آمریکا: جمهوری اسلامی با سابقه وحشتناکش، جایی در نظام حقوق بشر سازمان ملل ندارد

در نامه بهاره هدایت آمده است: «من به تبعیت از وجدان و برای محافظت از آن، برای آزادی الهه [محمدی] و نیلوفر [حامدی] به عنوان نمادهایی از جنبش سربلند زن، زندگی، آزادی، در اعتراض به کشتن محمدجواد روحی در زندان، و در حمایت از یک سال مقاومت بی‌امان زنان آزادی‌خواه کشورم، از عصر روز پنجشنبه ۹ شهریور دست به اعتصاب غذا می‌زنم. باشد کهاین ادای سهم کوچکی باشد بر آستان آزادی ایران؛ این سرزمین خسته از استبداد.»

او افزود: « در آستانه سالگرد قتل «دختر ایران» مهسا (ژینا) امینی، قاتلانش دست به سرکوب مضاعف زده‌اند تا نام اویی را که «اسم رمز ما» شد از خاطرمان و از وجدانمان بزدایند. چه آنکه خیال می‌کنند نام آزادی زدودنی‌ست و سودای به بند کشیدن وجدان‌ها محقق شدنی.»

این زندانی سیاسی خاطرنشان کرد «حکومت توتالیتر» در تلاش است در آستانه سالگرد مهسا با «دستکاری و مخدوش» کردن وجدان‌ها، «به خاک و خون کشیدن» صدها و هزاران جوان کشور، سرکوب دانشگاهیان و «قلع و قمع» اساتید و دانشجویان و قرار دادن خانواده‌های داغدار «زیر ضرب بی‌امان سرکوب» را عادی جلوه دهد.

بهاره هدایت با اشاره به اتهام همکاری با دولت‌های خارجی علیه نیلوفر حامدی و الهه محمدی، دو روزنامه‌نگار زندانی که خبر جان باختن مهسا امینی را گزارش کردند، این اتهامات را تلاش حکومت برای «به قفس درآوردن همان وجدانی» خواند که این دو روزنامه‌نگار بر مبنای آن وظیفه روزنامه‌نگاری خود را انجام داده بودند.

هدایت افزود: «این وجدان بیدار جمعی‌ست که تا به امروز به محاکمه کشیده شده و در آن سوی میز محکمه، محاکمه‌کنندگان که همان قاتلانند، نشسته‌اند.»

این زندانی سیاسی دربند بودن فعالان سیاسی، مدنی و محیط زیستی را «ترجمه دردمندانه‌ای‌ از وجدان‌های لگدمال‌شده‌» جامعه ایران و «ناحقیقتی» خواند که جمهوری اسلامی قصد عادی‌سازی آن را دارد.

نامه بهاره هدایت از زندان اوین در حالی منتشر می‌شود که در آستانه سالگرد خیزش انقلابی، جان باختن جواد روحی، بازداشت مهدی یراحی و افزایش سرکوب‌ها علیه فعالان مدنی و خانواده‌های معترضان کشته‌شده، واکنش‌های گسترده‌ای را در سطح داخلی و بین‌المللی به همراه داشته است.

مردم زاهدان در چهل‌وهشتمین جمعه اعتراضی خود پس از نماز جمعه راهپیمایی کرده و با سر دادن شعارهایی خواستار آزادی مولوی فتحی محمد نقشبندی، امام جمعه بازداشت‌شده راسک و دیگر زندانیان سیاسی شدند.

در مهرستان سیستان و بلوچستان نیز شماری از مردم معترض پس از نماز جمعه، با سر دادن شعارهایی خواستار آزادی مولوی فتحی محمد نقشبندی شدند.

در راسک اما بر اساس گزارش‌ها، نیروی امنیتی و نظامی هم‌زمان با نماز جمعه این هفته به صورت گسترده در معابر این شهر حضور داشتند و با خودرو در سطح شهر تردد می‌کردند.

نیروهای سپاه پاسداران علاوه بر حضور گسترده در سطح شهر راسک، در خروجی این شهر به سمت چابهار نیز مانند هفته گذشته ایست-بازرسی برپا کردند.

شامگاه گذشته (پنج‌شنبه ۹ شهریور) نیز سایت حال‌وش خبر داد شهرداری راسک بنا به دستور نهادهای امنیتی و نظامی، برای جلوگیری از تظاهرات مردم در این شهر و مسدود کردن جاده‌ها، اقدام به جمع‌آوری لاستیک‌های فرسوده خودرو از تمامی آپارات‌های سطح شهر کرده است.

زخمی شدن کودک سه ساله در پی تیراندازی ماموران به راهپیمایی اعتراضی مردم راسک

هفته گذشته مردم در شهرهای مختلف استان سیستان و بلوچستان، با آتش زدن لاستیک و بستن محورهای مواصلاتی، نسبت به بازداشت مولوی فتحی محمد نقشبندی اعتراض کردند.

کمپین فعالین بلوچ نیز گزارش داد که در تجمع اعتراضی هفته گذشته، یک کودک سه ساله بلوچ با تیراندازی مستقیم ماموران سپاه به مردم زخمی شده است.

«عبدالمنان درستاران»، کودکی سه سال و نیمه اهل روستای چراغان شهرستان راسک است که در جریان تجمع اعتراضی مردم در روز سوم شهریور زخمی شد.

کمپین فعالین بلوچ به نقل از یک منبع مطلع نوشت مادر این کودک قصد داشته از راهپیمایی اعتراضی مردم فیلم بگیرد که ماموران نظامی بدون هشدار قبلی به سمت آن‌ها تیراندازی کرده‌اند و دست عبدالمنان سه ساله زخمی شده است.

ماموران همچنین پدر این کودک را نیز مورد ضرب و شتم قرار داده و تلفن همراه او را با خود برده‌اند.

بر اساس آنچه کمپین فعالین بلوچ به نقل از این منبع آگاه نوشته است، ماموران برای جلوگیری از پخش خبر «زخمی شدن این کودک در پی تیراندازی»، خانواده او را تهدید کرده‌اند که در صورت مراجعه به مراکز درمانی دیگری به غیر از بیمارستان راسک و رسانه‌ای کردن موضوع، بازداشت می‌شوند.

جمعه هفته گذشته (سوم شهریور) علاوه بر راسک، در زاهدان، خاش، سرباز، سیب و سوران نیز شهروندان معترض تجمع کرده و خواهان آزادی مولوی فتحی محمد نقشبندی، امام جمعه دستگیرشده شهرستان راسک شدند.

مولوی فتحی محمد که پدر مولوی عبدالغفار نقشبندی، امام جمعه پیشین راسک و از مخالفان جمهوری اسلامی است، روز ٢٩ مرداد از سوی نیروهای نظامی با «توهین و تحقیر» بازداشت و به «تشویش اذهان عمومی از طریق سخنرانی‌های کذب، تهمت و افترا به نظام جمهوری اسلامی و اقدام علیه امنیت ملی» متهم شد.

علاوه بر او، تاکنون شماری دیگر از ائمه جمعه اهل سنت سیستان و بلوچستان و نزدیکان آن‌ها و نیز عده‌ای از شهروندان بازداشت شده‌اند و فشار و تلاش حکومت برای سرکوب آن‌ها به روش‌های مختلف ادامه دارد.

تخریب دکه کسبه بلوچ در ایرانشهر

کمپین فعالین بلوچ اما روز جمعه ۱۰ شهریور خبر داد که بیش از ۲۰۰ دکه فروش محصولات متعلق به شهروندان در خیابان کلات شهرستان ایرانشهر، بدون اطلاع قبلی تخریب شده است.

این کمپین به نقل از یک شهروند خبر داد که اداره‌کل میراث فرهنگی و ارگان‌های دیگر، بدون اطلاع قبلی و تعیین کردن مکان جایگزین برای دست‌فروشان، دکه‌هایشان را تخریب کردند.

این شهروند در ادامه گفت: «بیش از ۲۰۰-۳۰۰ نفر هستیم که از راه دست‌فروشی امرار معاش می‌کردیم و الان نمی‌دانیم چکار کنیم.»

مهدی یراحی روز ششم شهریور به دلیل انتشار ترانه «روسریتو (دربیار)»، با دستور دادستان تهران بازداشت و به زندان اوین منتقل شد.

این خواننده و آهنگساز از آغاز خیزش انقلابی ایرانیان چهار ترانه «قفس بس»، «سرود زن»، «سرود زندگی» و «روسریتو (در بیار)» را در هم‌بستگی با اعتراضات مردم تولید و منتشر کرد.

در واکنش به بازداشت او، نرگس محمدی، سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر که اکنون در زندان اوین است، نوشت: «یراحی با خواندن "روسریتو در بیار"، حکومتی را به چالش کشید که تمام توانش را از مجلس ستم‌گذار، سیستم قضایی کور عدالت تا دولت سرکوب‌گر، برای حفظ حجاب اجباری به کار گرفته است.»

محمدی با توصیف وضعیت کشور و کنش شجاعانه یراحی نوشت: «در شرایطی هستیم که مجلس ستم‌گذار، لایحه حجاب و عفاف یا به عبارتی روشن‌تر، دسیسه زندان، شکنجه و بازداشت زنان و حتی کودکان محصل را به منظور تسلط بر زن، به تصویب بزدلانه می‌رساند و حتی جسارت و شهامت طرح آن را در صحن علنی‌اش ندارد.»

به گفته او همچنین در زمانی به سر می‌بریم که «نیروهای سرکوب‌گر، وحشیانه و با ضرب و شتم و شکنجه، زنان و مردان معترض را به سلول‌های انفرادی امنیتی می‌کشانند اما در چنین شرایطی مهدی یراحی در پستی اینستاگرامی و در صحنی علنی، پیام زنان مبارز ایران را به صدا در می‌آورد که مو، صدا، خنده، تن، بوسه و زندگی را نمی‌توانید با ستم، تبعیض و تحجر از زنان بربایید».

محمدی یادآور شد که یراحی با ترانه‌ها و پست‌های اینستاگرامی‌اش تاکید کرده است که «ما به آزادی، برابری و دموکراسی متعهد هستیم».

پیش از نرگس محمدی، سپیده قلیان، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین نیز در نامه‌ای از زندان، از مهدی یراحی حمایت کرد و نوشت: «به نام او که اسم رمز ماست می‌مانیم تا پس بگیریم.»

قلیان در این نامه به سوابق آثار اعتراضی یراحی اشاره و تاکید کرد: «... تو می‌توانستی در سمت قدرت بایستی. می‌توانستی سفیر حاکمیت باشی و در تورهای اروپایی، نمایش رنگین ایفا کنی تا سفره‌ رنگین داشته باشی. اما تو جای دیگری ایستادی. می‌دانستی هزینه دارد و صدای ما در خوزستان شدی. می‌دانستی هزینه دارد و صدای "مظاهرات سلمیه" زن عرب شدی. صدای سپیده رشنو در مقاومت علیه حجاب اجباری، صدای توماج [صالحی]، صدای کارگران، زندانیان و تمام آنانی شدی که زاده‌ رنج‌اند.»

این زندانی سیاسی در ادامه نامه خود خطاب به مهدی یراحی که گزارش شده است او هم در زندان اوین به سر می‌برد، اضافه کرد: «من با صدای تو زندگی کرده‌ام، مهدی یراحی. من تمام خوزستان را که جانم است، با صدای تو گز کرده‌ام. در زمان سیل و در زندان سپیدار با ترانه‌های تو رقصیدیم و از نو بلند شدیم. من جای تو را در قلب مردم دیدم. همان مردمی که تو و امثال تو را به جرم گفتن از رنج‌هایشان، چه از سوی دیکتاتوری غالب و چه از سمت دیکتاتورهای مغلوب، انگ "تجزیه‌طلبی" زده‌اند. آن‌ها از همین مردمی بودن، بی‌شیله و پیله و حتی به غایت معمولی بودنت و اما به شدت یگانه و شگفت‌انگیز بودنت می‌ترسند.»

پیش از این هم شمار زیادی از هنرمندان، فعالان سیاسی زندانی کنونی و سابق، خانواده‌های دادخواه، ‌انجمن قلم آمریکا، شهروندان و کاربران شبکه‌های اجتماعی به بازداشت یراحی واکنش نشان داده‌اند.

این هنرمند معترض در سال‌های گذشته نیز به دلیل حمایت از مخالفان جمهوری اسلامی دوره‌هایی از ممنوع‌الفعالیت شدن را تجربه کرده بود.

یراحی در دی ۱۳۹۷ به‌ دلیل پوشیدن یونیفورم کارگران بازداشت‌شده اعتراضات کارگری همان سال در خوزستان هنگام کنسرتش و انتشار نماهنگ انتقادی پاره‌سنگ، به مدت شش ماه ممنوع از کار و ممنوع‌التصویر شد.

این هنرمند در بهمن ۱۳۹۸ نیز پس از تقدیم یکی از آثار خود به نام قطعه «وداع بعد از رفتن» به کشته‌شدگان اعتراضات آبان آن سال و سخنان اعتراض‌آمیزش در کنسرت‌های اهواز و کرج، از کار محروم شد.

زندانی شدن مهدی یراحی در حالی است که خوانندگانی همچون توماج صالحی و سامان یاسین ماه‌هاست به دلیل حمایت از خیزش انقلابی شهروندان علیه جمهوری اسلامی در حبس هستند.

خبرگزاری تسنیم، وابسته به سپاه پاسداران، ظهر روز جمعه دهم شهریور اعلام کرد که پیکر جواد روحی «با حضور پدر و مادرش» و در «روستای خانوادگی‌شان در شهرستان آمل» دفن شده است. این خبر در حالی منتشر شد که منابع مستقل و فعالان مدنی در ایران از حاکم شدن جو امنیتی در محل دفن پیکر روحی خبر دادند.

تسنیم همچنین نوشت که پیکر روحی پس از کالبدشکافی و انجام آزمایش‌های سم‌شناسی و آسیب‌شناسی «تحویل خانواده» او داده شده و «ادعا‌های مطرح شده در مورد بازداشت پدر و مادر جواد روحی صحت ندارد».

سازمان پزشکی قانونی هم در خبری جداگانه «دفن شبانه و مخفیانه» جواد روحی در یکی از شهرهای مازندران را «تکذیب» کرد و گفت که «بررسی فوت این فرد با دقت ادامه دارد».

صادق روحی، برادر جواد روحی، آگهی ترحیم او را منتشر کرد که بر اساس آن، طی سه روز متوالی مراسمی برای یادبود برگزار می‌شود.

روز ۱۰ شهریور از ساعت ۱۵ تا ۱۷ مراسمی در مسجد روستای کلیکان و در روزهای ۱۱ و ۱۲ شهریور نیز در همین ساعات، مراسم دیگری در این مسجد برگزار خواهد شد.

بعد‌از‌ظهر روز ۱۳ شهریور نیز خانواده جواد روحی و مردم بر سر مزار او حضور خواهند یافت.

نماینده مجلس استرالیا خواهان تحقیق درباره مرگ جواد روحی شد

سناتور باربارا پوکاک، عضو حزب سبزها در مجلس سناى استراليا با ارسال ويديویی اختصاصی به تلويزيون ايران‌اينترنشنال، ضمن محکوم کردن مرگ جواد روحی، این اتفاق را «نقض فاحش حقوق بشر» خواند.

او که پیش‌تر كفالت سياسى عرشيا تكدستان و جواد روحى را بر‌عهده گرفته است، از جامعه جهانی خواست تا درباره مرگ این زندانی و سایر کسانی تحقیق کند که از زمان آغاز خیزش انقلابی علیه جمهوری اسلامی در یک سال پیش تاکنون، در بازداشتگاه‌ها جان باخته‌اند.

پوکاک در بخشی از این ویدیو به اتهام «محاربه» جواد روحی و حکم سه بار اعدامش پس از یک محاکمه «۴۵ دقیقه‌ای»، لغو این حکم در دیوان عالی کشور و انتظار او برای محاکمه مجدد گفت و یادآور شد: «گزارش‌های دیده‌بان حقوق بشر، جزییات شکنجه‌های سیستماتیکی را آشکار می‌کند که او در زندان متحمل شده بود.»

این نماینده مجلس سنای استرالیا، «ضرب و جرح با باتوم و شلاق زدن بر کف پاهای جواد روحی، در حالی که به میله بسته شده بوده» را از جمله این شکنجه‌ها خواند و گفت: «جواد بر اساس گزارش‌ها، تحرک یکی از پاهای خود را از دست داده و دچار نقص در تکلم شده بود.»

او در پایان «اقدامات ظالمانه رژیم ایران» را در آزار و اذیت شهروندانی که خواهان دسترسی به حقوق اولیه دموکراتیک خود هستند، محکوم کرد.

علی خامنه‌ای و نهادهای شکنجه‌گر باید پاسخگو باشند

در همین رابطه، سازمان حقوق بشر ایران از کمیته حقیقت‌یاب سازمان ملل خواست درباره جان باختن جواد روحی تحقیق و تفحص انجام دهد.

محمود امیری مقدم، مدیر سازمان حقوق بشر ایران گفت: «علی خامنه‌ای و همه افراد و سازمان‌هایی که در بازداشت و شکنجه این زندانی نقش داشته‌اند، مسوول جان باختن او هستند و باید پاسخگو شوند.»

سازمان عفو بین‌الملل نیز در بیانیه‌ای اعلام کرد جان باختن جواد روحی در زندان بار دیگر هجمه نفرت‌انگیز مقام‌های ایران به حق حیات را افشا می‌کند.

این سازمان تاکید کرد که این موضوع باید به صورت موثر و مستقل مورد تحقیق و تفحص قرار گیرد.

در بیانیه عفو بین‌الملل تاکید شد: «مقام‌های ایران بر خلاف قوانین بین‌المللی جنایت‌های مختلفی، از جمله ناپدیدسازی قهری، شکنجه و سایر بدرفتاری‌ها را علیه جواد روحی انجام دادند تا او را ناچار به اعتراف اجباری کنند. همه کسانی که مسوول جنایت‌های صورت گرفته علیه جواد روحی هستند باید هدف تحقیق و تفحص جنایی قرار گرفته و محاکمه شوند.»

این سازمان حقوق بشری همچنین تاکید کرد: «طبق اصل حقوقی صلاحیت قضایی جهانی، کشورها باید همه مقام‌های ایران را که به دلیل جنایت‌هایی همچون شکنجه و ناپدیدسازی قهری، متهم به نقض جدی حقوق بشر هستند، تحت پیگرد قرار دهند.»

عفو بین‌الملل افزود: «جواد روحی در زندان به شدت هدف ضرب و شتم قرار گرفته و شلاق خورده بود. مسوولان زندان همچنین به او شوک الکتریکی داده و او را در سرمای بسیار شدید نگه داشته بودند و با قرار دادن یخ بر روی بیضه‌های او به مدت ۴۸ ساعت، او را تحت آزار جنسی قرار داده بودند.

طبق اطلاعات عفو بین‌الملل، ماموران سپاه بارها با تفنگ سر جواد روحی را نشانه گرفته و او را تهدید کرده بودند اگر اعتراف نکند، به او شلیک می‌کنند.

به گفته عفو بین‌الملل، جواد روحی در اثر شکنجه دچار عدم کنترل ادرار، آسیب مفصل شانه، اختلال حرکت و اختلال گفتار شده بود و با وجود این، مسوولان زندان از ارائه خدمات درمانی کافی به او جلوگیری می‌کردند.

این سازمان همچنین خاطرنشان کرد جواد روحی در جلسه محاکمه‌ کوتاهی که برای او برگزار شد، اجازه دسترسی به وکیل انتخابی خود را نداشت.

عفو بین‌الملل خاطرنشان کرد از ژانویه ۲۰۱۰ موارد متعددی را مستندسازی کرده که نشان می‌دهند مسوولان جمهوری اسلامی از انجام تحقیق و تفحص مناسب درباره ده‌ها مرگ مشکوک زندانیانی که طبق گزارش‌های معتبر، تحت شکنجه و بدرفتاری قرار گرفته بودند، خودداری کرده است.

ادامه واکنش‌ها

در همین حال، واکنش‌ها به جان باختن جواد روحی ادامه دارد.

مسیح علی‌نژاد، روزنامه‌نگار، در واکنش به جان باختن روحی در اینستاگرام خود نوشت: «بیایید جواد روحی را هم تبدیل به اسم رمز انقلاب‌ خود کنیم. جواد روحی را هم کشتند. به او حکم اعدام داده بودند اما این‌گونه حکمش را در خفا اجرا کردند تا هزینه کمتری برای جمهوری اسلامی داشته باشد. بیایید نگذاریم موفق شوند.»

او افزود: «همان‌گونه که از مهسا امينى میلیونی نوشتیم، حالا از جواد روحی بنویسیم. جنایت تکرار شد، حماسه ما هم باید تکرار شود. جواد روحی را به جرم رقص آزادی، به جرم شعار رهایی، به جرم تشویق مردم برای ماندن در خیابان، به جرم رهبر میدان اعتراض بودن کشتند. صدایش باشیم.»

نازنین بنیادی نیز در شبکه اجتماعی اکس (توییتر سابق) نوشت: «مقاومت پایان‌ناپذیر جواد روحی انعکاسی از انقلاب بزرگ مردم ایران است. نه آن شکنجه‌های وحشتناک و نه حکم‌های اعدام مضحک توان متوقف کردن او را نداشت. جواد روحی پاره تن آمل بود که قهرمانانه زیست‌ و برای فردای روشن ایران آزاد تا پای جان ایستاد.»

سیامک منتظری، زندانی سیاسی پیشین هم در پیامی ویدیویی گفت: «یک روح دیگر از کالبد ایران پر کشید. این رژیم سفاک و جنایتکار امروز جاویدنام جواد روحی را به همان شیوه کثیفی که جاویدنام مسها امینی را به قتل رساند، از ما گرفت.»

او افزود: «به عنوان کوچک‌ترین فرزند ایران از تمامی رهبران سیاسی تقاضا می‌کنم در صورت صلاحدید، اعلام عزای عمومی کنند و مردم را برای این جنایت آشکار و قتل حکومتی، به خیابان‌ها فرا بخوانند.»

سیامک منتظری خطاب به مردم گفت: «بیاییم از این فرصت طلایی که رژیم تمام مزدوران سرکوبگر خود را برای شرکت در راهپیمایی اربعین به عراق گسیل کرده، نهایت استفاده را ببریم و علی خامنه‌ای و مزدورانش را غافلگیر کنیم. شاید ۲۵ شهریور روز آزادی ایران باشد نه آغاز قیام.»

پیش از این، خبرگزاری میزان، رسانه قوه قضاییه، از مرگ جواد روحی خبر داد و نوشت که او بامداد پنج‌شنبه به دلیل «تشنج» در زندان نوشهر، به بیمارستان منتقل شده و همان‌جا فوت کرده است. در واکنش به این اتفاق، شمار زیادی از کاربران، مرگ مشکوک او را «قتل به دست حکومت» خواندند.

جواد روحی شهریور سال گذشته و در جریان تجمع اعتراضی مردم در نوشهر بازداشت و از سوی دادگاه انقلاب ساری به «سه بار اعدام» محکوم شد اما خرداد ماه امسال دیوان عالی کشور این حکم را نقض و پرونده‌ را برای رسیدگی مجدد به شعبه هم‌عرض دادگاه انقلاب ساری ارسال کرد.

روحی در حالی بامداد امروز جان باخت که با گذشت ۱۰۰ روز از نقض حکمش در دیوان عالی کشور، در بی‌خبری از دادرسی دوباره و تعیین زمان دادگاه، در وضعیتی بلاتکلیف در زندان بود.

به جواد روحی اتهام ارتداد از طریق هتک حرمت به قرآن با آتش زدن آن و توهین به مقدسات هم بسته شده بود.

روحی در طول دوران بازداشتش وکیل انتخابی نداشت اما بنا بر اعلام حبیب‌الله قزوینی، وکیل تسخیری‌اش، طبق تصاویر دوربین مدار‌بسته، او تنها در محل تجمع حضور داشته و هیچ مدرکی دال بر این‌که اموال عمومی را آتش زده و تخریب کرده وجود ندارد و موکلش از سوختن قرآن هم خبر ندارد.

مجید کاوه، وکیل انتخابی روحی هم پس از آن اعلام کرده بود موکلش «ایرادات اساسی و حائز اهمیتی نسبت به تحقیقات مقدماتی داشته است».

طبق این گزارش، چین از جمله مقاصد صادرات نفت ایران بوده است. به گفته تانکر ترکرز، صادرات روزانه نفت و میعانات گازی ایران در ماه اوت یک میلیون و ۹۰۰ هزار بشکه بوده است.

یک شرکت ردگیری محموله‌های نفتی نیز که نامش در این گزارش عنوان نشده، صادرات روزانه نفت ایران در ماه اوت را یک‌و‌نیم میلیون بشکه برآورد کرده است.

این گزارش رویترز چند روز پس از آن منتشر شد که خبرگزاری بلومبرگ از یک «توافق غیر‌رسمی بین جمهوری اسلامی و آمریکا» خبر داد.

بلومبرگ نوشت که بر اساس این توافق، صادرات نفت ایران به چین به بالاترین میزان در دهه گذشته رسیده و در مقابل، سرعت غنی‌سازی اورانیوم در ایران کاهش یافته است.

خبرگزاری بلومبرگ نوشت که هدف مقامات دولت جو بایدن از این اقدام کاهش بهای نفت و کمک به انتخاب دوباره او در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا است.

اواخر مرداد ماه نیز شرکت اطلاعات کپلر اعلام کرد صادرات نفت ایران به چین به بالاترین سطح خود در یک دهه اخیر رسیده است.

همچنین به گزارش رویترز، ایران در ماه گذشته میلادی روزانه یک‌و‌نیم میلیون بشکه نفت خام به چین صادر کرده است.

این در حالی است که در هفت ماه اول سال جاری میلادی، صادرات روزانه نفت ایران به چین به طور متوسط ۹۱۷ هزار بشکه بود.

با این حال وضعیت اقتصادی در ایران تغییر چندانی نکرده است.

به تازگی داوود منظور، رییس سازمان برنامه و بودجه، اذعان کرد: «شرایط سخت تحریم به عنوان یک عامل بیرونی بر اقتصاد ایران سایه انداخته است و بر تصمیم‌های ما اثرگذار است.»

معاون ابراهیم رئیسی که در نشست هم‌اندیشی با اقتصاددانان سخن می‌گفت، افزود: «تلاش می‌کنیم تحریم‌ها را کم‌اثر یا برطرف کنیم اما با توجه به اینکه معادلات براساس علاقه‌مندی ما شکل نمی‌گیرد، باید بر اساس تئوری تداوم تحریم عمل کنیم.»