آمریکا را تحت فشار گذاشتهاند.»
رابرت اف کندی جونیور وعده داده است با ایجاد جنبشی به نام «آمریکا را دوباره سالم کنیم» مقامهای آژانسهای بهداشت و درمان که آنها را «عوامل صنایع داروسازی» خوانده، با افرادی جدید جایگزین کند.
او همچنین وعده داده است به اقدامهایی همچون حذف افزودنیهای سمی از غذاها، توقف افزودن فلوراید به آب و گسترش راههای درمانی جایگزین روی خواهد آورد.
مخالفت کندی با واکسیناسیون در شرایطی است که ترامپ در اواخر دوران اول ریاستجمهوری خود، با بحران شیوع کرونا مواجه بود.
اوایل شهریور، رابرت اف کندی جونیور که به طور مستقل در انتخابات آمریکا نامزد شده بود، با متوقف کردن کارزار انتخاباتی خود در ۱۰ ایالت تعیینکننده، گفت که برای «آزادی بیان، جنگ در اوکراین و جنگ علیه فرزندان ما»، از ترامپ حمایت میکند.
کندی روز جمعه دوم شهریور، در یک کنفرانس خبری گفت چندین بار با ترامپ و دستیارانش ملاقات کرده و متوجه شده است که آنها بر سر مسائلی مانند امنیت مرزها، آزادی بیان و پایان دادن به جنگها توافق دارند اما در آن زمان، خواهر او، کری کندی، گفت که تصمیم برادرش برای حمایت از ترامپ خیانت به ارزشهای خانواده کندی است.
او در شبکههای اجتماعی نوشت: «این پایانی غمانگیز برای یک داستان غمانگیز است.»
رابرت فرانسیس کندی جونیور، برادرزاده جان فیتزجرالد کندی، رییسجمهوری پیشین دموکرات آمریکا و پسر رابرت کندی، سناتور و دادستان کل سابق این کشور است.
او، نام خود را به عنوان یک وکیل محیط زیست مطرح کرد و سپس در جریان همهگیری کرونا به عنوان یک فعال ضد واکسن شناخته شد.
رابرت فرانسیس کندی جونیور در آوریل سال گذشته میلادی با آرزوی کسب نامزدی دموکراتها وارد رقابتهای ریاست جمهوری شد اما بعدا خود را نامزد مستقل اعلام کرد.
خبرگزاری فرانسه نوشت برای ترامپ که در روز ۲۰ ژانویه سوگند ریاستجمهوری یاد خواهد کرد، تردیدی وجود ندارد که نباید «انتخاب افرادی که وفادار نبودند» را به عنوان آنچه «بزرگترین اشتباه» دوره اول ریاست جمهوری خود خواند، تکرار کند.
تحلیلگران مشغول بررسی رویکرد احتمالی دولت آینده آمریکا در قبال جمهوری اسلامی هستند. به گزارش ایراناینترنشنال، انتخابهای دونالد ترامپ برای پستهای کلیدی کابینه، نشاندهنده بازگشت به سیاست فشار حداکثری علیه تهران است.
با اعلام تدریجی نامهای پیشنهادی برای کابینه، مشخص میشود که دولت آتی مسیری متفاوت از رویکرد دولت بایدن-هریس را در پیش خواهدگرفت.
برخلاف سیاست فعلی که بر تحریمهای محدودتر و راهکارهای دیپلماتیک تکیه دارد، به نظر میرسد دولت جدید فشار بر تهران را افزایش خواهدداد.
هدف این فشار، کسب امتیازات بیشتر و دستیابی به توافقی جامعتر است که هم برنامه هستهای و هم سیاستهای منطقهای جمهوری اسلامی را در بر میگیرد.
الیز استفانیک، سفیر آمریکا در سازمان ملل
ترامپ، الیز استفانیک را به عنوان نماینده آمریکا در سازمان ملل متحد برگزید. استفانیک که هماکنون نماینده منطقه بیستویکم نیویورک و رییس کنفرانس جمهوریخواهان مجلس است، به عنوان حامی سرسخت اسرائیل شناخته میشود و از پیشگامان سیاست «صلح از طریق قدرت» ترامپ به شمار میرود.
او در تازهترین موضعگیری خود، بر ضرورت بازگشت به راهبرد فشار حداکثری علیه ایران تاکید کردهاست.
مایک والتز، مشاور امنیت ملی دولت آینده
رییسجمهور منتخب، مایک والتز را به عنوان مشاور امنیت ملی دولت آینده معرفی کرد. والتز، نماینده جمهوریخواه کنگره و از نیروهای ویژه پیشین ارتش، از منتقدان سرسخت سیاستهای دولت بایدن در قبال تهران است و مواضع سختگیرانهای علیه جمهوری اسلامی دارد.
دیدگاههای والتز همسو با سیاستهای ترامپ است، او شکست کامل حماس را ضروری میداند و خواستار مهار حامی اصلی آن یعنی جمهوری اسلامی است. والتز بر این باور است که سیاست فشار حداکثری تنها راه جلوگیری از دستیابی تهران به توانمندی هستهای است.
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه پیشنهادی
ترامپ، سناتور مارکو روبیو را برای تصدی وزارت خارجه معرفی کرد. روبیو که با مواضع تند خود علیه جمهوری اسلامی شناخته میشود، از منتقدان جدی سیاستهای دولت بایدن است و به تازگی از حق اسرائیل برای حمله به تاسیسات هستهای ایران دفاع کردهاست.
هرچند انتخاب روبیو و دیگر چهرههای پیشنهادی کابینه باید به تایید سنا برسد، اما این گزینشها نشان میدهد دولت آینده سیاستی به مراتب سختگیرانهتر از دولت بایدن را در قبال ایران دنبال خواهدکرد.
بازگشت سیاست فشار حداکثری علیه ایران
گرگوری برو، تحلیلگر مسائل ایران در گروه اوراسیا، بر این باور است که انتخابهای ترامپ برای کابینه و تیم امنیت ملی، نشانگر بازگشت به سیاست فشار حداکثری است.
به گفته برو، دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ شباهت زیادی به دوره نخست خواهد داشت. یعنی احیای سیاست فشار حداکثری با تمرکز بر اهرمهای اقتصادی و دیپلماتیک علیه جمهوری اسلامی، بهویژه از طریق تحریمها و انزوای منطقهای این کشور.
این تحلیلگر معتقد است انزوای دیپلماتیک و تحریمهای اقتصادی در صدر اولویتهای احتمالی دولت آینده ترامپ قرار خواهدداشت.
روابط پرتنش ترامپ و تهران، از رویارویی تا احتمال مذاکره
دوره نخست ریاستجمهوری ترامپ، با رویارویی جدی با جمهوری اسلامی از خروج از برجام و کارزار فشار حداکثری علیه رهبران جمهوری اسلامی گرفته تا صدور دستور کشتن سردار قاسم سلیمانی، همراه بود.
گزارشهای سازمانهای اطلاعاتی آمریکا حاکی از تلاشهای تهران برای ترور ترامپ است و کانالهای تلگرامی منتسب به سپاه پاسداران نیز تهدیدهایی علیه جان او منتشر کردهاند.
تازهترین نمونه این تلاشها در هشتم نوامبر فاش شد، زمانی که وزارت دادگستری آمریکا از طرح ترور ترامپ توسط فردی افغانستانی مرتبط با جمهوری اسلامی پرده برداشت.
گرگوری برو، تحلیلگر مسائل ایران، بر این باور است که این تهدیدها میتواند بر تصمیمگیریهای ترامپ درباره ایران تاثیرگذار باشد. با این حال، او تاکید میکند که این تنشها لزوما به معنای بسته شدن درهای گفتگو نیست.
الکس وطنخواه، مدیر برنامه ایران در موسسه خاورمیانه، بر تمایل ترامپ به گفتگو با ایران تاکید میکند. او یادآور میشود که در سال ۲۰۱۹، ترامپ از شینزو آبه، نخستوزیر وقت ژاپن، خواست تا نقش میانجی را ایفا کند.
سفر آبه به عنوان نخستین رهبر ژاپن پس از چهار دهه به ایران، با پاسخ منفی علی خامنهای روبرو شد و بینتیجه ماند.
به باور وطنخواه، ایران اکنون در برابر تصمیمی سرنوشتساز قرار دارد. او میگوید تکرار رویکرد گذشته در برابر تلاشهای میانجیگرانه به سود ایران نخواهدبود و با توجه به ترکیب سختگیرانه کابینه احتمالی ترامپ، تهران باید راهی برای تعامل با آمریکا و احتمالا اسرائیل در موضوعات مختلف بیابد.
احتمال درگیری نظامی
در صورت به بنبست رسیدن مذاکرات، پرسش کلیدی درباره احتمال وقوع جنگ با ایران مطرح میشود.
بر اساس تحلیل الکس واتانکا در گفتگو با ایران اینترنشنال، برای یافتن پاسخ این پرسش باید به جای تمرکز بر تصمیمهای ترامپ، به افرادی که او از انتخابشان خودداری کرده توجه کرد.
نکته قابل تامل، کنار گذاشتن چهرههایی مانند نیکی هیلی (سفیر پیشین) و مایک پمپئو (وزیر خارجه سابق) است. این دو از نومحافظهکارانی هستند که از برتری نظامی جهانی آمریکا حمایت میکنند و عدم انتخاب آنها میتواند نشانگر گرایش ترامپ به اجتناب از رویارویی نظامی باشد.
این برداشت با اظهارات مکرر ترامپ همخوانی دارد. او در سخنرانی پیروزی خود در ششم نوامبر در فلوریدا تاکید کرد: «من آغازگر جنگ نخواهم بود، من به جنگها پایان میدهم.»
تحلیل واتانکا نشان میدهد که اگرچه تیم ترامپ در شرایط کنونی تمایلی به درگیریهای طولانیمدت ندارد، اما نمیتوان درباره پایداری این رویکرد با قطعیت سخن گفت.
عوامل بیرونی میتوانند این معادله را دگرگون کنند. در این میان، تنشهای موشکی بین ایران و اسرائیل و پیشرفتهای برنامه هستهای ایران از اهمیت ویژهای برخوردارند.
گرگوری برو در این باره میگوید: «گرایش ترامپ به گزینه نظامی علیه ایران، تابعی از شرایط مختلف خواهدبود. دو عامل کلیدی در این زمینه، تحولات مربوط به برنامه هستهای ایران و احتمال تشدید درگیری نظامی میان ایران و اسرائیل، مشابه تبادل حملات موشکی اخیر، خواهند بود.»
دیدگاه فعالان ایرانی-آمریکایی
سارا راویانی، بنیانگذار گروه «ایرانیان برای ترامپ»، از گزینههای پیشنهادی کابینه آینده استقبال میکند.
راویانی که پیش از این با همکاری سازمان اِنیواِفدیآی در تصویب «قانون مهسا» نقش داشته، معتقد است تیم در حال شکلگیری اطراف ترامپ، رویکردی دوگانه دارد، از یک سو نسبت به مردم ایران همدلی نشان میدهد و از سوی دیگر موضعی سختگیرانه در برابر حکومت ایران اتخاذ میکند.
راویانی در گفتگو با ایران اینترنشنال تاکید کرد: «تمامی این افراد، شناخت عمیقی از تهدیدهای حکومت ایران دارند.»
با وجود ابهامات فراوان، به نظر میرسد ترامپ که به تازگی در انتخابات پیروز شده، در مسیر تشکیل دولتی است که ضمن حمایت از اسرائیل، مخالفتی جدی با سیاستهای ایران دارد.
جان رتکلیف، مدیر پیشین اطلاعات ملی آمریکا، که دونالد ترامپ، رییسجمهوری جدید آمریکا، برای ریاست سازمان سیآیای نامزد کرده است، سابقه مواضع سختگیرانهای در قبال ایران داشته و همواره نسبت به فعالیتهای جمهوری اسلامی در زمینههای هستهای و نظامی ابراز نگرانی کرده است.
او در کنگره بهعنوان یکی از سیاستگذاران برجسته در مسائل امنیت ملی شناخته میشد و عضو کمیتههای اطلاعات و قضایی مجلس نمایندگان بود و در کمیته امنیت داخلی، ریاست بخش امنیت سایبری را بر عهده داشت.
قبل از این سمت، رتکلیف بیش از پنج سال نماینده حوزه چهارم ایالت تگزاس در کنگره بود.
زندگی شخصی
رتکلیف فرزند دو معلم و کوچکترین فرزند از یک خانواده ششنفره است، او در ایلینوی به دنیا آمد ولی میگوید: «هرچه سریعتر خودم را به تگزاس رساندم.»
رتکلیف و خانوادهاش در شهر هیث، تگزاس زندگی میکنند و پیش از این هشت سال شهردار این شهر بود.
وفادار به ترامپ
رتکلیف از سال ۲۰۱۴ وارد کنگره آمریکا شد و در جریان اولین استیضاح ترامپ در سال ۲۰۱۹ به عنوان یکی از مدافعان سرسخت او ظاهر شد.
او در جلسات استیضاح، نقش فعالی در دفاع از ترامپ ایفا کرد و بارها به گزارش رابرت مولر درباره دخالت روسیه در انتخابات ۲۰۱۶ انتقاد کرد.
ضعف در سابقه برای پست فعلی
در سال ۲۰۱۹، رتکلیف از سوی ترامپ به عنوان مدیر اطلاعات ملی معرفی شد، اما به دلیل انتقادات درباره کمبود تجربه و صلاحیت از این سمت کنارهگیری کرد.
منتقدان، سوابق او بهعنوان دادستان فدرال در تگزاس را زیر سوال بردند و معتقد بودند او تجربه کافی برای این سمت ندارد.
مدیر اطلاعات ملی آمریکا
او در سال ۲۰۲۰ دوباره برای سمت مدیر اطلاعات ملی آمریکا معرفی شد و تاییدیه سنا را دریافت کرد تا در هشت ماه پایانی دولت اول ترامپ تا ژانویه ۲۰۲۱ در این سمت خدمت کند.
او در این مقام، طی همهگیری کرونا و تلاشهای دولت آمریکا برای مقابله با دخالتهای خارجی در انتخابات ۲۰۲۰، رهبری جامعه اطلاعاتی آمریکا و مشاوره اصلی اطلاعاتی به ترامپ را بر عهده داشت.
رتکلیف در نقش «بالاترین مقام اطلاعاتی آمریکا»، از نیروهای مخفی برای از بین بردن تعدادی از رهبران تروریستی استفاده کرد و اولویتهای جامعه اطلاعاتی آمریکا را تغییر داد تا موقعیت آمریکا در رقابت با چین تقویت شود. او از جمله با توجه به گسترش رقابت آمریکا با قدرتهای دیگری چون روسیه و چین در فضا، «نیروی فضایی آمریکا» را بهعنوان هجدهمین عضو به جامعه اطلاعاتی اضافه کرد و به پاس دستاوردهایش در زمینه امنیت ملی، نشان امنیت ملی آمریکا را از سوی ترامپ دریافت کرد. این نشان، بالاترین نشان افتخار در حوزه امنیت ملی آمریکا است.
مواضع جان رتکلیف در مورد ایران
در اکتبر ۲۰۲۰، رتکلیف جمهوری اسلامی را به تلاش برای مداخله در انتخابات ریاستجمهوری آمریکا متهم کرد و ادعا کرد که تهران با ارسال ایمیلهای تهدیدآمیز به رایدهندگان دموکرات، قصد ایجاد ناآرامیهای اجتماعی و آسیب به وجهه ترامپ را داشته است.
مدافع فشارهای اسرائیل بر تهران
رتکلیف اخیرا در مصاحبهای با فاکس نیوز با انتقاد از سیاستهای دولت باراک اوباما در قبال جمهوری اسلامی گفت اسرائیل فهمیده است تنها راه برای بازدارندگی در مقابل جمهوری اسلامی و گروههای نیابتیاش این است که پاهایش را روی گلوی آنها نگه دارد و آمریکا نیز باید در انجام این کار به اسرائیل کمک کند.
هشدار درباره حملات ایران
در فوریه ۲۰۲۲، رتکلیف از رویکرد جو بایدن رییسجمهوری فعلی آمریکا در قبال ایران انتقاد و اظهار نگرانی کرد که دولت بایدن ممکن است به ایران اجازه دهد تا به یک قدرت هستهای تبدیل شود.
در مارس ۲۰۲۳، رتکلیف حملات ایران به نیروهای آمریکایی در سوریه را نشانهای از ضعف دولت بایدن دانست و هشدار داد که این حملات میتواند به تشدید تنشها منجر شود.
مخالف سرسخت چین
رتکلیف، چین را تهدید اصلی برای منافع آمریکا و جهان آزاد میداند. او بارها هشدار داده که چین قصد دارد بر آمریکا و سایر کشورهای جهان از نظر اقتصادی، نظامی و فناوری تسلط یابد.
او در یادداشتی در روزنامه وال استریت ژورنال نوشت که بسیاری از شرکتهای چینی پوششی برای فعالیتهای دولت این کشور هستند.
با اعلام تصمیم دونالد ترامپ برای خروج دوباره آمریکا از توافقنامه پاریس، نگرانیهای جدی درباره تاثیر این اقدام بر مبارزه جهانی علیه تغییرات اقلیمی ایجاد شده است. کنفرانس کاپ-۲۹ در باکو، که با هدف تمرکز بر مسائل مالی اقلیمی برگزار شده، اکنون با بحران و ابهام روبرو است.
این اقدام ترامپ موجی از نگرانی و تردید را در میان ۵۰ هزار نماینده، سیاستگذار و فعال اقلیمی که در این نشست حضور دارند، برانگیخته است.
ترامپ همچنین احتمال خروج آمریکا از «چارچوب کنوانسیون تغییرات اقلیمی سازمان ملل» را مطرح کرده است.
اما با خروج از این کنوانسیون، بازگشت به آن برای آمریکا بسیار دشوار میشود، چرا که چنین تصمیمی نیاز به تایید دو سوم اعضای سنا دارد.
ترامپ پیشتر نیز بارها به فنآوریهای پاک مانند خودروهای الکتریکی و توربینهای بادی حمله کرده بود و در سخنان اخیرش وعده داده است که قانون «کاهش تورم» (IRA) را که از سوی جو بایدن، رییسجمهوری فعلی آمریکا برای تقویت زیرساختهای انرژی پاک تصویب شده، لغو کند.
ترامپ همچنین با تشویق شرکتهای نفت و گاز برای افزایش حفاریها و تولید انرژی از سوختهای فسیلی، هدف خود برای حمایت از این صنایع و کاهش محدودیتهای زیستمحیطی را آشکارا اعلام کرده است.
به گفته روزنامه نیویورک تایمز، تیم انتقالی ترامپ حتی در حال برنامهریزی برای تعطیلی دفاتر مرتبط با کاهش آلودگی در تمامی نهادهای دولتی است.
پیامدهای جهانی خروج آمریکا از توافقنامه پاریس
آدا یرماک، رییس کمیسیون گذار انرژی، این تصمیم ترامپ را «عقبگردی بزرگ» برای تلاشهای جهانی در مقابله با تغییرات اقلیمی توصیف کرد و گفت: «بدون مشارکت آمریکا، جامعه جهانی در کاهش تغییرات اقلیمی با چالشهای بیشتری روبرو خواهد شد.»
هورنس بیوی، رییس بخش تحقیقات پایداری در «مورنینگاستار ساستینبلتی» بر این باور است که عدم حضور آمریکا در میز مذاکرات اقلیمی به معنای کاهش همبستگی و همکاری بینالمللی است و میتواند توافقات مالی مهم برای کاهش و سازگاری با تغییرات اقلیمی را به خطر بیندازد.
برنامههای اقلیمی چین و بریتانیا برای پر کردن جای خالی آمریکا
در این میان، برخی کشورها همچنان به تعهدات اقلیمی خود پایبند هستند.
کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، اعلام کرد که دولت او قصد دارد تا سال ۲۰۳۵ انتشار گازهای گلخانهای خود را نسبت به سال ۱۹۹۰ به میزان ۸۱ درصد کاهش دهد. او این اقدام را فرصتی بزرگ برای اقتصاد بریتانیا و پیشتازی جهانی در صنعت سبز دانست.
«صنعت سبز» به صنعتی اشاره دارد که با هدف کاهش اثرات منفی زیستمحیطی فعالیت و به توسعه پایدار کمک میکند. این صنعت از فنآوریها و روشهای تولیدی استفاده میکند که کمترین آسیب را به محیطزیست وارد میکنند و به کاهش مصرف منابع طبیعی، کاهش آلودگی و تولید انرژیهای تجدیدپذیر توجه ویژهای دارند.
چین نیز با اجرای پروژههای سبز در چارچوب «طرح کمربند و جاده» و تعهدات اقلیمی خود، قصد دارد نقش رهبری در مبارزه با تغییرات اقلیمی را حفظ کند.
به گفته کارشناسان، دولت چین با رویکرد علمی و فنآوریمحور خود به اهمیت مقابله با تغییرات اقلیمی باور دارد و علاوه بر حفظ محیطزیست، این اقدامات را فرصتی برای بهبود جایگاه جهانی خود میداند.
به گفته آدا یرماک سبز کردن طرح کمربند و جاده چین به اندازه هر اقدامی که در غرب انجام میشود، اهمیت دارد.
پیامدهای داخلی در آمریکا و چالش برای شرکتها
تصمیم ترامپ برای خروج از توافقنامه پاریس پیامدهایی نیز در داخل آمریکا دارد. بسیاری از شرکتهای بزرگ آمریکایی، از جمله شرکتهای فعال در حوزه فنآوری و انرژی پاک، برنامههای گذار اقلیمی خود را بر اساس اهداف توافقنامه پاریس تنظیم کردهاند.
اندرو بهر، مدیر اجرایی گروه حمایت از سهامداران «از یو ساو»، هشدار داد که خروج از این توافق میتواند به این شرکتها دلیلی بدهد که از تعهدات اقلیمی خود صرفنظر کنند.
به گفته بهر، دولت جدید ترامپ قصد دارد سیاستهای ضد اقلیمی را با شدت بیشتری نسبت به دوره اول او اجرا کند و ممکن است تلاش کند تمامی ابعاد دولتی را علیه شرکتهایی که به دنبال کاهش تغییرات اقلیمی هستند، بسیج کند.
مقابله با سیاستهای اقلیمی ترامپ از سوی گروههای غیر دولتی
انتظار میرود که در صورت خروج آمریکا از توافقنامه پاریس، موجی از مقاومت از سوی گروههای غیر دولتی، ایالتها و شرکتها علیه این سیاستها شکل بگیرد.
آن کلی، نایبرییس انجمن سرمایهگذاری پایدار کِرِس، گفت: همانند آنچه در سال ۲۰۱۷ رخ داد احتمالا شاهد بازگشت جنبش «ما همچنان در توافقنامه هستیم» خواهیم بود.
این بار اما جنبش گستردهتر و قویتر خواهد بود و نه تنها شرکتها، بلکه شهرها و ایالتها نیز به آن ملحق خواهند شد.
افزایش بحرانهای زیستمحیطی و واکنش بازار به سیاستهای اقلیمی
با وجود تصمیم ترامپ، فشارهای ناشی از بحرانهای زیستمحیطی و تقاضای بازار برای انرژیهای پاک، همچنان باعث ادامه سرمایهگذاری در فنآوریهای سبز خواهد شد.
افزایش بلایای طبیعی همچون طوفانها و آتشسوزیها، به مردم و سیاستمداران یادآوری میکند که تغییرات اقلیمی موضوعی است که باید جدی گرفته شود.
به گفته لیسا ونهالا، استاد علوم سیاسی دانشگاه کالج لندن، با خروج آمریکا از توافقهای جهانی مثل کنوانسیون تغییرات اقلیمی سازمان ملل، کشور در حالی که با اقتصاد جهانی پیوند خورده است، عملا از یک گفتمان جهانی خارج میشود.
موضع شرکتهای بزرگ نفتی آمریکا
برخی شرکتهای بزرگ نفتی مانند «اکسونموبیل» خواستار باقیماندن آمریکا در توافقنامه پاریس شدهاند.
به گفته دارن وودز، مدیرعامل این شرکت، حضور در این توافقنامه به آمریکا اجازه میدهد تا سیاستهای منطقی برای کاهش کربن را در سطح جهانی دنبال کند. او گفت: «راه تاثیرگذاری، مشارکت است نه خروج.»
دونالد ترامپ، رییسجمهوری منتخب آمریکا، روز سهشنبه ۲۲ آبان، شمار دیگری از چهرههای کلیدی دولت خود از جمله نامزدهای وزارت دفاع، وزارت امنیت داخلی، ریاست سیآیای و اداره بهرهوری دولت را معرفی کرد.
دولت جدید ایالات متحده پس از مراسم تحلیف ترامپ در روز ۲۰ ژانویه سال آینده کار خود را آغاز خواهد کرد.
بر اساس بیانیههای منتشر شده از سوی ترامپ، او پیت هگزت، مجری فاکسنیوز و کهنه سرباز ارتش را به عنوان وزیر دفاع دولت دوم خود تعیین کرد.
هگزت از دانشگاههای هاروارد و پرینستون فارغالتحصیل شده و در ارتش آمریکا در افغانستان، عراق و گوانتانامو فعالیت کرده است.
کتاب «جنگ علیه رزمندگان» هگزت در فهرست کتابهای پرفروش نیویورکتایمز است.
ترامپ همچنین جان رتکلیف، مدیر پیشین اطلاعات ملی آمریکا را برای ریاست سازمان سیآیای نامزد کرد.
رتکلیف در هشت ماه پایانی دولت اول ترامپ مدیر اطلاعات ملی آمریکا بود.
او همچنین عضو پیشین مجلس نمایندگان آمریکا و دادستان پیشین تگزاس بود.
رتکلیف اخیرا در مصاحبهای با فاکس نیوز با انتقاد از سیاستهای دولت باراک اوباما در قبال جمهوری اسلامی گفت اسرائیل فهمیده است تنها راه برای بازدارندگی در مقابل جمهوری اسلامی و گروههای نیابتیاش این است که پاهایش را روی گلوی آنها نگه دارد و آمریکا نیز باید در انجام این کار به اسرائیل کمک کند.
ترامپ همچنین کریستی نوئم، فرماندار محافظهکار داکوتای جنوبی را بهعنوان نامزد وزارت امنیت داخلی معرفی کرد.
در حکمی دیگر، ترامپ اعلام کرد لی زلدین، عضو پیشین مجلس نمایندگان آمریکا را به عنوان ادارهکننده آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده تعیین میکند.
ترامپ، زلدین را فردی متعهد به ایده «آمریکا اول» دانست و گفت او در زمینه محیط زیست و حفاظت از آن استانداردهای جدیدی را ایجاد خواهد کرد که به آمریکا امکان رشدی سالم و ساختارمدار میدهد.
در میانه بحران خاورمیانه، رییسجمهوری منتخب ایالات متحده اعلام کرد که قصد دارد مایک هاکبی، فرماندار پیشین آرکانزاس را بهعنوان سفیر آمریکا در اسرائیل منصوب کند.
او روز سهشنبه ۲۲ آبان، با انتشار بیانیهای گفت: «مایک هاکبی عاشق اسرائیل و مردم اسرائیل است .... او بیوقفه برای دستیابی به صلح در خاورمیانه تلاش خواهد کرد.»
هاکبی نیز مانند مارکو روبیو که برای وزارت امور خارجه، مایک والتز که برای سمت مشاور امنیت ملی و الیز استفانیک که بهعنوان سفیر ایالات متحده در سازمان ملل متحد در نظر گرفته شدهاند، رویکردی بسیار سختگیرانه در قبال جمهوری اسلامی دارد و از حامیان جدی اسرائیل به شمار میآید.
در همین حال ترامپ اعلام کرد استیون ویتکاف، از متحدان قدیمی خود و تاجر اهل نیویورک را بهعنوان نماینده ویژه آمریکا در امور خاورمیانه تعیین کرده است.
ترامپ، ویتکاف را «صدایی تسلیمناپذیر برای صلح» در خاورمیانه خواند و گفت او در هر پروژه و جامعهای فعالیت کرده، آن را قویتر و شکوفاتر کرده است.
ترامپ همچنین ایلان ماسک و ویوک راماسوامی، نامزد پیشین جمهوریخواهان در انتخابات ریاستجمهوری را به عنوان روسای اداره بهرهوری دولت تعیین کرد و گفت ماسک و راماسوامی با «از بین بردن رویههای دیوانسالاری، کاهش مقررات اضافی و هزینههای گزاف و تجدید ساختار نهادهای فدرال»، زمینه را برای فعالیت دولت هموار خواهند کرد.
دونالد ترامپ، رییسجمهوری منتخب ایالات متحده اعلام کرد که قصد دارد مایک هاکبی، فرماندار پیشین آرکانزاس، را بهعنوان سفیر آمریکادر اسرائیل منصوب کند.
او روز سهشنبه، ۲۲ آبان، با انتشار بیانیهای گفت: «مایک هاکبی عاشق اسرائیل و مردم اسرائیل است... او بیوقفه برای دستیابی به صلح در خاورمیانه تلاش خواهد کرد.»
مایک هاکبی رابطه نزدیکی به بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، دارد و همواره از شهرکنشینان یهودی حمایت و ایده الحاق بخشهایی از کرانه باختری به اسرائیل را تایید کرده است.
دولت کنونی اسرائیل از جمله دولتهای حامی شهرکنشینان در تاریخ اسرائیل محسوب میشود. حامیان اسرائیلی گسترش شهرکها امیدوارند که دونالد ترامپ در دور دوم ریاست جمهوری خود بیش از گذشته از آنان حمایت کند.
مایک هاکبی در سال ۲۰۱۵، گفت که پیوند تاریخی اسرائیل با کرانه باختری قویتر از پیوند تاریخی آمریکا با منهتن است.
در سال ۲۰۱۹، هاکبی اظهار داشت که شخصا معتقد است اسرائیل حق دارد بخشهایی از کرانه باختری را به خاک خود ملحق کند.
مایک هاکبی از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۷ فرماندار آرکانزاس بود. او در دو انتخابات ریاست جمهوری در سالهای ۲۰۰۸ و ۲۰۱۶ از نامزدهای انتخابات مقدماتی حزب جمهوریخواه بود.
هاکبی از منتقدان سرسخت جمهوری اسلامی و گرایشهای رادیکال اسلامی است.
او در سال ۲۰۱۵ توافق هستهای، موسوم به برجام، با جمهوری اسلامی را احمقانه خوانده و گفته بود: «سیاست خارجی اوباما سستترین سیاست خارجی یک رییسجمهوری در طول تاریخ آمریکاست.»
به گفته هاکبی، «در این توافق، دولت اوباما بسیار سادهلوحانه به ایرانیها اعتماد کرده است. با این کار او اسرائیلیها را به آستانه کورههای آدمسوزی کشانده است.»
هاکبی در جریان کارزار ریاستجمهوری خود در سال ۲۰۰۸، گفته بود: «اصلا چیزی به نام فلسطین وجود ندارد» و استدلال کرد که زمین برای تشکیل کشور آینده فلسطین باید از کشورهای عربی دیگر گرفته شود، نه از اسرائیل.
آکسیوس در گزارشی در این زمینه نوشته است که نتانیاهو در اواخر دوره اول ریاستجمهوری ترامپ به فکر اعلام الحاق بخشهایی از کرانه باختری به اسرائیل بود، اما نتوانست بهطور کامل با تیم ترامپ در این زمینه هماهنگ شود.
شهرکسازیها در کرانه باختری طبق قوانین بینالمللی غیرقانونی تلقی میشود و الحاق آنها به اسرائیل ممکن است باعث ایجاد بحران و جنجالهای بینالمللی شود و راه را برای تشکیل دولت فلسطین مسدود سازد.
ترامپ هنوز مشخص نکرده است که در این زمینه چگونه اقدام خواهد کرد.
روز دوشنبه برخی منابع گزارش دادند که مشاوران ترامپ به دولت اسرائیل گفتهاند نباید انتظار داشته باشند ترامپ با الحاق کرانه باختری به اسرائیل موافقت کند.
به گفته منابع آکسیوس، هاکبی که یک کشیش اونجلیکال و مجری برنامهای در شبکه ترینیتی برادکستینگ نتورک (TBN) است، در دور اول ترامپ نیز به دنبال آن بود که بهعنوان سفیر ایالات متحده در اسرائیل منصوب شود.
ترامپ در آن زمان تصمیم گرفت «دیوید فریدمن»، وکیل سابقش را به این سمت منصوب کند.
به نوشته آکسیوس، پس از پیروزی ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۴ فریدمن نیز کاندیدای بازگشت به این سمت بود، اما رئیسجمهوری منتخب هاکبی را انتخاب کرد.
فریدمن در پیامی در شبکه اجتماعی «ایکس» نوشت: «او دوست عزیز من است و من کاملاً از او حمایت میکنم. تبریک به مایک برای گرفتن بهترین شغل دنیا.»
در سوی دیگر نیز بنیامین نتانیاهو اخیرا اعلام کرده است که یخیل لایتر را بهعنوان سفیر جدید اسرائیل به واشینگتن خواهد فرستاد.
لایتر که کار خود را همزمان با روز تحلیف ترامپ در ۲۰ ژانویه آغاز خواهد کرد، یکی از شهرکنشینان و فعالان باسابقه در توسعه شهرکهای یهودینشین است.
به نوشته آکسیوس، تا کنون در تاریخ روابط دیپلماتیک آمریکا و اسرائیل سابقه نداشته است که دو دیپلمات ارشد و سفیران دو کشور تا این اندازه حامی الحاق بخشهایی از کرانه باختری به اسرائیل باشند.
بتسالل اسموتریچ، وزیر دارایی اسرائیل که به جناح تندرو راست تعلق دارد، روز دوشنبه ۲۱ آبان، پیروزی ترامپ را فرصتی مهم برای پیشبرد طرح الحاق شهرکهای اسرائیلی در کرانه باختری دانست.
اسموتریچ گفت که اسرائیل در دوره اول ترامپ «یک قدم تا الحاق فاصله داشت» و اکنون زمان آن رسیده که این کار انجام شود.
او افزود که دستور داده تیمش برای همکاری با دولت جدید ترامپ درباره این موضوع آماده شود.