دبیرکل خانه پرستار: حدود ۷۰ هزار پرستار تمایلی به کار ندارند
محمد شریفیمقدم، دبیرکل خانه پرستار، از آمار «حدود ۶۰ تا ۷۰ هزار » نیروی بیکار پرستاری در ایران خبر داد که تمایلی به رفتن به سر کار ندارند.
محمد شریفیمقدم، دبیرکل خانه پرستار، از آمار «حدود ۶۰ تا ۷۰ هزار » نیروی بیکار پرستاری در ایران خبر داد که تمایلی به رفتن به سر کار ندارند.
شریفیمقدم شنبه ۲۶ مهر با اشاره به دهها هزار نیروی بیکار پرستار، به هممیهن گفت: «حقوق زیر ۲۰ میلیونی برای زنی که دو فرزند دارد، فقط هزینه مهدکودک است و مادر باید متحمل هزینه دوری از فرزندش هم بشود و بههمیندلیل اگر سر کار نرود برای او هزینه کمتری دارد.»
او با تاکید بر این موضوع که پرستاران انگیزه کار کردن ندارند، افزود مسئولان وزارت بهداشت درکی از این حقوقها ندارند، چون حقوقهای خودشان چندصد میلیونی است.
او پیشتر نیز تاکید کرده بود شرایط دشوار کاری، فشارهای روانی و نابرابری مزدی باعث شده است بسیاری از پرستاران از این شغل دلزده شوند و به دنبال راهی برای خروج از بیمارستانها باشند.
به گفته شریفیمقدم، شماری از پرستاران به سمت کارهای بیمهای و تجهیزات پزشکی رفتهاند و حتی در حوزههایی مثل کاشت ناخن یا رانندگی تاکسی اینترنتی مشغول به کار شدهاند.
دانشآموختگان پرستاری وارد چرخه خدمت نمیشوند
منصوره خاوری، مدیر پرستاری بیمارستان مهدیه، نیز ۲۶ مهر اعلام کرد میزان دریافتی پرستاران با شرایط و سختی کار آنها منطبق نیست و همین باعث شده دانشآموختگان این رشته برای ورود به چرخه خدمت تمایل چندانی نداشته باشند.
به گفته او، شرایط به نحوی است که تعداد داوطلبان آزمون استخدامی از سهیمه تخصیصیافته برای دانشگاههای علومپزشکی کمتر است.
خاوری افزود: «اگر شرایط کاری، اضافهکار و دریافتی پرستاران منطبق با سختی کار آنها باشد، شرایط تغییر میکند و دانشآموختگان بیشتری خواهان ورود به چرخه خدمت میشوند.»
روزنامه هممیهن در خبری دیگر به نقل از کریم عابدینی، پرستار بخش شیمیدرمانی بزرگسالان در یکی از بیمارستانهای تهران، نوشت در بخشهایی از بیمارستانها با ۳۰ بیمار، دو پرستار و یک کمکپرستار وجود دارد.
بر اساس شاخصهای نظام سلامت، یا باید به ازای هر هزار شهروند سه نیروی پرستار در کادر درمانی کشور وجود داشته باشد، یا برای هر تخت بیمارستانی دو پرستار فعال جذب شوند.
تعداد واقعی نسبت پرستار به تخت در حالت بهینه باید حدود دو نفر به ازای هر تخت باشد اما میانگین این نسبت در ایران حدود ۱.۱ نفر است و در برخی استانها حتی به ۰.۸ نفر میرسد.
عباس عبادی، معاون پرستاری وزارت بهداشت، هشتم شهریور اعلام کرده بود ۵۷۰ پرستار در سال ۱۴۰۴ از ایران مهاجرت کردهاند.
او گفته بود اکنون کشور به ۱۰۰ هزار پرستار نیاز دارد.
شریفیمقدم نیز ۱۹ مهر تاکید کرده بود آمار رسمی از مهاجرت پرستاران واقعی نیست زیرا بسیاری بدون گواهی رسمی مهاجرت میکنند.
برخی رسانهها در ایران گزارش دادند فروشگاه جینوست در خیابان فرشته تهران، شنبه ۱۹ مهر و پس از برگزاری جشنی در ۱۸ مهر و انتشار ویدیوهای آن، بهدست نیروی انتظامی پلمب شد.
وبسایت خبری «آسیانیوز ایران» با اشاره به این اقدام نوشت که به نظر میرسد این برخورد، صرفا یک واکنش مقطعی نیست، بلکه بخشی از یک کارزار بزرگتر برای «کنترل بیشتر بر فضای اجتماعی، مقابله با نمایش ثروت و اجرای سختگیرانهتر قوانین» است.
بسیاری از کسبوکارها نگران تاثیر این سیاست تازه بر معیشت، سلامت روان شهروندان و زندگی اجتماعی آنها هستند.
فشار اقتصادی حکومت بر مردم و استفاده از آنها برای سرکوب
در هفتههای اخیر فشار حکومت بر کسبوکارها و شهروندان به دلیل سرپیچی از قانون حجاب اجباری، رقص و سرو مشروبات الکلی افزایش چشمگیری پیدا کرده است. از جمله، در پی انتشار ویدیوهایی از برگزاری جشنی در جزیره کیش با عنوان «قهوهپارتی» در رسانههای اجتماعی، دادستان عمومی و انقلاب کیش، از تشکیل پرونده و بازداشت برگزارکنندگان آن خبر داد.
یکی از زنان کافهداری که تجربه برخورد عوامل انتظامی با چنین جشنهایی را دارد به ایراناینترنشنال گفت شاهد بوده که مقامات در بعضی موارد از افراد بازداشتشده - بدون توجه به موقعیت مالیشان - وثیقه چند میلیاردی دریافت کرده و آنها را از کار کردن منع کردهاند.
او افزود بر اساس مشاهداتش بر این باور است که حساسیت بیشتری روی تجمعات تفریحی با حضور جوانها و نسل زد وجود دارد و نیروهای امنیتی با چنین رویدادهایی خشنتر برخورد میکنند.
مقامهای جمهوری اسلامی همواره چنین جشنهایی را «برخلاف شئونات اسلامی» و «هنجارشکنی» توصیف کرده و به نظر میرسد نگران الگوبرداری کسبوکارها از یکدیگر در این زمینهاند.
در ماههای اخیر ویدیوهایی از صاحبان چندین کافه در دزفول و قم در رسانههای اجتماعی منتشر شده که در آن در سخنانی شبیه به اعتراف اجباری یا به دلیل برگزاری جشن همراه با رقص و موسیقی، از مسئولان عذرخواهی و ابراز ندامت میکنند یا از مشتریان خود میخواهند برای جلوگیری از پلمب شدن، حجاب را رعایت کنند.
کارمند یک کافه در تهران به ایراناینترنشنال گفت مقامهای جمهوری اسلامی تلاش میکنند با فشار بر صاحبان کسبوکارها و تهدید به برخورد و پلمب اماکن، مردم را در برابر هم قرار دهند و از آنها به عنوان وسیلهای برای سرکوب و سانسور خودشان و زنان استفاده کنند.
پلمب به مثابه ابزار فشار سیاسی
از طرف دیگر، شواهد و گزارشهای رسیده حاکی است حکومت از بستن کسبوکارها برای انتقامگیری از مخالفانش هم استفاده میکند.
اطلاعات و گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهند دستکم در دو مورد، کسبوکار شهروندان به دلیل فعالیت سیاسی خود آنها یا نزدیکانشان و با هدف اعمال فشار بر افراد، به دستور نهادهای حکومتی در تهران پلمب شدهاند.
این برخورد در گذشته هم سابقه داشته و به عنوان مثال در آذر ۱۴۰۱ و همزمان با اعتراضات سراسری در خیزش «زن، زندگی، آزادی»، اداره اماکن برای توقف اعتصاب در شهرهای مختلف کردستان و نیز در ایلام و کرمانشاه، مغازه کسبهای را که در اعتصاب شرکت کرده بودند، پلمب کردند.
کارمند یک کافه در مشهد به ایراناینترنشنال گفت حکومت فکر میکند با پلمب و بازداشت، باقی رستورانها و کافهها را «از برگزاری ایونت» بازمیدارد اما تعداد این رخدادها روز به روز بیشتر میشود و در نهایت حتی پلمب هم کارگر نیست و مراسم بسیاری از چشمش در میرود.
او افزود: «غول از چراغ جادو بیرون آمده و دیگر به آن برنمیگردد.»
مردم چه میگویند؟
رسانههای اجتماعی از جمله ایکس و اینستاگرام سرشار از روایت شهروندان از پلمب شدن کسبوکارها و فشار اجتماعی بر زنان برای حجاب اجباریاند.
گروهی از زنان با اشاره به پلمب کافه و رستورانها و جریمههای موجود، بر این باورند تنها زمانی میتوان گفت حجاب اجباری در ایران برچیده شده که زنان بتوانند آزادانه با پوشش دلخواه خود در مدرسه، دانشگاه، محل کار و اماکن دولتی حاضر شوند و مدارک هویتی بدون حجاب اجباری داشته باشند.
برخی دیگر از زنان هم با اشاره به فشار موجود بر آنها در محل کار برای حجاب اجباری، میگویند حجاب آزاد نشده، بلکه حکومت بهدلیل شجاعت زنها در سرپیچی از قانون حجاب اجباری و همچنین ترس از اعتراضات مردم بهخاطر فشارهای اجتماعی و شرایط سخت معیشتی، مستاصل شده است.
در کشوری با فرهنگ طولانی قهوهخانهداری در کنار نبود فضاهای تفریحی کافی و آزادیهای اجتماعی، کافهها جزو معدود مکانهای مورد علاقه جوانها برای جمع شدن و تنفساند.
فشار بر کافهها و رستورانها بر سر حجاب و بگیر و ببند زنان، ممکن است باعث جرقه خوردن دور جدید اعتراضات ضدحکومتی در ایران بشود.
