در سالگرد هفتم اکتبر، رهبران جهان مجددا حمله حماس به اسرائیل را محکوم کردند

شاخص کل بورس نیز در پایان معاملات روز یک‌شنبه، با کاهش پنج هزار واحدی به دو میلیون و ۱۰۱ هزار واحد رسید.

قیمت دلار روز شنبه در کانال ۶۲ هزار تومان قرار داشت اما روز یک شنبه با بیش از یک درصد افزایش، به حدود ۶۳ هزار و ۶۵۰ تومان رسید.

یورو و پوند هم روند افزایشی مشابهی را طی کردند.

هر یورو در روز یک‌شنبه با حدود ۸۰۰ تومان افزایش نسبت به روز پیش از آن، با مبلغ ۶۹ هزار و ۴۰۰ تومان در بازار آزاد ارز معامله شد.

پوند نیز با هزار تومان افزایش نسبت به روز شنبه، به قیمت حدود ۸۴ هزار و ۴۰۰ تومان در روز یک‌شنبه رسید.

علاوه بر بازار ارز، سکه نیز حدود ۲/۲ درصد معادل یک میلیون و ۱۰۰ هزار تومان افزایش را تجربه کرد.

قیمت سکه طلای طرح جدید در بازار تهران روز یک‌شنبه از ۴۹ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان گذر کرد.

روز شنبه قیمت این سکه حدود ۴۸ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان بود.

روند افزایش قیمت‌های بازار ارز و طلا یک روز بعد از حمله موشکی جمهوری اسلامی به اسرائیل در عصر سه‌شنبه دهم مهر آغاز شد.

بر اساس گزارش‌ها، قیمت دلار در روز چهارشنبه ۱۱ مهر به ۶۱ هزار و ۵۰۰ تومان افزایش یافته بود.

با وجود این روند صعودی، علیرضا سلیمی، سخنگوی هیات رییسه مجلس روز یک‌شنبه ۱۵ مهر به خبرگزاری تسنیم گفت: «بازار ارز کشور از آن شرایط حساس و متزلزل سال‌های قبل به جایگاهی رسیده است که بزرگترین اتفاقات امنیتی منطقه هم نمی‌تواند آن را دچار تلاطم‌های شدید گذشته کند.»

او افزایش قیمت را انکار نکرد اما گفت: «اگر هم تلاطم و نوسان پس از یک اتفاق سیاسی در بازار ایجاد می‌شود، پس از چند روز فروکش می‌کند.»

عباس پاپی‌زاده، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس هم پیش‌تر در واکنشی مشابه گفته بود: «نوسانات زودگذر است و بدون شک با اقدامات بازارساز مثل دفعات قبلی به اعداد قبل برمی‌گردد.»

اواخر فروردین امسال و در پی دور نخست درگیری مستقیم میان اسرائیل و جمهوری اسلامی نیز بازارهای ارز و طلا این روند صعودی در افزایش قیمت را تجربه کرده بودند.

مدل جدید پیجرهای آپولو که فروشش دو سال پیش به حزب‌الله مطرح شد، به‌گونه‌ای طراحی شده بود که کاملا با نیازهای گروهی شبه‌نظامی با شبکه گسترده‌ای از نیروها و سابقه‌ طولانی در رفتار محتاطانه، هم‌خوانی داشت.

پیجر مدل AR924 کمی بزرگ‌تر از حد معمول بود، اما به دلیل ساختار محکم و مقاوم، برای استفاده در شرایط سخت میدان نبرد مناسب به نظر می‌رسید.

این دستگاه ضد آب، طراحی تایوانی داشت و مجهز به باتری بزرگی بود که می‌توانست ماه‌ها بدون نیاز به شارژ کار کند.

مهم‌تر از همه، این پیجرها به هیچ وجه از سوی سرویس‌های اطلاعاتی اسرائیل قابل ردیابی نبودند.

بنا بر گزارش واشینگتن‌پست، رهبران حزب‌الله به حدی از این محصول رضایت داشتند که پنج هزار دستگاه از آن را خریدند و از ماه فوریه آن‌ها را بین نیروهای میانی و پرسنل پشتیبانی خود توزیع کردند.

هیچ‌یک از کاربران نمی‌دانستند که یک بمب اسرائیلی به‌طور ماهرانه در این دستگاه‌ها جاسازی شده است. حتی پس از انفجار هزاران دستگاه در لبنان و سوریه، تنها تعداد کمی به خطرناک‌ترین ویژگی این پیجرها پی بردند.

این ویژگی‌های خطرناک، شامل فرآیند دو مرحله‌ای رمزگشایی بود که تضمین می‌کرد بیشتر کاربران هنگام انفجار، پیجر را با هر دو دست خود نگه داشته باشند.

به گفته مقام‌های اسرائیلی، آمریکایی و خاورمیانه‌ای، زمانی که سرویس اطلاعاتی موساد در تاریخ ۱۷ سپتامبر (۲۷ شهریور) این دستگاه‌ها را از راه دور فعال کرد، حدود سه هزار افسر و عضو حزب‌الله که اغلب از نیروهای پشتیبانی بودند، کشته یا نقص عضو شدند.

در این انفجارها همچنین تعداد نامعلومی از غیرنظامیان نیز قربانی شدند.

این عملیات جاسوسی بی‌نظیر، یکی از موفق‌ترین و خلاقانه‌ترین نفوذها به دشمن از سوی یک سرویس اطلاعاتی در دوره معاصر محسوب می‌شود. اما جزییات کلیدی آن از جمله نحوه برنامه‌ریزی، اجرا و جنجال‌هایی که در درون نهادهای امنیتی اسرائیل و میان متحدانش ایجاد کرد تازه اکنون آشکار شده است.

واشینگتن‌پست گزارشی بر اساس مصاحبه‌هایی با مقام‌های امنیتی ناشناس اسرائیل، عرب و آمریکایی، سیاستمداران و دیپلمات‌هایی که در جریان این رویدادها بوده‌اند و همچنین مقام‌های لبنانی و افراد نزدیک به حزب‌الله منتشر کرد.

گزارش واشنگتن پست نشان می‌دهد که چگونه این حمله نه تنها صفوف رهبری حزب‌الله را ویران، بلکه اسرائیل را جسورتر کرد تا حسن نصرالله، رهبر ارشد حزب‌الله را هدف قرار دهد و به خطر وقوع جنگی گسترده‌تر در خاورمیانه دامن بزند.

100%

طراحی شده به‌دست موساد، مونتاژ شده در اسرائیل

به گفته مقام‌های اسرائیلی، خاورمیانه‌ای و آمریکایی، ایده عملیات پیجر در سال ۲۰۲۲ شکل گرفت.

بخش‌هایی از این طرح بیش از یک سال پیش از حمله هفت اکتبر حماس که منطقه را در مسیر جنگ قرار داد، اجرایی شد. در آن زمان، مرز شمالی اسرائیل با لبنان، که پیش‌تر از جنگ آسیب‌ دیده بود، نسبتا آرام بود.

در میان حدود شش گروه شبه‌نظامی تحت حمایت جمهوری اسلامی که سلاح‌های خود را به سمت اسرائیل نشانه گرفته‌اند، حزب‌الله با اختلاف، از همه قوی‌تر است.

مقام‌های اسرائیلی با نگرانی فزاینده‌ای نظاره‌گر بودند که چگونه این گروه لبنانی، سلاح‌های جدیدی به زرادخانه‌ای اضافه می‌کند که پیش‌تر با ده‌ها هزار موشک هدایت‌شونده دقیق قادر به هدف قرار دادن شهرهای اسرائیل بود.

سرویس اطلاعاتی اسرائیل (موساد) که وظیفه مقابله با تهدیدات خارجی علیه این کشور را بر عهده دارد، سال‌ها تلاش کرده بود تا با نظارت الکترونیکی و عوامل انسانی، به حزب‌الله نفوذ کند.

به مرور زمان، رهبران حزب‌الله متوجه شدند که این گروه نسبت به نظارت و هک‌های اسرائیل آسیب‌پذیر است و از این بابت نگران شدند. چراکه حتی تلفن‌های همراه معمولی نیز می‌توانستند به دستگاه‌های شنود و ردیابی تحت کنترل اسرائیل تبدیل شوند.

به گفته مقام‌ها، ایده ایجاد یک نوع «اسب تروای ارتباطی» از این نگرانی متولد شد.

حزب‌الله به دنبال شبکه‌های الکترونیکی غیرقابل هک برای ارسال پیام‌های خود بود و موساد با ارائه دو ترفند، این گروه شبه‌نظامی را به خرید دستگاه‌هایی سوق داد که به نظر برای این کار ایده‌آل بودند: تجهیزاتی که موساد طراحی کرده و در اسرائیل ساخته بود.

بخش اول این طرح، شامل بی‌سیم‌های تله‌گذاری شده بود که موساد تقریبا یک دهه پیش و در سال ۲۰۱۵ آن‌ها را وارد لبنان کرد.

این رادیوهای دوطرفه سیار، دارای بسته‌های باتری بزرگ، مواد منفجره مخفی و سیستمی برای انتقال پیام‌ها بودند که به اسرائیل امکان دسترسی کامل به ارتباطات حزب‌الله را می‌دادند.

به گفته منابع واشینگتن‌پست، اسرائیلی‌ها به مدت ۹ سال به شنود مکالمات حزب‌الله بسنده کردند و در عین حال گزینه تبدیل این بی‌سیم‌ها را به بمب، برای بحران‌های آینده محفوظ نگه داشتند.

سپس فرصتی جدید و محصولی جذاب پیش آمد: یک پیجر کوچک مجهز به مواد منفجره قوی.

طنز تلخ ماجرا این بود که حزب‌الله در نهایت به‌طور غیرمستقیم، خودش هزینه خرید بمب‌های کوچکی را به اسرائیلی‌ها پرداخت که ماه‌ها بعد، بسیاری از نیروهایش را کشت یا زخمی کرد.

از آنجا که رهبران حزب‌الله به احتمال خرابکاری حساس بودند، پیجرها نمی‌توانستند به اسرائیل، آمریکا یا هر متحد دیگر اسرائیل ارتباطی داشته باشند.

بنابراین در سال ۲۰۲۳، حزب‌الله درخواست‌هایی برای خرید عمده پیجرهایی با برند آپولو دریافت کرد که محصولی شناخته‌شده با توزیع جهانی و بدون هیچ‌گونه ارتباط مشهودی با منافع اسرائیلی یا یهودی بود.

به گفته منابع واشینگتن‌پست، شرکت تایوانی از این طرح بی‌خبر بود.

پیشنهاد فروش پیجرها از سوی یک مقام بازاریابی ارائه شد که حزب‌الله به او اعتماد داشت و با آپولو مرتبط بود.

این مقام بازاریابی، زنی بود که به‌عنوان نماینده فروش سابق شرکت تایوانی در خاورمیانه فعالیت می‌کرد و منابع واشینگتن‌پست از افشای هویت و ملیت او خودداری کردند.

این زن پیش‌تر شرکت خود را تاسیس و مجوز فروش خطی از پیجرها را با برند آپولو کسب کرده بود.

او در سال ۲۰۲۳ پیشنهاد خرید یکی از محصولات شرکتش یعنی مدل AR924 را به حزب‌الله ارائه داد که محکم و قابل‌اعتماد بود.

یک مقام اسرائیلی که از جزییات عملیات مطلع بود، گفت: «او کسی بود که با حزب‌الله در تماس بود و به آن‌ها توضیح داد که چرا پیجری با باتری بزرگ‌تر از مدل اصلی بهتر است.»

این مقام افزود: «یکی از نقاط قوت اصلی AR924 این بود که می‌شد آن را با یک کابل شارژ کرد و باتری‌هایش عمر طولانی‌تری داشتند.»

به گفته منابع واشینگتن‌پست، در نهایت تولید واقعی این دستگاه‌ها برون‌سپاری شد و مقام بازاریابی هیچ اطلاعی از این عملیات نداشت و نمی‌دانست که پیجرها تحت نظارت موساد در اسرائیل مونتاژ می‌شوند.

پیجرهای موساد، هر یک با وزنی کمتر از سه اونس (حدود ۸۵ گرم) شامل ویژگی منحصر به فردی بودند: بسته‌ای باتری که مقدار کمی از یک ماده منفجره قوی را در خود پنهان کرده بود.

در یک شاهکار مهندسی، قطعات و اجزای بمب به قدری با دقت پنهان شدند که عملا غیرقابل شناسایی بودند؛ حتی اگر دستگاه باز می‌شد.

مقام‌های اسرائیلی معتقدند که حزب‌الله برخی از این پیجرها را باز کرده و ممکن است حتی آن‌ها را با اشعه ایکس بررسی کرده باشد.

دسترسی از راه دور موساد به این دستگاه‌ها نیز غیرقابل مشاهده بود.

یک سیگنال الکترونیکی از این سرویس اطلاعاتی می‌توانست انفجار هزاران دستگاه را به‌طور هم‌زمان فعال کند. اما برای تضمین حداکثر آسیب، این انفجار همچنین می‌توانست با استفاده از یک فرآیند ویژه دو مرحله‌ای فعال شود که برای مشاهده پیام‌های رمزنگاری‌شده لازم بود.

به گفته یکی از منابع واشینگتن‌پست، «برای خواندن پیام، باید دو دکمه را فشار می‌دادید» که این در عمل، به معنای استفاده از هر دو دست بود.

این مقام گفت در انفجار ناشی از این دستگاه‌ها، کاربران به‌طور قطع هر دو دست خود را مجروح می‌کردند و بنابراین دیگر «نمی‌توانستند بجنگند».

بی‌خبری مقام‌های اسرائیلی از انفجارها تا آخرین روزها

بیشتر مقام‌های ارشد اسرائیل تا تاریخ ۱۲ سپتامبر (۲۲ شهریور) از این قابلیت‌ها مطلع نبودند.

به گفته مقام‌های اسرائیلی، این همان روزی است که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، مشاوران اطلاعاتی خود را برای برگزاری جلسه‌ای به منظور بررسی اقدامات احتمالی علیه حزب‌الله فراخواند.

به گفته مقام‌های آگاه از این رویداد، طبق خلاصه‌ای از جلسه که چند هفته بعد منتشر شد، مسئولان موساد نخستین تحلیل‌ها و گزارش‌های خود را درباره یکی از مخفی‌ترین عملیات‌های این سازمان ارائه دادند.

تا آن زمان، اسرائیلی‌ها پیجرهای تله‌گذاری‌شده را در دست‌ها و جیب‌های هزاران نفر از اعضای حزب‌الله قرار داده بودند.

مقام‌های اطلاعاتی همچنین درباره یک نگرانی دیرینه صحبت کردند: با تشدید بحران در جنوب لبنان، خطر فاش شدن این مواد منفجره افزایش یافته بود و سال‌ها برنامه‌ریزی دقیق و فریب می‌توانست به سرعت و بی‌نتیجه، از بین برود.

به گفته منابع واشینگتن‌پست، در سراسر دستگاه امنیتی اسرائیل، بحث شدیدی به ‌وجود آمد و همه، از جمله نتانیاهو، متوجه شدند که هزاران پیجر در معرض انفجار، می‌توانند آسیب‌های جبران‌ناپذیری به حزب‌الله وارد کنند.

آن‌ها به این فکر کردند که این انفجارها همچنین ممکن است منجر به پاسخ شدیدی شوند؛ از جمله حمله تلافی‌جویانه موشکی گسترده رهبران باقی‌مانده حزب‌الله و احتمال پیوستن ایران به این درگیری.

یک مقام اسرائیلی گفت: «واضح بود که برخی خطرات وجود دارد و برخی، از جمله مقام‌های ارشد ارتش اسرائیل، درحالی‌که عملیات علیه حماس در غزه ادامه داشت، درباره احتمال تشدید کامل تنش با حزب‌الله هشدار داده بودند. اما دیگران، به‌ویژه موساد، فرصتی را برای برهم زدن وضع موجود با "چیزی شدیدتر" می‌دیدند.»

به گفته مقامات آمریکایی ایالات متحده به‌عنوان نزدیک‌ترین متحد اسرائیل، از پیجرهای تله‌گذاری‌شده یا بحث‌های داخلی در مورد اینکه آیا باید آن‌ها را فعال کنند، مطلع نشده بود.

در نهایت، نتانیاهو موافقت کرد که این دستگاه‌ها در زمانی که می‌توانند حداکثر آسیب را وارد کنند، فعال شوند.

در هفته‌های بعد، موساد شروع به آماده‌سازی برای انفجار متوالی پیجرها و بی‌سیم‌هایی کرد که آن‌زمان در حال استفاده بودند.

در این حین، در اورشلیم و تل‌آویو، بحث در مورد کارزار حزب‌الله گسترش یافت و به هدفی دیگر با پیامدهای عمیق رسید: خود حسن نصرالله.

ترور حسن نصرالله و اختلاف‌نظر در کابینه اسرائیل

منابع واشینگتن‌پست گفتند که موساد، سال‌ها از محل حضور حسن نصرالله در لبنان آگاه بوده و به دقت حرکات او را ردیابی می‌کرد. با این حال، اسرائیلی‌ها دست به اقدام نمی‌زدند، زیرا مطمئن بودند که ترور نصرالله به جنگ تمام‌عیار با حزب‌الله و شاید حتی با ایران منجر خواهد شد.

دیپلمات‌های آمریکایی در تلاش بودند تا نصرالله را متقاعد کنند که به یک آتش‌بس جداگانه با اسرائیل، بدون ارتباط با درگیری در غزه، موافقت کند. به این امید که این توافق به خروج نیروهای حزب‌الله از پایگاه‌های جنوبی لبنان منجر شود که امنیت شهروندان اسرائیلی در نزدیکی مرز را تهدید می‌کرد.

به گفته مقام‌های آمریکایی و خاورمیانه‌ای، مقام‌های ارشد اسرائیلی با پیشنهاد آتش‌بس موافق بودند، اما نصرالله از تایید آن خودداری کرد و اصرار داشت که ابتدا باید آتش‌بس در غزه برقرار شود.

برخی از مقام‌های ارشد سیاسی و نظامی اسرائیل همچنان در مورد هدف قرار دادن نصرالله مردد و نگران پیامدهای آن در منطقه بودند.

در تاریخ ۱۷ سپتامبر (۲۷ شهریور) در حالی که بحث‌ها در بالاترین محافل امنیت ملی اسرائیل در مورد حمله به نصرالله ادامه داشت، هزاران پیجر با برند آپولو به‌طور همزمان در سراسر لبنان و سوریه به صدا درآمدند یا لرزیدند و جمله کوتاهی به زبان عربی روی صفحه ظاهر شد: «شما یک پیام رمزگذاری‌شده دریافت کردید».

عملیات‌های حزب‌الله طبق دستورالعمل‌ها برای بررسی پیام‌های کدگذاری‌شده، دو دکمه را فشار دادند.

انفجارهای رخ داده، در خانه‌ها و مغازه‌ها، در خودروها و خیابان‌ها، دست‌ها را تکه‌تکه کرد و انگشتان افراد را از بین برد.

کمتر از یک دقیقه بعد، هزاران پیجر دیگر نیز صرف‌نظر از اینکه کاربر دستگاه خود را لمس کرده باشد یا نه، با فرمان از راه دور منفجر شدند.

روز بعد، در ۱۸ سپتامبر (۲۸ شهریور) صدها بی‌سیم (واکی‌تاکی) به همان شکل منفجر شدند و کاربران و رهگذران را کشتند یا مجروح کردند.

این اولین ضربه از مجموعه حملاتی بود که قلب یکی از سرسخت‌ترین دشمنان اسرائیل را هدف قرار داد.

در حالی که حزب‌الله تحت فشار شدید قرار گرفته بود، اسرائیل دوباره حمله کرد و با بمب‌های دو هزار پوندی به مقرها، انبارهای تسلیحات و مراکز لجستیکی این گروه ضربه وارد کرد.

بزرگ‌ترین سری حملات هوایی اسرائیل ۱۰ روز پس از انفجار پیجرها و در شش مهر رخ داد.

این حمله که یک مرکز فرماندهی زیرزمینی در بیروت را هدف قرار داد، به دستور نتانیاهو انجام شد؛ زمانی که او برای سخنرانی در سازمان ملل متحد به نیویورک سفر کرده بود.

نتانیاهو در این سخنرانی خطاب به حزب‌الله اعلام کرد: «دیگر بس است.»

روز بعد و در هفت مهر حزب‌الله آنچه را که بیشتر جهان قبلا می‌دانستند، تایید کرد: نصرالله، رهبر آتشین‌مزاج و دشمن قسم‌خورده اسرائیل، کشته شده بود.

سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا گفت که این زن ایزدی، فوزیه سیدو نام دارد. او که هم‌اکنون ۲۱ ساله است، سال ۲۰۱۴ میلادی و در ۱۱ سالگی، از خانه‌اش در عراق ربوده شد.

فوزیه حالا در عراق در کنار خانواده‌اش است.

پس از کشته شدن اسیرکننده او در حملات اسرائیل به غزه که یک فلسطینی عضو حماس بود، عملیات نجات این زن ایزدی آغاز شد.

ارتش اسرائیل در بیانیه‌ای اعلام کرد با سفارت آمریکا در اورشلیم و دیگر بازیگران بین‌المللی در طرح پیچیده نجات سیدو، همکاری کرده است.

اسکای نیوز گزارش داد مقام‌های عراقی ماه‌ها با این زن در تماس بوده‌اند و اطلاعات او را در اختیار مقامات آمریکایی قرار دادند.

از آنجا که عراق و اسرائیل روابط دیپلماتیک ندارند، آمریکایی‌ها اطلاعات را برای عملیات نجات فوزیه در اختیار اسرائیلی‌ها قرار دادند.

سیلوان سنجری، از مسئولان وزارت امور خارجه عراق گفته است وضع جسمی فوزیه خوب است اما او در دوران اسارت، در وضعیتی بسیار غیرانسانی نگهداری شده و آسیب دیده است.

خلف سنجار، مشاور نخست‌وزیر عراق در امور ایزدی‌ها، گفته است محمد شیاع السودانی، نخست‌وزیر، ماه گذشته در حاشیه نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، مستقیما درباره موضوع فوزیه سیدو با مقام‌های آمریکایی مذاکره کرده است.

ایزدی‌‌ها یا یزدانی‌ها، از اقوام کُرد هستند که دین آن‌ها با اسلام و مذاهب آن متفاوت است. در سال ۲۰۱۴ میلادی و با ظهور داعش در عراق و سوریه، بسیاری از ایزدی‌ها که در شمال‌ غرب عراق، سوریه و ترکیه زندگی می‌کردند، هدف حملات نیروهای داعش قرار گرفتند.

تخمین زده می‌شود هزار و ۲۰۰ نفر از ایزدی‌ها در حملات داعش کشته شده باشند.

همچنین هزاران زن و کودک ایزدی در حملات داعش اسیر و به بردگی کشیده شدند و برخی نیز به عنوان برده جنسی به فروش گذاشته شدند.

مقام‌های عراقی می‌گویند در سال‌های اخیر بیش از سه هزار و ۵۰۰ نفر از این افراد آزاد شده‌اند و حدود دو هزار و ۶۰۰ نفرشان هنوز پیدا نشده‌اند.

با این‌که احتمال داده می‌شود از بین مفقود‌شدگان ایزدی، بسیاری کشته شده باشند اما مقامات ایزدی معتقدند هنوز صدها نفر از آنان زنده هستند.

بر اساس این گزارش، بلافاصله پس از انفجار پیجرهای بمب‌گذاری‌شده حزب‌الله در ۲۷ شهریور، خامنه‌ای با ارسال پیامی توسط یک فرستاده‌ خود از دبیرکل حزب‌الله خواست تا به ایران برود.

یکی از این منابع که یک مقام ارشد جمهوری اسلامی است، گفته خامنه‌ای با استناد به گزارش‌های اطلاعاتی مبنی بر این‌که اسرائیل در حزب‌الله عواملی دارد و قصد دارد نصرالله را بکشد، از او خواسته لبنان را ترک کند و به ایران برود.

به گفته این مقام، این پیام را عباس نیلفروشان، معاون عملیات سپاه و مسئول سپاه لبنان برای نصرالله برد.

مشخص نیست نیلفروشان چه زمانی این پیام را به دبیرکل حزب‌الله داده و واکنش او چه بوده است، چون او هم که در زمان بمباران پناهگاه نصرالله در کنار او بود، در این حمله کشته شد.

به گفته این مقام ارشد، خامنه‌ای که از روز شنبه در یک مکان امن در داخل ایران به سر می‌برد، شخصا دستور داد تا سه‌شنبه ۱۰ مهر رگباری از حدود دویست موشک به سمت اسرائیل شلیک شود.

سپاه پاسداران در بیانیه‌ای اعلام کرد این حمله به انتقام کشته شدن نصرالله و نیلفروشان بوده است.

در این بیانیه همچنین به کشته شدن اسماعیل هنیه رهبر حماس در در تهران و حملات اسرائیل به لبنان اشاره شده است. این در حالی است که اسرائیل مسئولیت قتل هنیه را بر عهده نگرفته است.

در همین حال اسرائیل روز سه‌شنبه آنچه را که تهاجم زمینی «محدود» به حزب‌الله در جنوب لبنان توصیف کرد، آغاز کرد.

وزارت خارجه جمهوری اسلامی و دفتر بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، که بر سازمان اطلاعات خارجی موساد نظارت دارد، به درخواست‌های رویترز برای اظهارنظر پاسخی ندادند.

کشتن نصرالله به دنبال دو هفته حملات دقیق اسرائیل انجام شد که انبارهای تسلیحاتی حزب‌الله را ویران کرد، نیمی از شورای رهبری حزب‌الله را از بین برد و فرماندهی ارشد نظامی آن را کشت.

رویترز در گزارش خود تاکید کرده که در گفتگو با ۱۰ منبع آگاه، آن‌ها نگرانی جمهوری اسلامی از امنیت خامنه‌ای و از دست دادن اعتماد، هم در درون حزب‌الله و هم در نظام ایران و هم بین حزب‌الله و جمهوری‌اسلامی، را تایید کرده‌اند.

این خبرگزاری نوشت که چنین وضعیتی می‌تواند عملکرد موثر گروه‌های شبه‌نظامی تحت حمایت جمهوری اسلامی در منطقه موسوم به «محور مقاومت» را پیچیده کند.

حزب‌الله که با حمایت جمهوری اسلامی در اولین سال‌های پس از انقلاب ایران تاسیس شد، مدت‌ها قدرتمندترین عضو این ائتلاف بوده است.

چهار منبع لبنانی به رویترز گفته‌اند، بی‌نظمی موجود و بحران بی‌اعتمادی همچنین انتخاب رهبر جدید را برای حزب‌الله سخت کرده است، زیرا بیم آن می‌رود که تداوم نفوذ جانشین نصرالله را بر تشکیلات و پیروان حزب‌الله در معرض خطر قرار دهد.

مگنوس رانستورپ، کارشناس حزب‌الله در دانشگاه دفاع سوئد، درباره آسیب عمیقی که به حزب‌الله وارد شده، با اشاره به این‌که تضعیف حزب‌الله، ظرفیت ایران برای حمله به مرزهای اسرائیل را کاهش داده، گفت: «اصولا ایران بزرگترین سرمایه‌گذاری خود را در دهه‌های گذشته از دست داد.»

این کارشناس نظامی تاکید کرد که حمله اسرائیل به مقر حزب‌الله، «جمهوری اسلامی را به شدت تکان داد. این نشان می‌دهد که چگونه جمهوری اسلامی عمیقا مورد نفوذ قرار گرفته: آن‌ها نه تنها نصرالله را کشتند، بلکه نیلفروشان را نیز کشتند که مشاور نظامی مورد اعتماد خامنه‌ای بود.»

رانستورپ معتقد است که ظرفیت نظامی و کادر رهبری از دست رفته حزب‌الله ممکن است جمهوری اسلامی را به سمت نوع حملاتی علیه سفارتخانه‌ها و پرسنل اسرائیل در خارج از کشور سوق دهد که قبل از ظهور نیروهای نیابتی خود بیشتر به آن می‌پرداخت.

یک مقام ارشد دیگر جمهوری اسلامی هم که با رویترز صحبت کرده گفت مرگ نصرالله مقامات جمهوری اسلامی را بر آن داشته است تا به طور کامل درباره نفوذهای احتمالی در صفوف خود نظام، از سپاه پاسداران گرفته تا مقامات ارشد امنیتی، تحقیق کنند.

مقام ارشد اولی با اشاره به این‌که تهران به برخی از اعضای سپاه که به لبنان سفر کرده بودند مشکوک شده است، گفت: «آن‌ها به ویژه بر روی کسانی که به خارج از کشور سفر می‌کنند یا اقوام‌شان در خارج از ایران زندگی می‌کنند تمرکز دارند.»

به گفته این مقام ارشد، زمانی که یکی از این افراد، پرس‌وجو کردن در مورد محل اختفای نصرالله، به ویژه در مورد این‌که چه مدت در مکان‌های خاص باقی می‌ماند، را شروع کرد، نگرانی‌ها آغاز شد.

این مقام گفته که این فرد به همراه چند نفر دیگر پس از به صدا درآمدن زنگ خطر در محافل اطلاعاتی جمهوری اسلامی دستگیر شده است.

این مقام بدون آن که توضیحی درباره این فرد بدهد گفت که خانواده این فرد از پیش به خارج از ایران نقل مکان کرده بودند.

مقام دوم گفت این ترور باعث ایجاد بی‌اعتمادی بین تهران و حزب‌الله و در درون حزب‌الله شده است: «اعتمادی که همه چیز را حفظ کرده بود از بین رفته است.»

یک منبع سوم نزدیک به نظام ایران نیز گفت که رهبر «دیگر به کسی اعتماد ندارد».

دو منبع حزب‌الله و یک مقام امنیتی لبنان به رویترز گفتند که زنگ خطر در تهران و حزب الله در مورد نفوذ احتمالی موساد پس از کشته شدن فواد شکر فرمانده حزب‌الله در ماه ژوئیه در حمله هوایی اسرائیل به یک مکان مخفی در بیروت در حین دیدار با یک فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به صدا درآمده بود.

کمی پس از کشته‌شدن فواد شکر، اسماعیل هنیه هم در تهران کشته شد.

برخلاف کشته شدن هنیه، اسرائیل علنا مسئولیت کشتن شکر را بر عهده گرفت. نصرالله در مراسم تشییع جنازه‌اش از او به عنوان شخصیتی محوری در تاریخ حزب‌الله یاد کرد که مهم‌ترین قابلیت‌های حزب‌الله را ساخته بود.

ارتش اسرائیل گفته است که شکر موجب توسعه پیشرفته‌ترین تسلیحات حزب‌الله از جمله موشک‌های هدایت‌شونده دقیق بوده و مسئول عملیات گروه‌های شیعی علیه اسرائیل در سال گذشته بوده است.

رویترز نوشت که با وجود توصیه خامنه‌ای به خروج نصرالله از لبنان، او به امنیت و به حلقه داخلی خود کاملا اعتماد داشت.

علی الامین، سردبیر سایت خبری جنوبیه که بر جامعه شیعیان و حزب‌الله متمرکز است، گفت که بر اساس برخی گزارش‌ها، حزب‌الله پس از انفجار پیجرها صدها نفر را برای بازجویی بازداشت کرده است.

در همین حال، هفت منبع به رویترز گفتند حزب‌الله از کشته شدن نصرالله در پناهگاه عمیق خود در یک ستاد فرماندهی، متعجب شده و از نفوذ موفقیت‌آمیز اسرائیل به این گروه شوکه شده است.

فریدمن در گزارش خود با اشاره به این‌که این حمله واکنشی بود به دو اقدام قبلی اسرائیل، کشته شدن حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله لبنان و از بین بردن فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران در لبنان، تاکید کرد که این حمله نشان‌دهنده عمق درگیری و همکاری جمهوری اسلامی با حزب‌الله در لبنان است.

او با اشاره به این‌که اکثر موشک‌های شلیک شده از سوی نیروی هوایی اسرائیل رهگیری شدند، گفت با این حال، خساراتی به بار آمد و احتمالا تعدادی نیز مجروح شدند.

این حمله، طبق گفته فریدمن، وضعیت پیچیده‌ای را ایجاد کرده‌ و کابینه اسرائیل در حال بررسی گزینه‌های مختلف برای پاسخ به این حمله است.

این گزینه‌ها ممکن است از یک واکنش نمادین، مشابه آنچه پس از حمله ۲۵ فروردین جمهوری اسلامی انجام شد، تا اقدامات شدیدتر متغیر باشند.

فریدمن حتی احتمال حمله مشترک اسرائیل و آمریکا به تاسیسات هسته‌ای جمهوری اسلامی را مطرح کرد، هرچند تاکید کرد که این تنها یک احتمال است و او چنین اقدامی را توصیه نمی‌کند.

فریدمن گفت که منابع اسرائیلی پیش از وقوع حمله، او را در جریان قرار داده‌بودند که به گفته او، به احتمال فراوان با هدف انتشار خبر در نیویورک تایمز و در نتیجه، بازداشتن جمهوری اسلامی از انجام حمله صورت گرفت.

فریدمن در ادامه گفت ظاهرا مسعود پزشکیان، رییس دولت چهاردهم تنها یک ساعت قبل از حمله که سپاه پاسداران انجام داد نه ارتش رسمی ایران، از آن مطلع شده‌است. این مسئله، به گفته فریدمن، نشان‌دهنده شکاف‌های داخلی در ساختار قدرت ایران است.

فریدمن با اشاره به نفوذ گسترده اسرائیل در سیستم‌های جمهوری اسلامی و متحدانش مانند حزب‌الله گفت این نفوذ باعث شده که مقامات ایرانی ندانند چه کسی ممکن است برای اسرائیل کار کند و در اعتماد به یکدیگر دچار مشکل شوند.

فریدمن وضعیت کنونی را «خطرناک‌ترین لحظه در خاورمیانه مدرن» توصیف کرد و هشدار داد که احتمال یک جنگ موشکی بین دو قدرت بزرگ وجود دارد، و این در حالی است که یکی از این قدرت‌ها (اسرائیل) قبلا به سلاح هسته‌ای دست یافته و دیگری (جمهوری اسلامی) در آستانه دستیابی به آن است.

فریدمن با اشاره به این‌که این وضعیت می‌تواند فرصتی برای دیپلماسی و حل و فصل مسائل منطقه‌ای فراهم کند، این لحظه را لحظه‌ای «بسیارانعطاف‌پذیر» توصیف کرد و آن را با دوره پس از جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ مقایسه کرد که منجر به توافق‌نامه‌های اسلو شد.

فریدمن درباره واکنش احتمالی تلاویو به این حمله با اشاره به این‌که ممکن است اسرائیل تجهیزات کافی برای چنین عملیاتی نداشته‌ باشد گفت نمی‌تواند تصور کند اسرائیل بدون کمک آمریکا دست به اقدام متقابل بزند.

فریدمن به دولت آمریکا توصیه کرده هرگونه همکاری آمریکا با اسرائیل برای اقدام نظامی علیه جمهوری اسلامی باید با به رسمیت شناختن دولت فلسطین همراه باشد.

او تاکید کرد که هدف از کاهش توان نظامی جمهوری اسلامی نباید تضمین امنیت شهرک‌های اسرائیلی در سرزمین‌های اشغالی یا حمایت از کابینه نتانیاهو باشد، بلکه باید در جهت ایجاد یک راه‌ حل گسترده‌تر منطقه‌ای باشد.

فریدمن در ادامه به نگرانی‌های خود درباره احتمال دستیابی جمهوری اسلامی به سلاح هسته‌ای اشاره کرد و این مسئله را با تهدیدات پوتین به استفاده تاکتیکی از سلاح هسته‌ای در جنگ اوکراین مقایسه کرد و هشدار داد که اگر جمهوری اسلامی به سلاح هسته‌ای دست یابد، مشکلات منطقه بسیار پیچیده‌تر خواهد‌شد.

فریدمن هشدار داد که یک جنگ بزرگ با ایران می‌تواند عواقب غیرقابل پیش‌بینی داشته‌ باشد و نگرانی خود را از احتمال دخالت قدرت‌های دیگر، مانند روسیه، در چنین درگیری‌ بیان کرد.

فریدمن در پایان گزارش تحلیلی خود به روند نگران‌کننده عبور مکرر طرفین درگیری از خطوط قرمز اشاره کرد. شهرک‌نشینان اسرائیلی از خطوط قرمز در کرانه باختری عبور کرده‌اند. حماس نیز از یک خط قرمز بسیار جدی فراتر رفت.

فریدمن وحشیگری حمله هفتم اکتبر را غیرقابل توصیف دانسته و به کشتار کودکان در برابر چشمان والدینشان، قتل والدین در مقابل فرزندانشان، تعرض جنسی به زنان و آسیب رساندن به غیرنظامیان اشاره کرد.

از سوی دیگر، او گفت که اسرائیل نیز با کشتن ۴۰ هزار نفر، اعم از غیرنظامیان و نیروهای نظامی فلسطینی، تلفات سنگینی وارد کرده و این آمار را تکان‌دهنده توصیف کرد.

فریدمن با اشاره به این‌که تخریب حدود ۷۰ درصد از کل ساختمان‌های مسکونی در غزه چیزی است که پیش از این هرگز شاهد آن نبوده‌ گفت: «پس از این وقایع، شاهد حمله اسرائیل به حزب‌الله و ترور رهبر این گروه بودیم».

او در ادامه به حمله اسرائیل به حزب‌الله اشاره کرد و گفت: «هرگز فکر نمی‌کردم اسرائیل از این خط قرمز عبور کند. و در همان زمان، حزب‌الله وارد جنگ از طرف حماس شد و شمال اسرائیل را خالی از سکنه کرد و اکنون ۶۰ تا ۷۰ هزار اسرائیلی را برای یک سال مجبور به ترک خانه‌های‌شان کرده‌است.»

فریدمن هشدار داد که عادت کردن به عبور از خطوط قرمز می‌تواند به وضعیتی خطرناک و غیرقابل کنترل منجر شود. با این وجود هر چند خطر تشدید درگیری‌ها جدی است، فرصت‌هایی نیز برای دیپلماسی و حل و فصل مسالمت‌آمیز اختلافات وجود دارد.

فریدمن در نهایت تاکید کرد آینده منطقه به تصمیمات رهبران کشورهای درگیر و جامعه بین‌المللی در روزها و هفته‌های آینده بستگی خواهد‌ داشت.