زوج‌ها هر چند وقت یک‌بار باید رابطه جنسی داشته باشند؟

موزه آشویتس-بیرکناو هر سال از بازماندگان این اردوگاه کار اجباری که می‌توانند برای بازدید به این محل سفر کنند دعوت می‌کند تا در مراسم یادبود باشکوهی که در این محل برگزار می‌شود، شرکت کنند.

به نقل از وب‌سایت موزه جنگ جهانی دوم، امسال این موزه نمایشگاهی از پرتره‌ها و نقاشی‌هایی که در آن زمان به وسیله زندانیان اردوگاه کار اجباری خلق شده‌اند بر پا می‌کند.

همان‌طور که پروفسور کریستوفر براونینگ، تاریخ‌شناس بیان کرده است، «هولوکاست نقطه عطفی در تاریخ بشر است، بزرگ‌ترین مورد نسل‌کشی که تا کنون رخ داده است».

براونینگ این نسل‌کشی را به دو علت از سایر نسل‌کشی‌ها متمایز می‌پندارد: «دلیل اول، کلیت و جامعه هدف این نسل‌کشی است که به دنبال کشتن تمام یهودیان از مرد و زن گرفته تا کودکان در سراسر امپراتوری نازی بود. دلیل دوم، روش به کار گرفته شده است: بهره‌برداری از ظرفیت‌های اداری و فن‌آوری یک دولت-ملت مدرن و فرهنگ علمی غربی از سوی نازی‌ها به منظور تامین هدفشان.»

این تاریخ چگونه انتخاب شد؟

اردوگاه آشویتس در نزدیکی کراکوف، شهری در لهستان، به وسیله ارتش سرخ در ۲۷ ژانویه ۱۹۴۵ به لطف حمله نظامی گسترده شوروی آزاد شد.

شوروی از وجود این اردوگاه اطلاعی نداشت و به طور تصادفی با آن برخورد کرد. تقریبا هیچ پوشش مطبوعاتی‌ای از آزادی این اردوگاه صورت نگرفت.

در آن زمان توجه جهان معطوف به وضعیت نظامی و همچنین کنفرانس یالتا بود. کنفرانسی که طی آن فرانکلین روزولت، رییس‌جمهوری ایالات متحده، جوزف استالین، نخست‌وزیر شوروی و وینستون چرچیل، نخست‌وزیر بریتانیا، در حال تصمیم‌گیری در مورد خطوط کلی اروپای پس از جنگ بودند.

ارتش شوروی دریافت که تنها چند روز قبل از ورودشان، ۵۶ هزار زندانی یه وسیله «اس اس» به کام مرگ فرستاده شدند و فقط حدود هفت هزار زندانی در سه اردوگاه اصلی آشویتس، مونوویتز و بیرکناو باقی ماندند.

شوروی دو بیمارستان صحرایی را به همراه بیمارستان دیگری از سوی صلیب سرخ، راه‌اندازی کردند. با وجود این برای حداقل ۵۰۰ زندانی، کمک خیلی دیر رسید.

ارتش شوروی شواهد بیشتری که نشان‌دهنده جنایت‌های وحشتناک نازی‌ها بود، از جمله کیسه‌های عظیم موی انسان در بسته‌های سفید بزرگ، ۸۸ پوند عینک، ۴۴ هزار جفت کفش، هزاران شال عبادت مخصوص یهودیان، هزاران فنجان و کاسه، برس‌های اصلاح و بیش از ۷۰ هزار کت و شلوار مردانه همراه لباس، لباس زیر و لباس نوزاد یافت.

چند هفته پس از این رویداد، فیلمسازان شوروی با بازآفرینی آزادی اردوگاه‌ها، نماهایی از باز شدن دروازه‌ها همراه با صحنه‌های مشهوری از کودکانی که در لباس اردوگاه‌های کار اجباری بودند، به نمایش گذاشتند اما این فیلم در آن زمان تاثیر چندانی روی افکار عمومی نگذاشت؛ تا حدی به این دلیل که آن‌ها هنوز معنی آنچه در این اردوگاه‌ها رخ داده بود، درک نکرده بودند تا اینکه پنجم آوریل ۱۹۴۵، اوردروف به وسیله نیروهای آمریکایی آزاد شد و آن‌ها با صحنه‌های انبوه اجساد و زندانیان گرسنه مواجه شدند که نیروهای آمریکایی را در شوک فرو برد.

ژنرال دیوید آیزنهاور شخصا به آنجا رفت تا بتواند شواهد دست اول از جنایات صورت گرفته به دست آلمان نازی ارائه دهد.

جلوگیری از تخریب اردوگاه پس از پایان جنگ

طبق گزارش موزه یادبود آشویتس، از یک میلیون و ۳۰۰ هزار نفری که به آشویتس تبعید شده بودند، حداقل یک میلیون و ۱۰۰ هزار نفر به قتل رسیده‌اند.

اولین تلاش‌ها برای حفظ اردوگاه آشویتس بلافاصله پس از آزاد کردن آن صورت گرفت؛ زمانی که گروه کوچکی از زندانیان سابق سعی کردند از این مکان محافظت کنند.

بزرگداشت ۲۷ ژانویه با پنجاهمین سالگرد پایان جنگ جهانی دوم مطرح شد؛ زمانی که رومن هرتزوگ، رییس‌جمهوری آلمان، در ۲۷ ژانویه ۱۹۹۵، در مراسمی در محل اردوگاه آشویتس با حضور افراد مختلف شرکت کرد.

هرتزوگ عقیده داشت هولوکاست را باید به شیوه‌ای منحصر به فرد به یاد آورد. به همین دلیل او پیشنهاد کرد ۲۷ ژانویه به عنوان روز رسمی بزرگداشت قربانیان نازیسم ثبت شود.

در سال ۲۰۰۵، کوفی عنان، دبیرکل وقت سازمان ملل متحد، در قطعنامه‌ای با حمایت ۱۰۴ کشور عضو، ۲۷ ژانویه را به عنوان روز بین‌المللی یادبود هولوکاست نامگذاری کرد.

مکان‌های زیادی با هولوکاست مرتبط هستند که بازدید از هر کدام آن‌ها می‌تواند یک تجربه تکان‌دهنده و تاثیرگذار باشد.

مراسم بزرگداشت ۲۷ ژانویه به ما یادآوری می‌کند هولوکاست نتیجه تصمیمات گام به گام افراد بود که منجر به بزرگ‌ترین نسل‌کشی در تاریخ بشریت در موجی از یهودی‌ستیزی و نفرت شد.

این یاد‌آوری، هشداری عمیق برای نسل ما و نسل‌های پس از ما از دل تاریخ است.

اوایل دسامبر ۱۹۴۵، زندانی سابق، آلفرد فیدرکیویچ، لایحه‌ای را برای تاسیس موزه هولوکاست ارائه کرد که سال بعد به آن اعطا شد. بیش از ۱۰۰ هزار نفر از جمله بسیاری از زندانیان سابق، در اولین مراسم موزه حاضر شدند.

بدین ترتیب موزه آشویتس رسما در ۱۴ ژوئن ۱۹۴۷ افتتاح شد. در آن زمان استالینیسم سیاست حاکم بر جامعه بود و از این رو در بیانیه اول موزه، اشاره خاص به یهودیان به کلی حذف و تاکید شد: «این مکان باید برای همیشه به عنوان یادبود شهادت ملت لهستان و سایر ملل حفظ شود.»

پس از مرگ استالین، اوضاع تا حدودی تغییر کرد. از سوی موزه از زندانیان سابق دعوت شد تا به ایجاد نمایشگاه اصلی کمک کنند، نمایشگاهی که امروز هم مانند آن زمان باقی مانده است.

نشریه بریتانیایی تلگراف در گزارشی نوشت بیش از چهار هزار نفر در نظرسنجی بنیاد سلامت روان شرکت کردند و ۷۴ درصدشان گفتند در سال گذشته به قدری استرس داشته‌اند که احساس می‌کردند کم آورده‌اند یا نمی‌توانند با آن کنار بیایند.

بنیاد سلامت روان در یک نظرسنجی جداگانه از شش هزار نفر، نشان داد که ۶۰ درصد از شرکت‌کنندگان در دو هفته گذشته در سطحی، اضطراب را تجربه کرده‌اند و بر کیفیت زندگی روزمره آن‌ها تاثیر گذاشته است.

تلگراف در ادامه افزود با توجه به نتایج این نظرسنجی‌ها می‌توان دید که گاهی اوقات ما اصطلاحات استرس و اضطراب را به جای یکدیگر استفاده می‌کنیم. این در حالی است که هر چند علایم اضطراب و استرس می‌توانند مشابه باشند اما این دو اختلال، وضعیت‌های جداگانه‌ای با دلایل مختلف‌اند.

کریس ویلیامز، استاد بازنشسته روان‌شناسی اجتماعی از دانشگاه گلاسکو و بنیان‌گذار وب‌سایت Living Life to the Full، گفت: «استرس و درجاتی از اضطراب برای بقا مفیدند. اگر استرس و درجاتی از هوشیاری را احساس نمی‌کردیم، بدون احساس نگرانی ناگهان وارد خیابان می‌شدیم و جلوی ماشین‌های در حال حرکت قرار می‌گرفتیم. اگر احساس اضطراب نمی‌کردیم، اغلب برای انجام وظایف خود انگیزه ضعیفی داشتیم.»

استرس چیست؟

به گفته «موسسه خیریه انگلیسی اضطراب»، استرس معمولا پاسخ به محرک‌های خارجی مانند یک مهلت تحویل کاری فشرده یا یک مشاجره است و اغلب پس از یافتن راه‌حل از بین می‌رود.

دکتر تارا کوین چیریلو، روان‌شناس از انجمن روان‌شناسی بریتانیا توضیح داد: «استرس پاسخ به یک عامل استرس‌زا یا درخواستی مانند سخنرانی یا شرکت در امتحان است که از شما می‌شود و شروع شدیدی دارد. این نوع استرس معمولا کوتاه‌‌مدت است؛ گرچه گاهی اوقات اگر با عوامل استرس‌زای متعددی سروکار داشته باشید، می‌تواند مزمن شود.»

چیریلو گفت: «استرس کوتاه‌ مدت، نوع خوب آن است که می‌تواند به شما انگیزه دهد کارهایتان را به موقع انجام دهید اما طولانی‌مدت شدنش می‌تواند بر سلامت جسمی و روانی شما تاثیر بگذارد.»

ویلیامز در توضیح استرس گفت: «اگرچه احساس درجه‌ای از فشار می‌تواند شما را برای رویارویی با چالش‌ها ترغیب کند اما اگر این فشار بیش از حد بزرگ، سخت و طاقت‌فرسا باشد و در یک بازه زمانی بسیار کوتاه روی دهد، می‌تواند افراد را به سمت استرس یا اضطراب مزمن سوق دهد.»

اضطراب چیست؟

به گفته چیریلو، اضطراب معمولا به یک رویداد یا محرک خاص مرتبط نیست بلکه بیشتر نگرانی در مورد مسایل گوناگون است نه فقط یک رویداد کوتاه‌مدت خاص مانند «وضعیت استرس».

اضطراب مجموعه‌ای از احساسات است که معمولا با نگرانی، ترس یا دلهره همراه است کو اغلب نیاز به وجود یک تهدید ظاهری ندارد.

چیریلو در ادامه گفت: «اضطراب بر خلاف استرس که به صورت ناگهانی بروز می‌کند، در طول زمان افزایش می‌یابد. ممکن است شما در ابتدا دچار استرس شوید و مرتب در این شرایط استرس‌زا قرار بگیرید. در چنین شرایطی و تحت تاثیر مجموع این اثرات، دچار اضطراب خواهید شد.»

استرس و اضطراب چه حسی در شما به‌وجود می‌آورند؟

علایم استرس و اضطراب می‌توانند شامل احساس سر در گم شدن، داشتن افکار نگران‌کننده، تحریک‌پذیری، مشکلات خواب و مشکل در تمرکز باشند.

چیریلو گفت: «استرس و اضطراب می‌تواند بر بدن شما تاثیر بگذارد و باعث تنش عضلانی در گردن، شانه‌ها و شقیقه‌ها شود. ممکن است علایم فیزیکی دیگری از جمله مشکلات خواب، مشکلات گوارشی و احساس دلشوره داشته باشید. ممکن است متوجه شوید تندتر نفس می‌کشید یا قلبتان تند می‌زند. استرس و اضطراب می‌توانند خسته‌کننده باشند، بنابراین ممکن است احساس خستگی و فرسودگی کنید اما این مورد را بیشتر در اضطرابی که برای مدت طولانی‌ ادامه می‌یابد، تجربه می‌کنید.»

تفاوت بین استرس و اضطراب

به گفته چیریلو، اگرچه بین استرس و اضطراب هم‌پوشانی وجود دارد، تفاوت اصلی این است که علایم اضطراب تداوم می‌یابند و شدیدتر می‌شوند و عموما محرک آشکاری ندارند، در حالی‌ که استرس معمولا در پاسخ به یک تقاضا یا رویداد قابل شناسایی و اغلب شدیدتر و کوتاه‌مدت‌تر است.

ویلیامز گفت که افراد مبتلا به اضطراب معمولا از چیزهایی که ترسناک به نظر می‌رسند اجتناب می‌کنند.

او افزود: «اضطراب شدید شخص را از انجام کارهایی که معمولا انجام می‌دهد باز می‌دارد. این افراد ممکن است اضطراب اجتماعی داشته باشند و از اجتماعات یا مکان‌های شلوغ مانند حمل و نقل عمومی اجتناب کنند. آن‌ها ممکن است افکار نگران‌کننده و احساسات وحشتناک را تجربه کنند و برای رفع نگرانی‌هایشان چیزهایی مانند الکل، غذا یا سیگار مصرف کنند یا برای حمایت به افراد دیگر تکیه کنند.»

اضطراب منجر به اقداماتی می‌شود که اعتماد به نفس فرد را کاهش می‌دهند و بنابراین ترس از موقعیت‌های گوناگون را ایجاد می‌کند. این بدان معنی است که دنیای فرد مبتلا به اضطراب مزمن کوچک‌تر می‌شود، اعتماد به نفس خود را از دست می‌دهد و احساس ترس می‌کند.

آیا استرس می‌تواند به اضطراب تبدیل شود؟

چیریلو در پاسخ به این سوال تلگراف گفت: «بله، کاملا! اگر چندین عامل استرس‌زا دارید و سطح استرستان از بین نمی‌رود، ممکن است دچار اضطراب شده باشید.»

چه چیزی باعث ایجاد استرس و اضطراب می‌شود؟

اضطراب در اثر تبدیل استرس به نگرانی‌های متعدد و مداوم ایجاد می‌شود. بنابراین مغز شروع به دیدن همه چیز به عنوان یک تهدید بالقوه می‌کند.

شما متوجه می‌شوید نگران چیزهایی هستید که در گذشته اتفاق افتاده‌اند و چیزهایی که ممکن است در آینده رخ بدهند.

دانشمندان هنوز نمی‌دانند چرا برخی افراد به اختلالات اضطرابی مبتلا می‌شوند اما عوامل مختلفی از جمله زن بودن، داشتن یک خویشاوند نزدیک مبتلا به اختلال اضطرابی، تجربه رویدادهای استرس‌زا در زندگی مانند خشونت خانگی یا سوءاستفاده، مشکلات مواد مخدر یا الکل در این زمینه شناسایی شده‌اند.

شرایط سلامت جسمانی مانند درد مزمن نیز می‌تواند از دلایل ابتلا به اختلال اضطراب باشد.

چگونه استرس و اضطراب را مدیریت کنیم؟

چیریلو: «مهم است بدانیم استرس و اضطراب پاسخ‌های طبیعی هستند و درک کنیم که چرا ذهن و بدن شما به این شکل واکنش نشان می‌دهند.»

به گفته او، برخی افراد به‌طور طبیعی بیش از دیگران استرس و اضطراب دارند.

ممکن است آن‌ها تجربیات نامطلوب‌تری از زندگی داشته باشند.

مغز ما به خوبی این تجربیات را ذخیره می‌کند زیرا باید بداند در صورت بروز مجدد آن تهدیدها چه کاری انجام دهد.

چیزی که ممکن است اتفاق بیفتد این است که مغز شما می‌تواند بیش از حد کار کند و همه چیز را به عنوان یک استرس بالقوه در نظر بگیرد.

مکانیسم‌های مقابله‌ای

به گفته انجمن روان‌شناسی آمریکا، استرس خفیف و اضطراب خفیف به مکانیسم‌های مقابله‌ای از جمله ورزش کردن، پای‌بندی به یک روال خواب ثابت و داشتن یک رژیم غذایی مغذی، رنگارنگ و متنوع، به خوبی پاسخ می‌دهند.

دیگر مکانیسم‌های مقابله‌ای خودیاری که انجمن روان‌شناسی آمریکا آن‌‌ها را توصیه می‌کند عبارتند از حذف یا تلاش برای کاهش منبع استرس در صورت امکان، دریافت حمایت از خانواده و دوستان، حمام‌های گرم، ماساژ و حرکات کششی برای کاهش تنش عضلانی، بیرون رفتن در فضای سبز، انجام فعالیت‌هایی که از آن لذت می‌برید و ....

این انجمن توصیه می‌کند با انجام تکنیک‌هایی مانند تمرکز حواس، افکار منفی خود را مجددا تنظیم کنید.

در این تمرین‌ها به ذهن خود یاد می‌دهید روی لحظه حال تمرکز کند و در عین حال با آرامش، افکار و احساسات خود را بپذیرید.

تکنیک‌های تنفسی، اولویت‌بندی کارهای مهم و مدیریت زمان، جست‌وجوی نکات مثبت در زندگی، داوطلب شدن برای کمک به دیگران و ایجاد چالش‌هایی مانند دویدن‌های روزانه نیز می‌توانند در کاهش استرس موثر باشند.

چه زمانی باید برای درمان استرس یا اضطراب اقدام کنیم؟

دیوید اسمیتسون، یک مدیر در موسسه خیریه اضطراب گفت: «اگر احساس استرس یا اضطراب می‌کنید و این زندگی روزمره، سلامت جسمی یا روانی شما را تحت تاثیر قرار داده، بهتر است کمک بگیرید.»

بر این اساس اگر استرس شما ناشی از محل کار است، می‌توانید با مدیر خود در مورد گرفتن مرخصی یا کاهش حجم کار خود صحبت کنید تا مقداری از فشار کارتان کم شود.

اسمیتسون در ادامه گفت: «مردم هنوز به دلیل شرمساری، از بیان چنین موضوعاتی خودداری می‌کنند. آن‌ها نگران قضاوت شدن، ضعیف یا شکست خورده پنداشته شدن هستند اما اینکه احساس خوبی نداشته باشید امری عادی است. پس خودتان را معذب نکنید و برای کمک گرفتن اقدام کنید.»

ویلیامز گفت: «اگر علایم اضطرابی شدیدی مانند حمله‌های عصبی را تجربه می‌کنید، مراجعه به پزشک مفید است.»

در این حملات، افراد افزایش میزان آدرنالین را تجربه می‌کنند و احساس می‌کنند قرار است اتفاق وحشتناکی بیفتد.

پزشک می‌تواند علل فیزیکی احتمالی حمله‌های عصبی مانند مشکلات قلبی یا دیابت را ارزیابی کند.

درمان استرس و اضطراب

بسته به شدت علایم، درمان‌ها شامل درمان‌های روان‌شناختی و دارو درمانی می‌شوند.

در دستورالعمل‌های موسسه ملی بهداشت و مراقبت (Nice) انگلیس، درمان شناختی-رفتاری سی‌بی‌تی (CBT) برای درمان اختلال اضطراب فراگیر (GAD) توصیه شده است. تکنیکی که در آن به شما آموزش داده می‌شود تا درک کنید افکار ما بر احساسات و اعمال ما تاثیر می‌گذارند.

اختلال اضطراب فراگیر با داشتن نگرانی‌هایی متعدد و بیش از حد مشخص می‌شود که کنترل آن‌ها دشوار است.

در بریتانیا این اختلال از هر ۲۵ نفر یک نفر را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

طبق تعریف موسسه ملی بهداشت و مراقبت، اختلال اضطراب فراگیر، بروز نگرانی‌های مفرط برای مدت زمان بیش از شش ماه است.

ویلیامز افزود: «درمان اختلال اضطراب فراگیر برای درمان اضطراب شدید بسیار موثر است. این روش درمانی به افراد کمک می‌کند تا افکار خود را متعادل و به اتفاق‌ها متفاوت نگاه کنند و با ترس‌های خود به صورت برنامه‌ریزی شده و گام به گام همراه با ایجاد اعتماد به نفس روبه‌رو شوند.»

البته درمان اختلال اضطراب فراگیر سی‌بی‌تی برای افرادی که مشکلات سلامت روانی پیچیده‌تری دارند همیشه به تنهایی موثر نیست و پزشک ممکن است یک داروی ضد افسردگی مانند یک مهارکننده انتخابی باز جذب سروتونین تجویز کند.

ویلیامز گفت: «من فکر می‌کنم بهتر است ابتدا درمان‌های روانی-اجتماعی مانند سی‌بی‌تی را انجام دهیم.»

اعضای خانواده‌های اسرائیلی‌هایی که در نوار غزه گروگان حماس هستند، به جلسه پارلمان در اورشلیم هجوم بردند تا از دولت اسرائیل بخواهند اقدامات بیشتری برای بازگرداندن عزیزانشان انجام دهد.

به گفته آنان، درگیری‌ها در خان یونس در جنوب غزه به سطح بی‌سابقه‌ای رسیده است.

پایان زودهنگام جنگ چه نتیجه‌ای در بر خواهد داشت؟

اورشلیم پست در گزارشی به بررسی این موضوع پرداخت و نوشت که پایان زودهنگام جنگ باعث می‌شود حماس آسیب‌دیده، همچنان به بقای خود ادامه دهد و قادر به بازیابی و بازپس‌گیری تسلط خود در غزه باشد.

در گزارش پلیتیکو نیز آمده است اسرائیلی‌ها چیزی برای از دست دادن ندارند زیرا آن‌ها روی ۱۳۶ اسیر باقی مانده در دست حماس متمرکزند.

اگرچه مقامات اسرائیلی گمان می‌کنند دست‌کم ۲۵ نفر از این افراد در حال حاضر کشته شده باشند اما یک تحلیل‌گر اطلاعاتی به پولیتیکو گفت که این تعداد به احتمال زیاد ۳۰ نفر است.

پلیتیکو در گزارش خود تاکید کرد وضعیت اسف‌بار گروگان‌ها به خشم اسرائیل دامن می‌زند و جایی برای نگرانی در مورد رفاه فلسطینی‌های گرفتار در جنگ باقی نمی‌گذارد.

ملت اسرائیل در غم از دست دادن هزار و ۲۰۰ کشته شده در حملات هفتم اکتبر هستند و با خشمی قابل درک از قتل‌های وحشیانه و تجاوزهای حماس، به مسیر خود ادامه می‌دهند.

هفته گذشته، پدر گروهبان آدیر طاهر که در حمله هفتم اکتبر جان باخت، در کانال ۱۴ اسرائیل توضیح داد که چگونه جسد سر بریده پسرش را پس گرفته است.

او گفت: «بر اساس کالبدشکافی، یک موشک و سه نارنجک به سمت او شلیک کردند و تمام بدنش پر از ترکش شد. متاسفانه بدن او پس از مرگ مورد آزار قرار گرفت .... آن‌ها سر پسرم را بریدند و با خود به غزه بردند.»

اورشلیم پست در گزارش خود نوشت زمانی که صحبت جان بیش از ۱۳۰ گروگان و همچنین امنیت هزاران سربازی در میان باشد که در حال حاضر در تونل‌ها و ساختمان‌های غزه در حال نبردند، اسرائیلی‌ها بی‌تفاوت نخواهند ماند.

اهداف ارتش اسرائیل

سربازان اسرائیلی دو هدف دارند: از بین بردن حضور و رهبری حماس در غزه و باز‌پس‌گیری گروگان‌ها.

با این حال به گفته برخی از کارشناسان نظامی، احتمال دست‌یابی به این دو هدف بسیار اندک است.

بر اساس گزارش وال استریت ژورنال، منابع آمریکایی تخمین می‌زنند اسرائیل ۲۰ تا ۳۰ درصد از نیروهای حماس را در غزه کشته است. این آمار، تا حدودی کمتر از ارزیابی اسرائیل است اما دلیلی برای تمسخر یا اعلام شکست ارتش اسرائیل نیست.

در عرض سه ماه، اسرائیل حدود یک‌سوم از نیروهای حماس را نابود کرده است.

بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل از ابتدا گفته بود این جنگ شش روزه یا حتی سه هفته‌ای نخواهد بود.

او به زمانی حدود یک سال به‌عنوان بخشی از روند پرزحمت پاک‌سازی تونل‌ها در غزه و جست‌وجوی خانه به خانه تروریست‌ها و گروگان‌ها اشاره کرده بود.

بنابراین به نظر می‌رسد ارتش اسرائیل در مسیری با چارچوب یک ساله قرار دارد.

میان فشار‌های خارجی بر سر تلفات بالای غیر‌نظامیان در غزه و فشارهای داخلی بر سر ناتوانی در آزادی همه گروگان‌ها پس از توافق آتش‌بس در ماه نوامبر، باید دید که آیا به اسرائیل زمان داده می‌شود تا هدف خود را به پایان برساند یا خیر؟

اکنون زمان ایستادگی دولت است

اورشلیم پست در گزارش خود نوشت اکنون از دولت انتظار می‌رود جلوی انتقادها ایستادگی کند.

نتانیاهو روز اول بهمن همین‌گونه رفتار کرد: او طرح پایان جنگ، عقب‌نشینی از غزه، سپردن کنترل مجدد این منطقه به دست حماس و آزاد کردن تمامی اسرای فلسطینی را که در کشتار هفتم اکتبر دست داشتند، در ازای آزادی گروگان‌های باقی مانده رد کرد.

نخست‌وزیر اسرائیل گفت: «من شرایط حماس را رد می‌کنم. موافقت با چنین کاری به معنی مرگ بیهوده سربازان ما در این جنگ است. اگر ما با این شرایط موافقت کنیم، نمی‌توانیم امنیت شهروندان خود را تضمین کنیم. ما نمی‌توانیم مردم را به سلامت به خانه‌هایشان بازگردانیم چرا که وقوع یک هفتم اکتبر دیگر، فقط مساله زمان خواهد بود.»

نفتالی بنت، وزیر دفاع پیشین اسرائیل نیز نسبت به خبرنگاران بین‌المللی که این موضوع را مطرح کردند، سخت‌گیر بود و تاکید کرد که اسرائیل همچنان مورد هدف موشک‌های حماس است.

به گفته او، مقصر دانستن اسرائیل برای بحران انسانی در فلسطین، «مثل حمله به پلیس هنگام مبارزه با قاتلان» است.

خطرات پایان زودهنگام جنگ

پایان زود‌هنگام جنگ باعث می‌شود حماس آسیب‌دیده همچنان در غزه باقی بماند و این شهر را همراه با فلسطینی‌هایی باز پس بگیرد که از سال ۲۰۰۶ به گروگان گرفته شده‌اند. این چیزی نیست که اسرائیل بتواند قبولش کند.

خالد مشعل، رهبر حماس، هفته گذشته در مصاحبه‌ای بار دیگر تاکید کرد که پس از هفتم اکتبر، «پروژه فلسطینی ما، حق ما در فلسطین از دریا تا رودخانه است».

به نوشته اورشلیم پست، اعتراضات و درخواست‌های مداوم خانواده‌های گروگان‌ها و حامیان آن‌ها برای آتش‌بس و معامله برای بازگرداندن عزیزانشان به خانه کاملا موجه است. هر کسی که یکی از اعضای خانواده‌اش از سه ماه پیش به طرز ظالمانه‌ای اسیر شده، باید از دولت خود خواهان اقدام و پاسخگویی باشد.

دولت نیز باید به تصویر بزرگ‌تر نگاه کند اما در این مورد، تهدید حماس است که عامل اصلی در دامن زدن به این جنگ محسوب می‌شود.

مشکل اصلی خدشه‌دار شدن اعتماد بخش بزرگی از مردم اسرائیل در مورد انگیزه‌های نتانیاهو است.

اورشلیم پست در ادامه نوشت: «ما نمی‌دانیم او چه انگیزه‌ای دارد. آیا اهداف او به نفع کشور است یا به نفع بقای دولتی که رهبری‌اش می‌کند ... یا برای جلوگیری از طوفان اجتناب‌ناپذیر سرزنش‌ها که احتمالا او پس از جنگ با آن مواجه خواهد شد؟»

اگر دولت فعلی منحل و انتخابات جدیدی برگزار شود، به احتمال زیاد نخست‌وزیر بعدی فردی غیر از نتانیاهو خواهد بود اما با وجود تغییر در راس یا ترکیب ائتلاف، نخست‌وزیر بعدی نیز به طور قطع همان سیاست نتانیاهو را درباره خارج نشدن از غزه و ادامه جنگ تا نابودی کامل حماس پیش خواهد گرفت.

باید به ارتش اسرائیل برای انجام این ماموریت در غزه فرصت داده شود اما زمان در مورد گروگان‌ها به سرعت در حال گذر است. این به دولت بستگی دارد که از فشارها برای پذیرش آتش‌بس جلوگیری کند و در عین حال بازگشت گروگان‌ها را در اولویت قرار دهد؛ چه نتانیاهو در راس آن باشد چه شخصی دیگر.

فرانس‌۲۴ در گزارشی به این مساله پرداخت و نوشت شماری از مردم، این هشدار را جدی گرفته و برای تهیه سوخت و بسته‌های لوازم ضروری و حیاتی (کیت بحران) به فروشگاه‌ها هجوم بردند.

بر اساس این گزارش، برخی دیگر نیز رهبران سوئد را به ایجاد ترس و وحشت متهم کردند.

گوستاو والبوم، کارآفرین و کشاورز ۳۷ ساله که یک سرباز ذخیره نظامی است، هفته گذشته نامه‌ای دریافت کرد و از طریق آن مطلع شد که در صورت بروز جنگ، در پست جدیدی منتصب خواهد شد.

او که از این هشدار شگفت‌زده نشده است، به فرانس‌۲۴ گفت: «نزدیکی بسیار روسیه به سوئد و غیرقابل اعتماد بودن آن، چیز جدیدی نیست. موارد جاسوسی اخیر و تلاش‌های روسیه برای نفوذ به افکار عمومی به این واقعیت افزوده شده است.»

پس از هشدار مقامات سوئد، والبوم نیز مانند بسیاری از سوئدی‌ها بلافاصله به فروشگاه رفته تا برای خود و خانواده‌اش «کیت بحران» تهیه کند.

او با اشاره به برگزاری کنفرانس امنیتی سالانه در غرب سوئد گفت: «من بیشتر از این تعجب می‌کنم که برخی از مردم فکر می‌کنند این هشدار اغراق‌آمیز است.»

کنفرانس امنیتی

در کنفرانس امنیتی سالانه سوئد، کارل اسکار بوهلین، وزیر دفاع پدافند غیرعامل به حضار گفت: «جنگ می‌تواند به سوئد نیز کشیده شود»

به گفته او، این کشور کوچک اسکاندیناوی با ۱۰ میلیون و ۴۰۰ هزار نفر جمعیت باید سریع خود را برای این شرایط آماده کند.

مایکل بیدن، فرمانده کل ارتش سوئد در مصاحبه با شبکه چهار تلویزیون این کشور گفت: «سوئدی‌ها باید برای جنگ آماده شوند. ما باید متوجه باشیم که وضعیت چقدر جدی است و همه باید خود را از نظر ذهنی آماده کنند.»

پناهگاه‌ها کجا هستند؟

اگرچه این اولین بار نیست که مقامات سوئد نسبت به خطرات همسایه تهاجمی خود، روسیه، هشدار داده‌اند اما اولین بار است که به صراحت گفتند سوئد ممکن است هدف روسیه قرار گیرد و به یک منطقه جنگی تبدیل شود.

الین بوهمن، سخنگوی آژانس حوادث غیر مترقبه سوئد (MSB) گفت که این هشدارها باعث افزایش سه هزار و ۵۰۰ درصدی بازدید از نقشه پناهگاه‌ها در وب‌سایت این آژانس و افزایش ۹۰۰ درصدی دانلود نقشه‌ها شده است.

بوهمن توضیح داد: «الحاق غیرقانونی کریمه، زنگ خطری برای سیستم آمایش سوئد بود و معادلات جهانی را ناگهان تغییر داد؛ به این معنی که ما از تمرکز روی بحران‌های زمان صلح به برنامه‌ریزی کامل دفاعی در تلاش برای تقویت توان خود رفتیم. بخشی از این سیستم دفاعی اطمینان از داشتن جمعیتی آگاه و آماده است.»

اگر بحران یا جنگ بیاید ...

کتابچه «اگر بحران یا جنگ بیاید!» به تازگی بین تمام خانواده‌های سوئدی توزیع شد.

این کتابچه در سال ۲۰۱۸، پس از الحاق کریمه به روسیه در سال ۲۰۱۴، مورد تجدید نظر قرار گرفت و منتشر شد.

کتابچه مورد نظر بار دیگر در سال ۲۰۲۲ و زمانی که روسیه تهاجم تمام عیار خود را به اوکراین آغاز کرد، منتشر شد.

این نسخه شامل اطلاعاتی در مورد چگونگی آماده شدن و اقدامات مناسب در موقعیت بحرانی از قطع برق و آتش‌سوزی در جنگل‌ها گرفته تا حملات سایبری و جنگ است.

در همان زمان، آژانس حوادث غیر مترقبه سوئد، شهروندان را تشویق کرد تا «کیت‌های بحران» را تهیه کنند که حاوی وسایل ضروری مانند رادیو، غذا، آب، کیسه خواب و اجاق‌های کمپینگ است.

برخی شرکت‌ها در بازار جدید «کیت بحران» سرمایه‌گذاری کرده‌اند و کیت‌های غذای آماده‌ای ارائه می‌کنند که می‌تواند تا ۲۵ سال دوام بیاورد.

دستگیری‌های متعدد، حملات سایبری و تداخل در ارتباطات رادیویی

از سال ۲۰۲۲ و به ویژه پس از اینکه سوئد از تهدیدات روسیه سرپیچی و تلاش برای پیوستن به ائتلاف نظامی ناتو را آغاز کرد، اوضاع در این کشور بیش از پیش متشنج شده است.

قبل از تلاش برای پیوستن به ناتو، سوئد به مدت ۲۰۰ سال از نظر نظامی با هیچ ارتش دیگری متحد نشده بود.

ترکیه و مجارستان هنوز به درخواست سوئد چراغ سبز نشان نداده‌اند؛ هر چند اکنون موافقت دولت ترکیه به رای پارلمان بستگی دارد.

پلیس سوئد سال گذشته چندین نفر را که مظنون به جاسوسی یا جمع‌آوری اطلاعات برای روسیه بودند دستگیر کرد و مقامات سوئدی از افزایش حملات سایبری خبر دادند.

در ماه دسامبر منطقه وسیعی بر فراز دریای بالتیک در معرض اختلالات سایبری قرار گرفت که باعث شد چندین هواپیما، سیگنال‌های ناوبری ماهواره‌ای خود را از دست بدهند.

در همین حال روسیه یک رزمایش نظامی با هدف «تضعیف ناوبری و ارتباطات رادیویی دشمن» در این منطقه انجام داد.

واکنش منفی تیک‌تاک

هر چند هشدارهای حمله روسیه بیش از هر چیزی برای امنیت بیشتر سوئدی‌ها اعلام شده‌اند اما واکنش‌های منفی بسیاری نیز در پی داشتند؛ به خصوص پس از ورود این هشدارها به رسانه اجتماعی تیک‌تاک که مخاطبان اصلی آن را عمدتا کودکان و نوجوانان تشکیل می‌دهند.

گروه حمایت از کودکان سوئدی (BRIS) گفت که پس از انتشار اظهار نظرهای صریح درباره جنگ در فضای مجازی، خط تلفن این گروه از تماس‌های کودکان نگران پر شد.

این اتفاق باعث شد مگنوس جاگرسکوگ، دبیر‌کل این گروه از رسانه‌ها بخواهد مراقب نحوه انتقال اخبار به کودکان باشند.

جاگرسکوگ در بیانیه‌ای نوشت: «برای بسیاری از کودکانی که از قبل مضطرب و نگران جنگ‌اند، پست‌های رسانه‌‌های اجتماعی شرایط را سخت‌تر می‌کند.»

رویای جنگ

به گزارش اکونومیک تایمز، الکسی پوشکوف، نماینده مجلس اعلای پارلمان روسیه در پستی در تلگرام گفت: «گاهی اوقات به نظر می‌رسد برخی از افسران ارتش و روزنامه‌نگاران سوئدی رویای جنگ را در سر می‌پرورانند.»

او با اشاره به نبرد اوایل قرن هجدهم بین سوئد و روسیه در جایی که اکنون اوکراین نامیده می‌شود، افزود: «به نظر می‌رسد که آن‌ها نمی‌توانند از زمان شکست در پولتاوا آرام شوند.»

برای مارک گالئوتی، مقام ارشد موسسه خدمات متحد سلطنتی (RUSI)، چشم‌انداز اینکه روسیه نگاه خود را به سوی سوئد معطوف کند، دور از ذهن به نظر می‌رسد.

گالئوتی به خبرگزاری فرانسه گفت: «من درک می‌کنم ساختارهای نظامی باید در مورد بدترین سناریوها فکر کنند و روسیه نشان داده که بدتر از آنچه ما پیش‌بینی کرده بودیم، تهاجمی است اما باید اعتراف کنم در مورد احتمال وقوع هر نوع سناریویی مانند جنگ تردید دارم.»

گالئوتی گفت که عوامل متعددی این سناریو را بسیار بعید می‌سازند؛ از جمله اینکه ارتش روسیه، یا حداقل نیروهای زمینی، در جنگ اوکراین از بین رفته‌اند و بازسازی آن سال‌ها طول خواهد کشید.

گالئوتی گفت: «سوال اصلی این است که چرا ولادیمیر پوتین باید دست به چنین اقدامی بزند؟ درست است که در دیدگاه پوتین، اوکراین جایگاه ویژه‌ای برای روسیه دارد اما او هیچ نشانه‌ای مبنی بر آرزوی باز پس‌گیری کشورهای بالتیک از خود نشان نداده است.»

گالئوتی همچنین گفت تصور این مساله سخت است که روسیه در بحبوحه یک جنگ پرهزینه بخواهد خود را وارد درگیری به مراتب بزرگ‌تری کند که شامل کشورهای ناتو نیز می‌شود.

نشریه آمریکایی تایم به تازگی گزارشی را درباره تحقیقات روانپزشکی تغذیه منتشر کرده که از سوی روانپزشکان در زمینه تاثیرات غذاهای مختلف بر خلق و خوی انسان صورت گرفته است.

بر اساس گزارش این نشریه، رشته رو به رشد «روانپزشکی تغذیه» نشان می‌دهد که رژیم غذایی نقش مهمی در سلامت روان انسان ایفا می‌کند.

تایم نوشت که به عنوان مثال، مطالعات نشان داده افرادی که از رژیم مدیترانه‌ای پیروی می‌کنند، شامل میوه‌ها، سبزیجات، حبوبات، روغن زیتون و ماهی، در مقایسه با افرادی که این رژیم را رعایت نمی‌کنند، کمتر در معرض خطر افسردگی قرار دارند.

بر اساس این تحقیقات، مصرف وعده‌های غذایی از این قبیل حتی ممکن است برای سلامت روان بهتر از حمایت اجتماعی باشد.

تایم نوشت ممکن است ارتباط مستقیمی بین آنچه خورده می‌شود و آنچه در مغز اتفاق می افتد وجود نداشته باشد.

فلیس جکا، یکی از مدیران مرکز غذا و خلق‌وخو در دانشگاه دیکین استرالیا و از محققان در این زمینه، گفت: «انسان‌ یک سیستم بسیار پیچیده و یکپارچه است. بدن و مغز در حال گفت‌‌وگوی مداوم هستند.»

بر اساس این گزارش، شواهد زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد فعالیت بدنی تقریبا با هر نوع، مدت و شدتی می‌تواند سلامت روان را بهبود بخشد و اکنون، مقامات بهداشتی، از جمله سازمان بهداشت جهانی، اذعان دارند که تغذیه نیز نقش مهمی دارد.

دکتر اوما نایدو، مدیر روانپزشکی تغذیه و سبک زندگی در بیمارستان عمومی ماساچوست و نویسنده کتاب «ذهن خود را با غذا آرام کنید» در این مورد گفت: «بقراط قرن‌ها پیش... ارتباط بین روده و مغز را ایجاد کرد. اکنون، علم مدرن در حال فراگرفتن آن است.»

محققان هنوز در حال تحقیق در این زمینه هستند که دقیقا چگونه غذا بر سلامت روان تاثیر می گذارد.

تایم نوشت بر اساس تحقیقات موجود، به نظر می‌رسد میکروبیوم روده نقش مهمی ایفا می‌کند.

جکا توضیح می‌دهد که تریلیون‌ها میکروب در سیستم گوارش انسان زندگی می‌کنند و نقش آنها تجزیه اجزای غذایی است و در طول مسیر با بسیاری از قسمت‌های دیگر بدن تعامل دارند.

تایم نوشت بر اساس مطالعه‌ای که در سال گذشته میلادی بر روی موش‌ها انجام شد، نوعی از باکتری‌های موجود در غذاهایی مانند ماست با پایین آمدن سطح استرس و کاهش بالقوه خطرات اضطراب و افسردگی مرتبط هستند.