«جنگ ایران» شوک نفتی ایجاد کرد و مسیر مذاکرات اقلیمی را تغییر داد

به گزارش گاردین، «جنگ ایران» و شوک ناشی از آن در بازار جهانی نفت، به یکی از عوامل کلیدی در شکل‌دهی به دستور کار جدید مذاکرات اقلیمی تبدیل شده است؛ به‌طوری‌که بسیاری از کشورها اکنون بر تقویت امنیت انرژی داخلی و کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی تاکید دارند.

کریس بوون، وزیر تغییرات اقلیمی استرالیا و رییس مذاکرات نشست «کاپ۳۱» که قرار است در ماه نوامبر در ترکیه برگزار شود، اعلام کرد اختلال ایجادشده در بازار انرژی باید به‌عنوان یک «بحران جهانی سوخت‌های فسیلی» تلقی شود. بحرانی که پس از جنگ اوکراین، بار دیگر آسیب‌پذیری اقتصاد جهانی در برابر نفت را آشکار کرده است.

به گفته او، این بحران به‌ویژه در آسیا تاثیر قابل توجهی داشته و رهبران منطقه در گفت‌وگوهای خصوصی تاکید کرده‌اند که بی‌ثباتی در عرضه سوخت‌های مایع، ضرورت حرکت به سمت انرژی‌های تجدیدپذیر و برق‌سازی را دوچندان کرده است.

بوون تاکید کرد: «هیچ‌کس این بحران را نشانه‌ای برای افزایش وابستگی به سوخت‌های فسیلی نمی‌داند.» او افزود که تمایل رو به رشدی برای دستیابی به «حاکمیت انرژی» و افزایش قابلیت اطمینان در تامین انرژی شکل گرفته که می‌تواند فرصت‌های جدیدی برای مذاکرات اقلیمی ایجاد کند.

این دیدگاه با ارزیابی‌های آژانس بین‌المللی انرژی نیز همسو است؛ نهادی که معتقد است «جنگ ایران»، مانند بحران‌های پیشین، کشورها را به سمت فاصله گرفتن از نفت سوق داده و می‌تواند ساختار صنعت سوخت‌های فسیلی را در بلندمدت تغییر دهد.

در همین راستا، نشست‌های بین‌المللی متعددی از جمله گفت‌وگوی اقلیمی پترسبرگ در آلمان و کنفرانس گذار از سوخت‌های فسیلی در شهر سانتا مارتا در کلمبیا، برای احیای همکاری جهانی در حوزه اقلیم برگزار شده است. این نشست‌ها در شرایطی برگزار می‌شوند که اختلاف‌نظرها بر سر کنار گذاشتن سوخت‌های فسیلی - به‌ویژه از سوی کشورهای تولیدکننده - پیشرفت مذاکرات را با چالش مواجه کرده است.

با این حال، بحران ناشی از جنگ در ایران و منطقه به‌عنوان یک عامل فشار جدید، به گفته تحلیلگران، می‌تواند به ایجاد اجماع گسترده‌تر برای کاهش وابستگی به نفت کمک کند؛ به‌ویژه در شرایطی که کشورها به دنبال کاهش ریسک‌های ژئوپلیتیک در تامین انرژی هستند.

در عین حال، غیبت برخی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان انتشار گازهای گلخانه‌ای، از جمله ایالات متحده، چین، هند و روسیه، در برخی از این نشست‌ها، تردیدهایی درباره میزان پیشرفت واقعی در مذاکرات ایجاد کرده است.

بوون در این زمینه تاکید کرد که حتی در جهانی پرتنش و درگیر جنگ، امکان دستیابی به توافق‌های تدریجی همچنان وجود دارد. او گفت مذاکرات اقلیمی دیگر کمتر به موفقیت‌های بزرگ یا شکست‌های کامل منجر می‌شوند و بیشتر به پیشرفت‌های مرحله‌ای وابسته هستند.

به نوشته گاردین، «جنگ ایران» نه‌تنها پیامدهای ژئوپلیتیک و اقتصادی گسترده‌ای داشته، بلکه به‌عنوان یک عامل تعیین‌کننده در بازتعریف سیاست‌های انرژی و اقلیم در سطح جهانی ظاهر شده است. تحولی که می‌تواند نقش مهمی در شکل‌دهی به نتایج نشست کاپ۳۱ در ترکیه ایفا کند.