رضا ولیزاده، خبرنگار پیشین رادیو فردا و شهروند ایرانی-آمریکایی زندانی در اوین، در اعتراض به عدم تحویل مدارک شناساییاش از سوی نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی، دست به اعتصاب غذا زد.
برخی منابع آگاه گزارش دادند ولیزاده اعتصاب غذای خود را از صبح شنبه ۱۷ خرداد آغاز کرده است.
با وجود صدور حکم قطعی قضایی، نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی همچنان از تحویل وسایل شخصی این خبرنگار، از جمله شناسنامه او، امتناع میکنند.
ولیزاده برای تعیین وکیل و پیگیری امور حقوقی و بانکی در پراگ، جایی که طی یک دهه اقامتش در آن در رادیو فردا مشغول به کار بود، به مدارک شخصی خود نیاز دارد.
درخواستهای مکرر او در این زمینه تاکنون بینتیجه مانده و مانعتراشیهای مقامهای امنیتی حکومت ایران باعث بروز مشکلات جدی در رسیدگی به مسائل بانکی و حقوقی این خبرنگار شده است.
با توجه به هشدارهای مکرر بانک و عدم رفع مشکل، خطر مصادره و فروش خانه شخصی او در پراگ در آیندهای نزدیک بسیار محتمل است.
ولیزاده ۱۳ اردیبهشت در پیامی از زندان اوین گفت سازمان اطلاعات سپاه پاسداران ابتدا بهمدت سه ماه مانع از صدور وکالتنامه او شد و اکنون بیش از دو ماه است که با خودداری از تحویل شناسنامه او به خانوادهاش، مانع از انجام امور مربوط به ترجمه و ارسال وکالتنامه به شهر پراگ میشود.
او اسفند ۱۴۰۳ نیز در اعتراض به عدم بررسی و رسیدگی به تمامی جوانب پروندهاش در «دادگاه فرمایشی» جمهوری اسلامی دست به اعتصاب غذا زده بود.
ولیزاده ۱۶ اسفند ۱۴۰۲ پس از ۱۴ سال به ایران بازگشت و پس از بازجویی به دست ماموران سازمان اطلاعات سپاه در بند دو الف زندان اوین، به بند ۲۰۹ این زندان، موسوم به بازداشتگاه وزارت اطلاعات، منتقل شد.
محمدحسین آقاسی، وکیل دادگستری، آذرماه ۱۴۰۳ اعلام کرد ایمان افشاری، رییس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، ولیزاده را به ۱۰ سال حبس، منع اقامت در استان تهران و استانهای همجوار، و همچنین منع خروج از کشور و عضویت در احزاب بهمدت دو سال محکوم کرده است.
آقاسی ۱۰ بهمن سال گذشته از تایید حکم ۱۰ سال زندان ولیزاده از سوی دادگاه تجدیدنظر استان تهران خبر داد.
ولیزاده در حال حاضر در بند هشت زندان اوین، معروف به «تبعیدگاه»، در شرایطی بسیار نامطلوب با محیطی آلوده و غیربهداشتی به سر میبرد.
رکنا شنبه ۱۷ آذر نوشت: «این دو کودک در پارکی نزدیک محل سکونت خود پیدا شدهاند. بررسیها نشان داد که هر دو دختر صحیح و سالم هستند و در حال حاضر نزد خانوادههای خود بازگشتهاند.»
این رسانه افزود: «پلیس همچنان در حال بررسی جزییات مربوط به محل حضور آنها طی ۴۸ ساعت گذشته است.»
ماجرای ناپدید شدن یسنا و سارا چه بود؟
رسانههای داخلی ساعاتی پیش خبر دادند یسنا شهگلی و سارا اقبالشاه که برای حضور در تمرینات تکواندو منزل را ترک کرده بودند، سه روز است که ناپدید شدهاند.
این دو دختر نوجوان پنجشنبه ۱۵ خرداد، همزمان با اعلام خبر کشف جسد الهه حسیننژاد، ناپدید شدند.
خبرگزاریهای رسمی در ایران گزارش دادند فدراسیون تکواندو پس از مطلع شدن از این ماجرا، پیگیریهای لازم را انجام داده، اما هنوز خبری از این دو دختر ورزشکار در دست نیست.
وبسایت هفتصبح به نقل از دایی یسنا شهگلی نوشت او به همراه سارا اقبالشاه، هر روز به کلاس نقاشی و تکواندو می رفتند.
بر اساس این گزارش، این دو که از سالها پیش همسایه بودند، صبح ۱۵ خرداد مطابق معمول ساعت ۱۰ صبح برای رفتن به کلاس تکواندو از خانه خارج شدند. آنها مسیر خانه تا کلاس را پیاده طی میکردند.
دایی یسنا شهگلی تاکید کرد آن روز این دو دختربچه اصلا به کلاس نرفته بودند و «معلوم نیست در مسیر چه بلایی سرشان آمده است».
پدر یسنا نیز به رکنا گفت دختر ۱۲ سالهاش به همراه سارا اقبالشاه که به گفته او از اتباع خارجی است، از منزل خارج شدند و دیگر بازنگشتند.
او افزود این دو ساعت ۱۲ ظهر از منزل خارج شدند.
طبق گزارش رکنا، محل سکونت این دو دختر نوجوان محله کن در شمال غرب تهران است.
پدر یسنا، برخلاف دایی او، تاکید کرد این نوجوان منزل را به مقصد کلاس نقاشی یا تکواندو ترک نکرده است.
بر اساس اطلاعات موجود در دوربینهای مداربسته، او آخرین بار ساعت هفت عصر همان روز در خیابان فرهنگ محله کوهسار دیده شده است.
با اینکه خبرگزاری مهر به نقل از فدراسیون تکواندو گزارش داد این نهاد پیگیر ماجرای ناپدید شدن دو دختر نوجوان است، پدر یسنا شهگلی تاکید کرد دخترش حدود هفت تا هشت ماه است در کلاسهای تکواندو شرکت نکرده و عضو تیم تکواندو هم نبوده است.
با این وجود، پلیس تهران بزرگ نیز در اطلاعیهای اعلام کرد پس از تشکیل پرونده مفقودی دو دختر تکواندوکار در کوهسار تهران، پیگیریهای لازم از سوی پلیس به عمل آمده و پرونده این دو در حال رسیدگی است.
این خبرگزاری شنبه ۱۷ خرداد در گزارشی به نقل از «منابع مطلع در منطقه» نوشت: «اگرچه عملیات دستیابی به اسناد مذکور چندی پیش انجام شده، اما حجم بسیار زیاد اسناد و ضرورت انتقال امن همه محموله به داخل کشور موجب شد تا حصول اطمینان از رسیدن همه آنها به اماکن محافظتشده مورد نظر، سکوت خبری اعمال شود.»
صدا و سیما در گزارش خود به نام روی مزراحی و الموگ آتیاس، متهمان ۲۴ ساله پرونده جاسوسی برای جمهوری اسلامی، اشاره کرد که ۳۰ اردیبهشت در اسرائیل بازداشت شدند.
این خبرگزاری افزود بازداشت آنان «پس از خروج محمولههای اسناد» از اسرائیل انجام گرفت.
به گزارش این رسانه حکومتی، فراوانی اسناد به اندازهای است که «صرف بررسی آنها و مشاهده تصاویر و فیلمها، زمان قابل توجهی را به خود اختصاص داده است».
صدا و سیما از این عملیات با عنوان «دستاورد بزرگ اطلاعاتی» یاد کرد، اما در گزارش خود جزییاتی درباره محتوای اسناد یا نحوه دسترسی جمهوری اسلامی به آنها ارائه نداد.
با وجود تاکید صدا و سیما بر خروج شمار زیادی از اسناد حساس از اسرائیل، در گزارشی که حدود دو هفته پیش از سوی پلیس و آژانس امنیت داخلی اسرائیل (شینبت) درباره بازداشت متهمان به همکاری اطلاعاتی با جمهوری اسلامی منتشر شد، اشارهای به انتقال دادههای مهم به چشم نمیخورد.
بر اساس گزارش نهادهای امنیتی اسرائیل، مزراحی در سال ۲۰۲۵ با عوامل اطلاعاتی جمهوری اسلامی در ارتباط بود و ماموریتهای امنیتی متعددی، از جمله با همکاری دوستش آتیاس، برای آنها انجام داد.
یکی از اتهامات آنها «تلاش برای جمعآوری اطلاعاتی از محل سکونت یسرائیل کاتز، وزیر دفاع اسرائیل» عنوان شده است.
آنها از طریق یک کانال رمزگذاریشده در تلگرام جذب شده بودند و یکی از ماموریتهایشان جابهجایی یک کیف دفنشده حاوی مواد منفجره بود.
یک منبع امنیتی در اسرائیل اعلام کرد این پرونده بخشی از روندی نگرانکننده است که در قالب آن، «گروههای تروریستی و نهادهای اطلاعاتی دشمن» بارها کوشیدهاند با جذب شهروندان اسرائیلی، آنها را به اجرای ماموریتهایی در راستای تضعیف امنیت ملی به کار بگیرند.
نهادهای امنیتی اسرائیل ۲۸ اردیبهشت نیز از بازداشت یک جوان ۱۸ ساله به اتهام ارتباط با «عوامل تروریستی ایرانی» خبر داده بودند.
نهادهای امنیتی اسرائیل اعلام کردهاند از زمان آغاز جنگ کنونی غزه، ۲۰ پرونده جاسوسی مربوط به شهروندان این کشور که با جمهوری اسلامی همکاری داشتهاند، خنثی شده است.
خبرگزاری ایلنا شنبه ۱۷ خرداد در گزارشی نوشت گسترش و پیشروی یک تکیه مذهبی، نصب بلوکهای سیمانی و دپوی ضایعات در حریم اثر تاریخی قلعه دختر باعث شده که این بنا در معرض آسیب جدی قرار بگیرد.
در این گزارش با اشاره به اینکه قلعه دختر در فهرست آثار ملی ثبت شده و ضوابط عرصه و حریم آن به تصویب وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی رسیده، آمده است که این بنای تاریخی، بدون در نظر گرفتن اهمیت آن، به تصرف درآمده است.
بر اساس قانون، دخل و تصرف در عرصه و حریم آثار تاریخی ثبت ملی و جهانی شده، منع قانونی دارد و هیچ نهاد و ارگانی نمیتواند در عرصه و حریم درجه یک و دو آثار تاریخی ساخت و ساز و فعالیت کند.
به نوشته ایلنا، قدمت قلعه دختر به دوره مادها میرسد و آثاری ارزشمند از هزارههای پیش از اسلام تا دورههای متاخر اسلامی را در خود جای داده است.
این قلعه در نزدیکی قلعه اردشیر واقع شده که از مراکز آیینی شهر کرمان در دورههای مختلف تاریخی بوده و طبق یافتههای باستانشناسان، شواهدی از پرستشگاههای ایزد بانوی آناهیتا و آتشکده زرتشتیان در آن یافت شده است.
ایلنا به نقل از یک کارشناس میراثفرهنگی کرمان که خواسته نامش ذکر نشود، نوشت برخی از دخل و تصرفها مثل دپوی ضایعات و بلوکهای سیمانی مربوط به سالهای خیلی قبل میشود و برخی دیگر، اخیرا رخ داده است.
این کارشناس به ایلنا گفت: «با اینکه میراث فرهنگی چندین بار نامهنگاری و توصیه کرده که این تکیه برچیده شود اما از آنجایی که یک مکان مذهبی است، میراث فرهنگی قدرتی ندارد و امیدواریم استاندار کرمان در این زمینه کاری انجام دهد.»
پیمان سلیمانی، مدیر پایگاه بافت تاریخی کرمان با بیان اینکه از سال ۱۳۹۵ مداخلات در عرصه و حریم قلعهدختر را پیگیری کرده، به ایلنا گفت: «گسترش این تکیه مذهبی تا خیابان پیرانشهر و انباری که در حریم قلعه دختر قرار گرفته و با دیوار بتنی و مصالح و ضایعات دپو شده، به قدری زشت و نازیبا بود که چندین بار وارد عمل شدیم اما نتوانستیم کاری از پیش ببریم.»
او اضافه کرد: «کارشناسان، مدیران پایگاه و بعد از آن معاونت میراث فرهنگی تا یک جایی توان مداخله دارند و بیش از آن نمیتوانند کاری از پیش ببرند. همچنان که علیرغم پیگیریهای متعددی که در خصوص اصلاح و برچیدن تکیه صورت گرفته، این اتفاق نیفتاده است.»
پیش از این و در اوایل خردادماه، یوسف طباطبایینژاد، امام جمعه اصفهان، در یک سخنرانی در مراسم بزرگداشت هفته میراث فرهنگی ضمن انتقاد از نگهداری تمامی خانهها و بناهای تاریخی گفت: «ما هزار خانه میراثی نمیخواهیم. کافی است ۱۰ یا ۲۰ نمونه از ساختمانهایی را که نشاندهنده هنر گذشتهاند، نگه داریم. بقیه را میخواهید چه کنید؟ بهخصوص آنهایی که هیچ ویژگی هنری ندارند.»
انتشار این صحبتهای طباطبایینژاد با واکنش گسترده فعالان حوزه میراث تاریخی همراه شد و بسیاری این دیدگاه او را حاصل ناآگاهیاش از ارزشهای تاریخی میراث فرهنگی دانستند.
در چهار دهه گذشته، تخریب یا آسیب دیدن بناها و بافتهای تاریخی، بهویژه در نتیجه بیتوجهی نهادهای مسئول جمهوری اسلامی، جنجالبرانگیز شده است.
